Thrylos - Fans Blog

Ο Σόφο και το ΝΒΑ

2010-06-22T19:07:00.004+03:00

Προχτεσινό δημοσίευμα ενός εξαιρετικού μπλογκ αφιερώμενου στους Κλίπερς, που αναπαράγεται και στο sportnet.gr, δείχνει ότι η μετακίνηση του Σοφοκλή Σχορτσανίτη στο ΝΒΑ δεν είναι εύκολη υπόθεση. Η φιλολογία που είχε αναπτυχθεί μετά τις καλές εμφανίσεις του Σόφο κυρίως στο τοπ 16 της Ευρωλίγκα έρχεται αντιμέτωπη με τα αυστηρά όρια που αντιμετωπίζουν οι ομάδες του ΝΒΑ στις δαπάνες τους για συμβόλαια και τις ανάγκες των Κλίπερς.

Καταρχήν πρέπει να ξεκαθαριστεί ότι οι Κλίπερς ενδιαφέρονται περισσότερο από ποτέ για τον Σοφοκλή, αρκεί οι απαιτήσεις του να είναι λογικές. Η αποχώρηση του Μάρκους Κάμπι στα μέσα της περασμένης χρονιάς έχει αφήσει κενό στη γραμμή των ψηλών. Μοναδικός σέντερ πίσω από τον βασικό Chris Kaman είναι ο εξελίξιμος De Andre Jordan, ο οποίος όμως είναι αρκετά ελαφρύ κορμί, με αποτέλεσμα να χρησιμοποιείται αρκετά και ως τεσσάρι. Αυτό σημαίνει ότι οι Κλίπερς χρειάζονται έναν αναπληρωματικό ψηλό: καλύτερη στιγμή για να υπογράψουν τον Σόφο δεν υπάρχει. Το πρόβλημα είναι ότι αυτή η στιγμή θα καθυστερήσει λίγο παραπάνω απ'όσο θα ήθελε η πλευρά του παίκτη.

Κι αυτό γιατί οι Κλίπερς άδειασαν πολύ χώρο στο salary cap, προκειμένου να προσελκύσουν κάποιο από τα σούπερ ονόματα που κυκλοφορούν ελευθέρα από την 1η Ιουλίου. Πρώτα θα εξαντλήσουν τις πιθανότητες τους με τους σούπερ σταρ σαν τον James τον Wade, τον Bosh και τον Stoudemire, στη συνέχεια θα ασχοληθούν με παίκτες από το δεύτερο ράφι (Joe Johnson, Rudy Gay) και ανάλογα με τα λεφτά που θα τους έχουν μείνει θα προτείνουν κάποιο συμβόλαιο στο Σόφο.

Με αυτά τα δεδομένα ούτε η παραμονή ούτε η αποχώρηση του παίκτη είναι σίγουρη. Οι τρέχουσες υποχρεώσεις των Κλίπερς σε συμβόλαια δεν ξεπερνάνε τα 27 εκατομμύρια δολάρια. Με δεδομένο ότι το salary cap για την ερχόμενη σαιζόν έχει οριστεί στα 56,1 εκατομμύρια, η ομάδα του Λος Άντζελες μπορεί προσφέρει σε κάποιο μεγάλο όνομα ένα μάξιμουμ συμβόλαιο (που θα ξεκινά από τα 16 εκατομμύρια για του χρόνου), να υπογράψει ένα ακόμα καλό όνομα με επταψήφιο ποσό και να έχει αρκετό χώρο για να προτείνει στον Σχορτσανίτη ετήσιες απολαβές γύρω στα 2 με 2,5 εκατομμύρια.

Υπάρχουν όμως δύο προβλήματα: πρώτον, τα καβούρια που παραδοσιακά έχει στην τσέπη ο ιδιοκτήτης των Κλίπερς. Δεύτερον και σημαντικότερο ότι ο Σοφοκλής θα χρειαστεί να περιμένει, ίσως περισσότερο απ'οσο θα ήθελε. Οι διαπραγματεύσεις με τα κορυφαία ονόματα του ΝΒΑ δεν μπορούν να ξεκινήσουν πριν από την 1η Ιουλίου και είναι χρονοβόρα διαδικασία. Ο James για παράδειγμα έχει προγραμματίσει κανονική περιοδεία για να συναντηθεί με τις ομάδες που τον ενδιαφέρουν (μεταξύ των οποίων και οι Κλιπερς). Σε αυτό το πλαίσιο, η πρόσκληση στον Σόφο για το Λος Άντζελες αποσκοπεί στο να κρατηθεί ζεστός, όσο η διοίκηση των Κλίπερς ασχολείται με άλλες προτεραιότητες.

Τι πρέπει να κάνει ο Ολυμπιακός; Αν θέλει να κρατήσει τον παίκτη το βασικό όπλο της διοίκησης είναι ο χρόνος, σε συνδυασμό με την ηθική δέσμευση του Σχορτσανίτη απέναντι στη διοίκηση και τον κόσμο: μία καλή πρόταση, συνοδευόμενη από απαίτηση για γρήγορη απάντηση , θα δημιουργήσει μεγάλο δίλημμα στην πλευρά του παίκτη, εκτός αν οι υπόλοιπες μεταγραφικές υποθέσεις των Κλίπερς ξεκαθαρίσουν γρηγορότερα του αναμενομένου, ή εμφανιστεί ανταγωνιστής από την Ευρώπη. Το ερώτημα φυσικά για τον Ολυμπιακό είναι τι σημαίνει καλή πρόταση.

Από πλευράς ταλέντου ο Σχορτσανίτης είναι πολύ μπροστά σε σχέση με τους υπόλοιπους σέντερ που ενδέχεται να μας απασχολήσουν. Εξαιρείται ο Σπλίτερ, αλλά αυτός είναι πολύ κοντά στον Σαν Αντόνιο. Το θέμα είναι ότι κάθε χρόνος που περνά δυσκολεύει όλο και περισσότερο την μέγιστη αξιοποίηση αυτού του ταλέντου. Στα 25 του χρόνια πλέον, ο Σόφο ακόμα δεν είναι κανονικός αθλητής, τουλάχιστον σε θέματα φυσικής κατάστασης. Η εικόνα του στους φετινούς τελικούς είναι η καλύτερη απόδειξη γι'αυτό, παρά τη σοβαρή προσπάθεια που έχει κάνει τον τελευταίο χρόνο.

Και επειδή η αμοιβή ενός επαγγελματία αθλητή πρέπει να εξαρτάται από το βαθμό στον οποίο αυτός που τον πληρώνει μπορεί να βασιστεί πάνω του, ένα συμβόλαιο με αισθητά αυξημένες απολαβές δεν έχει λογική. Αντίθετα, αν του προσφερθεί άμεσα η ασφάλεια ενός πολυετούς συμβολαίου, με τα οικονομικά δεδομένα του στο ίδιο επίπεδο, σημαντικά πριμ στόχων και ρήτρα αποδέσμευσης για το ΝΒΑ, τα ωφέλη θα είναι αμοιβαία. Η διοίκηση θα μπορεί να κινηθεί για έναν ακόμα ψηλό, ώστε να αποφύγει τα όποια απρόοπτα. Ο Σοφοκλής θα μπορεί να συνεχίσει να δουλεύει, έχοντας εξασφαλιστεί οικονομικά και χωρίς να χάσει οριστικά την προοπτική του ΝΒΑ. Και αν οι Κλίπερς ή άλλη ευρωπαϊκή ομάδα τον θέλουν τόσο πολύ ώστε να ξεπεράσουν την προσφορά του Ολυμπιακού, τότε προσωπικά θα του ευχηθώ καλή τύχη.

Τι θα γίνει με τον Τζος;

2010-06-19T11:03:00.004+03:00

Σύμφωνα με το ΦΩΣ και στο sport24.gr , η διοίκηση του Ολυμπιακού ζήτησε από τον Τζος Τσίλντρες να βρει ομάδα. Μετά τις επαφές με τον Σπανούλη, αυτή είναι η δεύτερη ουσιαστική κίνηση της ομάδας στη φετινή μεταγραφική περίοδο.

Είναι γνωστό ότι στο συμβόλαιο του Τσίλντρες υπάρχει το λεγόμενο player option – μέχρι τις 15 Ιουλίου, ο παίκτης έχει το δικαιώμα να λύσει τη συνεργασία του με τον Ολυμπιακό. Μετά από αυτή την ημερομηνία το συμβόλαιο ανανεώνεται αυτόματα. Με άλλα λόγια τα χέρια της διοίκησης είναι μάλλον δεμένα, αφού δεν μπορεί να αποδεσμεύσει τον παίκτη με δική της πρωτοβουλία. Επομένως υπάρχουν δύο εξηγήσεις για μια κίνηση που ουσιαστικά ακυρώνεται από ρήτρα του συμβολαίου.

Η πρώτη έχει να κάνει με το ενδεχόμενο μείωσης των αποδοχών του σε περίπτωση που μείνει. Προσωπικά δεν ερμηνεύω τη συγκεκριμένη απόφαση της ΚΑΕ ως τελεσίγραφο (άλλωστε δεν είναι σε θέση να κάνει κάτι τέτοιο), αλλά ως ένα δίλημμα που απευθύνεται στον Τζος: ή βρίσκεις ομάδα στο ΝΒΑ μέχρι τις 15 Ιουλίου ή μένεις με λιγότερα χρήματα. Δεν υπάρχει πιο άμεσος τρόπος για να πειστεί η πλευρά του παίκτη ότι το συμβόλαιο του είναι πια τεράστιο βάρος.

Η δεύτερη έχει να κάνει με ευρύτερες εξελίξεις στο ΝΒΑ, οι οποίες δίνουν ένα επιπλέον κίνητρο στον Τσίλντρες να αποχωρήσει φέτος. Από το 2011 θα ισχύει η νέα συλλογική σύμβαση εργασίας (collective bargaining agreement), η οποία σύμφωνα σίγουρα θα επιφέρει μειώσεις σε όλες τις κατηγορίες συμβολαίων. Αν βέβαια η ένωση των παικτών δε συμφωνήσει με τον κομισσάριο Ντέιβιντ Στερν, υπάρχει το απόμακρο αλλά υπαρκτό ενδεχόμενο απεργίας (lock out), όπως είχε συμβεί το 1998.

Και τα δύο σενάρια οδηγούν τον Τσίλντρες σε ένα συμπέρασμα: φέτος είναι η καλύτερη στιγμή για να επιστρέψει στο ΝΒΑ. Αν υπάρξει συμφωνία μεταξύ παικτών και λίγκας, τότε τον συμφέρει να υπογράψει φέτος, αφού οι τρέχοντες όροι των συμβολαίων είναι ευνοϊκότεροι από αυτούς που θα τεθούν σε ισχύ το επόμενο καλοκαίρι. Αν υπάρξει απεργία, έχει έναν ακόμα σημαντικότερο λόγο να υπογράψει φέτος: του χρόνου λήγει το συμβόλαιο του με τον Ολυμπιακό και τότε ενδέχεται η παραμονή στην Ευρώπη να είναι μονόδρομος, όχι επιλογή, αφού δε θα υπάρχουν προσφορές από το ΝΒΑ. Σε αυτό το πλαίσιο, η κίνηση της διοίκησης απλά τονίζει το προφανές.

Το πρόβλημα φυσικά είναι η ομάδα που έχει τα δικαιώματα του στην Αμερική. Είναι γνωστό ότι ο Τζος δεν έχει καλές σχέσεις με τη διοίκηση της Ατλάντα. Είναι ενδεικτικό ότι πέρσι το καλοκαίρι συζήτησε μόνο με το Μιλγουόκι το ενδεχόμενο επιστροφής το στο ΝΒΑ. Φέτος τα πράγματα είναι ακόμα πιο δύσκολα, αφού η Ατλάντα έχει ως πρώτη (και μάλλον μοναδική) προτεραιότητα την παραμονή του Τζο Τζόνσον, που είναι ο καλύτερος παίκτης της ομάδας. Αν αυτό συμβεί, τότε το μισθολόγιο των Χοκς για την επόμενη χρονιά θα φτάσει γύρω στα 65 εκατομμύρια δολλάρια. Με δεδομένο ότι το όριο πέραν του οποίου οι ομάδες του ΝΒΑ θα πληρώνουν φόρο πολυτελείας (luxury tax) έχει όριστει στα 68 εκατομμύρια δολάρια, οι πιθανότητες νέας συμφωνίας ανάμεσα στον Τσίλντρες και την Ατλάντα μειώνονται σημαντικά.

Κι αυτό γιατί έχοντας ως βάση τα 7 εκατομμύρια δολλάρια που προβλέπει η συμφωνία του με τον Ολυμπιακό, οι ελάχιστες απαιτήσεις του Τζος θα κυμαίνονται στα 5 εκατομμύρια ετησίως. Ένα τέτοιο ποσό δε θα επηρεάσει το salary cap της Ατλάντα, αφού καλύπτεται από την ειδική εξαίρεση που προβλέπεται για κάθε ομάδα του ΝΒΑ (mid-level exception), αλλά θα εκτινάξει τις συνολικές δαπάνες της μέσω της καταβολής του φόρου πολυτελείας: κάθε δολάριο που θα πληρώνει η Ατλάντα για το συμβόλαιο του Τσίλντρες θα αντιστοιχεί σε ένα δολάριο που θα καταβάλλεται ως ειδικός φόρος. Επομένως ένα συμβόλαιο 5 εκατομμυρίων ετησίως θα αντιστοιχεί σε ετήσια δαπάνη 10 εκατομμυρίων για τους Χοκς. Και η συγκεκριμένη ομάδα προσπαθεί να μειώσει τα έξοδα της...

Εκτός φυσικά αν ο Τζόνσον δεν ανανεώσει με την Ατλάντα, η οποία τότε θα έχει χώρο για μια καλή προσφορά στον Τσίλντρες, αφού δεν είναι ιδιαίτερα ελκυστικός προορισμός για άλλα μεγάλα ονόματα που είναι ελευθέρα φέτος (Λε Μπρον, Ουέιντ κτλ). Επίσης μπορεί να προκύψει κάποια ανταλλαγή, με τον Τζος να υπογράφει νέο συμβόλαιο με τους Χοκς, οι οποίοι στη συνέχεια θα τον παραχωρήσουν σε κάποια άλλη ομάδα, έναντι κάποιου χαμηλού συμβολαίου ή επιλογών στο ντραφτ, φέτος ή στο μέλλον. Εδώ το πρόβλημα είναι ο χρόνος. Οι διαπραγματεύσεις με free agents σαν τον Τζόνσον θα ξεκινήσουν την 1η Ιουλίου και ενδέχεται να διαρκέσουν αρκετές εβδομάδες.

Αν λοιπόν τα μεγάλα αστέρια που μένουν ελεύθερα φέτος δεν βρουν ομάδα γρήγορα, τότε ενδέχεται παίκτες χαμηλότερου επιπέδου όπως ο Τσίλντρες να μην βρουν άμεσα τις προσφορές που επιθυμούν. Με άλλα λόγια, υπάρχει ο κίνδυνος να λήξει η προσθεσμία της 15ης Ιουλίου χωρίς ο Τζος να έχει στα χέρια του κάποια ικανοποιητική προσφορά. Και τότε τι κάνει ο Ολυμπιακός; Ελπίζω ότι οι διαπραγματεύσεις δε θα εκτροχιαστούν, αφού και ο Τσίλντρες είναι άψογος επαγγελματίας και οι Αγγελόπουλοι έχουν δείξει ότι ξέρουν να αναγνωρίζουν αξίες. Αν ο Τσίλντρες δε βρει ομάδα στο ΝΒΑ ίσως γίνει ένας διακανονισμός σχετικά με τους φόρους που πληρώνει μέχρι σήμερα ο Ολυμπιακός: αν τα 7 εκατομμύρια αφορούν μικτές αποδοχές, τότε το βάρος για την ΚΑΕ θα είναι μικρότερο. Σε κάθε περίπτωση, είναι σαφές ότι φέτος το καλοκαίρι ο Ολυμπιακός θα στραφεί στην ευρωπαϊκή αγορά, η οποία είναι λιγότερο πληθωριστική.

Καλή τύχη...

2010-06-18T19:31:00.005+03:00

Σήμερα για δύο πράγματα είμαι σίγουρος: πρώτον ο Παναγιώτης Γιαννάκης αποχωρεί από τον Ολυμπιακό έχοντας εξελιχτεί σε καλύτερο προπονητή από εκείνο που είχε αναλάβει την ομάδα πριν από δυόμισι χρόνια. Δεύτερον ο Ολυμπιακός έχει προοδεύσει σε αυτό το διάστημα, με την καθιέρωση του στην ελίτ της Ευρώπης. Γιατί λοιπόν φτάσαμε ως εδώ;

Τα αποτελέσματα όπως πάντα δίνουν την καλύτερη εξήγηση: ένα κύπελλο σε δύο χρόνια δεν αρκεί για μια ομάδα με ένα τεράστιο μπάτζετ και ακόμα μεγαλύτερες απαιτήσεις από τον κόσμο της, έστω και αν τώρα τελευταία η πλειοψηφία αυτού του κόσμου θέλει τα πάντα δίνοντας ελάχιστα. Βέβαια πόσο βαρύνεται ο προπονητής για τις όποιες αποτυχίες; Η απάντηση πρέπει να αποτελέσει οδηγό για τον διάδοχο του.

Το χτες

Ο Γιαννάκης διακρίθηκε κυρίως σε δύο τομείς κατά τη διάρκεια της θητείας του στον Ολυμπιακό: πρώτον στην ατομική βελτίωση πολλών παικτών: ο Μπουρούσης, ο Πρίντεζης, ο Μαυροκεφαλίδης, ο Παπανικολάου, ο Σλούκας αλλά και παίκτες με τους οποίους είχε έρθει σε α ρήξη, όπως ο Τεόντοσιτς και ο Σχορτσιανίτης, κέρδισαν αρκετά πράγματα από την συνεργασία τους με ένα προπονητή που ανεξάρτητα από τις αδυναμίες τους πάντα ενδιαφέρεται για την πρόοδο των παικτών του. Σίγουρα αυτοί οι παίκτες δούλεψαν και μόνοι τους, ενώ επωφελήθηκαν από τη συμμετοχή τους σε εθνικές ομάδες ή σε άλλους συλλόγους όπου είχαν αγωνιστεί ως δανεικοί. Απλά με τον Γιαννάκη αυτή η προσπάθεια δικαιώθηκε και μεταφράστηκε σε χρόνο συμμετοχής, καλά συμβόλαια και ατομικές διακρίσεις. Αυτό δεν είναι κάτι που καταφέρνουν όλοι οι προπονητές.

Το δεύτερο θετικό στοιχείο του ήταν η προσαρμοστικότητα που επέδειξε. Η μάλλον αργή ομάδα του 2009, που βασιζόταν στο παιχνίδι στο μισό γήπεδο έδωσε τη θέση της στην πιο γρήγορη και θεαματική ομάδα της Ευρώπης. Το μπάσκετ συστημάτων, με έμφαση στην ακρίβεια της εκτέλεσης και τα ποσταρίσματα των ψηλών, αντικαταστάθηκε από το μπάσκετ αρχών, όπου η συνεχής κίνηση χωρίς την μπάλα και η γρήγορη κυκλοφορία ήταν τα βασικά σημεία αναφοράς. Το γεγονός ότι η ομάδα παρέμεινε ανταγωνιστική στο υψηλότερο δυνατό επίπεδο μετά από ριζικές αλλαγές πιστώνεται στον Γιαννάκη.

Οι προσθαφαιρέσεις στο ρόστερ επέβαλλαν σε μεγάλο βαθμό μια διαφορετική φιλοσοφία, αλλά η μετάβαση έγινε όσο το δυνατό πιο ομαλά: στην Ευρωλίγκα η αύξηση του ρυθμού, με την ομάδα να εκδηλώνει 5 επιθέσεις περισσότερες ανά αγώνα σε σχέση με πέρσι, συνοδεύτηκε από βελτίωση του ποσοστού εντός πεδίας αλλά και του συντελεστή ασίστ-λαθών. Η ομάδα έπαιζε γρήγορα αλλά και σωστά. Πολλοί θα πουν ότι αυτό το στιλ θα έπρεπε να είχε δοκιμαστεί από πέρσι. Ίσως έχουν δίκιο, αλλά η διάθεση του προπονητή να εμπλουτίσει τη φιλοσοφία του δείχνει ότι μαθαίνει από τα λάθη του και υποτάσσει τον εγωισμό του στις ανάγκες της ομάδας.

Το παράδοξο είναι ότι αυτές οι αρετές τελικά ήταν και από τους βασικούς λόγους για τους οποίους ο Γιαννάκης σήμερα βρίσκεται χωρίς δουλειά. Η παιδαγωγική προσέγγιση που υιοθέτησε απέναντι στους παίκτες ουσιαστικά δεν επέτρεψε τη μέγιστη αξιοποίηση του ρόστερ πέρσι, όταν οι Τεόντοσιτς και Σχορτσιανίτης ήταν ουσιαστικά εκτός ομάδας. Εννοείται ότι και οι παίκτες είχαν σοβαρότατη ευθύνη για αυτή την κατάσταση. Όταν όμως μια ολόκληρη χρονιά σημαδεύεται από δύο οριακές ήττες (στον ημιτελικό του Βερολίνου και στον πρώτο τελικό του πρωταθλήματος) τότε το συμπέρασμα είναι ότι θα έπρεπε να υπάρξει μια καλύτερη ισορροπία ανάμεσα στη διαπαιδαγώγηση και στην εξάντληση των δυνατοτήτων του ρόστερ. Το φετινό πέρασμα στο άλλο άκρο, με τη ντροπιαστική εικόνα αρκετών παικτών στον πάγκο, ακόμα και πριν το Παρίσι, μάλλον αποδεικνύει ότι η τήρηση αυτής της ισορροπίας εξαρτάται και από τη διοίκηση. Και οι πολλοί μήνες σιωπής, ανάμεσα σε ένα πρόστιμο για την εμφάνιση στη Μάλαγα (τέλη Οκτωβρίου) και σε μια επίσκεψη του προέδρου στα αποδυτήρια μετά από την ήττα στον πρώτο τελικό (τέλη Μαϊου), δεν ήταν η ενδεδειγμένη στάση από την πλευρά της.

Όσο για το διαφορετικό στιλ παιχνιδιού, η ευθύνη εδώ βαραίνει σχεδόν αποκλειστικά τον Γιαννάκη, ο οποίος δεν εμπιστεύτηκε μέχρι τέλους το μπάσκετ που δούλευε όλη τη χρονιά. Το ντεφορμάρισμα καθοριστικών παικτών όπως ο Τεόντοσιτς στο Παρίσι και ο Παπαλουκάς στους τελικούς ή το πρόβλημα στο περιφερειακό σουτ δεν μπορούν να κρύψουν τη συνειδητή επιλογή του προπονητή να φρενάρει την ομάδα.

Στο top 16 της Ευρωλίγα ο Ολυμπιακός εκδήλωνε 82 επιθέσεις σε κάθε παιχνίδι. Με την Πρόκομ, ο αντίστοιχος μέσος όρος έπεσε στις 72 επιθεσεις και στο Παρίσι η πτώση συνεχίστηκε. Με την Παρτιζάν έγιναν 81 επιθέσεις, αλλά σε 45 λεπτά, παρότι δεν υπήρξαν σημαντικές μεταβολές στα λάθη, τα κλεψίματα και τα επιθετικά ριμπάουντ, δηλαδή σε στατιστικά που επηρεάζουν άμεσα τον ρυθμό μιας ομάδας. Η πλήρης κατάρρευση ήρθε στον τελικό, όπου παρά τα λιγότερα λάθη και τα περισσότερα κλεψίματα σε σχέση με τα δεδομένα όλης της χρονιάς, η ομάδα περιορίστηκε σε μόλις 61 επιθέσεις. Η άμυνα και η ευστοχία της Μπαρτσελόνα ευθύνονται σε μεγάλο βαθμό για αυτό το νούμερο. Από τη στιγμή, όμως, που η ίδια τάση συνεχίστηκε στα ελληνικά play off, όταν οι λιγότερες ασίστ και τα περισσότερα σουτ τριών πόντων διόγκωσαν το απροσδόκητο επιθετικό πρόβλημα, έχουμε να κάνουμε με μια συνειδητή αλλαγή ρυθμού, η οποία στοίχισε πολύ.

Η συμβατική σοφιά του ευρωπαϊκού μπάσκετ λέει ότι μια ομάδα πρέπει να κόβει ταχύτητα στα κρίσιμα ματς. Το πρόβλημα είναι ότι ο Ολυμπιακός δε σχεδιάστηκε με συμβατικό τρόπο. Έτσι, η ξαφνική επιστροφή στα συνεχή pick and roll και τα μονοδιάστατα ποσταρίσματα φανέρωσαν ακόμα περισσότερο την ένδεια λύσεων στο περιφερειακό σουτ. Έχω ξαναγράψει για την ανεπανάληπτη διαδρομή Κελάτι-Ουέιφερ- Πεν. Ευθύνες έχει και η διοίκηση και ο προπονητής. Γενικά, όμως, στα καθαρά αγωνιστικά ζητήματα, το περιφερειακό σουτ αποδείχτηκε η μεγάλη αδυναμία του κόουτς, όχι μόνο στην επίθεση, αλλά και στην άμυνα: από τις ομάδες του top 16 της Ευρωλίγκας, μόνο το Μαρούσι επέτρεπε στους αντιπάλους του να σουτάρουν με υψηλότερο ποσοστό στα τρίποντα (38,8% μέχρι το Παρίσι, όπου η Μπαρτσελόνα μας εκτέλεσε με 42,8%).

Το αύριο

Ίσως βέβαια δεν έχει τόσο νόημα να ασχολούμαστε με το παρελθόν. Για πολλούς οπαδούς του Ολυμπιακού η σημερινή μέρα είναι χαρούμενη, αφού απομακρύνθηκε ο βασικός υπεύθυνος για τα προβλήματα της ομάδας. Το μέλλον μπορεί και να τους δικαιώσει. Για να γίνει αυτό όμως πρέπει η διοίκηση να επιλέξει τον επόμενο προπονητή με συγκεκριμένα κριτήρια. Βασικότερο όλων η συμβατότητα του με το ρόστερ. Αυτό σημαίνει και καλύτερη συνεννόηση κατά τη διάρκεια των μεταγραφών. Η έλλειψη διασυνδέσεων του Γιαννάκη στην ευρωπαϊκή αγορά μας φόρτωσε με τα βαριά συμβόλαια των Βούισιτς και Χαλπερίν, παρότι υπήρχαν καλύτερες και φτηνότερες εναλλακτικές λύσεις. Ίσως ο επόμενος προποντής να είναι καλύτερα δικτυωμένος. Ίσως πάλι να χρειάζεται κάποιος τεχνικός διευθυντής, αφού δεν ευθύνεται μόνο ο προπονητής για τις όποιες αντισορροπίες σε ένα πανάκριβο ρόστερ.

Επίσης η επικοινωνιακή τακτική της διοίκησης πρέπει να αλλάξει. Η λέξη υπομονή έγινε ανέκδοτο όχι μόνο γιατί ο Γιαννάκης έχει μια τάση να επαναλαμβάνεται στις δημόσιες τοποθετήσεις του, αλλά και γιατί το γραφείο τύπου δεν προσπάθησε όσο έπρεπε να εξηγήσει το όραμά του στον κόσμο. Όταν βέβαια στη χτεσινή ψηφοφορία των αθλητικογράφων για την ανάδειξη του καλύτερου προπονητή στην Α1 ο Γιαννάκης δεν πήρε ούτε μία ψήφο, τότε ίσως η επικοινωνιακή διαχείριση της θητείας του να ήταν προαποφασισμένη, ανεξάρτητα από τις κινήσεις της ΚΑΕ ή ακόμα και από τα όποια αποτελέσματα...Δυστυχώς και ο επόμενος προπονητής λογικά θα υπονομεύεται παρασκηνιακά σε κάθε του βήμα. Και να σκεφτεί κανείς ότι έχω γράψει πάνω από χίλιες λέξεις χωρίς να αναφερθώ στη διαιτησία...

Προς το παρόν, το μόνο σίγουρο είναι ότι ο Παναγιώτης Γιαννάκης θα συνεχίσει να μαθαίνει από τα λάθη του και να βελτιώνεται. Ελπίζω το ίδιο να ισχύει και για την ομάδα συνολικά, σε ό,τι έχει να κάνει με το περιβάλλον εντός του οποίου θα δουλέψει ο διάδοχος του.

Ο Θρύλος του δε θα σβήσει ποτέ

2010-06-11T10:39:00.005+03:00

Ο Γιάννης Σπανουδάκης (δεξία) με τον αδελφό του Αλέκο

Έμαθα για το θάνατο του Γιάννη Σπανουδάκη χτες το πρωί, χαζεύοντας στο φόρουμ. Δεν ήμουν σίγουρος τι έπρεπε να κάνω. Με την εξαίρεση των Ανδριανόπουλων και του αδελφού του, δεν υπήρξε κανείς εξίσου σημαντικός αθλητής, προπονητής ή παράγοντας στην ιστορία του συλλόγου. Πώς είναι δυνατόν να τιμηθεί με λόγια η μνήμη ενός τέτοιου ήρωα, χωρίς να αδικηθεί η ανεπανάληπτη προσφορά του; Παρά την τεράστια αξία τους, η παράθεση των διακρίσεων και των επιτευγμάτων του δεν αρκεί για ένα κομμάτι της ψυχής του Ολυμπιακού,: ηγετική φυσιογνωμία στα 2 πρώτα πρωταθλήματα μπάσκετ της ομάδας , ειδικά στο δεύτερο ως παίκτης-προπονητής. Βασικό στέλεχος της εθνικής ομάδας για χρόνια. Από τους πρώτους Έλληνες μπασκετμπολίστες που αγωνίστηκαν στο εξωτερικό, με τη φανέλα της Βίρτους Μπολόνια (τότε Μότο Μορίνι). Αυτή η καταγραφή, όσο δέος και αν προκαλεί, δεν είναι αρκετή για έναν άνθρωπο που συνέβαλλε όσο ελάχιστοι προκειμένου ο Ολυμπιακός να εξελιχτεί από μια μεγάλη ποδοσφαιρική ομάδα στον μεγαλύτερο αθλητικό οργανισμό της Ελλάδας.

Και όμως, ο Γιάννης Σπανουδάκης δεν εξαργύρωσε αυτή την ανεκτίμητη προσφορά σε αναγνωρισιμότητα ή θέσεις (υπάρχει και άλλος δρόμος κύριε Σάββα...). Πρώτον, γιατί ποτέ δεν το επεδίωξε. Όταν αγαπάς κάτι, δεν ενδιαφέρεσαι για ανταλλάγματα. Δεύτερον, γιατί τα κατορθώματα του τα μοιράστηκε με τον πρώτο πραγματικά μεγάλο Έλληνα μπασκετμπολίστα, ο οποίος έτυχε να είναι και αδελφός του: τον Αλέκο Σπανουδάκη. Στο μυαλό μου ο Ολυμπιακός είναι ταυτισμένος με το όμορφο θέαμα και την ψυχή που πηγάζει από τον κόσμο. Όσοι έζησαν εκείνη την εποχή φαίνεται να συμφωνούν ότι στο τμήμα μπάσκετ ο Αλέκος φρόντιζε για το πρώτο και ο Γιάννης, πριν από τον Γιατζόγλου, τον Καμπούρη, τον Σιγάλα και τον Τόμιτς, για το δεύτερο.

Ίσως βέβαια ο τρόπος με τον οποίο έπαιζε και τα όσα κατάφερε να έχουν μικρότερη σημασία από κάποια πιο μικρά πράγματα: από τις αφηγήσεις του πατέρα μου για έναν άνθρωπο που δίδαξε σε πολύ κόσμο ένα τόσο όμορφο άθλημα. Από την άσφαλτο που έστρωσε μαζί με τον αδελφό του στο πρώτο ανοιχτό γήπεδο της ομάδας έξω από τα γραφείατου Ερασιτέχνη. Και από τα λόγια τεράστιων παικτών τους οποίους ενέπνευσε:

ΣΤΗΒ ΓΙΑΤΖΟΓΛΟΥ: «Ο Γιάννης ήταν και είναι η ιστορία του Ολυμπιακού. Δεν έπαψε ποτέ να ασχολείται με την ομάδα. Ήταν καλός άνθρωπος και πολύ μεγάλος παίκτης για την εποχή του. Αιωνία του η μνήμη».

ΑΡΓΥΡΗΣ ΚΑΜΠΟΥΡΗΣ: «Δεν μπορούν τα λόγια να περιγράψουν το μεγαλείο αυτού του ανθρώπου. Ο Γιάννης Σπανουδάκης ήταν ένας μεγάλος δάσκαλος και η απώλειά του για τον Ολυμπιακό και το ελληνικό μπάσκετ είναι τεράστια. Δεν θα τον ξεχάσουμε ποτέ».

ΜΑΚΗΣ ΚΑΤΣΑΦΑΔΟΣ: «Αυτός με είδε να περπατάω στο δρόμο και με πήρε στον Ολυμπιακό। Μου έδωσε ένα ζευγάρι γερμανικά παπούτσια, Ρομικα κι ένα δεκάρικο για να βγάλω φωτογραφίες. Αυτή την εικόνα δεν θα την ξεχάσω ποτέ. Είμαι πραγματικά πολύ συγκινημένος. Τον θυμάμαι ακόμα να έρχεται να μας κάνει προπόνηση φορώντας το κοστούμι της Εθνικής ομάδας που προετοιμαζόταν για τους Ολυμπιακούς της Ρώμης. Μετά την αποχώρησή του, ουσιαστικά πήραμε εμείς θέση στην ομάδα. Την πρώτη μου φωτογραφία ως παίκτης του Ολυμπιακού την έχω μαζί του σ’ ένα ντέρμπι Ολυμπιακού ? Παναθηναϊκού. Για μένα αυτός ο άνθρωπος σήμαινε πάρα πολύ. Να είναι ελαφρύ το χώμα που θα τον σκεπάσει».

ΤΟΛΗΣ ΣΠΑΝΟΣ: «Τα αδέρφια Σπανουδάκη ξεκίνησαν το μπάσκετ στον Ολυμπιακό. Ο Γιάννης είχε τεράστια προσφορά και ήταν αγνός Ολυμπιακός. Αυτός και ο αδερφός του ήταν οι παικταράδες τους οποίους θαυμάζαμε ενώ μεγαλώναμε. Ο Γιάννης ήταν ένας αξιοπρεπής Ολυμπιακός που τίμησε την ομάδα και είναι η ιστορία του συλλόγου».

ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ ΓΙΑΝΝΑΚΗΣ: «Για να κάνει το άθλημα που αγαπάμε άλματα, έπρεπε να σταθεί στα πόδια του και τα πρώτα βήματα έγιναν απ’ αυτούς τους ανθρώπους. Το ελάχιστο που μπορούμε να πούμε γι’ αυτό τον σπουδαίο άνθρωπο και τρομερό αθλητή, είναι ένα ευχαριστώ για όσα μας πρόσφερε. Καλό ταξίδι κύριε Γιάννη».

Για έναν τεράστιο σύλλογο σαν τον Ολυμπιακό θα υπάρξουν στο μέλλον πολλές επιτυχίες, αμέτρητοι τίτλοι και μια σειρά από μεγάλους αθλητές. Αθλητής και άνθρωπος με την προσφορά του Γιάννη Σπανουδάκη δε θα υπάρξει ξανά.

Η φωτογραφία και το βίντεο προέρχονται από την εκπομπή του ΣΚΑΙ Για Πάντα Πρωταθλητές

Οι δηλώσεις από την ιστοσελίδα της ΚΑΕ ΟΛΥΜΠΙΑΚΟΣ

Και τώρα τι?

2010-06-09T17:54:00.002+03:00

by rod higgins

Βλέποντας τον Παναγιώτη και τον Γιώργο Αγγελόπουλο στον τέταρτο τελικό του πρωταθλήματος ήταν αρκετά δύσκολο για οποιονδήποτε οπαδό του Ολυμπιακού να θυμηθεί ότι μόλις ολοκλήρωσαν την πιο επιτυχημένη χρονιά τους στη διοίκηση της ομάδας. Εν μέσω διαπραγματεύσεων για να ξεκινήσει και να ολοκληρωθεί το παιχνίδι, εκκλήσεων από τα μικρόφωνα και ασταμάτητων περα-δωθε από τις θέσεις τους στη γραμματεία και από εκεί στα αποδυτήρια, η κατάκτηση του πρώτου τίτλου μετά από οκτώ χρόνια, η δεύτερη συνεχόμενη συμμετοχή σε φάιναλ φορ και ο πρώτος τελικός στην Ευρωλίγκα μετά το αξέχαστο 1997 έχασαν αρκετή από τη λάμψη τους. Για μια ακόμη χρονιά, η βία, η γκρίνια και η αποτυχία της προσπάθειας για ολοκληρωτική επιστροφή στην κορυφή επισκίασαν την πρόοδο που σημείωσε η ομάδα και το όμορφο θέαμα που προσέφερε στο μεγαλύτερο κομμάτι της σαιζόν. Το μέλλον του Ολυμπιακού στο μπάσκετ έχει τη σιγουριά που προσφέρει η ανιδιοτελής αγάπη αυτών των δύο ανθρώπων. Μπορεί το μπάτζετ να μειωθεί (βέβαια ανάλογες φήμες κυκλοφορούσαν και πέρσι), αλλά η προσπάθεια τους δεν πρόκειται να σταματήσει. Αυτό όμως δε σημαίνει ότι δεν υπάρχουν και πολλά ερωτηματικά.

Παραδόξως, κανένα από αυτά δε σχετίζεται με το ζήτημα που καίει την πλειοψηφία του κόσμου. Προσωπικά περιμένω ελάχιστες αλλαγές στη στάση της διοίκησης απέναντι σε αυτό που ονομάζουμε παρασκήνιο, σύστημα ή και μασωνία. Υπόγειες ή σωληνοειδείς συνεννοήσεις είναι εκτός συζήτησης, παρά τις ομορφιές του τρίτου τελικού. Ίσως οι συσχετισμοί στον ΕΣΑΚΕ αλλάξουν εξαιτίας των οικονομικών προβλημάτων πολλών ομάδων, τα οποία θα διογκωθούν από την αβεβαιότητα στα τηλεοπτικά. Ίσως ο Βασιλακόπουλος αποφασίσει κάποιες αλλαγές στην ΚΕΔ. Ό,τι κι αν συμβεί, πιθανότητα δε θα είναι αποτέλεσμα παρασκηνιακών κινήσεων της διοίκησης. Κάποιοι θεωρούν αυτή την κατάσταση δείγμα μια υγιούς νοοτροπίας από την πλευρά των Αγγελόπουλων. Κάποιοι άλλοι την ταυτίζουν με αδυναμία ή και αφέλεια. Το ένα δεν αποκλείει το άλλο, όμως σε κάθε περίπτωση αν θέλουμε μια διαφορετική παρουσία σε κάθε είδους κέντρα τότε μάλλον θέλουμε μια άλλη διοίκηση.

Και επειδή σοβαρή εναλλακτική λύση δεν υπάρχει, ίσως είναι καλύτερο να εξεταστούν πιο προσεκτικά τα λάθη τους σε τομείς με τους οποίους θέλουν να ασχολούνται. Γιατί αν έχω ένα παράπονο από τη φετινή χρονιά, αυτό είναι ότι η ομάδα δεν εξάντλησε τη δυναμική της σε καθαρά αγωνιστικό επίπεδο. Σίγουρα ευθύνες γι'αυτό έχουν και το προπονητικό τιμ και οι παίκτες και ο κόσμος. Επειδή όμως η αναγέννηση της ομάδας ξεκίνησε από δύο αγνούς γαύρους οι οποίοι την διοικούν, μοιραία και η συζήτηση για λάθη και παραλείψεις πρέπει να έχει ως αφετηρία το ίδιο σημείο. Η κριτική είναι θεμιτή στα εξής σημεία:

Διαδικασίες λήψης αποφάσεων

Η διαδρομή από τον Κελάτι στον Ουέιφερ και από εκεί στον Πεν φανερώνει πολλά από τα προβλήματα του συγκεντρωτικού μοντέλου διοίκησης που ακολουθούν οι Αγγελόπουλοι. Ο Κελάτι έβγαλε όλη τη χρονιά στη Βαλένθια παρότι κόπηκε εξαιτίας ιατρικού προβλήματος. Τώρα είναι πολύ κοντά στην Μπαρτσελόνα Ο ακριβότερος Ουέιφερ άντεξε λιγότερο από τρεις μήνες. Όλοι στάθηκαν στην αδυναμία του να προσαρμοστεί. Λιγότεροι ξέρουν ότι κόπηκε από δύο ομάδες του ΝΒΑ (Χιούστον και Ντάλας) εξαιτίας....ιατρικού προβλήματος στη μέση. Τελική λύση ο Σκούνι. Υγιέστατος, φιλότιμος, αλλά δεν ήταν δυάρι, ενώ δεν βοήθησε όσο χρειαζόταν στο περιφερειακό σουτ. Τα προβλήματα που αντιμετώπισε μια ομάδα 30 εκατομμυρίων ευρώ κόντρα σε στοιχειωδώς κλειστές άμυνες, ειδικά όταν ο Τεόντοιτς δεν έπαιζε καλά, ήταν φυσικό επακόλουθο.

Σε αυτή την αποτυχία πρέπει να προστεθούν οι φήμες ότι αρκετές ακριβές μεταγραφές ήταν ξεκάθαρα επιλογή της διοίκησης και όχι του προπονητή. Ίσως πρεπει να ληφθούν υπόψη και παλιότερα σχετικά παράπονα του Γκέρσον, όσο κι αν η αξιοπιστία αυτών των δηλώσεων ελέγχεται, πρώτον επειδή έγιναν από τον Γκέρσον και δεύτερον επειδή ακολούθησαν την απόλυσή του. Το συμπέρασμα είναι ότι λείπουν στελέχη με εξειδικευμένες γνώσεις στην αξιολόγηση μεταγραφικών στόχων.

Επίσης το περσινό μπλέξιμο με τον πρόεδρο της Σιένα για τον Μακ Ιντάιρ, τα υπερβολικά ποσά που δαπανήθηκαν για τον Έρτσεγκ και τον Βούισιτς και η υπερβολική έμφαση σε παίκτες από το ΝΒΑ μαρτυρούν τις προβληματικές για τα οικονομικά δεδομένα της ομάδας διασυνδέσεις στην ευρωπαϊκή αγορά. Αυτό είναι ένα ζήτημα που πρέπει να λυθεί άμεσα, γιατί φέτος ενδεχόμενες μεταγραφές παικτών από το ΝΒΑ θα είναι πολύ δυσκολότερες για δύο λόγους: πρώτον πολλές ομάδες εκεί έχουν δεκάδες εκατομμύρια διαθέσιμα στο salary cap, προκειμένου να υπογράψουν τα μεγάλα ονόματα που είναι ελεύθερα (Λε Μπρον, Ουέιντ, Κρις Μπος, Αμάρε κτλ). Είναι σίγουρο ότι κάποιες δε θα τα καταφέρουν, θα πανικοβληθούν και θα ανεβάσουν το κασέ παικτών χαμηλότερου επιπέδου, τους οποίους θα μπορούσαμε να διεκδικήσουμε. Δεύτερον, η νέα συλλογική σύμβαση εργασίας στο ΝΒΑ, που θα ισχύει από το 2011, αναμένεται να έχει χειρότερους όρους για τις απολαβές των παικτών. Επομένως οι περισσότεροι θα βιαστούν να υπογράψουν νέο συμβόλαιο με το σημερινό καθεστώς. Αυτό ενδέχεται να επηρεάσει και τις αποφάσεις των Κλέιζα και Τσίλντρες. Τέλος, η διαδεδομένη και γενικά σωστή άποψη ότι το ρόστερ που διαχειρίστηκε ο Γιαννάκης ταίριαζε καλύτερα στον Γκέρσον (και αντίστροφα) μάλλον αποδεικνύει την αποσπασματική επικοινωνία ανάμεσα στη διοίκηση και τον προπονητή.

Οι πρώτες φήμες αναφέρουν ότι οι Αγγελόπουλοι δεν προτίθεται να προσλάβουν τεχνικό διευθυντή. Αν φέρουν προπονητή που έχει συνηθίσει να λειτουργεί συγκεντρωτικά και έχει καλύτερες επαφές από τον Γιαννάκη (αυτό δεν είναι κατηγορία, αλλά πραγματικότητα βάση της προϋπηρεσίας του σε συλλόγους μικρότερου βεληνεκούς), ίσως το κενό να καλυφθεί. Ακόμα και σε αυτή την περίπτωση, όμως, η υπολειτουργία σε θέματα σκάουτινγκ είναι ανεπίτρεπτη. Ο Γιαντζόγλου κάθεται, ένα τηλεφώνημα ίσως να αξίζει τον κόπο...

Επικοινωνία

Ο Τσίντρες βαφτίστηκε προβληματικός πριν πατήσει το πόδι του στην Ελλάδα. Ο Γιαννάκης διασύρθηκε από αντικειμενικούς και βαμμένους. Ο Κλέιζα κατηγορήθηκε ως ακατάλληλος για τις ανάγκες της ομάδας. Η ελληνική διαιτησία είναι αγγελικά πλασμένη σύμφωνα με τα ΜΜΕ. Ο Χέισλιπ παικταράς από το ΝΒΑ, ο Τέπιτς με τον Καλάθη ψαγμένες μεταγραφές που θα κάνουν τη διαφορά.

Προς τιμήν τους, οι Αγγελόπουλοι δεν πρόκεται να προσλάβουν κανένα χειροκροτητή. Ούτε θα ασκήσουν κάποιου είδους πίεση για να έχουν ωραία πρωτοσέλιδα. Παρότι έδωσαν πολύ ψωμί σε πολύ κόσμο λόγω της ενασχόλησης τους με το μπάσκετ δεν πρόκειται να ακολουθήσουν την πεπατημένη. Αυτό όμως δε σημαίνει ότι η επικοινωνιακή τακτική της ΚΑΕ είναι η ενδεδειγμένη. Η περιρρέουσα ατμόσφαιρα που Δημιουργούσαν τα ΜΜΕ γύρω από την ομάδα νομιμοποίησε τη γκρίνια μερίδας του κόσμου και αύξησε τον γενικότερο εκνευρισμό σε παίκτες και προπονητικό τιμ. Στη χρονιά που τελείωσε υπήρξαν δύο σημαντικές παρεμβάσεις από τη διοίκηση για να αντιμετωπιστεί αυτή η κατάσταση. Και οι δύο είχαν καλές προθέσεις αλλά μάλλον άσχημα αποτελέσματα.

Η πρώτη σημειώθηκε τον Δεκέμβριο του 2009. Προφανώς ο Παναγιώτης Αγγελόπουλος αισθάνθηκε την ανάγκη να απαντήσει σε ψίθυρους και φήμες γύρω από την ομάδα και να ζητήσει στήριξη από τον κόσμο. Πώς προσπάθησε να το πετύχει; Με μια off the record συζήτηση, την οποία δημοσίευσε ως άρθρο ο Νίκος Παπαδογιάννης στη Sportday (2/12). Φυσικά ούτε οι απορίες λύθηκαν ούτε οι ψίθυροι σταμάτησαν.

Η δεύτερη και πλέον πρόσφατη είναι φυσικά η ανακοίνωση μετά τον τρίτο τελικό. Στόχος ήταν η προστασία της ομάδας. Όμως με απειλές που δύσκολα πραγματοποιούνται και μια τόσο ξαφνική κλιμάκωση μετά από χρόνια σιωπής ή μισόλογων, το μήνυμα δεν έφτασε εκεί που έπρεπε. Αντίθετα, μάλλον αποπροσανατόλισε την ομάδα και έγινε αντιληπτή από τους κάφρους ως πράσινο φως για να γίνει το ΣΕΦ Καμπούλ.

Κόσμος

Ας μην κρυβόμαστε, δεν βοηθήσαμε όσο έπρεπε φέτος. Επίσης οι Αγγελόπουλοι δεν έχουν καλές σχέσεις με τους οργανωμένους. Η φετινή κατάσταση στο ΣΕΦ όμως ήταν απαράδεκτη. Με εξαίρεση τα κάποια ματς στην Ευρωλίγκα (με Εφές, Ταού και Πρόκομ), η έδρα ήταν νεκροταφείο. Μετά ήρθαν οι τελικοί και κόντεψε να στείλει κόσμο στο νεκροταφείο. Παρά τις δεδομένες ευθύνες των οπαδών (οργανωμένων και μη) οι Αγγελόπουλοι οφείλουν να προστατέψουν τις επενδύσεις τους και τον ελάχιστο κόσμο που είναι στο πλευρό της ομάδας όλη τη χρονιά. Ακόμα και αν αυτό σημαίνει συγκρούσεις με κάποια παιδιά που κανείς δεν τολμά να ακουμπήσει...

Και μια εξήγηση

Mια ομάδα σαν τον Ολυμπιακό είναι υπεράνω προσώπων: παικτών, προπονητών και διοικούντων. Ωστόσο από τότε που ανέλαβαν οι Αγγελόπουλοι έχω έναν ακόμα λόγο να υποστηρίζω την ομάδα μπάσκετ. Έχουν ήδη προσφέρει πολλά σε ένα τμήμα που είχε απαξιωθεί πλήρως και δικαιούνται να ανταμειφθούν για τους κόπους τους. Προσωπικά σέβομαι την απόφαση τους να μη λερώσουν τα χέρια τους. Αυτή η στάση τους όμως προϋποθέτει μεγαλύτερη αποτελεσματικότητα στον τροπό λειτουργίας της ΚΑΕ. Ας ελπίσουμε ότι μαθαίνουν από τα λάθη τους.

Καληνύχτα κυρίες και κύριοι…!

2010-06-07T11:43:00.001+03:00

by zer

Όποιος ψάχνει ευθύνες γενικώς για το τι έγινε σήμερα και δεν καταλαβαίνει ότι όλοι όσοι συμμετέχουμε είμαστε υπεύθυνοι για αυτά τα πράγματα, πολύ απλά δεν καταλαβαίνει τι του γίνετε.

Αναφέρω κάποια σκόρπια πράγματα για το τι έγινε χθες:

- Η τραγική αστυνόμευση του ΣΕΦ. Τριπλάσια αστυνομική δύναμη, δίχτυ ασφαλείας και άλλα όμορφα που ακούσαμε ότι θα υπάρχουν. Απλά τα πράγματα, το επέτρεψαν και έγινε το σημερινό. Ο σωματικός έλεγχος και ο έλεγχος του εισιτήριου ήταν το σημερινό ανέκδοτο. Όποιος έμπαινε ήθελε, ότι ήθελε κουβαλούσε, αφού εμένα σωματικό έλεγχο δεν μου κάνανε. Στην Γαλλία στο φάιναλ φορ πέρναγες από 3-4 διαφορετικούς ελέγχους αλλά εδώ και ο ένας (ο θεός να τον κάνει έλεγχο) ήταν μάλλον κάτι το εξεζητημένο στα μέτρα ασφαλείας. Όπως και το δίχτυ. Τι και αν υπήρχε τι και αν δεν υπήρχε το ίδιο και το αυτό. Και να πεις ότι δεν ξέρεις τι περιμένεις; Ξέρεις αλλά δεν κάνεις τίποτα εκτός από το να πετάς δακρυγόνα κάνοντας και τον υπόλοιπο κόσμο που απλά ήθελε να δει την ομάδα του να δυσανασχετεί, να μην μπορεί να αναπνεύσει και να δακρύζει. ΝΤΡΟΠΗ!

- Ο ηλίθιος, ανεγκέφαλος κόσμος. Οι άνθρωποι που τα εγκεφαλικά τους κύτταρα τα έχουν κάψει προ πολλού. Τι να πεις; Αυτοί δεν ήρθαν για τον Ολυμπιακό και βασικά δεν ξέρουν τι εστί η ιδέα του Ολυμπιακού! Ήρθαν για να βγάλουν τα προσωπικά τους απωθημένα. Ένας που ήταν δίπλα μας τόλμησε να κατηγορήσει τα «καλόπαιδα» για τα αίσχη που έκαναν και την τελευταία στιγμή τον γλυτώσαμε ενώ είχε αρπάξει μερικές. Και ξέρετε τι τους κατηγόρησε; Ότι πάλι στο τελευταίο παιχνίδι θυμήθηκαν ότι υπάρχει ομάδα στο μπασκετ και ήρθαν να τα κάνουν γης μαδιάμ. Αν είναι δυνατόν μια ομάδα όπως ο Ολυμπιακός των Αγγελόπουλων, των εκατομμυρίων και των αστέρων του μπάσκετ να γεμίζει το γήπεδο φέτος μόνο στο παιχνίδι ντροπή όπως κατέληξε. Αν είναι δυνατόν να πλακώνονται οπαδοί της ίδιας ομάδας σήμερα. Και γιατί; Γιατί κάποιοι έλεγαν αλήθειες σε αυτούς τους ηλίθιους και οι ηλίθιοι είχαν επιχειρήματα σκέτα γροθίες στο στομάχι… ΝΤΡΟΠΗ!

- Κόσμος Νο2. Αυτοί που λέγονται Ολυμπιακάρες, σκληροπυρηνικοί, Θυραεφτάδες και δεν ξέρω και εγώ τι άλλο. Ανάθεμα σήμερα αν άκουσα ένα σύνθημα για τον Ολυμπιακό. Ένα ρε… Ολυμπιακοί είστε! Αντί αυτού άκουγα για το πόσο γ@μιεται η αστυνομία, ο βάζελος, ο Αγκωνίδης κτλ αλλά για τον Ολυμπιακό με το ζόρι. Μπράβο ρε, ωραίοι οπαδοί. Και πάλι ΝΤΡΟΠΗ!
- Το σάπιο σύστημα που διοργανώνει ένα από τα πιο αγαπημένα αθλήματα των Ελλήνων. Από πού να ξεκινήσεις και που να τελειώσεις; Τα έχουμε πει τις προηγούμενες μέρες και πλέον οι Αγγελόπουλοι πρέπει να δείξουν ότι δεν μένουν μόνο στα λόγια αλλά περνάνε σε ΠΡΑΞΕΙΣ. Δεν αξίζει να ασχολούμαστε με ένα σύστημα τόσο σάπιο, σε μια ακόμα πιο σάπια κοινωνία. Υποτίθεται ότι ο αθλητισμός και το μπάσκετ είναι χαρά. Και μας έχουν κάνει να ασχολούμαστε με οτιδήποτε άλλο και να έχουμε χάσει την αίσθηση του τι είναι ο αθλητισμός, το μπασκετ και γενικότερα μια διέξοδο από την σκληρή καθημερινότητα μας την απαγορεύσανε με το έτσι θέλω όλοι αυτοί για να εξυπηρετήσουν για άλλη μια φορά συμφέροντα. Και για να μην ξεχνιόμαστε όταν μιλάμε για σάπιο σύστημα μιλάμε για όλους όσους συμμετέχουν σε αυτό.

i. Από τους προέδρους όλων των ΚΑΕ, γιατί φταίνε και οι μεν που επιβραβεύουν την διαφθορά γιατί έχουν οφέλη αλλά και οι δε που δεν κάνουν κάτι για να προστατεύσουν το προϊόν τους αλλά και το άθλημα που υπηρετούν.

ii. Από την διοργανώτρια αρχή που δέχεται να απαξιώσει ένα άθλημα στο βωμό των προσωπικών συμφερόντων των διοικούντων, που το επίπεδο σε όλους τους τομείς είναι ίσως το κατώτερο ίσως των τελευταίων ετών και δεν τους νοιάζει να το βελτιώσουν. Και εδώ ταιριάζει ένα κρίμα για ανθρώπους όπως οι Αγγελόπουλοι, όπου σε άλλη χώρα θα τους έκαναν τεμενάδες για τον ποιόν τους, για την αγάπη τους για το άθλημα, για το πόσο ανοιχτοχέρηδες είναι και για την έντιμη στάση τους. Πράγματα που στην Ελλάδα προφανώς δεν αναγνωρίζονται και δεν εκτιμούνται. Αλλά μόνο όταν τα χάσεις τα εκτιμάς…

iii. Από τους Δημοσιογράφους, τα κοράκια της σημερινής εποχής. Που από το να μεταφέρουν την είδηση στον λαό, έχουν γίνει κάτι σαν φιλόσοφοι της δεκάρας (όσο αξίζουν και οι φυλλάδες τους). Έχουν άποψη για όλα και πολλές φορές κατευθυνόμενη και προσπαθούν με πολλούς τρόπους να την περάσουν και στον κόσμο. Που τα άρθρα τους είναι κατάπτυστα πολλές φορές και προκαλούν το κοινό αίσθημα, που αβαντάρουν καταστάσεις και συγκαλύπτουν άλλες. Και όχι μόνο στον αθλητισμό, αλλά εν γένει στην Ελληνική κοινωνία.

iv. Από τους διαιτητές. Στην κυριολεξία το πόσο κακό κάνει να δίνεις εξουσία σε ανθρώπους-αποβράσματα της κοινωνίας, που αντί να αποδεχτούν τον ρόλο τους, να κάνουν όπως πρέπει την δουλειά τους έχουν αποφασίσει να γίνουν ρυθμιστές αποτελεσμάτων, δικαστές και αστυνομικοί με βάση τους δικούς τους άγραφους νόμους. Η οργή που υπήρχε σε πολλούς σήμερα ήταν για αυτά τα ανθρωπάκια. Για την αδικία που προκάλεσαν τόσο απροκάλυπτα προχτές και που κάνεις τους δεν τιμωρήθηκε.

- Και για να μην βάζουμε παρωπίδες, τα ίδια έχουν συμβεί και σε άλλα γήπεδα παλιότερα και τρις χειρότερα. Μην ξεχνάμε τι είχε γίνει με τον Αργυρόπουλο στο ΟΑΚΑ. Μην ξεχνάμε τις συγκρούσεις σε άλλα γήπεδα, αθλήματα, αλλά και εκτός αυτών. Δεν φταίνε μόνο οι κόκκινοι ή οι πράσινοι ή οι κίτρινοι κτλ. Το πρόβλημα είναι διαχρονικό και θα παραμείνει όσο κάποιοι σφυρίζουν αδιάφορα και άλλοι κρατούν στην επιφάνεια τα προβλήματα προς όφελος τους. Δεν ανακαλύψαμε και την Αμερική σήμερα όπως θέλουν να μας μεταφέρουν μερικοί.

Για αυτό λοιπόν καληνύχτα αν συνεχίσουμε να κρυβόμαστε πίσω από καταστάσεις και δεν λέμε τα πράγματα με το όνομα τους. Πλέον πρέπει να παρθούν αποφάσεις ριζοσπαστικές μήπως και ξαναθυμηθούμε τις χαρές που μπορεί να σου προσφέρει το μπάσκετ αλλά και ο αθλητισμός γενικότερα. Ελπίζω οι Αγγελόπουλοι να είναι οι πρωτοπόροι σε αυτό το εγχείρημα και να κάνουν τα λόγια τους πράξεις. Να μας ξαναδώσουν ελπίδα. Να διεκδικήσουν το δίκαιο και να διώξουν ότι μας προκαλεί πρόβλημα. Αν και είναι ειρωνικό να ζητάς πράγματα τα οποία θα έπρεπε να είναι αυτονόητα το έτος 2010.

§ Στα του αγώνα νομίζω ότι το ματς ήταν η συνέχεια της παρωδίας της Τετάρτης. Παιχνίδι που δεν έπρεπε να ξεκινήσει ΠΟΤΕ, όπως έγινε στο βόλεϊ, ξεκίνησε μετά από μια ώρα περίπου. Πρώτο δεκάλεπτο ήμασταν καλοί, αλλά μετά ΌΛΟΙ τους με πρώτο τον Γιαννάκη και τον βοηθό του (ο άνθρωπος είναι κατάρα) τα έκαναν μούσκεμα. Εκεί που έχεις μπει δυνατά κάτι οι αλλαγές, κάτι η γενική χαλάρωση επέτρεψαν στον παναθηναϊκό να μπεί στο παιχνίδι (έχοντας βέβαια και τρομερή ευστοχία). Και ενώ έβλεπε να χάνεται η διαφορά, φαινόταν ότι τον έπιασε τρικυμία έχοντας ζητήσει 2 φορές τάιμ άουτ αλλά και τις δύο το ακύρωσε και το πήρε τελικά ενώ βρέθηκε πίσω στο σκορ. Οι διαιτητές στο πρώτο δεκάλεπτο σφύριζαν 50-50 και έλεγες ότι όλα θα πάνε καλά αλλά που να ήξερες. Με αφορμή την διακοπή του ματς (που αφου πήραν την απόφαση διακοπής δεν έπρεπε να ξανά ξεκινήσουν ποτέ και ειδικά μετά από μια ώρα ότι και αν σημαίνει αυτό-μηδενισμός κτλ και θεωρούνται συνυπεύθυνοι για τα όσα έγιναν) βρήκαν τα πατήματα που ήθελαν να τους δώσουμε για πολλά θέματα και εμείς δεν έπρεπε επ’ ουδενι να τους δώσουμε. Και εδώ κατηγορώ και τον κόσμο και την διοίκηση. Τον κόσμο γιατί προκάλεσε την διακοπή και την διοίκηση γιατί δέχτηκε τους όρους που τους επέβαλαν για την συνέχιση του αγώνα, ενώ στο παρελθόν στο ΟΑΚΑ δεν έχει συμβεί κάτι ανάλογο για ανάλογα επεισόδια. Αλλά από την άλλη όταν στην τελευταία περίοδο που κάνεις την προσπάθεια ανατροπής, βλέπεις έναν πελαγωμένο προπονητή, πολλούς παίκτες να μην έχουν πάθος και να μην καταλαβαίνουν ότι δεν υπάρχει αύριο, τον παναθηναϊκό να κυριαρχεί στα ριμπάουντ και να έχεις και τους διαιτητές να έχουν ξεχάσει τι εστι 50-50 η ήττα έμοιαζε αναπόφευκτη. Πάντως επιμένω ότι το παιχνίδι κανονικά δεν έπρεπε να συνεχιστεί μετά την πρώτη διακοπή ακόμα και αν το γήπεδο είχε πλήρως εκκενωθεί. Αλλά όπως είπα κάποιοι βρήκαν τα πατήματα που ζητούσαν…

Όμως για κανένα λόγο τα όσα έγιναν την Κυριακή δεν πρέπει να επιτρέψουμε σε μερικούς να διαγράψουν την τρομερή αδικία της Τετάρτης και την απέχθεια που δημιούργησε στην συνείδηση του κόσμου! Απο αύριο πρέπει να αρχίσουν οι κινήσεις για ένα καλύτερο πρωτάθλημα και να σταματήσει εδώ η παρωδία που αποκαλείται Ελληνικό μπάσκετ.

Επιτέλους έγινε η αρχή!

2010-06-05T16:11:00.004+03:00

"Η ΚΑΕ ΟΛΥΜΠΙΑΚΟΣ με ιδιαίτερη αγανάκτηση και οργή, μετά την προχθεσινή ωμή καταδίκη της ομάδας από τους διαιτητές στο ΟΑΚΑ, η οποία συνιστά αλλοίωση αποτελέσματος και συνεπώς για άλλη μια χρονιά αλλοίωση του πρωταθλήματος, ανακοινώνει τα εξής:

Τα πρωτοφανή διαιτητικά όργια σε βάρος της ομάδας μας των οποίων όλοι οι φίλαθλοι έγιναν μάρτυρες, μας αναγκάζουν να καταγγείλουμε τους υπευθύνους που ελέγχουν τον χώρο του ελληνικού μπάσκετ και που δεν είναι άλλοι από την ΚΕΔ και ειδικότερα τη σημερινή της ηγετική ομάδα (Συμεωνίδης, Κορομηλάς, Ζαβλανός) η οποία είναι υπεύθυνη και υπόλογη για την αναξιοπιστία του ελληνικού πρωταθλήματος μπάσκετ.

Το ισχύον σύστημα αξιολόγησης και επιλογής διαιτητών, εάν πράγματι αυτό υφίσταται, είναι θλιβερό και ανεπαρκές. Η ΚΑΕ ΟΛΥΜΠΙΑΚΟΣ απαιτεί την άμεση δημοσιοποίηση της αξιολόγησης των διαιτητών Χριστοδούλου, Τανατζή και Αναστόπουλου καθώς και των κυρώσεων που θα τους επιβάλλει η ΚΕΔ, εάν και εφόσον το κρίνει σκόπιμο….

Προκειμένου να ολοκληρωθεί η διαδικασία των play-offs, η ΚΑΕ ΟΛΥΜΠΙΑΚΟΣ απαιτεί τον διορισμό ξένων διαιτητών ανωτάτου επιπέδου από τον χώρο του ευρωπαϊκού μπάσκετ. Σε αντίθετη περίπτωση θα σταθμίσει τα δεδομένα για να λάβει αποφάσεις σχετικά με την περαιτέρω στάση της.

Η ΚΑΕ ΟΛΥΜΠΙΑΚΟΣ έχει αδικηθεί κατάφωρα από την διαιτησία κατ’ επανάληψη και δεν προτίθεται να συμμετάσχει στο επόμενο πρωτάθλημα του ΕΣΑΚΕ της περιόδου 2010 – 2011, με ότι αυτό συνεπάγεται για την ομάδα μας και το ελληνικό μπάσκετ γενικότερα, αν δεν αλλάξει η σύνθεση και ο τρόπος λειτουργίας της ΚΕΔ".

Επιτέλους έγινε η αρχή και ο Ολυμπιακός ξεκίνησε τον αγώνα για τη δικαίωση του.Σκληρή ανακοίνωση με σκληρά λόγια μια ανακοίνωση που παράλληλα δηλώνει και το τι θα επακολουθήσει τη νεα χρονιά.Ο Ολυμπιακός δεν πρέπει μόνο να ενισχύεται σε αγωνιστικό επίπεδο αλλά να φροντίζει ωστε να προστατεύει και την ομάδα από κάθε είδους αρπακτικά που σκοπό έχουν να χαρίζουν τίτλους σε αυτούς που δεν το δικαιούνται εντός αγωνιστικού χώρου.Σίγουρα όλοι μας θα έχουμε παράπονα από το timing της ανακοίνωσης και όλοι θεωρούμε οτι είναι μια καθυστερημένη αντίδραση εστω και έτσι όμως κάτι πρέπει να αλλάξει και η ΚΑΕ δεν μπορούσε να παραμείνει άλλο αμέτοχη βλέποντας και την οργή στα μάτια του κόσμου της ομάδας.

Ούσιαστικα μιλάμε για το βήμα της επόμενης ημέρας και όχι για το σήμερα ή το άμεσο μέλλον.Τα όσα αναφέρονται στην ανακοίνωση δεν έχουν να κάνουν με τους τελικούς.Ο Ολυμπιακός ως ο μεγαλύτερος σύλλογος στην ελλάδα πρέπει να παίρνει θέση και να φροντίζει για το καλό του ελληνικού μπάσκετ.Και φέτος όπως και όλα τα περασμένα χρόνια όλες οι ομάδες έχουν αδικηθεί από το σύστημα,έχει αλλοιωθεί η εικόνα του πρωταθλήματος και η βαθμολογία με τις καταφανείς υποδείξεις των διαιτητών και των ορισμό τους από την ΚΕΔ.Πολλοί στέκονται στα άσχημα σφυρίγματα τους αλλα δεν είναι έτσι.Η μπάλα παίζεται διαφορετικά.Δεν έχει τόσο σημασία πώς σφυρίζει ένας διαιτητής και τι σκοπό έχει αφού αυτός είναι ξεκάθαρος από την αρχή του πρωταθλήματος.Σημασία έχει αν διαθέτει τα κατάλληλα προσόντα και σε ποιούς αγώνες παίζει.Κάθε άλλο παρά τυχαίο είναι οτι στα κρίσιμα μάτς τα πράσινα ερπετά δίνουν όλους τους κρίσιμους αγώνες με τους Βορεάδη-Τανατζή-Ζαβλανό-Κορομηλά-Χριστοδούλου-Σχινά ως πρωτοπαλήκαρα.Το έργο είναι γνωστό από τη μια αυτοί θα προστατεύουν τους πράσινους και από την άλλη θα βάζουν εμπόδια στον Ολυμπιακό με κάθε μέσο και με κάθε τρόπο.Επίσης ας προσεξει κανείς προσεκτικα σε ποιά σημεία του αγώνα δίνονται ανάποδα τα σφυρίγματα.Αυτό είναι μια μεγάλη απόδειξη για το αν γίνονται απλά λάθη ή υπάρχει ξεκάθαρη πρόθεση.Προχθές είδαμε λάθος επαναφορά οταν η διαφορά ήταν στους 14 για να μην πάει στους 16 ή 17 είδαμε να μην δίνονται βήματα με σκοπό η διαφορά να πάει στους 9 από τους 11 είδαμε διάφορες ποικιλίες που μόνο σε τυχαία χρονικά διαστήματα δεν συνέβησαν.Γιατί ρε πάιδες κανείς δεν μιλάει για τα 27 προηγούμενα λεπτά παιχνιδιού?μήπως απλά γιατί μέχρι εκεί οι διαιτητές ήταν υποφερτοί και δεν έδειχαν πρόθεση ναευνοήσουν κανένα?ειδαν και αποείδαν και αποφάσισαν να αναλάβουν δράση...έτσι έχουν τα πράγματα!

Φέτος πολλοί θα μείνουν στο αν αδίκησε η διαιτησία τον Ολυμπιακό στο 3ο τελικό ή όχι....ας γελάσω συριγικά!!!Μια ομάδα που ούτε καν το αβαντάζ έδρας δεν θα έπρεπε να διαθέτει είναι προεξοφλημένο οτι θα κατακτήσει και το φετινό πρωτάθλημα με το έτσι θέλω.Μαρούσι-Πάοκ-Πανιώνιος ακόμα θυμούνται στις σφαγές που έπαθε η ομάδα τους με αντίπαλο τα πράσινα ερπετά.Αντίθετα ο Ολυμπιακός στα δύσκολα μάτς είτε κέρδισε με αίμα απέναντι σε 8 είτε υποχρεώθηκε σε ήττες όπως με Μαρούσι και Πανιώνιο.

Η κλίκα είναι γνωστή το σύστημα σάπιο και οργανωμένο.Στο ποδόσφαιρο κάποτε μιλούσαν για τα καλύβα του μπάρμπα Θωμά εδώ δεν έχουμε καλύβα παίδες εδώ έχουμε να κάνουμε με ''εταιρία δολοφόνων'' τους δολοφόνους του μπάσκετ που πολλοί από εμάς αγαπάμε αγνά πέρα από το όποιο οπαδιλίκι διακατέχει καθένα μας.Και όμως μπορεί για μερικούς αυτό να φαντάζει αδύνατο αλλά δεν είναι έτσι.Οι μπασκετικοί είναι γενικά λίγοι αλλά αγαπούν το άθλημα και όχι μια ομάδα συγκεκριμένα.Αυτό όμως που δεν σηκώνει κανένας μας είναι η αδικία.Θα κερδίζει πάντα ο καλύτερος και αν χάνει απο διαιτητικά σφάλματα αυτό είναι αποδεκτό αρκεί να είναι ανθρώπινα λάθη και όχι εγκλήματα με σκοπό προμελετημένα.Δυστυχώς βλέπουμε σκοπό βλέπουμε πρόθεση βλέπουμε αβάντα βλέπουμε σπρώξιμο βλέπουμε οργανωμένο έγκλημα και αυτό είναι που μας βγάζει από τα ρούχα μας.

Στα της ανακοίνωσης τώρα.Καθένας έχει την άποψη του.Σε ό,τι με αφορά λοιπόν κρίνω λάθος οτι η ανακοίνωση βγήκε από τη ΚΑΕ και όχι από τους ίδιους τους Αγγελόπουλους.Φυσικά δεν πιστεύω οτι αυτό είναι τυχαίο καθόλου καθώς αυτή είναι και η τακτική τους.Για κάθε τι κακό βγαίνει μπροστά ο Ολυμπιακός ίσως επειδή το όνομα Αγγελόπουλος είναι βαρύ και δεν πρέπει να χτυπηθεί από κανένα.

Γίνεται μια προσπάθεια να δείξουν τη δυσαρέσκεια του Ολυμπιακού σε όλα αυτά που συμβαίνουν,γίνεται μια προσπάθεια να δείξουν οτι θα πάρουν πρωτοβουλίες για να αλλάξει ο πρόεδρος του ΕΣΑΚΕ και η σύνθεση της όπως και της ΚΕΔ και εμμέσως δείχνει οτι τα play offs θα συνεχιστούν κανονικά αλλά του χρόνου τα δεδομένα θα είναι διαφορετικά. Εμείς ως Ολυμπιακοί δεν θέλουμε ούτε απαιτούμε την εύνοια κανενός.Θέλουμε να παίρνουμε ό,τι μας αξίζει εντός αγωνιστικού χώρου με 50-50 διαιτησία.Θέλουμε αγώνες καθαρούς χωρίς πρόθεση αλλά δυστυχώς κακά τα ψέμματα αυτό το 50-50 δεν υπάρχει πουθενά και δεν πρόκειται να υπάρξει ποτέ.Συνεπώς είτε θα φροντίσουμε η αντιμετώπιση της διαιτησίας να ειναι 51-49 υπερ μας είτε θα μας τσιγκελώνουν και θα μας παίζουν 90-10 εις βάρος μας όπως γίνεται τα τελευταία χρόνια.Γιατί βλέπετε άλλοι δεν είναι τόσο συναισθηματικοί και καλοπροθέσηδες όσο εμείς αλλά αν βρουν το σύστημα μπόσικο κοιτάζουν να το εκμεταλλευτούν όσο δεν παίρνει.

Τουλάχιστον μερικοί από εμάς δεν είχαμε αυταπάτες όλη τη χρονιά και δεν περιμέναμε κάτι καλύτερο και αυτός ήταν και ο λόγος που επιθυμούσαμε σφόδρα τον τίτλο της ευρωλίγκας.Και μιας και είπα ευρωλίγκα μήπως ήρθε η ώρα για τη δημιουργία μιας κλειστής ευρωπαικής λίγκας στα πρότυπα του ΝΒΑ?Μακάρι να το δούμε σύντομα.Όχι οτι και πάλι δεν θα υπάρχει η αβάντα και το σύστημα των διαιτητών αλλά τουλάχιστον τα πράγματα θα είναι πιο ήρεμα και σωστά δομημένα και το γδάρσιμο θα πέφτει με το γάντι.Άλλωστε ακόμα και στο ΝΒΑ κάθε δεκαετία υπάρχει μια ομάδα που ευνοείται από τους διαιτητές και το σύστημα πότε λέγεται Λεικερς πότε Σέλτικς πότε Σπερς πότε Πίστονς και πάει λέγοντας....

Φέρτε τον Λεμπρόν...μόνο ετσι!!!

2010-06-02T23:41:00.004+03:00

Τι να πούμε για σήμερα αλήθεια?τα πράγματα είναι απλά αν οι Αγγελόπουλοι θέλουν να δούν κούπα μόνο μια επιλογή έχουν από εδώ και πέρα.Φέρτε τον Λεμπρόν!!!

Ο Oλυμπιακός σήμερα έπαιξε όσο καλύτερα μπορούσε με τις συνθήκες που συνάντησε απέναντι του.Φοβερή ψυχραιμία,μυαλό και πολύ εύστοχες επιλογές στα σούτ 3 πόντων οδηγούσαν τον όλυμπιακό σε μια μεγάλη νίκη μέχρι τα μέσα του τελευταίου δεκαλέπτου.Στα τέλη του τρίτου δεκαλέπτου βρεθήκαμε με μια διαφορά 9 πόντων με ένα απίστευτο εύστοχο σουτ από τον Γιασικεβίτσιους με σύστημα χύνω τα νερά.Η ομάδα ως τότε έπαιξε εξαιρετική άμυνα μπλόκαρε το μυαλό των πράσινων ερπετών και βρέθηκε μπροστά ακόμα και με διαφορά 14 πόντων.Η διαφορά άρχισε να ροκανίζεται από τα γκρί κοράκια που δεν έπαψαν να βοηθούν όσο χρειάζονταν για να μην απομακρυνθεί ο πρωταθλητής όλων των σπόρ (μεχρί και ανωμάλου δρόμου και συγχρονισμένου τραμπολίνου) περισσότερο.Τελικά το έργο τους απέδωσε.Oi γκρί έπαψαν να σφυρίζουν τα συνεχόμενα μέχρι και αντιαθλητικά φάουλ που γίνονταν στην άμυνα της αγαπημένης τους ομάδας έδωσαν μια σειρά από ανάποδα σφυρίγματα υπέρ τους και η διαφορά έκλεισε στα τέλη του τρίτου δεκαλέπτου στους 9.Στο τέταρτο δεκάλεπτο το έργο συνεχίστηκε από εκεί που τελείωσε και δεν ήταν η πρώτη φορα.Επανάληψη ήταν το παιχνίδι ενός αγώνα επί Κασλάουσκας τότε που ο Κόλιεβιτς έκανε τα δικά του και οδηγούσε την ομάδα μας.Και τότε όπως και τώρα οι διαιτητές ακολούθησαν την ίδια συνταγή.Κανένα σφύριγμα απολύτως για τον Όλυμπιακό και όλα για τον αντίπαλο του.Τελικά στα μέσα του τελευταίου δεκαλέπτου μας προσπέρασαν.Με ένα επιθετικό φάουλ του Μπατίστ που δόθηκε αμυντικό και παράλληλα ήταν και το 5ο ατομικό του μοναδικού παίκτη που μπορούσε να τους ξεκωλιάσει δηλαδη του σέρβου του Τεόντοσιτς.Δόθηκαν και άλλα αστεία σφυρίγματα ενδεικτικά αναφέρω την λάθος επαναφορά υπέρ των πράσινων σε μια μπάλα που βγήκε από τον Διαμαντίδη και όχι από τον Μπέβερλυ καθώς και ένα κόψιμο του Τσίλι στον Μπατίστ που χρεώθηκε ως 2ποντο αν και η μπάλα είχε χτυπήσει προηγουμένως πάνω στο στεφάνι.Γενικά τα πράγματα ήταν απλά κάθε αμφισβητούμενο σφύριγμα υπέρ τους κάθε επαφή στην άμυνα τους ήταν νόμιμη και κάθε επαφή των ερυθρολεύκων ήταν φάουλ.Τι να το κάνουμε το καλό ποσοστό στα τρίποντα?

Πολλοί θα πούν οτι ο Ολυμπιακός έπαψε να παίζει οργανωμένα και να στήνει καλές επιθέσεις....πλάκα κάνουμε?Τα πράγματα είναι απλά όταν σε σφάζουν και δεν σου σφυρίζουν το παραμικρό δεν μπορείς να οργανώσεις δεν μπορείς να σκεφτείς νιώθεις οτι αδικείσαι και πνίγεσαι και τελικά λογικά χάνεις.Έτσι χάσαμε με τη Μπαρτσελόνα έτσι χάσαμε και σήμερα έτσι θα χάνουμε πάντα..

Αγγελόπουλοι έχετε δύο επιλογές ή θα φέρετε τον Λεμπρόν Τζέιμς πακέτο με τον Κόμπε Μπραιαντ ή θα φροντίσετε ωστε ο Ολυμπιακός να αντιμετωπίζεται ακριβοδίκαια από τους διαιτητές με 50-50 ακρίβως σε κάθε σφύριγμα ή το ένα ή το άλλο διαλέξτε και πάρτε διαφορετικά θα παραμείνετε δεύτεροι για μια ζωή!!!

Για την ιστορία το τελικό σκόρ ήταν 79-70 και για κάποιον που είδε τον αγώνα μόνο γέλοιο μπορεί να του προκαλέσει!

Κατά τα άλλα ο άσχετος Γιαννάκης και οι άσχετοι παίκτες του Ολυμπιακού δεν ταιριάζουν στην ιστορία της ομάδας.Θα πρέπει να διαλυθεί όλη η ομάδα και να ξαναφτιαχτεί γιατι με αυτούς πρωτάθλημα δεν παίρνουμε.Εμείς είπαμε θέλουμε Κόμπε και Λεμπρόν...

Ας είναι καλά ο υπερπροπονηταράς Ζοζότσαρος που καθάρισε και πάλι σήμερα την ομάδα μας με τα balls άλλου όμως του Λιθουανού παικταρά που ήθελε να διώξει όλη τη χρονιά από την ομάδα του και τα balls των Τανατζή-Χριστοδούλου!

Επιτέλους ξυπνήστε μόνο η ευρωλίγκα θα πρέπει να μας ενδιαφέρει και τίποτα άλλο.Φέτος πετύχαμε το απόλυτο που μπορούσαμε.Ούτε η Μπαρτσα παιζόνταν γιατί και εκείνη είχε πάρει τη κούπα πριν ξεκινήσει η σεζόν έτσι είναι τα πράγματα αυτά κανονίζονται στην ώρα τους....

Σχολιάστε τα ασχολίαστα στο φόρουμ του thrylos-fans!!!

AΠΑΡΑΔΕΚΤΟΙ!!!!

2010-05-27T00:15:00.003+03:00

Παρακολουθώ μπάσκετ από το 1986.24 ολόληρα χρόνια απολαμβάνω τον Ολυμπιακό είτε παίζει καλά είτε παίζει άσχημα στις νίκες και στις 'ηττες στις χαρές που είναι λιγότερες και στις πίκρες που είναι πιο πολλές.Εχώ μάθει να διατηρώ τη ψυχραιμία μου και να μην είμαι ισοπεδωτικός και να μηδενίζω τα πάντα.Εχω μάθει να βρίσκω θετικά πράγματα ακόμα και στις πιο τραγικές εμφανίσεις της ομάδας.Σήμερα ήταν η πρώτη μάχη ο πρώτος τελικός πρωταθλήματος ένα πρωτάθλημα το οποίο οι πρόδεροι της ομάδας Παναγιώτης και Γιώργος Αγγελόπουλος λαχταρούν να δούν εδώ και πολύ καιρό και δεν δυστάζουν κάθε χρόνο να τα ακουμπούν δεξιά και αριστερά στους παίκτες προκειμένου αυτοί να είναι ικανοποιημένοι και να δίνουν το καλύτερο στην ομάδα μας.Όλος ο κόσμος του Ολυμπιακού λαχταράει να δεί επιτυχίες μα πάνω από όλα λαχταράει να διψάει να βλέπει τον Ολυμπιακό να μάχεται και να τα δίνει όλα.

Ο σημερινός Όλυμπιακός ήταν μακράν η χειρότερη ομάδα που έχω παρακολουθήσει από το 1986 όχι γιατί τελικά έχασε με το βαρύ 73-54 αλλά πολύ περισσότερο γιατί δεν μπήκε καν να αγωνιστεί και να παλέψει.Ο σημερινός Ολυμπιακός ακόμα και αν έπαιζε με τον Ηλυσιακό θα έδειχνε περισσότερο πάθος.Τα ακριβοπληρωμένα καμάρια μας στη πιο κρίσιμη στιγμή ούτε καν που πάτησαν το πόδι τους στο παρκέ.Τίποτα λεμε καθόλου αδιαφορία σε όλο της το μεγαλείο.Δεν στέκομαι αυτή τη φορά τόσο στους παίκτες αλλά στο ίδιο το τεχνικό επιτελείο.Είναι δυνατόν ο Ολυμπιακός εκεί που κρίνονται τα πάντα να είναι τόσο μα τόσο αδιάφορος?Καμιά ψυχολογική προετοιμασία?τίποτα?Και οι παίκτες δεν πάνε πίσω επαγγελματίες είναι δεν είναι χθεσινοί.Κύριοι όλοι σας από τον πρώτο μέχρι τον τελευταίο ήσασταν ανύπαρκτοι και στο τέλος του χρόνου σε λίγες μέρες δηλαδή αυτό δεν μπορεί και δεν πρέπει να περάσει έτσι είτε πάρετε το πρωτάθλημα είτε όχι.Ένα γερό πρόστιμο είναι επιβεβλημένο είτε επιτύχουμε το στόχο μας είτε όχι.

Προσωπικά είμαι από τους καναπεδάτους οπαδούς που δεν πατάνε το πόδι τους στο ΣΕΦ για πολλούς λόγους.Μπορεί καθένας να το πάρει όπως θέλει εκείνο που έχω να πώ είναι ότι επί Κασλάουσκας δεν έχανα αγώνα για αγώνα ήμουν μέσα και στη συντριβή από την Εφές ήμουν μέσα στη 55ρα εντός έδρας ήμουν μέσα τόσο με Όβτσινα όσο και με Μαρκί Πέρι.Πάντα ήμουν κοντά στην ομάδα κυρίως γιατί έβλεπα τον Αγαδάκο να προσπαθεί να το παίξει Σαμπόνις σε ένα ανύπαρκτο Ολυμπιακό κυρίως γιατί έβλεπα μια ομάδα που με τις δυνατότητες της έδινε ό,τι καλύτερο μπορούσε έστω και αν έχανε με μεγάλες διαφορές.Αυτό που είδα σήμερα είναι ό,τι πιο απαράδεκτο για όλους τους Ολυμπιακούς.Αν δεν φτιάξει ο Ολυμπιακός μια ομάδα που να δαγκώνει να μπαίνει μέσα και να γυαλίζει το μάτι καθενός εγώ δεν ξαναπάω στο γήπεδο και δεν απαιτώ ούτε Σπλίτερ ούτε Λανγκτον στην ομάδα μου.Εαν θέλει ο κύριος Αγγελόπουλος ας τους φέρει καλό θα κάνει ποιοτικά στην ομάδα αλλά δεν είναι αυτή η ουσία.,Ο Ολυμπιακός χρειάζεται νεύρο τσαμπουκά και αρχίδια για να μπορέσει να γίνει πρωταθλητής χρειάζεται δίψα για νίκες και πάνω από όλα καθένας να δίνει το 100% σε ό,τι κάνει.Αν αυτό δεν αλλάξει προκοπή δεν βλέπουμε.Οποιαδήποτε άλλη ανάγνωση θα είναι λάθος.Δεν φταίει η μη παρουσία ενος σουτέρ στην ομάδα μας δεν φταίνε οι διαιτητές πάντα φταίει η νοοτροπία δημοσίου που υπάρχει στην ομάδα και ο ωχαδερφισμός.Φτάνει πια!!!Ενας δικτάκτωρας ρε παιδιά έλεος!!!

Για το μάτς δεν κάνω καμία κριτική αρνούμαι να σχολιάσω το παραμικρό.Μόνο και μόνο οτι έκανα ζάπινγκ στη τηλεόραση και έβλεπα περισσότερη ώρα τον Έκτωρα Μποτρίνι τα λέει όλα από μόνο του.Εγώ τέτοιο Ολυμπιακό δεν μπορώ να τον βλέπω και αν αυτό το θέαμα συνεχιστεί για πολύ ακόμα με τη νοοτροπία δημοσίου και την αδιαφορία σε όλο τους το μεγαλείο θα αλλάξω ομάδα και θα γίνω Περιστέρι ή ακόμα καλύτερα Φιλαθλητικός μιας και είναι μια πολύ συμπαθητική και ταλαντούχα ομάδα.

Το 24ο.......το πιο γλυκό!

2010-05-13T21:20:00.002+03:00

Για 24η φορα στην ιστορια του, και 2η συνεχομενη, ο Ολυμπιακος στεφθηκε πρωταθλητης Ελλαδος στο βολλεϊ επιβεβαιωνοντας την υπεροχη του και την κυριαρχια του εντος των συνορων. Θυμα της ομαδας μας ηταν και φετος το γνωστο θυμα, ο καλος πελατης με το γκαζον στο στηθος. Οπως και περσι, ναι μεν ο πελατης τερματησε 1ος στην κανονικη διαρκεια του πρωταθληματος.......ομως οταν επρεπε η παρεα του Ιβαν Μιλκοβιτς αρχισε τις "σφαλιαρες" με αποτελεσμα και αυτο το πρωταθλημα να καταληξει στο Φαληρο. Οι βασεις βεβαια για τον τιτλο ειχαν μπει την Δευτερα, οπου μεσα στην Γλυφαδα και αναμεσα σε 2000 αλλαλαζοντες μογγολους ο Ολυμπιακος την απλωσε, την θεληση του για τιτλο, πανω στο ταπι.....και εσπασε την εδρα του πελατη. Σημερα απλα εγινε η επισιμη εξοδιος ακολουθια του πελατη.

Στις δυσκολες οικονομικα εποχες που περναμε, ελπιζουμε ο Ιβαν Μιλκοβιτς να εκοψε μια αποδειξη για τον πελατη.

Αντε.........και του χρονου!

Δυστυχώς αποτύχαμε αλλά κερδίσαμε μαθαίνοντας από τα λάθη μας!

2010-05-11T23:02:00.005+03:00

Ζητώ συγγνώμη από όλους για τη μεγάλη καθυστέρηση αλλά είμαστε και πάλι εδώ όπως πάντα.Η καψούρα μας για τον Ολυμπιακό μας παραμένει και θα παραμείνει πάντα είτε έρχονται τα θετικά αποτελέσματα είτε όχι.

Ο Ολυμπιακός λοιπόν πήγε σε ένα ακόμα final 4 για δεύτερη συνεχή φορά μέσα σε δύο χρόνια.Μπόρει όλοι μας να περιμέναμε πολλά από αυτή την ομάδα αλλά δυστυχώς το μόνο που καταφέραμε είναι η συμμετοχή μας στο τελικό επίτευμα ωστόσο διόλου ευκαταφρόνητο αν αναλογιστούμε τη ποιότητα και των υπόλοιπων ομάδων της ευρώπης.Το σημαντικό για όλους είναι οτι ο Ολυμπιακός με αργά και σταθερά βήματα προχωράει κάθε χρόνο ένα σκαλάκι παραπάνω.Η κορυφή δεν κατακτιέται εύκολα και αν κατακτηθεί είναι δύσκολο να παραμείνει μια ομάδα σε αυτή.

Η αλήθεια είναι ότι υπάρχει απογοήτευση όχι τόσο για το τελικό αποτέλεσμα αλλά για τις εμφανίσεις μας σε αυτό το final 4.Η ομάδα δεν απέδωσε καλό μπάσκετ όπως έκανε όλη τη σεζόν και βρέθηκε όχι μόνο από ικανότητα αλλά και από τύχη στο τελικό ύστερα από ένα συναρπαστικό θρίλερ με τη Παρτίζαν στον ημιτελικό της Παρασκευής.Όλοι μας περιμέναμε πως και πως τον τελικό με αντίπαλο τη Μπάρτσα μια ομάδα που φέτος απέδωσε και εκείνη εξαιρετικά και έδειξε τη ποιότητα της όλη τη χρονιά.Τελικά χάσαμε πράγμα που μόνο ευχάριστο δεν είναι για όλους.Η απογοήτευση είναι δεδομένη.

Θα πρέπει όμως να κρατήσουμε τα καλά της φετινής χρονιάς να μαζέψουμε τα κομμάτια μας και να προχωρήσουμε στη συνέχεια με σκοπό το πρωτάθλημα αλλά και με σκοπό τη νέα χρονιά ο θρύλος να εμφανιστεί ακόμα ποιοτικότερος και όλοι μας να χαιρόμαστε για το θέαμα που παρουσιάζει στον αγωνιστικό χώρο.

Τι έφταιξε στο final 4?πολλά και διάφορα είναι η απάντηση.Καθένας έχει τη προσωπική του άποψη αλλά το χειρότερο είναι να ψάχνουμε να ρίξουμε ευθύνες αποκλειστικά σε ανθρώπους που παλεύουν όλη τη χρονιά για να παρουσιάζουν μια ομάδα πολυ ποιοτική.Η ιεράρχιση των αιτιών ίσως δεν έχει τόσο μεγάλη σημασία...

Νομίζω οτι ο φετινός Ολυμπιακός ήταν πληρέστερη ομάδα από τη Μπαρτσελονα.Ο φετινός Ολυμπιακός είχε εμπειρία-μυαλό είχε πληθώρα επιλογών σε παίκτες αλλά και σχήματα είχε πληθώρα επιλογών στην επίθεση του είχε παίκτες ηγέτες.Τελικά όμως δεν φτάνουν μόνο αυτά.Η Μπάρτσα με τη σειρά της φάνηκε οτι διέθετε το σημαντικότερο από όλα δηλαδή μεγάλη δίψα για την ευρωκούπα,τεράστιο αμυντικό ζήλο,διάθεση να τρέξει και να ρισκάρει και φυσικά διέθετε και παίκτες με ηγετικές δυνατότητες πχ Ναβάρο-Μαικλ και την αβάντα της διαιτησίας ξεκάθαρα υπέρ της σε κάθε λεπτό του παιχνιδιού.Το να τα ρίχνουμε όλα στη διαιτησία μοιάζει γραφικό ειδικά μετά από μια μεγάλη σε έκταση ήττα αλλά η πραγματικότητα είναι οτι το διαιτητικο τιμ έκανε ό,τι ήταν δυνατό προκειμένου ο Ολυμπιακός να μην διεκδικήσει τη νίκη και μάλιστα να βγεί νωρίς νωρίς από κάθε σκέψη για τη τελική επικράτηση.Παράλληλα αυτο επέφερε ένα μεγάλο εκνευρισμό στους παίκτες της ομάδας,άγχος,δυστακτικότητα και το όνειρο χάθηκε νωρίς.Υπό διαφορετικές συνθήκες είμαι σίγουρος προσωπικά ότι ο αγώνας θα είχε πολύ μεγαλύτερο ενδιαφέρον και θα κρίνονταν πολύ αργότερα ίσως και στο τέλος του με τη κόρνα της λήξης.

Πέρα από τη διαιτησία όμως είδαμε και άλλα στραβά τα οποία δεν πρέπει να τα προσπεράσουμε γιατί σκοπός είναι να κάνουμε την αυτοκριτική μας να βελτιωθούμε και τη νέα χρονιά στο Τορίνο να πετύχουμε ό,τι δεν πετύχαμε φέτος.

Η ομάδα θεωρώ οτι κακώς έδωσε μεγαλύτερο βάρος στο ελληνικό πρωτάθλημα ειδικά από τη στιγμή που και εκεί το αβαντάζ έδρας ανήκει σε άλλους.Δεν μπορώ να πιστέψω οτι παίκτες της ομάδας μας βγαίνουν και δηλώνουν οτι μεγάλος στόχος είναι το πρωτάθλημα και όχι η ευρωλίγκα.Είναι ποτέ δυνατόν?με αυτή τη λογική πας σε ένα final 4 με σκοπό τη κούπα?Η δίψα και για τα δύο θα πρέπει να είναι ίδια και ένα ένα στόχο να προσπαθούμε να τον κατακτούμε.Θεωρώ λοιπον οτι απουσίαζε η δίψα και το μάτι δεν γυάλιζε!

Είναι ποτέ δυνατόν μια ομάδα να ξεχνάει κάποιες από τις αρχές της και να γυρίζει στα παλιά όλο και περισσότερο?και μπορεί κατά κάποιο τρόπο να αναγκαστήκαμε να φτάσουμε πίσω γιατί και οι ομάδες που παίξαμε δεν μας ταίριαζαν αλλά και εμείς δεν είχαμε το ίδιο πλάνο και δεν καταφέραμε να επιβάλλουμε το παιχνίδι μας σε κανένα σημείο.Δεν μας βγήκε σχεδόν κανένα από τα συστήματα μας.Η ομάδα έπαψε να έχει συνοχή είτε επειδή μας αντιμετώπισαν σωστά είτε επειδή δεν είχαμε και εναλλακτικό πλάνο είτε επειδή τελικά και εμείς δεν ήμασταν διαβασμένοι.

Είναι δυνατόν μεγάλοι παίκτες να χάνουν την αυτοσυγκέντρωση τους σε κρίσιμα σημεία και τον έλεγχο των νεύρων τους και να οδηγούνται σε βεβιασμένες προσπάθειες χωρίς απολύτως καμία προοπτική?

Είναι δυνατόν κάποιοι ή καποιος δεν έχει σημασία να παίζει για τον εαυτό του?

Είναι δυνατόν συμπαίκτες να αρπάζονται μεταξύ τους αντί ο ένας να δίνει το χέρι στον άλλον και να παίζει για το συμπαίκτη του?Κακά τα ψέμματα η ομάδα λειτουργεί επαγγελματικά σαν οργανισμός αλλά οι παίκτες που την αποτελούν φοβάμαι οτι έχουν χάσει το μπούσουλα και δεν φέρονται επαγγελματικά σε όλους τους τομείς.Δυστυχώς σε αυτό πληρώνουμε και την απουσία τόσα χρόνια μιας κούπας και τον αέρα υπεροχής αλλά σε αυτό προστίθεται σε μεγάλο βαθμό και η απειρία από μεγάλους αγώνες κάποιων παικτών στους οποίους και βασιζόμαστε.

Τελικά υπάρχει εμπιστοσύνη μεταξύ των παικτών μας και μεταξύ παικτών και προπονητών ή όχι?Φοβάμαι οτι και ο σεβασμός και η εμπιστοσύνη έχουν κλονιστεί μεταξύ τους και το δέσιμο ίσως δεν είναι αυτό που πρέπει στο βαθμό που απαιτείται.Αυτό δεν σημαίνει ασφαλώς οτι μεταξύ τους παίζουν και ξύλο αλλά άλλο το είμαστε μια οικογένεια και ο ένας θυσιάζει τον εαυτό του για τον άλλον και άλλο το οκ σε βοηθάω αλλά δεν μπορώ να σκοτωθώ και για εσένα.

Τελικά μήπως μερικοί παίκτες έχουν καβαλήσει το καλάμι και νομίζουν ότι έχουν φτάσει στο επίπεδο ενός Λεμπρόν Τζέιμς?

Τελικά όλο αυτό το καιρό εδώ και 1-1.5 μήνα τι σόι προετοιμασία κάναμε?πήγε κανείς να παρακολουθήσει τη Μπάρτσα τη Τσσκά και τη Παρτίζαν?μελετήσαμε τους αντιπάλους μας τα plays τους?βρήκαμε πως να τους μπλοκάρουμε?προσπαθήσαμε να αναδείξουμε τα δικά μας plays?

O κύριος Ρήγας που ορίζει τους διαιτητές στην ευρωλίγκα θα βάλει ποτέ του κανένα διαιτητή να τιμά το απόλυτο 50-50 ή θα ορίζει διαιτητές που μόνιμα ευνοούν τις ομάδες που πρωταγωνιστουν τα τελευταία χρόνια ή προωθούνται από το σύστημα της ευρωλίγκας?οι διοικητικοί ηγέτες μας θα κάνουν κάτι για την επόμενη χρονιά ή οχί.Δυστυχώς και φέτος στους ομίλους και στο τοπ 16 η κατάσταση δεν ήταν και πολύ καλύτερη.Οι άλλοι παίζουν άμυνα μέχρι να τρέξει αίμα απο τους αντιπάλους τους και χρεώνονται με ελάχιστα φάουλ βλέπε Μπαρτσα που έχει τα λιγότερα φέτος και εμείς με μια μέτρια άμυνα και μεγάλο ρόστερ μένουμε από επιλογές μέσα σε κάθε αγώνα από τα σφυρίγματα.

Τι θα γίνει κύριοι της Φιμπά θα σταματήσει αυτό το παραμυθάκι με τις ζώνες και τα συνεχή φάουλ?θα δούμε και λίγο μπάσκετ ή θα βλέπουμε όλο και περισσότερο αγώνες που τελειώνουν στους 65 πόντους με λίγες κατοχές μπάλας?

Στο τελικό όμως είχαμε και άλλα προβλήματα.Ο Τεόντοσιτς παραμονή του αγώνα έπαθε γαστρεντερίτιδα και δεν αγωνίστηκε όσο και όπως μπορούσε με αποτέλεσμα η ομάδα μας να χωλαίνει.

Προσωπικά διαπίστωσα μερικά πράγματα όπως οτι δυστυχώς δεν πιστεύουμε σε όλους τους παίκτες της ομάδας ενώ και κάποιοι άλλοι επαναπαύονται στα συμβόλαια τους και είτε δεν βελτιώνονται είτε παίζουν μόνο για αυτά.

Αγωνιστικά βγάζει μάτια οτι υστερούμε στο σουτ απο τη περιφέρεια κυρίως από τη θέση 2 ενώ μας λείπει και ένα δυνατό σέντερ και γρήγορο που θα μπορέσει να κερδίσει τις μάχες στον αέρα και να επιβάλλει τη προσωπικότητα του.

Μας λείπει επίσης το μεγάλο αμυντικό φίλτρο και αυτός είναι ένας τομέας που πέρα από την όποια ενίσχυση υπάρξει το καλοκαίρι θα πρέπει να δουλευτεί ιδιαίτερα στη προετοιμασία.

Το σημαντικότερο που μας λείπει όμως είναι η μεγάλη ψυχική επαφή του κόσμου του Ολυμπιακου με την ομάδα μπάσκετ.Και μπορεί 5500 θεατές στο Παρίσι να τα έδωσαν όλα και να ενίσχυσαν με αγάπη την ομάδα αλλά κακά τα ψέμματα κανένας από αυτούς δεν έχει νιώσει ένα με αυτή.Ο κόσμος του Ολυμπιακού θέλει και απαιτεί να βλέπει πάθος να βλέπει τους παίκτες της ομάδας να τα δίνουν ΌΛΑ σε ΚΆΘΕ αγώνα και να αρνούνται να χάσουν.Ο κόσμος της ομάδας διψάει να βλέπει τους παίκτες της ομάδας με μάτι να γυαλίζει να κάνει ανατροπές να πετυχαίνει μεγάλες νίκες.Για να φτάσουμε εκεί θέλει πολύ δουλειά όχι μόνο σε νοοτροπία αλλά και σε αγωνιστικά ζητήματα.Η ομάδα πρέπει να δαγκώνει αμυντικά και να φέυγει στην επίθεση με ταχύτητα βέλους.

Βρισκόμαστε σε καλό δρόμο.Κάποτε είχα πεί ότι ο Ολυμπιακός θα γίνει μεγάλη ομάδα όταν θα μάθει να κερδίζει τους αντιπάλους του στο πόντο και όχι με μεγάλες διαφορές.Φαίνεται οτι σιγά σιγά προοδεύουμε σε αυτό τον τομέα αλλά από μόνο του δεν αρκεί. Κάποια στιγμή θα πρέπει η ομάδα να μάθει και να κερδίζει τους μικρούς αντιπάλους εκτός έδρας με μια σχετική άνεση και όχι μόνο στο πόντο.Γιατί μόνο έτσι δείχνεις τη πραγματική σου υπεροχή και στους άλλους.

Ας μην τους κράζουμε όλους και ας μην τα βάζουμε με όλα.Ο Όλυμπιακός αργά και σταθερά κάνει ένα βήμα παραπάνω κάθε χρονιά και του χρόνου στο Τορίνο ίσως επαναλάβουμε την επιτυχία του 97 στη Ρώμη.Ο Ολυμπιακός και έχει τεράστιες δυνατότητες και προοπτικες και μπορεί να τα καταφέρει να βρεθεί στη κορυφή.Χρειάζεται πρωτίστως σοβαρότητα-δουλειά-επαγγελματισμός-όραμα-δίψα για επιτυχία αλλά και το Know How το οποίο θα έρθει σιγά σιγα.

Πρωταθλητής και στο κολύμπι!

2010-05-09T19:58:00.003+03:00

Σε μια μερα που καλοπληρωμενοι παικτες του ποδοσφαιρικου Ολυμπιακου δινουν μαχη για την 2η θεση του πρωταθληματος.....και οι μπασκετμπολιστες της ομαδας ετοιμαζονται για την μεγαλο τελικο της Ευρωλιγκα.....οι απληρωτοι ερασιτεχνες κολυμβητες και κολυμβητριες του Ολυμπιακου κατεκτησαν το 51ο πρωταθληματος τους, το οποιο συναμα ειναι το 15ο συνεχομενο. Οτι και να πει κανεις γι'αυτους τους αθλητες και τους προπονητες τους ειναι λιγο. Κατεβηκαν στην Κερκυρα, οπου εγινε το πανελληνιο πρωταθλημα, απληρωτοι απλα και μονο για να μην δωσουν σε κανεναν να αμφισβητησει την κυριαρχια τους. Ως οπαδοι αισθανομαστε τεραστια υποχρεωση και εχουμε απειρο σεβασμο γι'αυτο τα παιδια. Ενα "ευχαριστω" ειναι λιγο.....!

Ορισμενοι ΞΕΦΤΙΛΙΣΜΕΝΟΙ στον ερασιτεχνη θα πρεπει ΑΝ φορανε παντελονια, να σηκωθουν να ξεκουμπιστουν! ΠΛΗΡΩΣΤΕ ΡΕ ΞΕΦΤΙΛΕΣ τα παιδια! ΞΕΦΤΙΛΕΣ! Ε! ΞΕΦΤΙΛΕΣ!

Τελικός.......Θρύλος!

2010-05-08T00:22:00.002+03:00

Ειναι γεγονος......ο Ολυμπιακος στον τελικο της Ευρωλιγκα. Μετα απο ενα ματς θριλερ, οπου εσπασαν καρδιες ο Θρυλος της καρδιας μας υπεταξε την αξιομαχη Παρτιζαν 83-80 στον 2ο ημιτελικο του φαϊναλ-φορ του Παρισιου. Ενας Ολυμπιακος που στο πρωτο δεκαλεπτο ηταν υπνοτισμενος με αποτελεσμα να κυνηγα του Σερβους, βρηκε το σθενος να αντεπιτεθει και να παρει βραχεια κεφαλη στα ηνια του αγωνα και στον 1ο λογο για την προκριση στον τελικο στο 2ο και στο 3ο δεκαλεπτο. Ολα ομως γυρισαν τουμπα στο 2ο μισο του τελευταιου δεκαλεπτου οπου η Παρτιζαν πηρε κεφαλι στο σκορ και αγχωσε τους παικτες μας. Σαν να μην εφταναν ολα, ηρθε και ενα τριποντο του Κετσμαν στα τελευταια δεκα δευτερολεπτα για να δωσει προβαδισμα 2 ποντων στους Σερβους. Βεβαια ο Τζος Τσιλντρες δεν ειχε πει την τελευταια λεξη και 3 δευτερολεπτα πριν το τελος με αναποδο καρφωμα εστειλε το ματς στην παραταση.

Στο εξτρα πενταλεπτο αν και ο Ολυμπιακος ειχε το πανω χερι η Παρτιζαν με ενα εκτος λογικης τριποντο εφερε το ματς στο ποντο 4.5 δευτερολεπτα πριν το τελος. Ο Μιλος Τεοντοσιτς ομως ηταν ψυχραιμος απο την γραμμη των βολων, οπως αλλωστε και σε ολη την διαρκεια της παρατασης, και εγραψε το τελικο 80-83 μιας και το τριποντο απελπισιας του Μακαλεμπ δεν βρηκε στοχο. Με αυτα και με τα αλλα ο Θρυλος δινει ραντεβου στον τελικο της Κυριακης με την Μπαρτσελονα 13 χρονια μετα τον ιστορικο τελικο της Ρωμης.

Οτι και να πει κανεις για την ομαδα και τους παικτες ειναι λιγο. Μας εσπασαν μεν τα νευρα, αλλα τους αξιζουν πολλα μπραβο για το τελικο αποτελεσμα!!

Ομάδα νέων Ολυμπιακού 2010- Πρωταθλητές με μέλλον;

2010-04-19T20:30:00.005+03:00

Στο κείμενο αυτό θα γίνει μια αναδρομή στη φετινή ομάδα νέων η οποία αναδείχθηκε με εμφατικό τρόπο πρωταθλήτρια στο αντίστοιχο πρωτάθλημα. Τερμάτισε με 71 βαθμούς ,17 βαθμούς διαφορά από τον δεύτερο , 87 γκολ στο σύνολο (2.9 ανά παιχνίδι), 22 νίκες, 5 ισοπαλίες και 3 ήττες και κυρίως εξαιρετικές εμφανίσεις σχεδόν σε όλα τα παιχνίδια που είδαμε.

Το να φτάνει μια κατεξοχήν οπαδική εφημερίδα όπως ο Πρωταθλητής να έχει ως πρωτοσέλιδο την ομάδα νέων του Ολυμπιακού με σύνθημα «Εμείς είμαστε το μέλλον» είναι όπως και να το κάνουμε ένα άλμα προς τα μπροστά. Συνήθως αυτά τα έντυπα ζουν και αναπνέουν τάζοντας στον κόσμο του Ολυμπιακού μάγους από τον Αμαζόνιο, σαμάνους από την Ασία, γαζέλες της Αφρικανικής στέπας και κάθε λογής παραδείσια και εξωτικά πουλιά. Μη ξεχνάμε ότι έχει σαν πελατεία κόσμο που στην πλειοψηφία του ακόμη πιστεύει στο δόγμα ότι ο Ολυμπιακός «δεν μπορεί να περιμένει» . Εννοώντας να περιμένει την ανάδειξη παικτών. Πρέπει όλα να τα βρίσκει και να τ’ αγοράζει έτοιμα. Με τι λεφτά; Με αυτά που η μεγαλομανία μας βλέπει αστείρευτα στην τσέπη του προέδρου η οποία όλο και περισσότερο αποδεικνύεται λιγότερο γεμάτη από ότι θέλουμε να πιστεύουμε. Αλλωστε και στο δικό μας φόρουμ το θέμα των ακαδημιών και της ομάδας νέων έχει περίπου το 1/20 των μηνυμάτων που έχει το θέμα των μεταγραφών, ενδεικτικό και αυτό του τι πραγματικά ενδιαφέρει την πλειοψηφία του κόσμου.

Πέρα από το πρωτάθλημα η ομάδα νέων από το καλοκαίρι έχει συμμετάσχει σε αρκετά διεθνή τουρνουά με πολύ καλά αποτελέσματα και έχοντας αποσπάσει κολακευτικά σχόλια από τους αντιπάλους. Οι εποχές που δεχόμασταν 9 και 10 γκολ από τα πιτσιρίκια του Αγιαξ και της Ρεάλ έχουν μάλλον περάσει και η ουσιαστική δουλειά που γίνεται τα τελευταία χρόνια δείχνει να πιάνει τόπο.

Ο Αλεξανδρής και η αγωνιστική εικόνα της ομάδας

Ο Αλεξανδρής που ανέλαβε το καλοκαίρι σαν προπονητής έχει μεγάλο μερίδιο στην φετινή επιτυχία αλλά οφείλουμε και κάποια καλά λόγια στο επί 2 χρόνια προπονητή της ομάδας τον Χριστόπουλο που αν και μας ακούγεται άγνωστος είναι αρκετά γνωστός και επιτυχημένος στο χώρο των ακαδημιών. Αυτός δούλεψε πρώτος με τα παιδιά τα οποία ήρθαν σε μικρή ηλικία στον Ολυμπιακό, κάποια μάλιστα για πρώτη φορά μακριά από το σπίτι τους.

Ο Αλεξανδρής, με το όνομά του και την αύρα του τέως μεγάλου ποδοσφαιριστή αυτής της ομάδας, απελευθέρωσε πλήρως το ταλέντο των παιδιών, μετατρέποντας τους από ατομικά ταλέντα σε μια ομάδα πρωταθλητών που αντιμετώπιζε τα παιχνίδια με πραγματική αίσθηση ανωτερότητας. Περισσότερα μπράβο όμως αξίζει ο Αλεξανδρής όχι τόσο για το τι πέτυχε η φετινή ομάδα αλλά για το πώς.

Ο Ολυμπιακός σε όλα τα παιχνίδια του έπαιξε ποδόσφαιρο πρωτοβουλίας παίζοντας ένα 4-3-3 ή 4-5-1 με τον Φετφατζίδη σε ρόλο δεκαριού πίσω από το φορ (Σκούρτης στο α΄ γύρο, Βάντερσον στον β΄ , με Νικλητσιώτη (Πανουελ), Σοϊλέδη στις πτέρυγες, δυο αμυντικά χαφ (Κατσικογιάννη στον α΄ γύρο και μετά Σταμόγιαννο, Κοτσαρίδη) και τα ακραία μπακ Κρητικό (Αποστολόπουλο) από δεξιά , Βαλεριάνο από αριστερά να παίζουν ουσιαστικά σαν εξτρεμ. Υπήρχαν όμως κατά τη διάρκεια της χρονιάς αρκετές αλλαγές σε ρόλους με τον Φετφατζίδη να παίζει από δεξιά με ανάποδο πόδι, το Σοϊλέδη να συγκλίνει πιο πολύ προς το κέντρο κ.α.. Παίξαμε ποδόσφαιρο κατοχής, με πολύ κυκλοφορία της μπάλας και εναλλαγές θέσεων στην επίθεση και την άμυνα ψηλά. Το τελευταίο μπορεί να οδήγησε σε κάποια μάλλον κοροϊδίστικα γκολ ήταν όμως μια καλή εκπαίδευση για τους πιτσιρικάδες. Καλύτερη σίγουρα από το καθαρά αμυντικογενές ποδόσφαιρο σκοπιμότητας που έπαιξαν οι περισσότερες ομάδες εναντίον μας και τοοποίο ελάχιστα βοηθά στην ανάδειξη του ταλέντου των παικτών.

Αν και οι παραλληλισμοί της ομάδας των νέων και του αντίστοιχου πρωταθλήματος με την αντρική ομάδα και την SuperLeague δεν είναι εντελώς έγκυροι, κυρίως λόγω της διαφοράς στο ρυθμό των παιχνιδιών, αξίζει να αναφέρουμε ότι αυτή η ομάδα τα 2 προηγούμενα χρόνια τερμάτισε στη μέση της βαθμολογίας. Οπότε αυτό που λέγεται καμιά φορά σαν κλισέ για την πρώτη ομάδα ότι ίσως πρέπει να «χαθούν» κάποια χρόνια για να φτιαχτεί μια καινούρια ομάδα με σταθερή βάση και διάρκεια μπορεί να μην είναι και τόσο μακριά από την πραγματικότητα την οποία βέβαια σπανίως διοικούντες και κόσμος του Ολυμπιακού θέλουν(με) να την αντικρίσουν(με).

Εδώ να κάνουμε μια παρένθεση και να πούμε ένα μπράβο στο τηλεοπτικό κανάλι Sport TV που επανέλαβε φέτος τις μεταδόσεις των παιχνιδιών των πιτσιρικάδων. Η ώθηση που δίνεται από τις τηλεοπτικές μεταδόσεις είναι πολύ μεγάλη και για τα παιδιά και για το πρωτάθλημα νέων. Ελπίζουμε να συνεχιστεί και τα επόμενα χρόνια και γιατί όχι να επεκταθεί και με εικόνα από τα εκτός έδρας παιχνίδια.

Μικρή ιστορική αναδρομή

Παρόλο που φέτος τα περισσότερα συγχαρητήρια πάνε στον Αλεξανδρή πρέπει να σημειώσουμε ότι την αλλαγή της ρότας στις ακαδημίες την έφερε ένας ξένος με την ομάδα που δεν είναι πια στον Ολυμπιακό. Αυτός είναι ο Βέλγος Βερμιούλεν, η σχέση του οποίου με τον όχι και ιδιαίτερα πετυχημένο Σόλιντ μας οδήγησε στην αρχή σε βιαστικά συμπεράσματα για τις δυνατότητές του. Ο άγνωστος αυτός Βέλγος όταν προσλήφθηκε δεν ξεκίνησε τη δουλειά του φέρνοντας «λαβράκια» από κάθε μέρος του πλανήτη για να μας δείξει ότι κόβει το μάτι του και να δικαιολογήσει τον μισθό του. Εκανε κάτι πολύ πιο βαρετό και μάλλον άγνωστο για τα περισσότερα στελέχη των ποδοσφαιρικών ομάδων. Σχεδίασε.

Πριν πούμε για το σχέδιο του Βερμιούλεν ας πούμε μια παλιά ιστορία περισσότερο για τα νεότερα παιδιά που έχουν ζήσει μόνο την εποχή του χοντρού πορτοφολιού του προέδρου που μας καλόμαθε στις αγορές παικτών και τώρα πάει να μας ξεμάθει από αυτές. Την εποχή των πέτρινων χρόνων όταν ο Μπλαχίν ήταν προπονητής μιας από τις πιο αδικημένες ομάδες στην ιστορία του Ολυμπιακού και όταν δεν υπήρχαν επίσημα ακαδημίες, ο Ουκρανός σ’ ένα παιχνίδι στο Καραϊσκάκη είχε βάλει ν’ αγωνιστεί ένας νεαρός παίκτης ο Βαγγέλης Κρύος από τους ερασιτέχνες της ομάδας. Ο νεαρός έκανε μια πολύ ελπιδοφόρα εμφάνιση, σκόραρε με ωραίο σουτ έξω από την περιοχή και στη συνέχεια χάθηκε. Είχε πει τότε ο προπονητής ότι «αν είχαμε σχολή θα μπορούσαμε να βγάλουμε κι άλλους παίκτες». Ολοι τότε αγνόησαν την παρατήρηση-παραίνεση, ίσως και να μην κατάλαβαν καθόλου τι εννοούσε ο Μπλαχίν, και χρειάστηκαν περίπου 20 χρόνια ώστε να εμφανιστεί ένας Βέλγος και να εξηγήσει στη διοίκηση με χαρτί και καλαμάρι τι θα πει σχολή και πως δημιουργείται.

Ο Βερμιούλεν λοιπόν παρουσίασε ένα τεχνικό σχέδιο στη διοίκηση για τον πως πρέπει να λειτουργήσει το όλο σύστημα με βασικό άξονα τη δημιουργία πλήθους ακαδημιών σε όλη την Ελλάδα και όχι μόνο (ακαδημίες υπάρχουν και σε Κύπρο, Αλβανία κτλ). Οι ακαδημίες και οι τοπικοί προπονητές θα πρέπει να λειτουργούν όχι μόνο ως σχολεία ποδοσφαίρου αλλά και ως τα μάτια μας σε όλη την Ελλάδα για ταλέντα ώστε να τα παίρνουμε έγκαιρα και πριν προλάβουν άλλοι.

Αυτό το σύστημα δίνει τη δυνατότητα συνεχούς τροφοδότησης της ομάδας νέων με ό,τι καλύτερο υπάρχει στην Ελλάδα ανεβάζοντας έτσι συνεχώς το επίπεδο της ομάδας. Αποτέλεσμα αυτού του συστήματος είναι ότι φέτος στο πρώτο μισό του πρωταθλήματος ο Σκούρτης, προερχόμενος από την ακαδημία της Αλβανίας, ήταν ο βασικός άξονας της κυριαρχίας μας σκοράροντας κατά βούληση.

Δυστυχώς όμως για λόγους εντελώς ακατανόητους οι οποίοι μάλλον οφείλονται στην χαρακτηριστική ανοργανωσιά της ομάδας δεν υπέγραψε επαγγελματικό συμβόλαιο. Ο Σκούρτης δοκιμάζει πλέον την τύχη του στην Λάτσιο (αν και οι τελευταίες πληροφορίες λένε ότι θέλει να επιστρέψει) αλλά ευτυχώς οι υπόλοιποι από τους καλύτερους παίκτες της ομάδας νέων έχουν υπογράψει συμβόλαια.

Προβλήματα και προοπτικές

Όπως δείχνει η ιστορία του Σκούρτη από τη στιγμή που είμαστε στον Ολυμπιακό θα ήταν έκπληξη αν ήταν όλα ρόδινα. O Πρωταθλητής συχνά πυκνά δημοσιεύει άρθρα-καρφιά για κόντρες διαφόρων στελεχών των ακαδημιών στα οποία δυστυχώς πρωταγωνιστεί παλαιός, συμπαθέστατος, μαχητικός αλλά μάλλον τεχνικά ανεπαρκής ποδοσφαιριστής. Κορυφαίος «Ολυμπιακός» δημοσιογράφος είχε κάνει πέρσι ρεκόρ γραφικότητας κατηγορώντας τον Βερμιούλεν ότι είναι πολύ θεωρητικός χωρίς βέβαια να μπει στον κόπο να εξηγήσει τι σημαίνει αυτό. Αν σημαίνει κάτι βέβαια. Κατηγορήθηκε επίσης ότι ξόδευε πολλά λεφτά για τις ακαδημίες. Γράφτηκαν επίσης πράγματα για συρρίκνωση των ακαδημιών, απώλειες παικτών από αυτές και άλλα.

Ας ελπίσουμε όλα αυτά να ανήκουν στη σφαίρα του κουτσομπολιού και της γελοιότητας στην οποία συχνά περιδιαβαίνουν τα οπαδικά φύλλα. Όταν το αναγνωρισμένο μοντέλο Ντάτολο μας κόστισε περίπου 100 χιλιάδες Ευρώ το παιχνίδι για μηδέν γκολ, μηδέν ασίστ, πέντε-έξι σβούρες στο κέντρο του γηπέδου και μερικές σέξι φωτογραφίες σε αμφιβόλου αρρενωπότητας περιοδικά, με ένα μόνο μέρος αυτών των χρημάτων μπορούμε κάθε χρόνο να έχουμε τους καλύτερους νέους παίκτες στην ομάδα μας. Ο πρόεδρος κατά καιρούς έχει κάνει διάφορα λάθη. Αριθμητική όμως σίγουρα ξέρει. Περιμένουμε λοιπόν αυτή η ωραία προσπάθεια που φέτος είδαμε την κορύφωση της να συνεχιστεί και ν’ ανθίσει.

Πέρα όμως από την ομορφιά του εγχειρήματος να αναδεικνύονται νέοι παίκτες και την μετατροπή του Ολυμπιακού σε σημείο αναφοράς όσον αφορά τη δουλειά στις ακαδημίες υπάρχει κι ένας άλλος λόγος ιδιαίτερα πρακτικός. Πλέον τα χρήματα στο ποδόσφαιρο και δη το Ελληνικό θα μειώνονται. Οι πολίτες βιώνουν μια πραγματική και σοβαρότατη οικονομική δυσπραγία και δεν είναι καθόλου διατεθειμένοι ενώ βλέπουν μισθούς και συντάξεις των 1000 ευρώ να μειώνονται, να παρακολουθούν στο ποδόσφαιρο χορό εκατομμυρίων και μάλιστα με κρατική χρηματοδότηση για κάθε είδους γυρολόγους.

Ακόμη και στον υποτιθέμενα ισχυρό Ολυμπιακό του Κόκκαλη διαβάσαμε φέτος διθυράμβους στο φιλικό Τύπο τις δύο φορές που πληρώθηκαν οι παίκτες. Εύκολα μπορεί κάποιος να διαβάσει πίσω από τις γραμμές. Οι εποχές του πρόεδρου που μάτωνε την τσέπη του για την ομάδα έχουν περάσει. Το κρατικό χρήμα είτε άμεσο (ΟΠΑΠ, ΕΡΤ) , είτε έμμεσο (κρατικές προμήθειες) στερεύει και η ίδια η κοινωνία πιστεύει ότι πρέπει να διοχετευθεί αλλού. Η δημιουργία ποδοσφαιρικού πλούτου με την ανάδειξη, αξιοποίηση για την πρώτη ομάδα και μεταπώληση παικτών είναι σχεδόν μονόδρομος αν δεν θέλουμε η ομάδα να βρεθεί αργά η γρήγορα σε χειρότερη δίνη από αυτή που βρέθηκε με τον Κοσκωτά.

Νέοι και πρώτη ομάδα

Το μεγάλο στοίχημα από εδώ και πέρα είναι και το πιο δύσκολο να κερδηθεί. Πώς κάποια από αυτά τα παιδιά θα περάσουν το κατώφλι της πρώτης ομάδας. Εδώ μπαίνουμε πλέον σε άγνωστη περιοχή για την ομάδα μας η οποία πέρα από τα προβλήματα οργάνωσης έχει να αντιμετωπίσει και την παράλογη ανυπομονησία της εξέδρας. Για τον συμπαθή Μπόρχα χρειάστηκαν 30 συμμετοχές για να πειστούμε ότι όντως τον χτυπά η μπάλα και δεν την χτυπά αυτός. Με τους νέους παίκτες της ομάδας οι οποίοι δεν κουβαλάνε πεταμένα εκατομμύρια στην πλάτη τους, το αν κάνουν ή δεν κάνουν το βλέπουν οι «ειδικοί» στην πρώτη συμμετοχή τους.

Τα τελευταία 15 περίπου χρόνια είχαμε στην πρώτη ομάδα από την ομάδα νέων δύο τερματοφύλακες, από τους οποίους ο ένας εξαφανίστηκε, και τον Μενδρινό. Αν το παρατραβήξουμε είχαμε και τον Καστίγιο αλλά αυτός ήρθε με αρκετά ακριβή, για την ηλικία του, μεταγραφή. Ο Μενδρινός, αν και κατάφερε να πάρει κάποιες συμμετοχές πριν φύγει, ίσως μπορούσε να προσφέρει ακόμη περισσότερα. Αυτή τη στιγμή πάντως με την εικόνα που έχει η μεσαία γραμμή της ομάδας σίγουρα δεν θα περίσσευε.

Μέγιστο πρόβλημα σε αυτό το σημείο είναι οι συνεχείς αλλαγές προπονητών οι οποίες τρελαίνουν ακόμα και τους πιο έμπειρους παίκτες της ομάδας πόσο μάλλον τους πιτσιρικάδες που προορίζονται για άνοδο στην πρώτη ομάδα. Οι κινήσεις προώθησης που γίνονται τα τελευταία χρόνια είναι αποσπασματικές, εξαρτώνται μόνο από τις διαθέσεις του εκάστοτε προπονητή και γίνονται κατά κανόνα από ανάγκη και όχι βάσει κάποιου σχεδίου που πρέπει να περιλαμβάνει και την κατάλληλη σωματική και ψυχολογική προετοιμασία των νέων παιδιών για μια τέτοια άνοδο.

Παράδειγμα προς αποφυγήν είναι η πρόσφατη και πρόσκαιρη -ευτυχώς- άνοδος παίκτη στην α΄ ομάδα, η οποία ίσως να μην είναι άσχετη με το γεγονός ότι το Ρέντη δείχνει εσχάτως μια εικόνα διάλυσης. Μιλάμε για την επιλογή του 16χρονου Βάντερσον μπροστά από σαφέστατα καλύτερους παίκτες, με λιγότερο εξωτικό όμως όνομα, η οποία πέρα από την προφανή αναξιοκρατία και την εικόνα χαβαλέ που βγάζει δείχνει και μια προδιάθεση δημιουργίας μιας μελλοντικής Καστιγιάδας. Με το που έγινε αυτή η άνοδος αμέσως διαβάσαμε στο φιλικό Tύπο υπερβολές για τον παίκτη ενώ κάποιος «δημοσιογράφος» μπήκε στο παρασύνθημα γράφοντας ότι πρέπει να δοθεί ένα σεβαστό ποσό σε αυτόν που τον έφερε. Χωρίς να είναι ξεκάθαρο αν ο προπονητής επέλεξε να τον προωθήσει ή του επιβλήθηκε από κάποιο (παρα)διοικητικό κύκλωμα, τελικά επικράτησε η λογική και ο παίκτης επέστρεψε τάχιστα στην ομάδα νέων όπου πρέπει να παίξει τουλάχιστον ένα χρόνο ακόμη. Παρόλα αυτά το ΦΩΣ συνεχίζει την ακατανόητη αβάντα για τον παίκτη η οποία προσβάλει και μειώνει τους πολύ καλύτερούς του παίκτες που υπάρχουν αυτή τη στιγμή στην ομάδα νέων. Αν κάτι πρέπει να περιφρουρηθεί πάση θυσία σε αυτή την προσπάθεια είναι η αξιοκρατία ακόμη και με κίνδυνο να χαθεί ο «νέος Καστίγιο». Το ΦΩΣ βέβαια δεν ενδιαφέρεται για τους νέους και την αξιοκρατία αλλά για το πώς θα πουλήσει φούμαρα. Η ομάδα όμως οφείλει να ενδιαφέρεται.

Ας αφήσουμε όμως αυτή την ειδική κάπως περίπτωση και ας πάρουμε τον Κατσικογιάννη σαν παράδειγμα ώστε να εξηγήσουμε τις παλινωδίες στο θέμα της προώθησης των παικτών και πώς συνδέονται με το γνωστό προπονητικό χάος. Ο Λεμονής ήταν ο πρώτος που τον ανέβασε στην α ΄ ομάδα δίνοντας του κάποιες ευκαιρίες σε ρόλο σαν του Πατσατζόγλου ή του Λεντέσμα με ομολογουμένως θετικά αποτελέσματα. Η ομάδα του Λεμονή όμως έπαιζε με ένα σχετικά γεμάτο με παίκτες κέντρο και με τις γραμμές κοντά. Τακτική που εύκολα κάλυπτε τις όποιες αδυναμίες του παίκτη. Ο Βαλβέρδε που ακολούθησε είχε όραμα πολύ μικρότερου ορίζοντα από του Λεμονή για ν’ ασχοληθεί με νέους παίκτες. Επίσης ζητούσε ένα ποδόσφαιρο εντατικού ρυθμού που σχεδόν κανείς Ελληνας παίκτης δεν μπορεί να παίξει. Αναπόφευκτα του πρότεινε να πάει δανεικός για να παίζει. Άρον άρον πήγε στον Λεβαδειακό (αλήθεια με ποια κριτήρια επιλέγονται οι ομάδες που δανείζουμε τους παίκτες;) στον οποίο δεν έπαιξε κιόλας. Ακολουθεί ο Κετσπάγια που δεν έδειξε κάποιο ιδιαίτερο ενδιαφέρον γι αυτόν και μάλλον ήθελε να προωθήσει τον Κ. Παπαδόπουλο σαν αμυντικό χαφ οπότε ο παίκτης βρέθηκε πίσω στην ομάδα νέων. Τέλος ο Ζίκο που δείχνει να τον πιστεύει, τον βάζει σε κάποια παιχνίδια αλλά με την λαίλαπα των ανεπιτυχών αποτελεσμάτων και με αποκορύφωμα την χρησιμοποίηση του με την ΑΕΚ σε ένα ρόλο που τον εξέθεσε παρά τον βοήθησε, ο παίκτης κατάφερε (γιατί για κατόρθωμα πρόκειται) να βρεθεί τελευταία στιγμή δανεικός στον ΟΦΗ.

Και η συνέχεια; Κανείς δεν ξέρει. Ο παίκτης πάντως άχρηστος δεν μπορεί να είναι όχι επειδή το λέμε εμείς αλλά επειδή είναι ήδη διεθνής με τις μικρές Εθνικές και δύο διαφορετικής φιλοσοφίας προπονητές στον Ολυμπιακό (Λεμονής και Ζίκο) τον θεωρούσαν ικανή εναλλακτική λύση. Όμως, η αδιόρθωτη κερκίδα ζητά μαύρους πάνθηρες για αμυντικά χαφ και κάποιοι θέλουν αντικαταστάτη του Στολτίδη εδώ και τώρα. Ξεχνούν όμως ότι ο Ιέρο ήρθε 28χρονών στην ομάδα και έπαιξε την καλύτερή του μπάλα στα 30 του. Όλα πλέον εξαρτώνται από το νέο προπονητή, ο οποίος αν δεν είναι Ελληνας, δεν θα μπορεί να κρίνει έναν παίκτη για τον οποίο δεν έχει εικόνα. Με λίγα λόγια, η καριέρα του στον Ολυμπιακό οφείλεται πια καθαρά στην τύχη. Φαίνεται γελοίο αλλά είναι πιο πιθανό να παίξει σε άλλη ομάδα, να διακριθεί και μετά από 5 χρόνια να έρθει ως μεταγραφή στον Ολυμπιακό, παρά να έχει ο Ολυμπιακός την υπομονή και επιμονή να αναδείξει έναν παίκτη. Είναι άλλωστε πολύ πιθανό ο νεαρός να παίξει την καλύτερή του μπάλα στα 28 του χρόνια γιατί η θέση που αγωνίζεται απαιτεί ωριμότητα και εμπειρία και αυτή μόνο με τα χρόνια έρχεται.

Σχετικά παραδείγματα μπορούμε να βρούμε κι άλλα. Ο Φετφατζίδης, μέχρι πέρσι αλλαγή στην ομάδα νέων, γίνεται ξαφνικά το Νο1 πουλέν του Ζίκο ο οποίος είτε επειδή δεν ενοχλείται από το χαμηλό κέντρο βάρους του παίκτη είτε επειδή δεν καταλαβαίνει τα κακής ποιότητας καλαμπούρια για το ύψος του, τον προωθεί αναγνωρίζοντας την πραγματικά εξαιρετική τεχνική του. Εδώ όμως ο προπονητής μάλλον το παρακάνει. Ο πιτσιρικάς καταλήγει να παίξει με την πρώτη ομάδα σε 3 παιχνίδια μέσα σε μια εβδομάδα, κάτι το οποίο ήταν παντελώς απροετοίμαστος να αντέξει. Στο τελευταίο 30λεπτο του 3^ου παιχνιδιού κοινώς τα έφτυσε. Αντί όμως να εξηγήσουμε το προφανές ψιθυρίζεται η κατηγορία ότι δεν γύριζε να μαρκάρει αλλά προσπαθούσε να κάνει μόνο ντρίμπλες. Το αν άντεχε να κάνει κάτι άλλο κανείς «ειδικός» δεν μπήκε στο κόπο να το εξετάσει.

Κερασάκι στην τούρτα του παραλογισμού είναι ένας παίκτης που δεν είναι μέλος της ομάδας νέων αν και είναι στον Ολυμπιακό από 15 χρονών. Ο Κυριάκος Παπαδόπουλος μετά από 3 χρόνια στην πρώτη ομάδα δεν θεωρείται καλά-καλά εναλλακτική για το κέντρο της άμυνας ενώ για άγνωστους λόγους ποτέ δεν θεωρήθηκε μέλος της ομάδας νέων ώστε να πάρει κάποια παιχνίδια. Η αποθέωση του παραλογισμού όμως είναι ότι ο ίδιος αρνείται να συμμετάσχει σε αυτά ενώ αγωνίζεται στις αντίστοιχες Εθνικές νέων όπου αντιμετωπίζει παίκτες της ηλικίας του και όπου αρκετοί συμπαίκτες του είναι από την ομάδα νέων του Ολυμπιακού. Και η αποθέωση της αποθέωσης; Η ομάδα αποδέχεται την άρνησή του.

Η πρόταση για την επόμενη μέρα

Με όλα τα καλά και τα κακά η ουσία είναι ότι στις ακαδημίες σχεδιάστηκε και υλοποιήθηκε ένα τεχνικό πλάνο για τη δημιουργία μιας αξιόλογης ομάδας νέων παικτών. Παρά τις όποιες παλινωδίες, αλλαγές προσώπων, ακόμη και απώλειες αξιόλογων ταλέντων στη διαδρομή, η υλοποίηση του σχεδίου έγινε πράξη. Τώρα όμως η απουσία ενός γενικότερου τεχνικού πλάνου της ομάδας, η οποία ταλανίζεται από τις αλλεπάλληλες αλλαγές προπονητών με διαφορετικές φιλοσοφίες ο καθένας και με μια διοίκηση που την μια ζητά υπέρβαση στην Ευρώπη, την άλλη πρωτάθλημα και την παρ-άλλη είσοδο στους ομίλους, είναι πιθανόν να οδηγήσει σε εξαφάνιση μια πλειάδα πολύ αξιόλογων ταλέντων.

Η άποψη του γράφοντος είναι ότι ο μόνος τρόπος να προωθηθούν πραγματικά οι νέοι από εδώ και πέρα είναι η διοίκηση να επιβάλει στον επόμενο προπονητή να έχει τουλάχιστον 8 παίκτες (πάνω κάτω το νούμερο μην σοκάρεστε) από τη σημερινή ομάδα νέων στην 25αδα παικτών. Μετά τον πρώτο χρόνο ας στείλει τους μισούς αν θέλει, κι ας ανεβάσει άλλους ώστε κάθε φορά να κρατά αυτούς που του κάνουν. Αλλά το 30% των παικτών με τους οποίους θα δουλεύει κάθε χρονιά θα είναι «απόφοιτοι» της ακαδημίας. Με αυτό τον τρόπο μετά από 2-3 χρόνια και θα έχει γίνει μια αυστηρή διαδικασία επιλογής και αυτός θα δουλεύει με το υλικό που θέλει. Επίσης το επίπεδο θα ανεβαίνει συνεχώς γιατί η ομάδα νέων θα προσελκύει πολύ πιο εύκολα τα καλύτερα ταλέντα από όλη την Ελλάδα αφού τα παιδιά θα βλέπουν ότι υπάρχει πραγματική προοπτική για αυτά και μάλιστα στην μεγαλύτερη ομάδα της χώρας.

Επιβάλλεται επίσης να σταματήσουμε να γελιόμαστε. Με τα οικονομικά δεδομένα που επικρατούν εσχάτως ο Ολυμπιακός δεν μπορεί να συντηρεί περισσότερους από 17 παίκτες πρώτης (που λέει ο λόγος δηλαδή) γραμμής, ελεύθερους ή μεταγραφές. Εκτός αν μαζέψουμε κι εμείς αυτό το συρφετό Λατινο-Αφρικάνων με τον οποίο γεμίζουν ομάδες τύπου Πανθρακικού, Καβάλας, Λεβαδειακού και που θυμίζει περισσότερο πλήρωμα μεσαιωνικής γαλέρας παρά ελληνικής ποδοσφαιρικής ομάδας. Τις υπόλοιπες θέσεις τις γεμίζουν κάποιοι οι οποίοι και καλύτεροι να είναι από τους νέους έχουν δυσανάλογη προσφορά σε σχέση με τα συμβόλαιά τους. Προσφορά που την λαμβάνουμε ως ομάδα μόνο από αυτούς που είναι υγιείς γιατί εσχάτως καταρρίπτουμε ακόμη ένα αρνητικό ρεκόρ με το να φέρνουμε παίκτες που αργά ή γρήγορα διαπιστώνουμε (εκτός αν το ξέραμε από την αρχή) ότι πάσχουν από κάθε είδους σοβαρά προβλήματα υγείας. Οπότε όσο καλύτεροι κι αν είναι από τους μικρούς δεν τους βλέπουμε στο γήπεδο όσο θα έπρεπε με βάση τις ανάγκες μας και τις αμοιβές τους.

Τα παραπάνω δεν σημαίνουν ότι δεν χρειαζόμαστε βασικούς παίκτες υψηλού επιπέδου Ελληνες ή ξένους που θα είναι ο κορμός της ομάδας. Αντιθέτως είναι απαραίτητο να έρθουν έμπειροι παίκτες ποιότητας αντί για νεαρούς-στοιχήματα και «λαβράκια» που πρώτη φορά πατούν το πόδι τους στην Ευρώπη και κουβαλούν κάθε είδους προβλήματα προσαρμογής, πολλά από τα οποία είναι –κακά τα ψέματα- αναμενόμενα. Οι νέοι παίκτες από τις ακαδημίες θα πρέπει να πλαισιώνουν τους πιο έμπειρους και να βοηθιούνται από αυτούς σε επιλεγμένα παιχνίδια. Όχι με την τακτική γιούργια «βάλε όλους τους μικρούς μέσα ρε μεγάλε» και σε πειραματικά σχήματα που πιο πιθανό είναι να τους εκθέσουν παρά να τους βοηθήσουν. Με κίνδυνο ο παραλληλισμός με την Μπαρτσελόνα να χαρακτηριστεί γραφικός ας πούμε ότι ο Πέδρο με τον Κρκιτς θα ήταν ένα πολύ light επιθετικό δίδυμο για αγώνα επιπέδου Τσάμπιονς Λιγκ αν δεν είχαν δίπλα τους τον Μέσι και πιο πίσω τον Τσάβι. Σκοπός δεν πρέπει να είναι η διαπίστωση των αδυναμιών του νέου παίκτη (κοντός ο ένας, αδύναμος ο άλλος) οι οποίες είναι εμφανείς άλλωστε δια γυμνού οφθαλμού. Σκοπός πρέπει να είναι να βοηθήσουμε την ανάδειξη και αξιοποίηση των θετικών στοιχείων των παικτών και την κάλυψη των αδυναμιών τους. Αδυναμίες βέβαια που θα πρέπει να δουλευτούν σε βάθος χρόνου με υπομονή και σύστημα και χωρίς γραφικές προσεγγίσεις του τύπου «να ψηλώσουμε 20χρονο παίκτη». Θα προτείναμε μάλιστα επειδή ίσως στο Ρέντη να μην τα ξέρουμε όλα να ζητήσουμε τεχνική βοήθεια από μεγάλα κλαμπ της Ευρώπης με πολύ μεγαλύτερη τεχνογνωσία σε αντίστοιχα θέματα.

Επίλογος και μια ευχή

Κάπου εδώ ας κλείσουμε δίνοντας ακόμη μια φορά συγχαρητήρια στα παιδιά και ελπίζοντας το φετινό πρωτάθλημα να μην είναι το μοναδικό της καριέρας τους με την ερυθρόλευκη. Αλλά κι έτσι να είναι πρέπει να το χαρούν και να το θεωρούν ως την πολύ μεγάλη δική τους επιτυχία. Γιατί όποιος έχει κάνει έστω και λίγο αθλητισμό ακόμη και σε επίπεδο παιδιών μπορεί να καταλάβει ότι η χαρά και η περηφάνια που αισθάνονται οι πιο νέοι παίκτες δεν συγκρίνεται με όλα τα πριμ και τα φακελάκια του κόσμου.

Ας ελπίσουμε αυτή η προσπάθεια που ξεκίνησε ουσιαστικά πριν 3 χρόνια, όταν στο τιμόνι της ομάδας βρέθηκαν κάποιοι νέοι άνθρωποι με όραμα, να συνεχιστεί και ο Ολυμπιακός να μην είναι μόνο η μεγαλύτερη ομάδα της Ελλάδας αλλά και η μεγαλύτερη σχολή ποδοσφαίρου στη χώρα μας. Θα είναι το καλύτερο για όλους μας.

Ολυμπιακός - αεκ: 83-54

2010-04-11T18:08:00.003+03:00

Αλλο ενα ανετο απογευμα στο ΣΕΦ ειχε ο Ολυμπιακος αυτη την φορα απεναντι στην αεκ, την οποια διελυσε με 83-54. Με πολλες αλλαγες στο βασικο σχημα και με τους Κλεϊζα-Βουισιτς εκτος αποστολης (για λογους ξεκουρασης), ο Θρυλος δεν δυσκολεύτηκε να πετυχει μια ανετη νικη απεναντι στους παικτες του Μηνα Γκεκου. Η αεκ σε κανενα σημειο του αγωνα δεν προεβαλε σοβαρη αντισταση, και απο το πρωτο πενταλεπτο του αγωνα το παιχνιδι ηταν τυπικη διαδικασια με την διαφορα αναμεσα στις δυο ομαδες να ειναι κατι πιο πανω απο εμφανης.

Τα σημαντικοτερα συμπερασματα απο το σημερινο παιχνιδι ειναι οτι αφενος μεν η ομαδα αποδιδει το ιδιο καλα και με απουσιες και με αλλαγες στο βασικο σχημα και αφετερου δε οτι οι νεαροι παικτες της ομαδας δειχνουν ετοιμοι ψυχολογικα και αγωνιστικα να εκμεταλευτουν τις ευκαιριες που τους δινονται.

Τα δεκάλεπτα: 23-15, 40-28, 62-41, 84-53

Ολυμπιακός (Παναγιώτης Γιαννάκης): Παπαλουκάς 6 (1), Πεν, Τσίλντρες 20 (3), Παπανικολάου 5 (1), Βασιλόπουλος 8 (2), Μπουρούσης 12, Χαλπερίν, Σλούκας 4 (1), Μαυροκεφαλίδης 4, Τεόντοσιτς 5, Γλυνιαδάκης 3, Σχορτσιανίτης 17.

ΑΕΚ (Μηνάς Γκέκος): Μαρίνος, Γκριν 3, Νικολαϊδης 16 (3), Μαζέικα, Μακ, Παπαντωνίου, Τζόλος, Δορκοφίκης 17 (3), Μελς 5 (1), Καλλινικίδης, Τουντζιαράκης 9, Γκιζόγιαννης 3 (1).

Δεν είναι τελικά τόσο δύσκολο, ε;

2010-03-27T21:14:00.003+02:00

Έχοντας από τη μία πλευρά στη μνήμη τις εικόνες ντροπής της εβδομάδας που κλείνει σε ΟΑΚΑ και Ανθή Καραγιάννη (Καβάλα) και από την άλλη πλευρά την εικόνα από τον αποψινό τελικό βόλεϋ, αναρωτιέται εύκολα κάποιος: Δεν είναι τελικά τόσο δύσκολο να διεξαχθεί μια αθλητική εκδήλωση "υψηλού κινδύνου" όπως με τρομολαγνική ικανοποίηση χαρακτηρίζεται από τα όρνια των αθλητικών και μη Μ.Μ.Ε. χωρίς καφρίλες, χωρίς επεισόδια, χωρίς υβριστικά συνθήματα, χωρίς καπνογόνα, χωρίς άδειες κερκίδες, χωρίς διμοιρίες ΜΑΤ, ΜΕΑ ή Πεζοναυτών, ε;

Δεν είναι κύριε Χρυσοχοΐδη, που αντί να απολογείστε για την ανεπάρκεια των από σας εποπτευόμενων δυνάμεων τάξεως που είναι ικανότατες να άδουν ρατσιστικά συνθήματα σε παρελάσεις εθνικών επετείων αλλά ανίκανες να κάνουν ΜΙΑ (αριθμητικά 1) προσαγωγή υπόπτου, ευαγγελίζεσθε νέους δρακόντειους νόμους, που ως συνήθως θα παραμείνουν ανεφάρμοστοι.
Δεν είναι κύριε Πιλάβιε, και είστε από σήμερα εκτεθειμένος για όσα θα λάβουν χώρα στον επερχόμενο τελικό του Κυπέλλου Ελλάδος.

Δεν είναι κύριε Πατέρα, αλλά σεις το ξέρετε ούτως ή άλλως πολύ καλά αυτό, όπως το ξέρει και ο κ. Κόκκαλης, ο κ. Ζαγοράκης, ο τυχόν σημερινός πρόεδρος της ΑΕΚ, του Άρη κ.ο.κ.

Δεν είναι κ. Βασιλακόπουλε και λοιποί μεγάλοι διδάσκαλοι της Μεγάλης Στοάς της Ε.Ο.Κ. όπως επίσης και σεις ανυποϋπεύθυνοι του ΕΣΑΚΕ, που πρόθυμα απορρίψατε την πρόταση του συνδικαλιστικού οργάνου των μπασκετμπολιστών για μια παρόμοια με την αποψινή διοργάνωση, για να την υιοθετήσετε στην συνέχεια και για ¨άγνωστους¨ ή μάλλον ¨αβαθείς¨ λόγους ακυρώσετε ώστε να προσφέρετε σε όλον κόσμο τον τελικό του Μπάσκετ σε συνθήκες Βαγδάτης.

Δεν είναι κύριοι, και αν επιμείνετε σε οποιοδήποτε αντίθετο επιχείρημα απλά θα επιβεβαιώσετε ότι αυτό που σας εκφράζει ως άποψη απέναντι στους Έλληνες φιλάθλους, είναι οι εικόνες Άουσβιτς, με τραίνα που μεταφέρουν ανθρώπινη πραμάτεια προς σφαγή, υπό την συνοδεία αστυνομικών, σκύλων, συρματοπλεγμάτων και υπό την απειλή όπλων.

Συγχαρητήρια στην Ε.Ο.Π.Ε. και στα ΤΑΚ του Ολυμπιακού και Παναθηναϊκού για την αποψινή όαση πολιτισμού - για την ακρίβεια για την απόδειξη του αυτονοήτου.
Συγχαρητήρια δε στο ΤΑΚ του Παναθηναϊκού για την άξια κατάκτηση του επάθλου.

Αναρωτιέμαι πως θα αισθάνεται αυτήν την στιγμή αυτός που εγκατέλειψε το βόλεϋ του Παναθηναϊκού στην έναρξη της σαιζόν, καθώς θα βλέπει άλλους να σηκώνουν το κύπελλο... Μικρός άνθρωπος από κάθε άποψη, κάποια στιγμή έπρεπε να πληρώσει την αήθειά του, μοναδική ίσως περίπτωση ανθρώπου που το ίδιο το σαρκίο του συναγωνίζεται το ήθος του: Προς τα κάτω, στον τάφο του Ινδού...

ΤΙΤΛΟΙ ΤΕΛΟΥΣ...ΜΕ ΨΗΛΑ ΤΟ ΚΕΦΑΛΙ!!!

2010-03-17T23:39:00.004+02:00

Μπορντό-Ολυμπιακός 2-1 και η πρόκριση στους Γάλλους. Αυτή είναι η ουσία που θα μείνει στην ιστορία. Δυστυχώς τα αποτελέσματα είναι που μένουν κι όχι οι προσπάθειες. Κι οι πάιχτες του Ολυμπιακού σήμερα το βράδυ πάλεψαν όσο μπορούσαν. Προσπάθησαν με νύχια και με δόντια να ανατρέψουν το σκορ του πρώτου αγώνα, όπου εκεί φίλοι μου χάθηκε η πρόκριση. Τέτοια ώρα όμως τέτοια λόγια θα μου πείτε. Ο Ολυμπιακός έμεινε εκτός διεκδίκησης του τελευταίου στόχου που του είχε απομείνει και σε όλους μας θα μείνει η πίκρα του αποκλεισμού. Ενός αποκλεισμού που όπως όλοι είδαμε θα μπορούσε να μην είχε έρθει ποτέ, αλλά θέλει και τύχη το ποδόσφαιρο εκτός από ικανότητα.

Οι ερυθρόλευκοι παρά το γεγονός πως βρέθηκαν με την πλάτη στον τοίχο, τίμησαν τη φανέλα που φορούσαν και μας έκαναν υπερήφανους. Δεν τα κατάφεραν, αλλά τους είδαμε να προσπαθούν. Ο καθένας έδωσε ότι μπορούσε κι έπαιξε όσο μπορούσε. Αυτή η ομάδα με τα αμέτρητα προβλήματα κατάφερε να φτάσει μια ανάσα από το θαύμα. Γιατί οι παίχτες πίστεψαν ότι μπορούσαν τη φετινή χρονιά να πάνε μακρυά στο θεσμό. Και χάριν σε αυτούς η ομάδα μας έφτασε ως εδώ. Γιατί η διοίκηση της ομάδας με πρόεδρο το Σωκράτη Κόκκαλη αρκέστηκε στα φράγκα που πήρε και δεν κυνήγησε το όνειρο. Από ποια ομάδα αποκλείστηκε σήμερα ο Oλυμπιακός κύριε Κόκκαλη; Από τη Μπορντό; Και ποια είναι η Μπορντό να μπορεί να αφήνει τον Ολυμπιακό των τόσων συμμετοχών στη διοργάνωση, εκτός συνέχειας; Μήπως είχε ξαναπαίξει στους 16 του θεσμού και δεν το ξέρουμε; Ποια ομάδα λοιπόν, φοβήθηκε ο Ολυμπιακός μας; Και το αφήσατε εσείς κύριε Κόκκαλη να συμβεί κι είστε ο μοναδικός υπεύθυνος του αποκλεισμού.

Που αν ο Ολυμπιακός είχε μια καλύτερη προετοιμασία, ένα καλύτερο υλικό και την κατάλληλη υποστήριξη δεν υπήρχε περίπτωση να αποκλειστεί από τη Μπορντό. Θα τους είχε πνίξει από το πρώτο παιχνίδι στον Πειραιά και τώρα θα συνεχίζαμε το όνειρο. Θα συνεχίζαμε το μαγευτικό ταξίδι, που ποιος ξέρει που και αν θα σταματούσε; Αλλά ποια Ευρώπη και ποια κουραφέξαλα...τα φράγκα να τσεπώνετε και να παίρνουμε το πρωτάθλημα και ποιος χέστηκε για την Ευρώπη. Τα φράγκα τσεπώθηκαν όμορφα κι ωραία, το πρωτάθλημα όμως που πήγε; Ο Ολυμπιακός που ονειρευόμαστε είναι για πολύ παραπάνω από το ταβάνι που του έχτε θέσει και γι αυτό είμαστε όλοι πικραμένοι από αυτό τον αποκλεισμό.

Συγχαρητήρια στους παίχτες μας που πάλεψαν κι έκαναν ότι μπορούσαν. Ποιος ξέρει πότε θα ξαναδούμε το σεντόνι να κουνιέται με τον Ολυμπιακό στο γήπεδο. Μήπως κύριε Κόκκαλη μπορείτε να μας απαντήσετε;

Σχολιάστε τον αγώνα της ομάδας στο φόρουμ των thrylos-fans!!!

ΟΛΥΜΠΙΑΚΟΣ: Νικοπολίδης, Μέλμπεργκ, Τοροσίδης, Αβραάμ Παπαδόπουλος, Ραούλ Μπράβο, Μαρέσκα, Στολτίδης (80΄ Λεντέσμα), Ζαϊρί (62' Μήτρογλου), Ντάτολο, Λούα Λούα, Νταρμπισάιρ.

by 7psychos

2010-03-15T16:39:00.004+02:00

Παιδιά, πού θα πάει αυτό το πράγμα με τους ρουφιάνους τους δημοσιογράφους;;;
2 στους 1000 πλέον έχουν κάτι να προσσφέρουν στην ενημέρωση και την δημοσιογραφία. Οι υπόλοιποι ζουν και αναπνέουν για να κερδίσουν λίγη ακόμα δημοσιότητα με το να γράφουν υποδεικνυόμενα άρθρα και πληρωμένα κείμενα...

Ζω και αναπνέω για τη μέρα που ο κόσμος θα βγει στους δρόμους και θα κράξει όλα αυτά τα μιάσματα και τον καρκίνο της ελληνικής κοινωνίας...

Σε κλέβει ο πολιτικός, έχεις έναν Πρετεντέρη, έναν Χατζηνικολάου και έναν Πολίτη να σου πιπιλίζει τα μυαλά ότι οι κλέφτες αυτοί δε φταίνε σε κάτι και με το ανάλογο κέρδος φυσικά προωθούν την εκλογή τους στη Βουλή...

Κατεβαίνει ο κόσμος σε διαδηλώσεις και πορείες κι έχεις τον κάθε Σρόιτερ, την κάθε Στάη και τον κάθε Παπαχελά να σου αναλύει το πόσο λίγος κόσμος κινητοποιείται πλέον και το πόσο ανούσια είναι η κάθε μορφή πάλης...

Σε κλέβει ο Κόκκαλης και σε δουλεύει μες στη μάπα σου κι έχεις τον κάθε Νικολακόπουλο, τον κάθε Μπαλάφα, τον κάθε Καράπαπα, τον κάθε Πουλόπουλο, τον κάθε Γκαραγκάνη, τον κάθε Μεγγλίδη, τον κάθε......... υπαλληλίσκο να σου αναλύει γιατί πρέπει να συνεχίζεις να στηρίζεις το μαύρο χάλι που βλέπεις και να σου μεταβάλλει την πραγματικότητα για να πετύχει το στόχο του...

Παίρνει το πρωτάθλημα ο βάζελος στη μπάλα φέτος και επειδή ο κάθε Χελάκης, ο κάθε Τσώχος και ο κάθε Καραλής τα έχουνε με τον Κόκκαλη επειδή δεν τους δίνει τα θέματα, και προσπαθούν να μας πείσουν ότι φέτος βλέπουμε το πιο καθαρό πρωτάθλημα και ότι ο Σισσές είναι ο νέος Πελέ, και ότι ο Ολυμπιακός πρέπει να καταστραφεί...

Δεν κάνει συμβόλαιο ο Ολυμπιακός με τη ΝΟΒΑ κι έχεις τον κάθε Δράκο και τον κάθε Μπραουδάκη να μάχονται να δείξουν ότι ο Ολυμπιακός είναι μια βρώμικη ομάδα που δεν πρέπει να νικά ή όταν νικά στην περιγραφή των αγώνων να κάνουν το άσπρο-μαύρο...

Κι έχεις τον κάθε μ@λάκα Έλληνα να παίρνει όλον αυτό το συφερτό που η μπίχλα και η σαπίλα τους βρωμάει ως τα πέρατα του κόσμου να τους διαβάζει, να του διαμορφώνουν γνώμη και να τους πλουτίζει με τα λεφτάκια του...

Φτάσαμε γ@μώ το κέρατό μου να μην έχουμε στην εποχή του ίντερνετ και της άπειρης πληροφόρησης, ένα γ@μημένο αξιόπιστο μέσο για να μάθουμε 5 πράγματα χωρίς να μας τα φιλτράρουν όπως θέλουνε...

Φτάσαμε να μαθαίνουμε τα πραγματικά κοινωνικά και πολιτικά δρώμενα στη χώρα και στον κόσμο από τα μπλόγκς και το Ιντυμίντια, και για τα αθλητικά να αναγκαζόμαστε να μπαίνουμε στο φόρουμ μας γιατί γεμίσαμε πληρωμένους υπαλλήλους και πάει λέγοντας...

ΕΙΣΤΕ ΟΛΟΙ ΣΙΧΑΜΕΝΟΙ....

ΑΘΛΗΤΙΚΟΙ ΚΑΙ ΠΟΛΙΤΙΚΟΙ ΑΡΔ ΜΑΚΑΡΙ ΝΑ ΕΡΘΕΙ ΕΚΕΙΝΗ Η ΑΓΙΑ ΜΕΡΑ ΠΟΥ ΔΕ ΘΑ ΞΕΡΕΤΕ ΝΑ ΚΡΥΦΤΕΙΤΕ ΑΠΟ ΤΗΝ ΟΡΓΗ ΤΟΥ ΚΟΣΜΟΥ....!

ΕΦΗΒΟΣ 85 ΧΡΟΝΩΝ...ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ ΣΤΟΝ ΟΛΥΜΠΙΑΚΟ ΜΑΣ!!!

2010-03-10T00:04:00.015+02:00

Τετάρτη 10 Μαρτίου 2010. Μια ημέρα σαν όλες τις άλλες για κάποιους ανθρώπους. Για κάποιους άλλους όμως δεν είναι μια απλή και συνηθισμένη ημέρα του Μαρτίου. Είναι η μέρα που θυμούνται κάποια επέτειο για τους δικούς του λόγους ο καθένας. Το 1905: Ξεσπάει η Κρητική Επανάσταση στο χωριό Θέρισος, με αρχηγό τον Ελευθέριο Βενιζέλο. Οι κινηματίες με υπόμνημά τους προς τις μεγάλες δυνάμεις ζητούν την ένωση της Κρήτης με την Ελλάδα. Το 1958: γεννήθηκε η διάσημη ηθοποιός Σάρον Στόουν και το 1992: πέθανε ο μεγάλος λαϊκός συνθέτης και βιρτουόζος του μπουζουκιού, Γιώργος Ζαμπέτας.

Για κάποιους άλλους όμως είναι ακόμα πιο ξεχωριστή αυτή η μέρα. Είναι η μέρα που γεννήθηκε η μεγάλη τους αγάπη, ένα από τα ιδανικά τους...ο τρόπος ζωής τους. Στις 10 Μαρτίου του 1925 γεννήθηκε ο Ολυμπιακός μας. 85 χρόνια ένδοξης ιστορίας κλείνει σήμερα ο «ΟΛΥΜΠΙΑΚΟΣ ΣΥΝΔΕΣΜΟΣ ΦΙΛΑΘΛΩΝ ΠΕΙΡΑΙΩΣ». Ο σύλλογος με τους περισσότερους τίτλους σε όλα τα σπορ, με τους χιλιάδες αθλητές, με τους Ολυμπιονίκες και τους Παγκόσμιους Πρωταθλητές και με την έντονη κοινωνική του διάσταση και δραστηριότητα, είναι χωρίς αμφιβολία ο μεγαλύτερος Αθλητικός Οργανισμός της χώρας μας. Πριν από 85 χρόνια σαν σήμερα, ο Νότης Καμπέρος αναφώνησε το όνομα «ΟΛΥΜΠΙΑΚΟΣ» και ο Μιχάλης Μανούσκος το συμπλήρωσε σε «ΟΛΥΜΠΙΑΚΟΣ ΣΥΝΔΕΣΜΟΣ ΦΙΛΑΘΛΩΝ ΠΕΙΡΑΙΩΣ».

Πάμε λοιπόν πίσω στον Πειραιά του 1925. Έναν Πειραιά όπου κυριαρχούσαν καμινάδες εργοστασίων, εργατιά και εμπορικά μαγαζιά. Το λιμάνι ήταν πολύβουο από εκείνα τα χρόνια, με επαρχιώτες και πρόσφυγες που είχαν έρθει για να σωθούν από τη φωτιά και την καταστροφή. Ένα ατελείωτο ανθρωπομάνι έψαχνε για να σκεπάσει την ανέχεία του. Μέσα σε αυτές τις συνθήκες γεννήθηκε ο Ολυμπιακός...

Το φαινόμενο του Πειραιά, που στο πέρασμα των χρόνων έγινε και φαινόμενο ολόκληρης της Ελλάδας. Ο Ολυμπιακός αποτέλεσε την απάντηση του εργατικού Πειραιά, απέναντι στην αστική Αθήνα. Ήρθε ως η απάντηση των προλετάριων στους κυριλέδες του Πανελληνίου και του Παναθηναικού. Ο κόσμος των καταγωγίων και του ρεμπέτικου, απέναντι στους φρεσκοξυρισμένους θαμώνες των καφέ-σαντάν. Με απλά λόγια η ομάδα του λαού...

Σε μια ιστορίκη λοιπόν συνεδρίαση την 10η Μαρτίου του 1925 γεννήθηκε ο Ολυμπιακός. Στην οδό Τζαβέλα (σημερινή οδό Καραολή & Δημητρίου) του Πειραιά, στην ταβέρνα του Μοίρα τα μέλη του «Πειραϊκού Ποδοσφαιρικού Ομίλου» και του «Ομίλου Φιλάθλων Πειραιώς» αποφάσισαν, σε μία ιστορική συνέλευση, τη διάλυση των σωματείων και την ίδρυση ενός νέου συλλόγου. Ο Νότης Καμπέρος (αεροπόρος στο επάγγελμα) ήταν αυτός που έδωσε στη νέα ομάδα το όνομα «Ολυμπιακός», το οποίο συμπλήρωσε ο μετέπειτα βουλευτής και δήμαρχος Πειραιά Μιχάλης Μανούσκος σε «Ολυμπιακός Σύνδεσμος Φιλάθλων Πειραιώς». Χρώματα του νέου συλλόγου ήταν το κόκκινο (της φωτιάς και της γενναιότητας) και το άσπρο (της αγνότητας και της ηθικής) εμπνευσμένα από αυτά της Αρσεναλ, της οποίας υπήρξε θαυμαστής ο Γιάννης Ανδριανόπουλος, από την εποχή που σπούδαζε νομικά στο Λονδίνο. Έμβλημα του νέου συλλόγου ορίστηκε ο δαφνοστεφανωμένος έφηβος, ενώ ιδέα του Γιάννη Ανδριανόπουλου ήταν οι κάθετες ερυθρόλευκες ρίγες στη φανέλα.

Τα ιδρυτικά μέλη ήταν οι: Βασίλης Ανδριανόπουλος, Γιάννης Ανδριανόπουλος, Γιώργος Ανδριανόπουλος, Ντίνος Ανδριανόπουλος, Δημήτρης Ανδρόνικος, Δημήτρης Αυδής, Νίκος Βλάσσης, Στέφανος Εμμανουήλ, Νίκος Ζαχαρίας, Θανάσης Καλλίτσης, Νίκος Καλούδης, Ντίνος Καλούδης, Νότης Καμπέρος, Κώστας Κλειδουχάκης, Όθως Κόκκινος, Τριαντάφυλλος Κρέμος, Παναγιώτης Κωστάλας, Παναγιώτης Λαγουμιτζής, Ανδρέας Λουκάκης, Σπύρος Λουκάκης, Γιάννης Λουλουδάκης, Βαγγέλης Μαγγόπουλος, Μιχάλης Μανούσκος, Σταύρος Μαραγκουδάκης, Γρηγόρης Ντούφας, Θόδωρος Ορλώφ, Φώτης Πρωτοψάλτης, Γιάννης Συμιγδαλάς, Νίκος Συμιγδαλάς, Χρήστος Τζουμερικιώτης, Βρασίδας Τρουποσκιάδης και Σπύρος Ψαλλιδάς.

Ο Μιχάλης Μανούσκος έγινε ο πρώτος πρόεδρος του Ολυμπιακού και 2 μήνες μετά (20/5/1925) είχε και την επίσημη βούλα του Πρωτοδικείου Πειραιά (με την υπ’ αριθμ. 1247/1925 απόφαση του Δικαστηρίου των εν Πειραεί Πρωτοδικών). Το πρώτο ΔΣ του Ολυμπιακού αποτελούσαν οι: Μιχάλης Μανούσκος (πρόεδρος), Νότης Καμπέρος (αντιπρόεδρος), Τριαντάφυλλος Κρέμος (αντιπρόεδρος), Σταύρος Μαραγκουδάκης (γεν. γραμματέας), Θανάσης Κόκκινος (ταμίας), Παναγιώτης Λαγουρατζής (έφορος), Κώστας Κυρίμης, Νίκος Ζαχαρίας, Γιάννης Λουλουδάκης και Ε. Κασιμάτης.

Το έμψυχο υλικό του νεοϊδρυθέντος ΟΛΥΜΠΙΑΚΟΥ ήταν θαυμάσιο. Οι αδερφοί Ανδριανόπουλοι ανέβασαν όμως τη φήμη και έδωσαν αίγλη στον σύλλογο. Παιδιά πολύ γνωστής οικογένειας στον Πειραιά, με αθλητική παράδοση, που έκαναν γνωστό το όνομα του ΟΛΥΜΠΙΑΚΟΥ σε όλη την Ελλάδα. Στην αρχή έπαιξαν οι τέσσερις Ανδριανόπουλοι, ο Γιάννης, ο Ντίνος, ο Γιώργος και ο Βασίλης. Αργότερα εμφανίστηκε και ο Λεωνίδας και για ένα μικρό χρονικό διάστημα αγωνίστηκε και ο Στέλιος. Η πεντάδα της επίθεσης με τους πέντε αδελφούς έγινε θρύλος. Όπως θρύλος έγινε και η ομάδα που «κλείδωσε» το πρωτάθλημα στον Πειραιά, αφού κέρδισε τον τίτλο έξι συνεχείς χρονιές (1954-1959), επίτευγμα μοναδικό παγκοσμίως εκείνη την εποχή! Μάλιστα τα τρία τελευταία πρωταθλήματα συνοδεύτηκαν κι από την κατάκτηση ισάριθμων Κυπέλλων, που έδωσαν πιο θριαμβευτικό τόνο στην απόλυτη «κόκκινη» υπεροχή εκείνα τα χρόνια. Τα επιτεύγματά του λοιπόν, του έδωσαν και το προσωνύμιο «Θρύλος», που τον συνοδεύει μέχρι και σήμερα.

Το «Θρύλος» για το σύλλογο είναι τίτλος τιμής και σημαίνει τον Ολυμπιακό και μόνο αυτόν. Από τότε μέχρι σήμερα συμβολίζει, αντιπροσωπεύει και εκφράζει τον απλό λαό, την περηφάνια, τον ανδρισμό, τη ντομπροσύνη, τα σταράτα λόγια, το καθαρό βλέμα, το "ψηλά το κεφάλι", το καθαρό κούτελο, τα παντελόνια που φοράμε, το λιμάνι, τον εργάτη, το μόχθο, την ελπίδα, τη χαρά και τη λύπη, τα όνειρα, την καθημερινότητα, την ίδια τη ζωή της μικρής και μεσαίας τάξης (και όχι μόνο). Με το κόκκινο, το χρώμα του αίματος, της καρδιάς, της αγάπης, του πάθους, της ζωής, του κινδύνου, της ταχύτητας. 85 χρόνια μετά είναι η λατρεία εκατομμυρίων αγνών φιλάθλων σε όλο τον πλανήτη, που όλο και πληθαίνουν.

Γνωστός σαν «Θρύλος» στα πέρατα της γης, τον θυμούνται για πάντα όσοι τον γνωρίσουν. Το όνομά του και μόνο προκαλεί δέος και φόβο στους αντιπάλους που προσπαθούν να το αντιμετωπίσουν με όλα τα μέσα. Όμως αυτός με ανωτερότητα, κύρος, ήθος, πολιτισμό και κοινωνική ευαισθησία είναι πρωτοπόρος όχι μόνο στον αθλητισμό αλλά και στην κοινωνία. Με προσφορά αθλητική, πολιτιστική και κοινωνική, πρωτοπορεί και ηγείται παντού, αποτελεί παράδειγμα και πρότυπο για όλους. Ακόμα και για τους άμεσους ανταγωνιστές του, που τις περισσότερες φορές τον ακολουθούν ή τον μιμούνται και τον αντιγράφουν κατά πόδας. Για τους περισσότερους από εμάς είναι θρησκεία, είναι ιδέα-ιδανικό, είναι ο τρόπος της ζωής μας. Είναι η μεγάλη μας αγάπη, το πάθος μας και ο έρωτάς μας. Δίνουμε και τη ζωή μας γι αυτόν. Πολλά μπορούμε να αποχωριστούμε και να αλλάξουμε στη ζωή μας, όμως τον Ολυμπιακό μας ποτέ. Είναι ο Ολυμπιακός μας. Είναι ο Αιώνιος Έφηβος, ο ταπεινός δαφνοστεφανωμένος Ολυμπιονίκης, ο Παντοκράτορας του Ελληνικού Αθλητισμού, ο πρωταγωνιστής σε όλα τα αθλήματα, ο πολυνίκης, ο μόνιμος Πρωταθλητής!

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΨΕΥΤΕΣ ΚΑΙ ΤΟΥΣ ΠΑΡΑΧΑΡΑΚΤΕΣ ΤΗΣ ΙΣΤΟΡΙΑΣ: Εμείς στον Ολυμπιακό, μετράμε τα χρόνια αληθινά, βάσει αληθινών ημερομηνιών και γεγονότων που έχουν να κάνουν με τον Σύλλογο και μόνο! Ούτε από τότε που γεννήθηκε ο ιδρυτής, ούτε από την ημερομηνία γέννησης του πρώτου προέδρου μας, ούτε από όταν ένα παιδάκι κλώτσησε ένα τόπι σε κάποια αλάνα! Εμείς υπολογίζουμε σαν ίδρυση την ημερομηνία που αληθινά έγινε το καταστατικό και καταχωρήθηκε στο κράτος, με το ίδιο όνομα, το ίδιο σύμβολο, τα ίδια χρώματα που έχουμε και σήμερα.

Ολυμπιακός-Ατρόμητος: 2-0

2010-02-28T19:24:00.002+02:00

Ενας τραγικος στο 2ο ημιχρονο Ολυμπιακος καταφερε με τα χιλια ζορια να κερδισει τον Ατρομητο στο Φαληρο με 2-0. Η ομαδα μας ηταν αρκετα κινητικη με υποφερτη αποδοση στο 1ο μισο του αγωνα οπου και ανοιξε το σκορ στο 18 με τον Ματ Νταρμπισαϊρ. Η εικονα αλλαξε τελειως στο δευτερο ημιχρονο, με τον Ολυμπιακο σχεδον να καταρρεει απο το 60 και μετα και ολα να "μυριζουν" γκελα. Ευτυχως οι παικτες του Ατρομητου δεν εκμεταλευθηκαν τις οποιες ευκαιριες ειχαν....και η νικη ηρθε για τον Ολυμπιακο, με τον Κωστα Μητρογλου απλα να σκοραρει σε κενο τερμα στις καθυστερισεις του αγωνα.

Κριτικη για τον αγωνα δεν μπορει να γινει. Και δεν μπορει να γινει γιατι η κατασταση της ομαδας ειναι τραγικη. Και γι'άυτο δεν φταινε ουτε οι παικτες ουτε ο υπηρεσιακος προπονητης. Φταιει ο "Καλιγουλας" που καθετε στην σουιτα εκει ψηλα. Οσο και να θελουμε να πουμε οτι εχει 6 ματς ακομα το πρωταθλημα.......πραγματικα δεν εχουμε κουραγιο. Οχι οτι δεν πιστευουμε στους παικτες......αλλα δεν πιστευουμε στην επαρατη και ανικανη διοικηση. Ειδικα οταν βλεπουμε να δινονται πεναλτι οπως αυτο υπερ του αιωνιου αντιπαλου σε μαϊμουδια του Νινη.

Σχολιαστε το ματς στο thrylos-fans!

Ολυμπιακός (Μπόζινταρ Μπάντοβιτς): Νικοπολίδης, Μπράβο, Αβ. Παπαδόπουλος, Μέλμπεργκ, Γκαλίτσιος, Λεντέσμα, Στολτίδης, Ντάτολο, Ζαϊρί (61' Μήτρογλου), Λούα Λούα (81' Πάντος), Νταρμπισάιρ (90' Γ. Παπαδόπουλος).

Ατρόμητος (Γιώργος Δώνης): Μιχαηλίδης, Ατέμπα (76' Σκόνδρας), Μπλένχιο, Μπαζίνσκι, Νάστος, Σαρμιέντο, Σφακιανάκης, Φαβάλι (75' Καλαντζής), Τάτος (82' Αναστασάκος), Σαγκανόφσκι, Περόνε.

Ασκήσεις επί χάρτου!

2010-02-26T11:41:00.002+02:00

by rod higgins

Για τη διαιτησία θα πω μόνο ότι θα είμαι ευτυχής αν μας παίξει όπως στα δύο προηγούμενα ματς με το βάζελο: να σφυράνε με τα ίδια κριτήρια τις δύο ομάδες, ακόμα κι αν δε μας δοθούν κάποια κουκούτσια. Δε θα με πειράξει αν φάμε ξύλο, αρκεί να μας αφήσουν να δώσουμε. Ούτε τα σφυρίγματα με την παραμικρή επαφή θα με ενοχλήσουν, αρκεί να μην περιοριστούν στους δικούς μας ψηλούς.

Ούτε για την άμυνα μας έχω να πω πολλά: και στα δύο ματς το σχέδιο λειτούργησε πολύ καλά, με μοναδικούς αστάθμητους παράγοντες για την Κυριακή ενδεχόμενη ευστοχία του βάζελου στα 3ποντα (ελεύθερα ή μαρκαρισμένα), η οποία απαιτεί ειδική αντιμετώπιση και ανάσταση του σαύρας, η οποία μοιάζει απίθανη αυτή τη στιγμή, αλλά σίγουρα απαιτεί σχεδιασμό, αφού είναι ο μοναδικός παίκτης που μπορεί να αλλάξει την επίθεση του βάζελου. Θέμα διάθεσης και συγκέντρωσης δε νομίζω να υπάρξει.

Η επίθεση σηκώνει μεγαλύτερη κουβέντα. H απόδοση μας στον τελικό ήταν μετριότατη και υπάρχουν πολλές εξηγήσεις. Η μέρα αρκετών παικτών έπαιξε ρόλο: ο Τσίλι έχασε 2-3 λέι απ, ο Κλέιζα σουτάκια που τα έχει, ο Μπουρούσης ήταν απροπόνητος. Οι δύο πρώτοι ήταν πολύ καλοί επιθετικά στην Κροατία και ο Τσίλι εκτός έδρας στην Ευρωλίγκα σουτάρει με 58% στα 3ποντα, οπότε αν τον αφήνουν ξανά να σουτάρει, ένα τουλάχιστον θα μπει. Ο Μπουρού λογικά θα είναι σε πολύ καλύτερη κατάσταση την Κυριακή. Ένας άλλος λόγος ήταν ότι εξαιτίας των συνεχών περιστροφών στην άμυνα μας, δεν υπήρξε η δυνατότητα για αιφνιδιασμούς: όταν ο Τσίλι ή ο Λίνας βρίσκονται κάτω από το καλάθι στην άμυνα και ο Σόφο στην κορυφή της ρακέτας, δεν υπάρχει ισορροπία για τρέξιμο. Τέλος, ο βάζελος έπαιξε πολύ καλή άμυνα, με γρήγορες επιστροφές και σωστή πίεση στην μπάλα.

Ίσως, όμως, σημαντικότερα ήταν δύο λάθη που κάναμε. Το πρώτο και βασικό ήταν ότι δε διαβάσαμε σωστά τις βοήθειες που έστελνε ο βάζελος από την αδύνατη πλευρά, ώστε να κλείσει τη ράκετα. H κυκλοφορία της μπάλας δεν ήταν αρκετά γρήγορη ώστε να βρεθεί ο αμαρκάριστος παίκτης, με αποτέλεσμα αρκετές φορές να είμαστε στατικοί και να υπάρξουν βεβιασμένες επιλογές. Δείτε δύο φάσεις πικ εν ρολ με τους Μπουρούση και Βούσιτς. Και στις δύο περιπτώσεις, ο ΔΔ έρχεται από την αδύνατη πλευρά αφήνοντας εντελώς ελεύθερο τον παίκτη του (Παπαλουκάς και Μίλος). Δεν υπάρχει όμως ούτε ένα κόψιμο μεσα στη ρακέτα για λέι απ, ούτε γρήγορη διαγώνια πάσα για να τιμωρηθεί η παγίδα.

β

Σταματήστε το πρώτο βίντεο στα 14'' και το δεύτερο στα 16'' και θα καταλάβετε πόσος χώρος μένει ανεκμετάλλευτος στην επίθεση μας. Και είναι κριμά, ειδικά όταν ποστάρει πασέρ επιπέδου Βούισιτς. Φυσικά υπήρξαν περιπτώσεις που εκμεταλλευτήκαμε την αμυντική τακτική του βάζελου. Πολλά επιθετικά ριμπάουντ προέκυψαν από τις βοήθειες όπως αυτό του Κλέιζα, τον οποίο αφήνει ολομόναχο κάτω από το καλάθι ο Φώτσης για να βοηθήσει στο μπάσιμο του Τσίλι:

Θα ήθελα όμως να δω περισσότερες φάσεις σαν αυτή, όπου μετά το πικ εν ρολ, ο Τσίλι διαβάζει άριστα την άμυνα και δίνει μια απλή αλλά υπέροχη διαγώνια ασίστ στον Σκούνι:

Στα 17'' βλέπετε τον σαύρας να κλίνει προς τη ρακέτα για να βοηθήσει στο μαρκάρισμα του Βούισιτς που ρολάρει. Ο Σκούνι είναι μόνος. Για μένα όσο σημαντικό είναι να βάζουμε πίεση στην άμυνα του βάζελου με επιθετικές διεισδύσεις και ποσταρίσματα, αλλό τόσο είναι να αναγνωρίζουμε γρήγορα και να εκμεταλλευόμαστε τις εναλλακτικές επιλογές, κάτι που δεν κάναμε στον τελικό.

Το δεύτερο πρόβλημα επιθετικά ήταν ότι δεν πήραμε όσα έπρεπε από τα μις ματς που δημιουργούσαμε. Δείτε 3 φάσεις όπου ο Λίνας ποστάρει τον Νίκολας, ο Μαύρος τον Περπέργλου και ο Βούσιτς τον Tέπιτς

Εδώ υπάρχει δευτερεύων αιφνιδιασμός, όπου συνήθως είμαστε πολύ αποτελεσματικοί. Όταν όμως η μπάλα φτάσει στον Κλέιζα, οι αποστάσεις των παικτών είναι τραγικές. Παρότι ο Μπουρούσης απειλεί και με 3ποντο, επιλέγει ένα αδικαιολόγητο κόψιμο στη ρακέτα, φέρνοντας μαζί του και τον Πέκοβιτς , ο οποίος μαζί με τον Νίκολας και τον ΔΔ που ήρθε από την αδύνατη πλευρά κυκλώνουν τον Λίνας και δεν επιτρέπουν τη διαγώνια πασα στον ελεύθερο Παπαλουκά. Η καταληξη δεν είναι άσχημη (ελεύθερο 3ποντο, έστω από τον Τσίλι), αλλά δεν είναι και η ιδανική.

Kαι πάλι δευτερεύων αιφνιδιασμός δεν τελειώνει καλά. Ο Μαύρος ποστάρει τον Περπέρογλου, αλλά παίρνει την μπάλα μακριά από το καλάθι, οπότε την ξαναδίνει στον Παπαλουκά για να πάρει καλύτερη θέση κοντά στο καλάθι. Το πρόβλημα είναι ότι δε χρησιμοποιεί σωστά το κορμί του, ενώ και η ομάδα τον ξεχνάει, αφού η μπάλα πάει στον Τσίλι. Αντί ο Μαύρος να κόψει στη ρακέτα για να δεχτεί κάθετη πάσα, ανοίγει στη γωνία, όπου δεν απειλεί και το αποτέλεσμα είναι σκοτωμένο 3ποντο. Αν είχαμε επιμείνει στην εκμετάλλευση του μις ματς τα αποτελέσματα θα ήταν καλύτερα. Θυμηθείτε τα συνεχή ποσταρίσματα του Τσίλι στο ματς του ΣΕΦ

Εδώ μου ήρθε να σπάσω την τηλεόραση. Ο Κλέιζα έχει την μπάλα σε σημείο όπου απειλεί και την επιλογή της πάσας στον Βούισιτς. Τι κάνει; Υποχωρεί και παίζει πικ εν ρολ με τον Μίλος που είναι καταδικασμένο γιατι στη ρακέτα ήδη υπάρχει πολύς κόσμος. Ο Νίκολας εύκολα διαβάζει την πρόθεση του Λίνας να ρολάρει προς τα έξω για σουτ.

Όλα αυτά δεν τα λέω για να κράξω την ομάδα, η οποία στον τελικό τα έδωσε όλα. Απλά διαβάζω συνεχώς για την άμυνα του βάζελου που μας σταμάτησε, για τον Περπέρογλου που έσβησε τον Τσίλι και τον Φώτση που εξαφάνισε τον Λίνας. Η πραγματικότητα είναι πιο σύνθετη και ελπίζω ότι την Κυριακή, με λιγότερο άγχος και πιο καθαρό μυαλό θα επανέλθουμε στη σωστή κυκλοφορία και τις καλές επιλογές που έχουμε ως τώρα. Μόνο τον εαυτό μας έχουμε να φοβόμαστε και αυτό δεν ισχύει μόνο για τις βολές ή τα χαζά λάθη εναντίον πίεσης, αλλά και για λιγότερο προφανείς πτυχές του παιχνιδιού.

Δεν αξίζουν δάκρυα...

2010-02-23T23:40:00.004+02:00

Ο Ολυμπιακός έδωσε το παρόν για δεύτερη φορά τα τελευταία τρία χρόνια στη φάση των 16 του Τσάμπιονς Λιγκ. Στο ευρωπαϊκό παιχνίδι Νο 200 φιλοξένησε τη Μπορντό στο γήπεδο Καραΐσκάκη. Δυστυχώς όμως η εξέλιξη του αγώνα ήταν τέτοια που γρήγορα θα πρέπει να τον ξεχάσουμε. Οι ερυθρόλευκοι έχασαν με 1-0 και τώρα καλούνται στον επαναληπτικό της 17ης Μαρτίου να διεκδικήσουν τις όποιες ελπίδες τους για πρόκριση στην επόμενη φάση.

Τώρα όσο το πιστεύετε εσείς φίλοι μου ότι μπορεί να προκριθεί, άλλο τόσο το πιστεύω κι εγώ. Μπορεί σήμερα η ομάδα μας να μην παρουσιάστηκε όπως στα παιχνίδια των ομίλων, αλλά δεν αξίζουν δάκρυα. Αυτή η ομάδα τη φετινή χρονιά ξεπέρασε τον εαυτό της κι η χρονιά θεωρείται απόλυτα επιτυχημένη για την Ευρώπη. Δεν είναι όμως αυτή η εικόνα που θέλουμε να βλέπουμε. Αλλά με τις συνθήκες που υπήρχαν στη διάρκεια της φετινής χρονιάς και πολλά μπόρεσε να πετύχει.

Όσον αφορά την εξέλιξη του αγώνα ο Ολυμπιακός ξεκίνησε δυνατά τον αγώνα και για όλο το πρώτο ημίχρονο δεν απειλήθηκε ιδιαίτερα. Σε γενικές γραμμές δεν είδαμε κάτι το εντυπωσιακό από τους Γάλλους. Αν ο Ολυμπιακός ήταν καλύτερος θα την είχε καθαρίσει άνετα αυτή την ομάδα. Οι Γάλλοι σκόραραν από ένα στημένο στις καθυστερήσεις του πρώτου ημιχρόνου. Τώρα που είδε το φάουλ σε βάρος του Λουα Λουα ο διαιτητής του αγώνα, εγώ θα μείνω με την απορία πάντως. Όπως με την απορία θα μείνω για το γκολ που μας ακυρώθηκε στις καθυστερήσεις του αγώνα. Μην περιμένετε μεγαλύτερη κριτική του αγώνα αυτή την ώρα.

Όποιος θέλει μπορεί να κάνει τα σχόλια του στο φόρουμ των thrylos-fans!!

ΟΛΥΜΠΙΑΚΟΣ (Μπόζινταρ Μπάντοβιτς): Νικοπολίδης, Μέλμπεργκ, Στολτίδης, Ντάτολο, Μπράβο, Παπαδόπουλος, Μήτρογλου (77' Νταρμπισάιρ), Μαρέσκα, Λεντέσμα (65' Ζαϊρί), Λούα Λούα, Τοροσίδης

Eίναι μεγάλη αρρώστεια τελικά ο μπασκετικός Ολυμπιακός αλλα το πήραμε!

2010-02-21T02:39:00.002+02:00

Η ώρα έφτασε 0230 το πρωί ξημερώματα Κυριακής και τώρα ξεκινώ να γράψω δυό λεξούλες για τη μεγάλη νίκη της αγαπημένης μας ομάδας.Περίμενα χρόνια και εγώ για μια κούπα χάναμε ξαναχάναμε και η πίστη μου παρέμενε στην ομάδα μας παρά τα μαύρα και πέτρινα χρόνια.Δεν πειράζει την επόμενη φορά έλεγα και ξαναέλεγα δίνοντας κουράγιο στον εαυτό μου και προσπαθώντας να φανώ αισιόδοξος.Τελικά η νέα αρχή άργησε να γίνει αλλά έγινε και το ποτάμι δεν γυρίζει πίσω.Μόνο μπροστά πρέπει να κοιτάζουμε απο εδώ και πέρα.

Ο Ολυμπιακός σε ένα μέτριο ποιοτικά παιχνίδι κατάφερε και πετύχει περιφανή και άνετη νίκη επί του αιωνίου αντιπάλου.Αυτά συμβαίνουν όταν όλοι μας παραμένουμε ενωμένοι και έχουμε πίστη στην ομάδα μας.Το τελικό 68-64 μάλλον αδικεί την ομάδα μας η οποία ήταν φανερά καλύτερη στα 3/4 του χθεσινού αγώνα.Το να αναλύσουμε φάσεις και τακτικές δεν έχει κανένα απολύτως νόημα.Ο σκοπός μας επιτεύχθηκε.Δεν υπάρχουν μαγικές συνταγές στις επιτυχίες.Όλα έρχονται φυσιολογικά όταν μια ομάδα δουλεύει και ξέρει τι πρέπει να κάνει εντός αγωνιστικού χώρου ώστε να πετύχει τους στόχους της.

Ο χθεσινός Όλυμπιακός έπαιξε ψυχωμένα,μυαλωμένα,ώριμα,αποφασιστικά και με μεγάλη ενέργεια στην άμυνα και σωστές και καλές επιλογές στην επίθεση αποδιοργανώνοντας τους αντιπάλους.Είχα πολλές αμφιβολίες στο κατά πόσο το τεχνικό μας τιμ ήταν έτοιμο να ανταπεξέλθει σε κάθε γρίφο που θα του έβαζε ο αντίπαλος μας και φυσικά η αμφιβολία μου αυτή δεν είχε να κάνει με την αμβισβήτηση μου στο πρόσωπο του Γιαννάκη ή του Μανουσέλη.Τελικά ευτυχώς όλα πήγαν καλά και το προπονητικό τιμ απέδειξε αγωνιστικά ότι ήταν πανέτοιμο.

Η άμυνα του Ολυμπιακού ήταν κυριολεκτικά σεμιναριακού επιπέδου και θα έπρεπε να διδάσκεται σε όλους τους νέους προπονητές.Το περίφημο hedge out του Σοφο λειτούργησε άψογα και οι περιφερειακοί μας πάικτες έκλεισαν εντυπωσιακά όποιο κενό προσπάθησαν να δημιουργήσουν τα guard του αντιπάλου.Το κλειδί της επιτυχίας ωστόσο ήταν και κάποια ακόμα σημαντικά πραγματάκια.Η πίεση στο επιθετικό ριμπάουντ ήταν τρομερή.Τα 17 επιθετικά ριμπάουντ της ομάδας μας ήταν ίσως ο σημαντικότερος παράγοντας της επιτυχίας μας.Τόσα χρειάστηκαν και τόσα πήραμε.Κερδίσαμε τα ριμπάουντ και αναννεώσαμε τις επιθέσεις μας ενώ καθυστερήσαμε την ανάπτυξη των πράσινων ερπετών και το γρήγορο τρανζίσιον.Ελαχιστοποιήσαμε τα λάθη μας και προσέξαμε πάρα πολυ τις πάσες κυρίως στη περιφέρεια.Εξασφαλίσαμε τη καλή και ποιοτική κυκλοφορία μπάλας με αποτέλεσμα και να μην σπαταλάμε επιθέσεις και να μην κάνουμε λάθη που θα μας στοιχίζουν αμυντικά οταν η άμυνα μας δεν είναι σεταρισμένη και έτοιμη να αντιπαρέλθει των δυσκολιών.Πιέσαμε αρκετά τους αντιπάλους μας στο κατέβασμα της μπάλας κουράζοντας τους και μην επιτρέποντας τους να αναπτυχθούν οπως έπρεπε ενώ παράλληλα κλέψαμε πολλές μπάλες ειδικά από τους ψηλούς του αντιπάλου.Επιθετικά αποφύγαμε τα λάθη και τις επιπολαιότητες αποφύγαμε τα νεύρα και τους ανεύ λόγου τσαμπουκάδες και παίξαμε συγκεντρωμένα χωρίς να εκβιάζουμε τις επιθέσεις μας και ψάχνοντας λύσεις περισσότερο μέσα στο καλάθι στο οποίο είχαμε και υπεροπλια.Η νίκη πάντως άρχισε να παίρνει κόκκινο χρώμα από τη στιγμή που ο μικρός ηλικιακά διάολος που λέγεται Τεόντοσιτς άρχισε να το παίρνει πάνω του.Λιγο αυτός με τα τρίποντα του στο Β μέρος λίγο ο λίγος κατά πολλούς Σκούνι Πεν με το δικό του τρίποντο λίγο και ο αλητάκος λιθουανός έδειξαν καθαρά στο κόσμο ποιός θα είναι ο τελικός νικητής.

Το 68-64 είναι λίγο και η αλήθεια είναι οτι τα χρειαστήκαμε όλοι μας μέχρι να ακουστεί και η κόρνα της λήξης του αγώνα.Κάποιοι κακοπροέραιτοι εχθρόι της ομάδας εντός ή εκτός της ομάδας θέλουν να λένε οτι είμαστε λούζερ και παρά λίγο να χάναμε ένα δικό μας παιχνίδι.Η αλήθεια όμως είναι άλλη.Παικτες με προσωπικότητα έχουμε αρκετούς παικτες όμως συνηθισμένους να κατακτούν τίτλους έχουμε λίγους.Το νεαρό της ηλικίας των παικτών μας και οι ως τώρα συνθήκες δεν τα έφεραν βολικά στο να έχουν σηκώσει κούπες και να μπορούν να υπερηφανεύονται ότι έχουν πετύχει κάτι σημαντικό στην ως τώρα καριέρα τους.Οι Τσίλντρες-Κλέιζα αγωνίζονταν στο ΝΒΑ σε ομάδες μέτριου βελινεκούς.Οι Σχορτσιανίτης-Μαυροκεφαλίδης-Βασιλόπουλος-Τεόντοσιτς δεν έχουν κατακτήσει καμία κούπα με τις ως τώρα ομάδες τους.Οι Χαλπερίν-Βούισιτς στο τέλος δεν αγωνίστηκαν.Μόνο ο Παπαλουκάς αγωνίζονταν,ένας Παπαλουκάς που κάποτε έχασε σωρεία βολών όταν σε ματς της εθνικής κρίνονταν μια πρόκριση και κρέμασε την ομάδα μας και που πλέον στο πέρασμα των ετών είναι πάντα εκεί οταν χρειάζεται να δίνει λύσεις.Δυστυχώς δεν αρκεί να θέλει κάποιος να σηκώσει κούπες δεν αρκεί καν να μπορεί πρέπει να ξέρει και να το αποδεικνύει σε κάθε ευκαιρία.Ο σκοπός έστω και έτσι επιτεύχθηκε και αυτό είναι που έχει σημασία.

Το κατά πόσο ο Ολυμπιακός έσπασε το σπυρί και από εδώ και πέρα έγινε ο νέος αυτοκράτορας του ελληνικού μπάσκετ θα πρέπει να περιμένουμε να το δούμε στο τέλος της χρονιάς.Αυτό όμως που έχει μεγαλύτερη σημασία για εμάς είναι οτι ξεπεράσαμε τον ίδιο μας τον εαυτό.Όταν άλλοι θα λένε οι ανίκανοι παρα λίγο να το χάσουν εμείς θα πρέπει να θυμόμαστε οτι σπάσαμε το φράγμα που είχαμε απέναντι μας και πλέον βλέπουμε το μέλλον με αισιοδοξία.Όλα θα γίνουν πιο ευκολα από εδώ και πέρα.Το βάρος στα πόδια και τα χέρια των παικτών μας θα γίνει μικρότερο και οι εμπειρία η χθεσινή θα τους βοηθήσει σημαντικά και σε άλλους σημαντικούς αγώνες στη καριέρα τους στην ομάδα μας.Το σημαντικό της χθεσινής βραδιάς δεν είναι οτι ο Ολυμπιακός απλά κέρδισε το μεγάλο του αντίπαλο το σημαντικό ήταν οτι κέρδισε τον ίδιο του τον εαυτό.Το σημαντικό δεν ήταν οτι απλά κερδίσαμε μια χειρότερη αυτή τη περίοδο ομάδα το σημαντικό ήταν οτι κερδίσαμε σε λεπτές ισορροπίες όταν και η απειρία των παικτων μας θα μπορούσε να μας στοιχίσει.Μεγάλη ομάδα δεν γίνεσαι όταν κερδίζεις με 35 πόντους διαφορά.Μεγάλη ομάδα γίνεσαι όταν ξέρεις να παίρνεις τα αποτελέσματα και να κερδίζεις υπο αντίξοες συνθήκες όταν όλα μοιάζουν εις βάρος σου ή όταν όλα κρίνονται σε μία φάση.Επιτέλους είδαμε ένα Ολυμπιακό που παρα το γεγονός οτι ακροβατούσε στο να πέσει στο γκρεμό με τη λήξη του παιχνιδιού να στέκεται όρθιος και να δηλώνει παρών στο ελληνικό μπάσκετ.

Η νίκη αυτή θα μπορούσε να έχει πολλούς πατεράδες όπως άλλωστε συμβαίνει και στις ήττες.Δυστυχώς ή ευτυχώς όπως και στις άσχημες στιγμές έτσι και στις όμορφες ο πρώτος που θα πρέπει να ακούσει το μπράβο δεν είναι άλλος από το προπονητή της ομάδας και όλο το τεχνικό μας τιμ.Ισως σε κάποιοους που εξακολουθουν να είναι δυσπιστοι με το Γιαννάκη δεν αρέσει αλλά ο όλυμπιακος επέλεξε τη σωστή αγωνιστικά τακτική,έπαιξε εξαιρετικής ποιότητας άμυνα,έκανε σωστά όλα τα σημαντικά πράγματα στο παιχνίδι μας.Οι παίκτες μας ήταν έτοιμοι ψυχολογικά ήρεμοι από τη μία αλλά με το μάτι τους να γυαλίζει,χωρίς να αφήνουν κανένα και τίποτα να τους αποσυντονίζει έπαιξαν συγκεντρωμένα,ώριμα,σοβαρά και με αυτοπεπόιθηση και αυτό δεν μπορεί παρά να το πιστωθεί το τεχνικό επιτελείο της ομάδας.

Αγωνιστικά όλοι οι πάικτες μας ήταν εξαιρετικοί.Πραγματικά όλοι έπαιξαν όσο χρειάζονταν για να έρθει αυτή η κούπα στο Πειραιά.Κορυφαίοι ωστόσο ήταν οι Τεόντοσιτς στην επίθεση μας και Σχορτσιανίτης στην άμυνα μας με τους Τσίλντρες-Κλείζα-Μπουρούση και Παπαλουκα-Πεν-Βούισιτς-Μααυροκεφαλίδη-Χαλπερίν-Βασιλόπουλο να βοηθούν στους υπόλοιπους τομείς του παιχνιδιού.

Πολλά μπράβο στην ομάδα και σε όλους.Πολλά μπράβο στους προέδρους για τα χρήματα που έχουν βάλει στην ομάδα και το κόπο τους όλα αυτά τα χρόνια και τη προσπάθεια τους να κάνουν μεγάλο τον Ολυμπιακο.Πολλά μπράβο και στους δυο διαιτητές που παίζοντας μόνο 60-40 υπερ των πράσινων ερπετών δεν άλλαξαν το τελικό αποτέλεσμα.

Αναρρωτιέμαι ομως ειλικρινά για κάτι. Πώς θα αισθάνονταν ένας άνθρωπος που αγαπάει την ομάδα του υπερβολικά και παρακολουθεί το άθλημα 25 ολόκληρα χρόνια όταν η ομάδα του αυτή είχε να πάρει τίτλό 8 ολόκληρα χρόνια και να πανηγυρίσει όταν μάλιστα δεν είναι ένας από αυτούς που κράζουν με πρώτη ευκαιρία και τους βγάζουν όλους λίγους με το κάθετι που δεν τους ικανοποιεί?Λόγικό δεν θα ήταν να κάνει σαν τρελός και να νιώσει μια υπέρτατη οπαδική ηδωνή?τι γίνεται λοιπόν οταν η χαρά αυτή για κάποιο ανεξήγητο λόγο φέρνει απλά ένα χαμόγελο και όχι χαρές και πανηγύρια?Ποιός φταίει τελικά?γιατρέ μου είμαι καλά?

Κάποτε 5 λεπτα μετά τη κατάκτηση της ευρωκούπας από το βαζελοσύστημα στο Παρίσι έπαθα ερυθρά από το καημό μου.Κάποτε μετα τους 35 πόντους στο ΣΕΦ επί του αιώνιου αντιπάλου έκανα σαν τρελός από τα πανηγύρια και τη χαρά μου.Έγινα ξαφνικά λιγότερο οπαδός?δεν το πιστευω με τίποτα το ίδιο οπαδός ήμουν το ίδιο φίλαθλος όπως και τώρα.Τι συμβαίνει άραγε?αντιμετωπίζω τη χαρά της χθεσινής κούπας σαν ένα φυσιολογικό αποτέλεσμα δουλειάς και απλά έγινε αυτό που έλεγα τόσα χρόνια δηλαδή ωρίμασαν οι συνθήκες?δεν με αφήνουν ίσως να χαρώ τα όσα συμβαίνουν γύρω από το ελληνικό μπάσκετ και το σάπιο σύστημα που επικρατεί?ή τελικά μήπως είμαι ξενερωμένος γιατί νιώθω μέσα μου οτι από άυριο ξεκινάει ένας πόλεμος εις βάρος μας από τους εχθρούς μας αλλά περισσότερο από τους ίδιους τους εαυτούς μας στην ανάγκη μας να εφευρίσκουμε και να ανακαλύπτουμε θύματα και προβλήματα γύρω μας.

Είναι μεγάλη αρρώστεια τελικά ο μπασκετικός Ολυμπιακός.Μια αρρώστεια πάντως που όπως και να έχει την αγαπώ γιατί μου χαρίζει πολλά συναισθήματα χαράς αλλά και θλίψης...όπως ακριβώς συμβαίνει και στη ζωή.

Θρύλε θα περιμένω τη στιγμη που θα με κάνεις πραγματικά χαρούμενο όταν νιώσω στο πετσί μου οτι είσαι η καλύτερη με διαφορά όμάδα της ευρώπης, όταν νιώσω στο βλέμμα όλων των αντιπάλων τον τρόμο όποτε σε αντιμετωπίζουν, όταν νιώσω επιτέλους οτι ομάδα-οπαδοί-διοίκηση λειτοιυργούν σαν ένας οργανισμός που έχει ψυχή,καρδιά και την ίδια φιλοσοφία.Ευτυχώς έιμαστε σε καλό δρόμο!

Σχολιάστε τον μεγάλο τελικό της ομάδας μας με το καρκίνωμα του ελληνικού μπάσκετ εδώ

ΘΑ ΦΑΝΕΙ ΣΤΟ ΧΕΙΡΟΚΡΟΤΗΜΑ!!!

2010-02-19T19:48:00.004+02:00

Δυστυχώς φίλοι μου αυξημένες προσωπικές υποχρεώσεις δεν μου επιτρέπουν να είναι κοντά σας ο «χαλαζίας» όσο συχνά θέλω. Ελπίζω στο μέλλον να έχω περισσότερο χρόνο για να μπορώ να σχολιάζω την ερυθρόλευκη επικαιρότητα. Βρισκόμαστε παραμονές μιας πολύ κρίσιμης μέρας τόσο για τον μπασκετικό Ολυμπιακό, όσο και για τον ποδοσφαιρικό. Παίζονται πολλά σε αυτά τα δυο αθλήματα και μάλιστα με λίγη ώρα διαφορά. Ένα κύπελλο στο μπάσκετ και η παραμονή στη διεκδίκηση του τίτλου στο ποδόσφαιρο.

Ας με συγχωρήσουν οι μπασκετικοί, αλλά με το άθλημα της πορτοκαλί θεάς θα ασχοληθώ μετά τον τελικό. Αυτό που θέλω να κάνω τώρα είναι να στείλω ένα μήνυμα προς όλους τους Ολυμπιακούς εν αναμονή του αγώνα με τον Εργοτέλη. Είμαστε ακόμα ζωντανοί φίλοι μου, είτε τους αρέσει είτε όχι. Κι αν τελικά μας αντέξει η κορυφή που είμαστε εδώ και χρόνια, θα φανεί στο χειροκρότημα. 8 αγωνιστικές έχουν μείνει μέχρι το τέλος του πρωταθλήματος. 8 παιχνίδια ζωής και θανάτου. 8 μάχες που αν βγούμε νικητές, θα είμαστε και φέτος πρωταθλητές.

Πολλοί ασχολούνται με το τι θα γίνει στην Τούμπα και αν Παοκ θα παίξει για την ιστορία του. Συγνώμη φίλοι μου, αλλά χεστήκαμε τι θα κάνει ο Παοκ και ο κάθε Παοκ από δω και πέρα. Αν πάρουμε τα επόμενα 8 παιχνίδια είμαστε πρωταθλητές ότι κι αν γίνει. Από το -8 πριν λίγες εβδομάδες είμαστε πλέον σε απόσταση αναπνοής και μόλις στο -3. Ο φετινός Ολυμπιακός δια χειρός Σωκράτη Κόκκαλη το είχε δωρίσει το πρωτάθλημα, αλλά τελικά αφού έμεινε ζωντανός αποφάσισε να το διεκδικήσει. Το πως και το γιατί θα το αναλύσουμε κάποια άλλη στιγμή. Η ουσία είναι πως ξανά μετά από καιρό κρατάμε την τύχη στα χέρια μας. Κι αυτό το ξέρουν όλοι. Το έχουν καταλάβει και θα φροντίσουν να μας γεμίσουν το δρόμο με εμπόδια.

Γι αυτό όλοι μαζί μια γροθιά και κοντά στην ομάδα στη δύσκολη συνέχεια. Τέλος να ευχηθώ καλή επιτυχία στην ομάδα του Παναγιώτη Γιαννάκη...έφτασε η ώρα να πέσουν οι μάσκες κι είναι στο χέρι τους!!!

Ο αυτοκράτορας είναι εδώ!

2010-02-17T20:03:00.002+02:00

Ξεπερνώντας καθε αρχικη μας προσδοκια, οταν η κληρωτιδα μας εφερε αντιπαλους με την Ουνιξ Καζαν, ο Θρυλος καταφερε αυτο που πριν 10 ημερες εμοιαζε θαυμα. Μολις 8 ημερες μετα την παραιτηση του Αντρες Κριστιανσον ο Ολυμπιακος πηρε εκτος εδρας το πολυτιμο σετ που χρειαζοταν και πλεον πανηγυριζουμε την εισοδο της ομαδας μας στις 6 καλυτερες ομαδες της Ευρωπης. Ενα μεγαλο μπραβο σε ολους τους παικτες και την τεχνικη ηγεσια για την παναξια και σπουδαια προκριση.

Πλεον ο αυτοκρατορας του Ελληνικου βολλεϊ βαζει πλωρη για το φαϊναλ-φορ του Τσαμπιονς Λιγκ. Εχοντας κερδισει εκτος εδρας τους πρωταθλητες κοσμου και εχοντας αποκλεισει και ενα εκ των φαβορι για τον φετινο τιτλο, εχουμε καθε δικαιωμα να ονειρευομαστε.

Μπραβο σε ολους!

ΑΔΕΡΦΙΑ ΖΕΙΤΕ...ΕΣΕΙΣ ΜΑΣ ΟΔΗΓΕΙΤΕ!!!

2010-02-08T10:07:00.002+02:00

Αυτή τη μέρα δε μπορώ να ασχοληθώ με κάποιο άλλο θέμα. Είναι το ελάχιστο που μπορώ να κάνω για να τιμήσω την μνήμη των δικών μας ανθρώπων που τόσο άδικα έφυγαν από κοντά μας. Επέτειος σαν κι αυτή που τιμάμε εδώ και 29 χρόνια, μακάρι να μην υπήρχε ποτέ στη ζωή καμιάς ομάδας.

Ο θάνατος είναι «βάρβαρη υπόθεση» και κανείς δε μπορεί να συμφιλιωθεί μαζί του. Τι απομένει σ’εμάς; Να ζούμε και να θυμόμαστε με όλες μας τις αισθήσεις αυτούς που «έφυγαν για το μεγάλο ταξίδι».

Βαθειά χαραγμένο έχουν στη μνήμη τους το τραγικό συμβάν της ΘΥΡΑΣ 7, όλοι όσοι έζησαν λεπτό προς λεπτό το παιχνίδι και τα γεγονότα που ακολούθησαν. Ηταν κάτι το τραγικό για όλους. Δεν είναι λίγο πράγμα να χάνονται 21 νέα παιδιά από τη μια στιγμή στην άλλη. Τα συγκεκριμένα γεγονότα αποτελούν την πιο μαύρη σελίδα στην ιστορία του Ολυμπιακού αλλά και του Ελληνικού ποδοσφαίρου. Ομως μέχρι και σήμερα οι υπεύθυνοι παραμένουν ατιμώρητοι. Οπως ατιμώρητοι μένουν και όσοι βρίζουν τους νεκρούς της ΘΥΡΑΣ 7.

Κάθε παιχνίδι της ομάδας μας το παρακολουθούν χιλιάδες άνθρωποι στην εξέδρα, εκκατομύρια στις οθόνες και είκοσι ένας άγγελοι με κόκκινα κασκόλ στα φτερά τους, στον ουρανό. Από εκεί πάνω 29χρόνια τώρα, γελούν και κλαίνε βλέποντας τον ΘΡΥΛΟ τους. Είναι μαζί με όλους μας, στην ίδια θέση, τη δική τους. Στη ΘΥΡΑ 7.

Τιμή και δόξα στους νεκρούς,
τα αδέλφια Ολυμπιακούς.
Που πέθαναν για ένα σκοπό
Τον ΟΛΥΜΠΙΑΚΟ.

Ενα είναι που ζητούν,
ένα είναι που ποθούν.
Και πάντα τους χαροποιεί,
να βλέπουν κάθε χρόνο
το Θρύλο μας πρωταθλητή
σα βασιλιά στο Θρόνο.

Παναγιώτης Τουμανίδης (14 ετών)
Κώστας Σκλαβούνης (16 ετών)
Ηλίας Παναγούλης (17 ετών)
Γεράσιμος Αμίτσης (18 ετών)
Γιάννης Κανελλόπουλος (18 ετών)
Σπύρος Λεωνιδάκης (18 ετών)
Γιάννης Σπηλιόπουλος (19 ετών)
Νίκος Φίλος (19 ετών)
Γιάννης Διαλυνάς (20 ετών)
Βασίλης Μάχας (20 ετών)
Ευστράτιος Πούπος (20 ετών)
Μιχάλης Κωστόπουλος (21 ετών)
Ζωγραφούλα Χαϊρατίδου (23 ετών)
Σπύρος Ανδριώτης (24 ετών)
Κώστας Καρανικόλας (26 ετών)
Μιχάλης Μάρκου (27 ετών)
Κώστας Μπίλας (28 ετών)
Αναστάσιος Πιτσόλης (30 ετών)
Αντώνης Κουρουπάκης (34 ετών)
Χρήστος Χατζηγεωργίου (34 ετών)
Δημήτριος Αδαμόπουλος (40 ετών)
Εικοσιένα μας παιδιά χαθήκαν απ’τη ΘΥΡΑ 7.

Τα παιδιά αυτά θα μείνουν στην καρδιά
θα μείνουν μέσα μας, μέσα μας βαθειά.

Στο σπίτι μας, στις σκάλες χαθήκαν τα παιδιά
και από ένα λάθος έγιναν όλα αυτά.

Κανείς δε μπόρεσε να μάθει το γιατί
γιατί το μυστικό το πήρανε μαζί.

Χαρούμενοι ήταν όλοι το απόγευμα αυτό
αλλά η διάθεση μας άλλαξε στο λεπτό.

Κανείς δε ξέρει πως έγινε αυτό
και αυτό θα μείνει αιώνιο μυστικό.

Αθάνατοι, αθάνατοι φωνάζουμε εμείς
και οι νίκες της ομάδας μας θα είναι ο φόρος της τιμής!!!

Σε είδα και λαχτάρισα!

2010-01-10T17:52:00.003+02:00

Ενας κακος εως αθλιος Ολυμπιακος (με εξαιρεση το δεκαπενταλεπτο που εβαλε τα 2 τερματατα) "καταφερε" να κερδισει με τα 1000 βασανα την Λαρισα στο Καραϊσκακη με 2-1. Ειδικα στο δευτερο ημιχρονο του αγωνα η εικονα της ομαδας μας ηταν απο τις χειροτερες που μπορουμε να θυμηθούμε. Χωρις αρχη, μεση και τελος......χωρις παθος και ενεργεια.....με προσπαθειες στην αμυνα και στην επιθεση που θυμιζαν περισσοτερο ερασιτεχνικο σωματειο. Με παικτες και προπονητη στον κοσμο τους.....παλι καλα να λεμε που βρεθηκε απεναντι μας η μιση (λογω απουσιων) Λαρισα και καταφεραμε να παρουμε τους βαθμους της νικης.

Αν συνεχιστει η περιφορα στα γηπεδα της Ελλαδας αυτου του θλιβερου ποδοσφαιρικου συνολου που θυμιζει Ολυμπιακο μονο απο τις φανελες......θα γελασει και ο καθε πικραμενος. Ηδη τις δυο προηγουμενες αγωνιστικες γελασαν οι κιτρινοι πικραμενοι.....ενω χασκογελουν και οι πρασινοι.

Υπολογοι στον ΑΓΝΟ κοσμο του Ολυμπιακου ειναι ΟΛΟΙ. Ο Σωκρατης Κοκκαλης πανω απ'ολους και στην συνεχεια το υπολοιπο ΔΣ που απαρτιζεται ειτε απο αχυρανθρωπους ειτε απο ανικανα παιδαρελια και επονται ο προπονητης και οι παικτες! ΟΥΔΕΙΣ ΔΕΝ ΘΑ ΑΠΟΦΥΓΕΙ ΤΗΝ ΟΡΓΗ ΤΟΥ ΑΓΝΟΥ ΚΟΣΜΟΥ! Θα λαβει ο καθενας το μεριδιο που του αναλογει αν συνεχιστουν οι ΓΕΛΟΙΕΣ επιλογες, σε ολα τα επιπεδα!

Για την ιστορια:

Ολυμπιακός (Ζίκο): Νικοπολίδης, Μέλμπεργκ, Ζεβλάκοφ, Μπράβο, Γκαλίτσιος, Μαρέσκα, Όσκαρ (73’ Ντιόγο), Τοροσίδης, Λεονάρντο (83’ Λεντέσμα), Γκαλέτι, Μήτρογλου (61’ Ντάρμπισαϊρ).

Λάρισα (Ουζουνίδης): Βιέρα, Νταμπίζας, Μελίσσης, Βελάσκο, Κατσιαρός (46’ Φερέιρα), Ιγκλέσιας (65’ Ζέσους), Ρομέου, Κυριακίδης (79’ Βλασόπουλος), Φλάβιο, Πούρι, Κάσας.

Mπήκε με το αριστερό...κι έφαγε το κεφάλι του!!!

2010-01-06T20:56:00.004+02:00

Ο δεύτερος γύρος του ελληνικού πρωταθλήματος ξεκίνησε και δυστυχώς ο Ολυμπιακός μπήκε με το αριστερό για τη νέα χρονιά!! Ο φωτεινός πίνακας έγραψε Ολυμπιακός-Αεκ 1-2, αλλά θα μιλάγαμε για άλλο παιχνίδι αν ο Καλόπουλος είχε τα "καρύδια" να αποβάλει τόσο τον Καράμπελα όσο και το Γιάχιτς. Επίσης θα ήθελα πολύ να βγει και να μας πει και το λόγο για τον οποίο ακύρωσε το πεντακάθαρο γκολ του Τοροσίδη. Μέχρι το 30 περίπου οι αντίπαλοι μας ήταν ανύπαρκτοι και έκαναν αισθητή την παρουσία τους μόνο με τα δολοφονικά τάκλιν των πιο πάνω αναφερόμενων.

Οι παίκτες του Ζίκο ξεκίνησαν δυνατά και είχαν τον έλεγχο και τη κυκλοφορία της μπάλας. Δυστυχώς όμως όσο περνούσε η ώρα η απόδοσή τους έπεσε αισθητά, αφού μάλλον χρειαζόντουσαν κι άλλες μέρες ρεπό για να βγάλουν τον αγώνα στον ίδιο ρυθμό. Η ομάδα μας προηγήθηκε με γκολ που οι αντίπαλοι θα μας ζαλίζουν τα αυτιά για μέρες ότι δεν έπρεπε να μετρήσει. Ναι, ο Μήτρογλου ήταν σε θέση οφσάιντ...δεν ακουμπά όμως τη μπάλα κι ούτε κλείνει το οπτικό πεδίο του τερματοφύλακα Γιατί λοιπόν δεν έπρεπε να μετρήσει; Για να δούμε τι θα μας παρουσιάσετε σε λίγες εβδομάδες; Θα βαράτε και τότε στο ψαχνό ή τότε θα εφαρμοστούν άλλοι κανονισμοί;

Ο Ολυμπιακός ήταν τραγικός και δώρισε τη νίκη σήμερα. Γιατί αν είχε παρουσιαστεί με μεγαλύτερη σοβαρότητα δεν υπήρχε περίπτωση να χάσει από αυτή την Αεκ...όσο και να την αβάνταρε ο Καλόπουλος κι οι "πριμ-αδώροι". Ο Ζίκο μεγάλο όνομα του παρελθόντος και παικταράς από τους λίγους, αλλά δυστυχώς για τον ίδιο έφαγε μόνος του το κεφάλι του με τις λανθασμένες επιλογές του. Δεν υπάρχει περίπτωση να παραμείνει στον πάγκο της ομάδας μας για πολύ καιρό ακόμα. Ίσως μέσα στις επόμενες ώρες να έχει ανακοινωθεί και η απόλυσή του. Κι αυτό δεν θέλει πολύ μυαλό για να το καταλάβει κανείς, αρκεί να ξέρει το Σωκράτη Κόκκαλη. Το αν θα κάνει καλά ή όχι είναι άλλο θέμα...αλλά Ζίκο και ο Ολυμπιακός κάπου εδώ φτάνουν στους τίτλους τέλους.

Δεν θα αλλάξει τώρα ο Κόκκαλης. Να ξέρει όμως πως έχει και ο ίδιος τις ευθύνες του για την εικόνα της ομάδας. Αυτός δεν έκανε ότι έπρεπε το καλοκαίρι κι αυτός είναι που δεν κάνει τίποτα και τώρα. Στα μεγάλα λόγια ήταν πάντα πρώτος, αλλά τώρα που η ομάδα τον έχει ανάγκη φωνάζει δυνατά απών. Από την πρώτη αγωνιστική μας έδειξαν τι αντιμετώπιση θα έχουμε από τη διαιτησία κι αυτός κουβέντα. Άλλαξε τον προπονητή, αλλά κι αυτόν τον άφησε απροστάτευτο. Δεν του έβαλε δίπλα του έναν που να ξέρει την ομάδα και τους παίκτες, αλλά ούτε και φρόντισε να του πάρει παίκτες.

Με όλα αυτά λοιπόν να μην αναρωτιέται κανείς πως φτάσαμε στο σημερινό αποτέλεσμα. Πλέον ο Ολυμπιακός μας είναι με την πλάτη στον τοίχο και πολύ δύσκολα θα μπορέσει να ανατραπεί αυτό το σκηνικό που ο Κόκκαλης και το τονίζω, επέτρεψε να δημιουργηθεί. Ελπίζω μόνο το σημερινό αρνητικό αποτέλεσμα να αποτελέσει την αρχή για την αναγέννηση του Ολυμπιακού σε όλους τους τομείς.

Καλή χρονιά να έχετε φίλοι και φίλες με υγεία πάνω απ' όλα.

Σχολιάστε τον αγώνα, τους παίκτες, τον Καλόπουλο, τον Κόκκαλη, το Ζίκο και ότι άλλο θέλετε στο φόρουμ του thrylos-fans!!!

S.O.S για το μικρό Βαγγέλη...όλοι Σ.Ε.Φ Τετάρτη απόγευμα!

2009-12-28T22:11:00.003+02:00

Η ωραιότερη βδομάδα του χρόνου αποτελεί δίχως αμφιβολία αυτή που διανύουμε.Δρόμοι και σπίτια στολισμένα, γιορτινή ατμόσφαιρα και παιδιά με χαμογελαστά πρόσωπα να λένε τα κάλαντα από σπίτι σε σπίτι προκειμένου να βγάλουν το χριστουγεννιάτικο μποναμά της χρονιάς.Όλα τα παιδιά του κόσμου απολαμβάνουν τη γιορτινή ατμόσφαιρα και σέρνουν τους γονείς τους από το χέρι σε καταστήματα παιχνιδιών, ξεδίνουν και χαμογελούν. Δυστυχώς δεν είναι όλα τα παιδιά του κόσμου στην ίδια μοίρα.Πολλά παιδιά γύρω μας στερούνται της χαράς λόγω οικονομικών προβλημάτων των οικογενειών τους και λόγω υγείας.Όλοι μας καλούμαστε αυτή ειδικά την εποχή να συνδράμουμε για να κάνουμε τα προσωπάκια τους χαμογελαστά και να ξεχάσουν τις δυσκολίες που περνούν στη καθημερινότητα.

Σε αυτή τη προσπάθεια δεν θα μπορούσε να απουσιάσει και η Κ.Α.Ε ΟΛΥΜΠΙΑΚΟΣ η οποία και δια μέσου των δύο διοικητικών ηγετών της Παναγιώτη και Γιώργου Αγγελόπουλου είναι γνωστή για την ευαισθητοποίηση της σε ανάλογες περιπτώσεις.

Στο πλαίσιο αυτό λοιπόν η Κ.Α.Ε ΟΛΥΜΠΙΑΚΟΣ εξέδωσε την κάτωθι ανακόινωση:

"Η ΚΑΕ ΟΛΥΜΠΙΑΚΟΣ ανακοινώνει ότι το παιχνίδι με το Περιστέρι έχει μια πάρα πολύ σημαντική ιδιαιτερότητα και η οποία αρκεί να συγκεντρώσει στο Στάδιο Ειρήνης και Φιλίας όσο το δυνατόν περισσότερους φίλους της ομάδας μας. Στο πλαίσιο του Προγράμματος Κοινωνικής Ευθύνης της ΚΑΕ, ο αυριανός αγώνας είναι αφιερωμένος σε έναν πολύ μικρό και δυνατό φίλαθλο της ομάδας μας , τον μικρό Βαγγέλη. Ο Βαγγέλης, 4,5 ετών σήμερα, αντιμετωπίζει τα τελευταία χρόνια ένα πολύ σοβαρό πρόβλημα υγείας. Ένα πρόβλημα υγείας που δεν τον αφήνει να τραφεί κανονικά, να παίξει και να χαρεί όπως τα άλλα παιδιά της ηλικίας του και το οποίο πρέπει να καταπολεμηθεί μέσα από μια σειρά θεραπειών και μια δύσκολη επέμβαση στο εξωτερικό. Στο πλαίσιο αυτό, η Διοίκηση της ΚΑΕ ΟΛΥΜΠΙΑΚΟΣ αποφάσισε φέτος να στηρίξει την μεγάλη αυτή προσπάθεια του μικρού Βαγγέλη. Τόσο οι προπονητές, οι παίκτες και το επιτελείο της ομάδας όσο και οι διοίκηση της ΚΑΕ θα συμβάλουν σημαντικά στην προσπάθεια που πραγματοποιεί η οικογένεια του Βαγγέλη να βελτιώσει την κατάσταση της υγείας του. Επιπλέον, όλα τα έσοδα του αυριανού αγώνα της ομάδας μας με το Περιστέρι θα διατεθούν προς αυτή τη κατεύθυνση και για το λόγο αυτό καλούμε όλους τους φίλους της ομάδας μας να παρακολουθήσουν τον το αυριανό παιχνίδι και να συμβάλλουν κι αυτοί στη μεγάλη αυτή προσπάθεια που πραγματοποιεί ο μικρός Βαγγέλης και η οικογένεια του. Ο Βαγγέλης επισκέφθηκε σήμερα την ομάδα στην προπόνηση και τόσο οι προπονητές όσο και οι παίκτες του Ολυμπιακού είχαν την ευκαιρία να τον γνωρίσουν από κοντά και να συμπαρασταθούν στη μεγάλη προσπάθεια που πραγματοποιεί αυτός και η οικογένεια του. Ο κόουτς της ομάδας Παναγιώτης Γιαννάκης μίλησε με τον μικρό ενώ οι παίκτες αντάλλαξαν πάσες και χειραψίες και μετέφεραν την αισιοδοξία τους και την στήριξη τους στη μεγάλη αυτή προσπάθεια. Επιπλέον η Διοίκηση της ΚΑΕ ΟΛΥΜΠΙΑΚΟΣ θα βρίσκεται δίπλα στον μικρό Βαγγέλη, θα στηρίξει αποφασιστικά αυτή τη προσπάθεια με μια σειρά απο πολύ σημαντικές ενέργειες με κύριο και τελικό στόχο την πλήρη αποκατάσταση της υγείας του μικρού Βαγγέλη. Η ΚΑΕ καλεί όλους τους φιλάθλους της αύριο στις 17:00 στο Στάδιο Ειρήνης και Φιλίας για να συμμετάσχουν στη μεγάλη αυτή προσπάθεια"

Η συνέχεια ανήκει σε όλους εμάς τους απλούς φιλάθλους του Ολυμπιακού που οφείλουμε να στηρίξουμε τη προσπάθεια αυτή της αγαπημένης μας ομάδας για το καλό αυτό σκοπό.Ο μικρός Βαγγέλης πρέπει να γιατρευτεί σύντομα και να απολάυσει τη χαρά του παιχνιδιού που τόσο άδικα του έχει ως τώρα στερηθεί.

Περαστικά Βαγγελάκη από όλο το Thrylos-fans.

Για τον κυρ Αντρέα

2009-12-12T08:57:00.002+02:00

Από τον pani0202

Σα σήμερα πέθανε ο κυρ-Αντρέας ε? Το θυμάμαι, ήμουν Καναδά όταν με πήρε ο πατέρας μου και μου το είπε. Νομίζω ότι έχω ξαναγράψει την ιστορία για τον κυρ-Αντρέα, ο οποίος ήταν γείτονας μου όταν μεγάλωνα στο Κερατσίνι (για όσους είναι από την περιοχή, ο κυρ Αντρέας έμενε σε μια μονοκατοικία ακριβώς απέναντι από τον Άγιο Παντελεήμονα). Αξέχαστη φιγούρα. Παίζαμε μπάλα στην μικρή πλατεία απεναντι από το σπίτι του κι έβγαινε να μας δει και να μας δώσει συμβουλές. "Η μπάλα δεν παίζεται μόνο με τα πόδια, παίζεται και με το μυαλό". Είχε φάει τον πατέρα μου να με πάει στον Ολυμπιακό μια εποχή (ήμουν 11-12 χρονών τότε). "Παναγιώτη, άσε με να πάω τον μικρό στα τσικό του Ολυμπιακού. Παίζει με το μυαλό αυτός, όπως του έχω πει. θα γίνει μεγάλος παίχτης. Άσε με να τον πάω στον Ολυμπιακό". Ο πατέρας μου γέλαγε, "ρε Αντρέα, άσ'τον να τελειώσει το σχολείο. Μη του φουσκώνεις τα μυαλά. Άσ'τον να παει στο πανεπιστήμιο να προκόψει..." Ο πατέρας μου ποτέ δεν ασχολούνταν με τα αθλητικά. "Κάτσε να διαβάσεις" μου έλεγε. Άσε τη μπάλα, η μπάλα είναι μονο για διασκέδαση". Ο κυρ-Αντρέας δεν το έβαζε κάτω. Με έπιανε όποτε παίζαμε στην πλατεία και μου έλεγε "ρε συ, να μην τα παρατήσεις. Εσύ θα γίνεις ποδοσφαιριστής." Τελικά διαψεύστηκε ο κυρ-Αντρέας. Δεν έγινα ποτέ ποδοσφαιριστής, αλλά δεν έπαψα ποτέ να τον θυμάμαι και πολλές φορές ακόμα και σήμερα όταν μιλάω με τον πατέρα μου κι η κουβέντα γυρίζει στο ποδοσφαιρο μου λεει "ρε συ, θυμάσε τον κυρ-Αντρέα που ήθελε να σε πάει στον Ολυμπιακο. Ίσως να έκανα λαθος που δεν τον άφησα να σε παει...". Ίσως...δε θα το μάθουμε ποτέ. Δεν πειράζει, δεν έχω παράπονο απ΄τη ζωή μου. Άλλωστε πόσοι και πόσοι καλοί πιτσιρικάδες δεν έκαναν ποτέ καριέρα σαν ποδοσφαιριστές όταν μεγάλωσαν. Ακόμα τον θυμάμαι όμως τον κυρ-Αντρέα και βλέπω ζωντανή την εικόνα του μπροστά μου όποτε κλείνω τα μάτια μου. Τον βλέπω όπως τον θυμάμαι πιτσιρικάς, με τα στραβά πόδια του και το ηλιοκαμμένο πρόσωπο να παίζει μπάλα μαζί μας. "Η μπάλα δεν παίζεται μόνο με τα πόδια, παίζεται και με το μυαλό".

Aυτή ήταν μια γεννιά παιχτών που κερδισαν ελάχιστα από το ποδοσφαιρο οικονομικά. Ο κυρ-Αντρέας αν θυμάμαι καλά είχε βολευτει από τον Ολυμπιακό σε κάποια δημόσια υπηρεσία (ΔΕΗ, ΕΥΔΑΠ, κατι τέτοιο, δε θυμάμαι καλά τώρα...αλλά θυμάμαι όταν κουβέντιαζαν οι "μεγάλοι" που έλεγε "να είναι καλά ο Ολυμπιακός που με βόλεψε σε αυτή τη θέση) όπου δούλεψε σαν υπάλληλος όταν σταματησε να παίζει ποδόσφαιρο. Καμμιά σχέση με τους εκατομμυριούχους επαγγελματίες ποδοσφαιριστές του σήμερα. Άλλωστε το γεγονός ότι έζησε όλη του τη ζωή στο Κερατσίνι, στο ίδιο χαμηλό σπιτάκι, δείχνει ότι ο άνθρωπος αυτός, παρότι θρύλος, παρέμεινε ένας από εμάς μέχρι που πέθανε. Πραγματικά, ακόμα τον θυμάμαι να κάθεται έξω από το σπίτι του σε ένα καρεκλάκι και να μας κοιτάζει απέναντι στην πλατεία που παίζαμε μπάλα και να δίνει εντολές λες κι έπαιζε ακόμα στον Ολυμπιακό "με τη μια τη μπάλα ρε", "παίξτε με ψυχή" "γερά, μη φοβάστε κανέναν", κι έβγαινε η κόρη του αν θυμάμαι καλά και του έβαζε χέρι "ρε πατέρα, άσε τα παιδιά να παίξουν μη τα ζαλίζεις". Αλλά αυτός εκεί, είχε μεράκι με το ποδόσφαιρο. Ο κυρ-Αντρέας έζησε και πέθανε σαν ένας από εμας. Γι'αυτό και λατρεύτηκε σαν θρύλος, όπως ακριβώς του αξίζει. Να'σαι καλά για τις αναμνήσεις κυρ-Αντρέα.

Πόσο κοστίζει η ξεφτίλα;;

2009-12-10T10:46:00.003+02:00

Οταν λεμε οτι καποιος ειναι "αντικειμενικος" εννοουμε οτι βλεπει τα πραγματα καθαρα περα απο σκοπιμοτητες και "διαθλαστικους" φακους. Συνηθιζεται στην χωρα που ανθει η φαιδρα πορτοκαλεα ως "αντικειμενικες" να χαρακτηριζονται οι αθλητικες εφημεριδες που δεν ειναι οπαδικα "χρωματισμενες" (Πρωταθλητης, Σκορ, Ντερμπι κλπ). Επειδη ομως το καραγκιοζιλικι των "αντικειμενικων" εχει χτυπησει κοκκινο η κατασταση δεν παει αλλο.

Οι "αντικειμενικες" φυλλαδες που καθε φορα που συμβαινει κατι στον Ολυμπιακο κανουν την τριχα τριχια......που καθε φορα που ερχεται στραβο αποτελεσμα στηνουν δικαστηρια για προπονητες, παικτες, διοικηση και ενιοτε και κοσμο.....που καθε φορα που το συμπαθες σωματειο με την πρωτη ροζ φανελα κερδιζει κατσικοχωρια, σκανε με πρωτοσελιδα "ΗΡΩΕΣ", "ΠΡΕΣΒΗΣ" κλπ. Οι "αντικειμενικες" που ξερουν μονο στον Ολυμπιακο να βρισκουν οικονομικα προβληματα........που ξερουν μονο στον Ολυμπιακο να βρισκουν κακες σχεσεις στα αποδυτηρια. Οι "αντικειμενικες" που κατα καιρους εχουν βγαλει πρωτοσελιδα για "τσιρκα" και "περιοδευοντες θιασους" αναφερομενοι στον Ολυμπιακο. Οι "αντικειμενικες" που εχουν βγαλει και πρωτοσελιδα με αεροπλανα αναφερομενοι σε προπονητες του Ολυμπιακου και με ποιηματα ("Αυτη η νυχτα μενει.....") στα ορια της γελοιοτητας την ημερα σημαντικων αγωνων της ομαδας.

θαυμαστε τους "αντικειμενικους" σημερα:

Ετσι!!! Γλείψτε μας κι αλλο!!! Γουσταρουμε τρελα!!!!

Ξεφτιλιστείτε κι αλλο για ενα ευρω........γινετε ρομπες ξεκουμπωτες για ενα ευρω! Ευχομαι οι ΟΛΥΜΠΙΑΚΟΙ να μην ειναι ΤΟΣΟ ΜΑΛΑΚΕΣ για να σας το δινουν!!!!

Αναμενουμε με αγωνια και αλλα ξεφτιλικια σας!

ΡΑΝΤΕΒΟΥ ΣΤΟΥΣ 16!!!

2009-12-09T23:37:00.003+02:00

Έχουν περάσει λίγα λεπτά από τη λήξη της αναμέτρησης του Ολυμπιακού με την Άρσεναλ. Οι ερυθρόλευκοι πανηγυρίζουν τη νίκη πρόκριση μετά από το 1-0 στο Καραΐσκάκη!! Μια πρόκριση που πήρε ο Ολυμπιακός με το σπαθί του. Το ακούτε όλοι; Με το σπαθί του. Δεν αρκέστηκε στο να περιμένει να χαρεί από τον άλλο αγώνα του ομίλου. Μπήκε για να πάρει την πρόκριση με τις δικές του δυνάμεις και τα κατάφερε. Ο Ολυμπιακός μας είναι στους 16 του Τσάμπιονς Λιγκ. Στις 16 καλύτερες ομάδες του θεσμού και θα δώσει το παρών στην κλήρωση της επόμενης Παρασκευής.

Στις 18 Δεκεμβρίου έχει ραντεβού μαζί με την Μπορντό, την Μπάγερν, την Μάντσεστερ, την ΤΣΣΚΑ Μόσχας, τη Ρεάλ, τη Μίλαν, την Τσέλσυ, την Πόρτο, τη Φιορεντίνα, τη Λυών, την Μπαρτσελόνα, την Ίντερ, τη Σεβίλη, τη Στουτγκάρδη και την Άρσεναλ για την κλήρωση των 16 της διοργάνωσης. Ναι φίλοι μου ο Ολυμπιακός θα δώσει το παρών στο ραντεβού των κορυφαίων ομάδων της Ευρώπης. Εκεί που δεν θα είναι η Λίβερπουλ, η Γιουβέντους...θα είναι ο Ολυμπιακός μας. Για δεύτερη φορά τα τελευταία τρία χρόνια περνάει από τη φάση των ομίλων και αυτό είναι μια τεράστια επιτυχία. Πανηγυρίστε φίλοι μου και μην ακούτε τα σχόλια όλων αυτών που θα κάνουν τα αδύνατα δυνατά για να μειώσουν την επιτυχία μας. Περάσαμε με το σπαθί μας και με συγκομιδή 10 βαθμούς.

Πως φτάσαμε σε αυτή την επιτυχία; Κερδίζοντας τα εντός έδρας παιχνίδια μας και έχοντας και ένα Χ εκτός έδρας. Δεν ήρθε η πρόκριση σήμερα κι επειδή αντιμετωπίσαμε την αδιάφορη Άρσεναλ. Ήρθε μέσα από μια σειρά αγώνων και συνολικής προσπάθειας από παίκτες και τεχνική ηγεσία. Στους οποίους αξίζουν συγχαρητήρια για όλη αυτή την προσπάθεια που έκαναν, παρά τις ατυχίες και τα προβλήματα. Παίκτες και προπονητής πάλεψαν για να μας δώσουν αυτή τη χαρά, που κάποιοι έκαναν ότι μπορούσαν για να μας την στερήσουν. Σήμερα όμως είναι μέρα χαράς και όχι για γκρίνιες. Και για την ιστορία ο Ολυμπιακός του Ζίκο μπήκε στον σημερινό αγώνα για να κρατήσει το μηδέν και να πάρει την πρόκριση. Με το πέρασμα του χρόνου το άγχος και ο φόβος εξαφανίστηκαν και με το γκολ του Λεονάρντο κλείδωσε η πρόκριση.

Τελειώνοντας, για να αφήσω σε εσάς φίλοι μου τον σχολιασμό στο φόρουμ των thrylos-fans, θα στείλω μόνο ένα μήνυμα στον κύριο ΧΟ ΧΟ ΧΟ...ξηλώσου για μεταγραφές και μην κόβεις τα φτερά σε αυτή την ομάδα!!!

Καλή τύχη στη συνέχεια της ομάδα μας, το ταξίδι συνεχίζεται κι όπου φτάσουμε...

Ολυμπιακός (Ζίκο): Νικοπολίδης, Γκαλίτσιος, Μπράβο, Μέλμπεργκ, Αβρ. Παπαδόπουλος, Ντουντού (85’ Ντομί), Μαρέσκα, Γκαλέτι, Λεονάρντο, Όσκαρ (92’ Πάντος), Μήτρογλου.

2009-12-08T23:35:00.001+02:00

Δεν SKODAψε στα Πηγάδια!

2009-12-06T16:22:00.005+02:00

Όντας πολύ καλός για 60 λεπτά και καρδιοχτυπώντας μας στο τελός, ο Ολυμπιακός έφυγε νικητής απο το Skoda Xanthi Arena (sic), αυξάνοντας τη διαφορά από τον δεύτερο στους τέσσερις βαθμούς με ένα παιχνίδι περισσότερο.

Παρά το δυνατό αέρα, την κούραση απο τα συνεχή παιχνίδια και την πανδημία....τραυματισμών (νέο θύμα ο Ζαιρί), ο Ολυμπιακός κατέβηκε στο γήπεδο της Ξάνθης με ένα και μόνο σκοπό: να κερδίσει όσο πιο γρήγορα και ανώδυνα (οι τραυματισμοί που λέγαμε) την τοπική ομάδα, ώστε να καταφέρει να επικεντρωθεί στον σπουδαίο αγώνα της Τετάρτης με την Άρσεναλ, στον οποίο θα έχει την ευκαιρία να διεκδικήσει την δεύτερή του πρόκριση στους 16 του θεσμόυ μέσα σε τρία χρόνια.

Στο πρώτο ημίχρονο λοιπόν, ο Ολυμπιακός δημιούργησε ευκαιρίες και έπαιξε εξαιρετικά τις αντεπιθέσεις (σημαντική συμβολή σε αυτό είχε και η επανεμφάνιση του Γκαλέτι) και αν οι παίκτες ήταν πιο ψύχραιμοι στην τελική προσπάθεια, θα μπορούσαμε να είχαμε κλειδώσει το ματς απο πιο νωρίς. Παρ'όλα αυτά, αρκούσε μία εξαιρετική ασίστ του Μήτρογλου στο Λεονάρντο ώστε ο τελευταίος να κάνει το 0-1 για την ομάδα μας.

Στην επανάληψη συνεχίσαμε στον ίδιο ρυθμό και αφού χάσαμε παλι μια μεγάλη ευκαρία (τετ α τετ του Γκαλέτι με το σουτ να περνάει λίγα εκατοστά δίπλα απο το δοκάρι του Γκσπούρνιγκ, ξαφνικά κλείσαμε το διακόπτη! Για μισή ώρα κοιτούσαμε νευρικά το ρολόι, περιμένοντας να τελειώσει το παιχνίδι, αφού η Ξάνθη εκμεταλλεύτηκε πλήρως το γεγονός πως το κέντρο μας δεν έκοβε ούτε με βαλέ και τους πρόσφερε απλόχερα 10-20 μέτρα ανοιχτού γηπέδου. Παρ'όλα αυτά, τέλος καλό, όλα καλά, η ομάδα έφυγε με το σπουδαίο διπλό από τα Πηγάδια και πλεον ένα πράγμα μας ενδιαφέρει:

ΚΑΙ ΤΟ ΒΡΑΔΥ, ΤΟ ΒΡΑΔΑΚΙ, ΟΤΑΝ ΘΑ 'ΧΟΥΜΕ ΠΙΑ ΠΡΟΚΡΙΘΕΙ, Ο ΠΕΡΑΙΑΣ ΘΑ ΚΑΕΙ ΓΙΑΤΙ ΕΙΜΑΣΤΕ ΟΛΟΙ ΤΡΕΛΟΙ!

Σχολιάστε τον αγώνα στο φόρουμ των thrylos-fans.

Ολυμπιακός (Zίκο): Νικοπολίδης, Ραούλ Μπράβο, Γκαλίτσιος, Μέλμπεργκ, Α. Παπαδόπουλος, Ντουντού, Μαρέσκα, Γκαλέτι, Μήτρογλου (90΄+3 Κατσικογιάννης), Οσκαρ (79΄ Πάντος), Λεονάρντο (66΄ Ντομί)

Skoda Ξάνθη (Ματζουράκης): Γκσπούρνινγκ, Πόι, Κιντάνα, Βάλλας, Κωστούλας, Φαμπιανέζι (58΄ Φλίσκας), Παπαδημητρίου, Σταθάκης, Τζάγκι, Στρμπα (79΄ Λουτσιάνο), Αλσαϊφι (58΄ Μαρσελίνιο).

Ηλυσιακός-Ολυμπιακός 67-79

2009-12-06T15:30:00.003+02:00

Σε ένα αγώνα πραγματική αγκαρία οι ερυθρόλευκοι δεν δυσκολεύτηκαν ιδιαίτερα να καταβάλλουν την αντίσταση των φιλότιμων παικτών του Ηλυσιακού και το ροζ φύλλο αγώνα ήρθε άνετα στα χέρια της ομάδας μας!

Εξαρχής ο αγώνας δεν άντεχε σε κριτική η διαφορά των δύο ομάδων και των ρόστερ ήταν τόσο μεγάλη που ενδεχόμενη νίκη του Ηλυσιακού θα έμοιαζε με ένα θαύμα ανάλογο με αυτό που έκανε η εθνική ομάδα ποδοσφαίρου στο Euro 2004.Ο Ολυμπιακός παρουσιάστηκε με δύο άκρως σημαντικές απουσίες όπως αυτές των Λίνας Κλείζα και Τζος Τσίλντρες και λογικά παρουσίασε κάποια αρνητικά στοιχεία στη γενικότερη λειτουργία του.Η ομάδα μπήκε νωθρή και χαλαρή όντας και κουρασμένη με σκοπό να πάρει τον αγώνα χωρίς πολύ κούραση και τρέξιμο μιας και ακολουθούν δύσκολοι αγώνες στη συνέχεια και ήδη το πρόγραμμα που έχει βγάλει η ομάδα είναι πολύ βαρύ.Ο Ηλυσιακός μπήκε και έδωσε το καλύτερο εαυτό του με σκοπό να φανεί πλήρως ανταγωνιστικός σαν ομάδα και να μην ηττηθεί με μεγάλη διαφορά και αρχικά τουλάχιστον το πέτυχε.Η νωθρότητα των ερυθρολεύκων η χαλαρότητα ,οι τραυματισμόι ,η κούραση αλλά και η οικονομία δυνάμεων για τη συνέχεια είχαν ως αποτέλεσμα ο Ηλυσιακός να ψάξει φάσεις στην επίθεση του με αιφνιδιασμούς .Ο Ηλυσιακός προσπάθησε να εκμεταλλευτεί τις κακές περιστροφές της άμυνας των ερυθρολεύκων και με σουτ του Νίκου Χατζή πήρε το προβάδισμα στο Α δεκάλεπτο του αγώνα.Ο Ολυμπιακός προσπάθησε να εκμεταλλευτεί τη κυριαρχία του μέσα στο καλάθι με τους Σχορτσανίτη και Βούισιτς να επιβάλλουν το παιχνίδι τους και να δημιουργούν προβλήματα στον Ηλυσιακό και στην άμυνα του.Η κακή οργάνωση παιχνιδιού του Ολυμπιακού και κυρίως των Μπέβερλυ και του ντεφορμέ Τεόντοσιτς είχαν ως αποτέλεσμα να γίνονται λάθη ενώ και το μακρινό σουτ χωρίς τον Κλέιζα έμοιαζε με είδος προς εξαφάνιση.Ο μόνος που προσπαθούσε επιθετικά από τη περιφέρεια της ομάδας μας ήταν ο σταθερά καλός τους τελευταίους αγώνες Γιοτάμ Χαλπερίν.Το πρώτο δεκάλεπτο τελείωσε με τον Ηλυσιακό να ειναι φυσιολογικά στη θέση του οδηγού με σκορ 21-14.

Στο δεύτερο δεκάλεπτο ο Ολυμπιακός παρουσιάστηκε σαφέστατα βελτιωμένος.Πήρε επιτέλους το ματς στα σοβαρά και παρά της αδυναμίες του επιθετικά βρήκε λύσεις μέσα από την άμυνα του και με τους Παπαλουκά και Βασιλόπουλο καθώς και Παπανικολάου να κλέινουν τους διαδρόμους και να πιέζουν ασφυκτικά στο κατέβασμα της μπάλας οδήγησαν τους πάικτες του Ηλυσιακού σε λάθη καθώς και σε βεβιασμένες προσπάθειες στην επίθεση.Ο Ολυμπιακός επιτάχυνε το ρυθμό.Βρήκε πολλές λύσεις από τον ισραηλινό γκάρντ ενώ μέσα στο καλάθι δέσποζε η μορφή του Σοφοκλή που είχε να αντιμετωπίσει πολύ κοντούς και αδύναμους αντιπάλους.Ο Ηλυσιακός φυσιολογικά κουράστηκε μιας και οι λύσεις που είχε στα χέρια του ο Στέργιος Κουφός ήταν πολύ λίγες συγκριτικά με τον Παναγιώτη Γιαννάκη.Ο Ολυμπιακός δεν κατάφερε να δώσει την εικόνα του νικητή ούτε στο δεύτερο δεκάλεπτο αλλά ήταν φανερό οτι το νερό είχε μπει στο αυλάκι και ήταν θέμα χρόνου να πατήσει το γκάζι και να φύγει μπροστα και να κλειδώσει τη νίκη.Σε αυτό βασικός παράγοντας αποτέλεσε μια ακόμα φορά η αδυναμία των ερυθρολεύκων να σκοράρουν από τη γραμμή των βολών καθώς και η αδυναμία στο εξωτερικό σουτ.

Στο δεύτερο ημίχρονο λίγα πράγματα άλλαξαν.Ο Ολυμπιακός συνέχισε να πιέζει στην άμυνα του και μάλιστα άυξησε σημαντικά το επίπεδο πίεσης στα αντίπαλα γκάρντ.Αυτό είχε ως αποτέλεσμα ο Ηλυσιακός να στηρίζεται σε ατομικές προσπάθειες του Νίκου Χατζή που ηταν φανερό οτι ήταν ενα σχέδιο χωρίς αποτέλεσμα.Η κυκλοφορία μπάλας των παικτών του Ηλυσιακού ήταν τραγική τα σουτ έβγαιναν σχεδόν όλα σκοτωμένα λύσεις μέσα στο καλάθι δεν υπήρχαν άρα και ο δρόμος προς τη νίκη και το όνειρο είχε κλείσει.Ο Ολυμπιακός επέβαλε το παιχνίδι του.Συνέχισε να είναι άστοχος απο τα 6.25 αλλά μείωσε κατά πολύ τα λάθη του και έβαλε τη μπάλα μέσα στο καλάθι μέσα στο οποίο έκανε πραγματικό πάρτυ ο Γιάννης Μπουρούσης.Οταν δεν το κατάφερνε αυτό υπήρχε πάντα ο Γιοτάμ Χαλπερίν να δίνει λύσεις πότε με σουτ από τα 6.25 πότε με σουτακια από τα 5 μέτρα.Ο Πάτρικ Μπέβερλυ στο δεύτερο μέρος ήταν το κλειδί της επιτυχίας.Έπαιξε εξαιρετική άμυνα,πίεσε αποτελεσματικά τα γκάρντ στην άμυνα,έκλεψε μπάλες που οδήγησαν σε έυκολο καλάθι στον αιφνιδιασμό ενώ έδωσε και σημαντικές βοήθειες στα ριμπάουντ της ομάδας μας.

Το τελικό αποτέλεσμα 67-79 ήρθε φυσιολογικά χωρίς άγχος και πολύ κόπο μιας και η διαφορά έφτασε ακόμα και τους 20 πόντους λίγα λεπτά πριν το τέλος του αγώνα.Ο Ολυμπιακός πέτυχε μια έυκολη νίκη χωρίς να ιδρώσει πολύ και να κουραστει και χωρίς να φορτσάρει ιδιαίτερα.Από τη στιγμή που οι παίκτες της ομάδας πήραν το παιχνίδι πιο ζεστά δηλαδή από το δέυτερο δεκάλεπτο και ύστερα όλα κοίλισαν φυσιολογικά.Ο έλεγχος του αγωνα άνηκε στην ομάδα του Πειραιά και ο Παναγιώτης Γιαννάκης είχε την ευκαιρία να δοκιμάσει και σχήματα που θα αποδειχθούν χρήσιμα και για τη συνέχεια.Στα αξιοσημείωτα του αγώνα ήταν η συμμετοχή του Λουκά Μαυροκεφαλίδη ύστερα από καιρό αφού το πρόβλημα που αντιμετώπιζε στη μέση του αντιμετωπίστηκε αποτελεσματικά.Η χρησιμοποίηση του δε ακόμα και σε ένα εύκολο αγώνα της ομάδας μας δείχνει οτι θα αποτελέσει για τη συνέχεια μια αξιόπιστη μονάδα στη 12δα της ομάδας μας.

Γενικά ο Ολυμπιακός ήταν προβληματικός απο τα 6.25 ακόμα μια φορά ενώ έδειξε οτι χρειάζεται τη βοήθεια ενός ακόμα σκόρερ από τη περιφέρεια.Οργανωτικά παρουσιάστηκαν κάποια προβλήματα αλλά χωρίς τους Κλέιζα και Τσιλντρες οι οποιοι είναι οι αποδέκτες της μπαλάς σε όλα τα συστήματα της ομάδας επιθετικά κάτι τέτοιο μοιάζει λογικό.Κατά τα άλλα ο Ολυμπιακός έπαιξε καλή άμυνα,πίεσε σε όλο το γήπεδο,πήρε τα ριμπάουντ,έκλεψε αρκετές μπάλες,έβγαλε αιφνιδιασμούς,υλοποίησε τη κυριαρχία του μέσα στο καλάθι και αντιμετώπισε επιτυχώς την άμυνα ζώνης που παρέταξε ο αντίπαλος μέσα στο γήπεδο.Μια άνετη και χωρίς προβλήματα επικράτηση γενικά που θα φανεί χρήσιμη για το δύσκολο ματς μεσοβδόματα με τη Μάλαγα στο ΣΕΦ.

Τα δεκάλεπτα: 21-14, 37-37, 48-58, 67-79

Ηλυσιακός (Στέργιος Κουφός): Κάρτερ 9 (1), Καρύδας 7, Κάμινγκς 8, Παπανικολάου 2, Γκαλιώτος, Χατζής 20 (3), Αθανασούλας 2, Σιούτης, Πέτγουεϊ 11, Ιωάννου 4, Κασελάκης 4

Ολυμπιακός (Παναγιώτης Γιαννάκης): Παπαλουκάς 3, Παπανικολάου 3, Μπέβερλι 15, Βούιτσιτς 11, Τεόντοσιτς, Μπουρούσης 14, Χαλπερίν 21 (3), Μαυροκεφαλίδης, Βασιλόπουλος 2, Γλυνιαδάκης, Σχορτσιανίτης 10

Για τα αναλυτικά στατιστικά του Ηλυσιακού πατήστε εδώ και για του Ολυμπιακού εδώ.

Ο Παναγιώτης Γιαννάκης τόνισε: "Εμείς ήρθαμε στο έκτο εκτός έδρας παιχνίδι μας στα τελευταία εφτά ματς. Ήμασταν και είμαστε αρκετά κουρασμένοι και αυτό το εκμεταλλεύτηκε ο Ηλυσιακός. Αυτά τα παιχνίδια μας κάνουν καλό γιατί είναι φυσιολογικό όταν έχεις συνεχόμενα ταξίδια να γνωρίζεις πως είναι να παίζεις εκτός έδρας. Θα μας βοηθήσει για τη συνέχεια για το πώς θα είμαστε πιο ψύχραιμοι. Για παράδειγμα, σήμερα κάναμε πέντε λάθη στο πρώτο δεκάλεπτο και έξι σ’ όλο το υπόλοιπο παιχνίδι. Συνεχίζουμε για το επόμενο ματς". "Επειδή υπάρχει μια αλλαγή ακόμα, αυτό απαντά από μόνο του στην ερώτησή σας. Αν υπάρξει κάποια ανάγκη στο μέλλον θα το δούμε, αλλά σήμερα δεν υπάρχει τέτοια σκέψη".

Ο Λουκάς Μαυροκεφαλίδης είπε: "Ήταν ένα καλό παιχνίδι. Ο Ηλυσιακός έπαιξε καλά στην αρχή και πήρε τη διαφορά, αλλά με υπομονή παίξαμε καλό μπάσκετ και φτάσαμε στη νίκη. Είμαι πολύ χαρούμενος γιατί νιώθω καλά. Ήταν δύσκολος για μένα αυτός ο τραυματισμός, κράτησε πάρα πολύ και χαίρομαι που είμαι πίσω. Από δω και πέρα δουλειά".

Ο Στέργιος Κουφός δήλωσε: "Αυτό που ζήτησα από τα παιδιά όλη την εβδομάδα παίζοντας με μιας τέτοιας εμβέλειας ομάδα δεν περίμενα ότι θα μας έφερναν να έχω και παράπονο στο τέλος. Οι Έλληνες παίκτες μας που δουλεύουν μαζί μου κι έχουν μπολιαστεί με τη φιλοσοφία να τα δίνουν όλα, δεν το έκαναν. Επίσης ο ψηλός μας φάνηκε σήμερα ότι δεν ταιριάζει στη φιλοσοφία μας και θα κάνουμε μια μεγάλη κουβέντα", "Ο Πετγουέι αγωνίζεται ως πιο Ηλυσιακός απ’ όλους μας. Δεν είναι αγωνιστικό το πρόβλημα με τον Κάρτερ. Θα πρέπει λίγο να ενταχθεί στη φιλοσοφία του Ηλυσιακού όπως έκανε ο Κάμινγκς που σήμερα έδειξε ότι παίζει για τη φανέλα του Ηλυσιακού".

Θετικός στη νόσο των χοίρων βρέθηκε και ο Λίνας Κλέιζα κι έτσι έγινε ο πεμπτος παίκτης του Ολυμπιακού που κτυπήθηκε από τη συγκεκριμένη γρίπη μετά τους Σχορτσανίτη-Παπανικολάου-Τσίλντρες-Παπαλουκά και το πιθανότερο είναι οτι θα λείψει από την ομάδα και στο παιχνίδι με τη Μάλαγα για την ευρωλίγκα....περαστικά Λίνας από όλους μας!

Σχολιάστε τον αγώνα της αγαπημένης μας ομάδας εδώ

Μήτρο-Λίνας!

2009-12-03T10:04:00.004+02:00

Ο Ολυμπιακος χθες βραδυ στην περιοχη της αρχαιας Γαλατιας, επι 31 λεπτα εκανε οτι περνουσε απο το χερι του προκειμενου να γινει ρεζιλι ακριβως οπως οι Ρωμαιοι απεναντι στην παρεα του Αστεριξ. Μια ομαδα χωρις αρχη, μεση και τελος προσπαθουσε απλα να βγαλει την υποχρεωσει απεναντι σε μια δωδεκαδα ψυχομενων "κοντων" (ουδεις παικτης της Ορλεανς ειναι πανω απο 2.05). Και επειδη οι φανελες και τα παχυα συμβολαια δεν ειναι ικανα να κερδισουν απο μονα τους, οι Γαλλοι για 31 λεπτα εκαναν παρτυ και εξεθεταν τον Θρυλο. Ευτυχως σε αυτο το διαστημα η ομαδα ευτυχισε να εχει σε καλο βραδυ τον Γιοταμ Χαλπεριν ο οποιος "πυροβολουσε" ασταματητα απο παντου καθως και τον Θοδωρη Παπαλουκα που μοιραζε ασσιστς με το κιλο (τελικα σταματησε στις 14). Αυτοι οι 2 επι της ουσιας κρατησαν την ομαδα εντος παιχνιδιου ακομα και τις στιγμες που η διαφορα πηγαινε να ξεφυγει σε επιπεδα τεραστιας ξεφτιλας.

Και εκει που ολα εδειχναν οτι ο Ολυμπιακος δεν μπορει να ξεκολλησει με τιποτα απο το -8/-10 και οτι θα παθαινε μια απο τις πλεον ντροπιαστικες ηττες της ιστοριας του.....φτανουμε στο 32ο λεπτο του αγωνα οπου εμφανιστηκε στο παρκε ο Λινας Κλεϊζα. Μεχρι εκεινο το σημειο ο Λιθουανος ηταν τραγικος και αποντος. Απο εκεινο το σημειο και επειτα ομως επιασε το "οπλο" του αλα Μήτρογλου!!! Μεσα σε 6 λεπτα εβαλε 19 ποντους με 5/6 τριποντα, και 2/3 διποντα. Να φαντασει κανεις οτι μεχρι εκεινο το σημειο ειχε 0/2 τριποντα, και 0/4 διποντα......ενω τελειωσε τον αγωνα χωρις να εκτελεσει καν βολες.

Με τον Κλεϊζα αφηνιασμενο στην επιθεση, τους Βασιλοπουλο-Μπορουση αφηνιασμενους στην αμυνα και τους Παπαλουκα-Χαλπεριν να συνεχιζουν να εχουν καλη αποδοση, ο Ολυμπιακος γυρισε το ματς και τελικα κερδισε 84-88.

Σοβαρη κριτικη δεν μπορει να γινει. Οι μονοι που κατεβηκαν να κανουν την δουλεια τους χθες ηταν ο Γιαννακης με τους Χαλπεριν και Παπαλουκα. Ολοι οι αλλοι ηταν επικυνδινα στον κοσμο τους και πρεπει να συνελθουν. Το οτι καποιοι παικτες στο τελευταιο πενταλεπτο επαιξαν σουπερ δεν λεει κατι. Με σοβαροτερο αντιπαλο χθες αυτο δεν θα αρκουσε, και θα ειχαμε υποστει τεραστιων διαστασεων ηττα.

Πειτε την αποψη σας στο thrylos-fans.net!

Τα δεκάλεπτα: 27-18, 48-40, 66-58, 84-88

Ορλεάν (Φιλίπ Ερβέ): Μπανκς 2, Κοβίλ 11, Ντόελμαν 17 (2), Κέρτι 8 (2), Νικόλς 12 (1), Βατί, Μόερμαν 10 (2), Σκιαρά 6, Ντόμπινς 12 (2).

Ολυμπιακός (Παναγιώτης Γιαννάκης): Παπαλουκάς 7 (1), Βούιτσιτς 5, Μπουρούσης 11, Χαλπερίν 22 (4), Κλέιζα 19 (5), Βασιλόπουλος 2, Παπανικολάου, Μπέβερλι 2, Τεόντοσιτς 11 (3), Σχορτσιανίτης 9.

Δε σας χρειαζόμαστε ρε...!!!

2009-12-01T10:39:00.002+02:00

by 7psychos

Επειδή εμείς οι Ολυμπιακοί έχουμε μάθει να χαιρόμαστε νίκες σαν τις χθεσινές κ να τις γλεντάμε δεόντως, έχουμε μάθει να σεβόμαστε όμως και κάποια πράγματα και να μην είμαστε κουτοπόνηροι κ βρωμιάρηδες σαν τους αλλόθρησκους...

Γι αυτό θα πω δυο λόγια για τα μ@λακισμένα που κάνανε τα επεισόδια απ έξω ακόμη κι αν στενοχωρήσω μερικούς...Τέτοια ζώα κάνουν τον Ολυμπιακό μικρότερο και ντρέπομαι που είναι Ολυμπιακοί...

Φυσικά κάποιοι πιτσιρικάδες που φυτιλιάζονται από εφημερίδες και προέδρους τύπου Πατέρα ή νομίζουν ότι με μια νέα Ριζούπολη όπως άφησε ο Κόκκαλης να συμβεί, δεν έχουνε τόσο μεγάλες ευθύνες...

Τις μεγαλύτερες τις φέρουν οι πρόεδροι κ ο τύπος που καλλιεργούν πολεμικές ατμόσφαιρες, οι οικογένειές τους αλλά και το κράτος που αφήνει 200 μ@λάκες να τα κάνουνε πουτ@να...

Βλέποντας χθες κάποια πράγματα βγήκα από τα ρούχα μου...

Κάνανε επίθεση στους μπάτσους με μολότωφ, πέτρες και καπνογόνα έξω από το Καραϊσκάκη, την ίδια ώρα που άλλοι Ολυμπιακοί με τα αυτοκίνητά τους και τα παιδιά τους προσέρχονταν στο γήπεδο...

Τα ζώα κατέστρεψαν αυτοκίνητα παρκαρισμένα φιλάθλων του Ολυμπιακού...

Πιο πέρα στην παραλιακή άλλο ένα τσούρμο από μαλ@κισμένα άμυαλα ζώα έστηναν καρτέρι στο πούλμαν του βάζελου...Μπράβο μαλάκες, μήπως να τους σκοτώνατε κι όλας;;Θα παίρναμε κ το πρωτάθλημα έτσι αφού δε θα υπήρχε αντίπαλος...Να σας χαίρονται οι πατεράδες σας κολόζωα!!!

Κάποιοι άλλοι μαλ@κες αντί να κρατήσουν στα χέρια τους τα καπνογόνα κ να δημιουργήσουν φανταστική ατμόσφαιρα , τα πετούσαν μέσα στο γήπεδο...Μπράβο ρε σεις...Καταφέρατε να κλ@σετε τ ******α του Τζόρβα και να βγει κι από πάνω το βλαμμένο να λέει για αεροβόλα...Ένα έχω να πω κ γι αυτό πληροφοριακά...Το γκολ το έφαγε στο 46, την ώρα που τα πράγματα ήταν ψιλοήρεμα...

Ενώ μερικοί που ήταν πάνω πάνω στην 7, πετούσαν τα αναμμένα καπνογόνα στα κεφάλια των οπαδών που κάθονταν πιο κάτω...Τί να πω ρε;;;

Τέλος, για να μην πω κ άλλα κ κινδυνέψω να φάω κ κανά μπαν, ένα τελευταίο μπράβο στα ζώα με τα λέηζερ και στον τύπο που πέταξε τη βίδα στον Γκόλεματς...Άξιοι...Τους δείξατε τί σημαίνει Ολυμπιακός...

Κλείνοντας λοιπόν και όντας οργισμένος με τα ζώα αυτά θα πω σε αυτά τα καημένα τα τυπάκια που χρησιμοποιούν τον Ολυμπιακό για να κάνουν το κομμάτι τους, ένα πραγματάκι...

Ο Ολυμπιακός χθες κέρδισε στα ίσα τον ακατανόμαστο κ στη μπάλα κ στο μπάσκετ γιατί ήταν παθιασμένοι οι παίχτες μας κ γιατί όλοι οι υπόλοιποι Ολυμπιακοί των δύο γηπέδων πλην των ζώων αυτών δημιούργησαν φοβερή ατμόσφαιρα με τις φωνές κ τη δίψα τους για νίκη, κόντρα στην αλαζονεία των ακατανόμαστων...

Δε σας χρειαζόμαστε ρε...Κι αν νομίζετε ότι με τις μ@λακίες σας αυτές συμβάλετε στις νίκες κ τις επιτυχίες της ομάδας είστε βαθειά γελασμένοι, κ είτε χρειάζεστε ιατρικής παρακολούθησης είτε λοβοτομή είτε είστε ακόμα πολύ μικροί για να ξέρετε τί είναι κ τί σημαίνει Ολυμπιακός για τους ανθρώπους που έχουν κ έχουμε ζήσει πέτρινα χρόνια...

Είστε ένα τσούρμο καθυστερημένα κ πάρτε δρόμο από το σύλλογο!!!

Υ.Γ Ξαναλέω για να λείπουν τυχόν παρεξηγήσεις κ εξυπνακισμοί...
Είμαι συνδεσμίτης χρόνια, πηγαίνω όποτε μπορώ σε αγώνες εντός κ εκτός σε όλα τα αθλήματα κ αρρωσταίνω για την ομάδα...Άντε γιατί κάποιοι νομίζουν ότι οι οπαδοί μας είναι ή καναπάδες ή χουλιγκάνοι...

Η πλειοψηφία των οπαδών μας είναι αρρωστάκια που όμως σέβονται κ αντιλαμβάνονται τη λογική και την ανθρώπινη αξιοπρέπεια κ όχι ένα συνοθύλευμα ανεγκέφαλων ζώων μαθημένων μόνο στις νίκες με οποιοδήποτε κόστος, ακόμα κ της ίδιας της ανθρώπινης ζωής...

Υ.Γ 2 Ζητώ συγνώμη αν κούρασα ή χάλασα τη γιορτινή ατμόσφαιρα που από χθες ζούμε λόγω της τεράστιας αυτής αγάπης μας για τον ΟΛΥΜΠΙΑΚΟ μας...

Νίκη και στο μπάσκετ.......να βάλετε μυαλό!

2009-12-01T10:10:00.002+02:00

Μετα τα τμημα βολλεϊ ανδρων και γυναικων, μετα το τμημα πολο και μετα το ποδοσφαιρο......ηταν η σειρα της ομαδας μπασκετ να "εμβολιασει" τον ΠΟΑ (87-76). Εφιαλτης διχως τελος η περασμενη Κυριακη για τους πρασινους οι οποιοι μετα το "γλεντι" στο Καραϊσκακη υποταχθηκαν στις ορεξεις των παικτων του Παναγιωτη Γιαννακη. Ενας Ολυμπιακος που μπηκε στο παρκε λες και ειχε παρει ωθηση απο την ποδοσφαιρικη ομαδα και που σε κανενα σημειο δεν αφησε τον αντιπαλο να του παρει τον ελεγχο του παιχνιδιου. Για πρωτη φορα εδω και πολλα χρονια ο Ολυμπιακος ηταν αυτος που εκανε παιχνιδι και αυτος που εδινε τον ρυθμο, με τους παικτες του Ομπραντοβιτς να μην μπορουν να επιβληθουν. Και αν ηταν ηταν η τραγικη μας αστοχια απο την γραμμη των βολων, η διαφορα θα ειχε ξεπερασει τους 20 ποντους.

Απο την ομαδα μας δεν υστερησε κανεις με πρωτο και καλυτερο τον Παναγιωτη Γιαννακη. Ο Δρακος εβγαλε ασσο απο το μανικι και με ενα συστημα με τρεις forwards "επνιξε" το περιφημο (αλλα και μονοδιαστατο) πικ-εν-ρολ του Ομπραντοβιτς. Ο Σπανουλης με τον Διαμαντιδη εμειναν απομονωμένοι.......ο Πεκοβιτς το ιδιο.....και ο Νικολας να τραβαει τριποντα στο γαμο του Καραγκουνη. Απο εκει και περα ανατριχιλα και δεος προκαλεσε η εμφανιση του Τζος Τσιλντρες (19 π., 10 ρ.) ο οποιος επαιξε εχοντας χασει τον πατερα του μολις πριν 48 ωρες. Δευτερος σε αποδοση ο αρχηγος της ομαδας, ο οποιος αυτη την φορα "χτυπησε" απο την περιφερεια.....ενω ο κακος σε ολο το ματς Λινας Κλεϊζα εδειξε τα αυγα του στο τελευταιο δεκαλεπτο οπου "εγραφε" απ’οπου σηκωνοταν.

Η ομαδα δεν πρεπει να μεινει στην νικη αυτη. Πρεπει να συνεχισει να δουλευει και να βελτιωνεται για να ειναι απολυτως ετοιμη οταν θα ερθει ο καιρος που θα κριθουν ολα!!!

Τα δεκάλεπτα: 24-15, 40-37, 65-59, 87-76

Ολυμπιακός (Παναγιώτης Γιαννάκης): Παπαλουκάς 20 (4), Παπανικολάου, Τσίλντρες 19 (1), Βούισιτς 2, Μπέβερλι, Μπουρούσης 10, Χαλπερίν 7 (1), Κλέιζα 13 (3), Τεόντοσιτς 9 (1), Βασιλόπουλος 2, Σχορτσανίτης 5

Παναθηναϊκός (Ζέλιμιρ Ομπράντοβιτς): Σπανούλης 17 (1), Περπέρογλου, Μπατίστ 10, Φώτσης 8, Γκολέματς, Νίκολας 18 (2), Τσαρτσαρής 1, Διαμαντίδης 14 (2), Πέκοβιτς 6, Καλάθης 2

Μαθήματα Φυτολογίας - I

2009-11-30T10:20:00.003+02:00

Τζορβα (το): Το Τζορβα είναι φυτό εσωτερικού και εξωτερικού χώρου, πλατύφυλλο και αειθαλές. Για να ποτιστεί θέλει μικρές πιτσιλιές στον κορμό και στην ρίζα (ή κώλο, όπως λέγεται σε πολλά χωριά). Το Τζορβα δεν θέλει φασαρία και καπνούς διότι επηρεάζεται σημαντικά η διαδικασία της φωτοσύνθεσης.

Καρούλια (η): Η Καρούλια είναι φυτό που ζει πολλά χρόνια και αν στα πρώτα χρόνια της ζωής της την ποτίσετε με λίγο Σιδέρη, τότε θα ζήσει περισσότερο. Η Καρούλια είναι φυλλοβόλο φυτό (που όμως χάνει τα φύλλα το καλοκαίρι) και χαρακτηριστικό της είναι η εκρυση βλεννών από τα φύλλα κατά την διάρκεια του χειμώνα. Τελευταίες μελέτες έδειξαν ότι αυτή η εκρυση βλεννών είναι δείγμα ευγνωμοσύνης προς τους ιδιοκτήτες της.

Πατέρας (το): Σαρκοβόρο φυτό της κεντρικής Αφρικής. Χαρακτηρίζεται από ένα παχύ στρώμα τριχοειδών απολήξεων που δίνει την αίσθηση τριχοφυΐας. Το Πατέρας είναι ακίνδυνο για τον άνθρωπο αλλά εξαιρετικά επικίνδυνο για μικρά ζώα όπως τα ποντίκια. Το Πατέρας ευδοκιμεί κοντά σε βάλτους, βούρκους καθώς και σε περιοχές μαζικής αφόδευσης ελεφάντων.

Νινη (η): Η Νινη είναι το πρώτο στο είδος του Βαλκανικό μπονζαϊ. Η Νινη δεν μεγαλώνει πολύ αλλά μπορεί να ζήσει πολλά χρόνια. Θέλει αγάπη και στοργή ενώ απεχθάνεται το πολύ πότισμα. Όπως και στην περίπτωση του Τζορβα, λίγο πιτσίλισμα στα φύλλα είναι αρκετό.

Κατσουρανη (η): Η Κατσουρανη είναι ένα είδος ακάνθου που ευδοκιμεί μόνο στα βόρεια του Νομού Αχαΐας. Η Κατσουρανη είναι και γνωστή σαν τον "αγκάθι του μπουρτζόβλαχου" ή και σαν "αμπαλάκανθος". Η Κατσουρανη δεν μπορεί να χρησιμοποιηθεί ούτε ως καλοπιστικό φυτό ούτε στην μαγειρική ή την ιατρική. Οι χωρικοί ταΐζουν με αυτή τους χοίρους.

ΤΟΥΣ ΓΑΖΩΣΕ!!!

2009-11-29T21:34:00.005+02:00

29/11/2009 και ο Ολυμπιακός υποδέχθηκε στο Καραισκάκη, τον καλό του πελάτη για την 12η αγωνιστική του ελληνικού πρωταθλήματος. Ο κόσμος των ερυθρολεύκων είχε γεμίσει από νωρίς το φαληρικό γήπεδο μόνο που υπολόγιζε χωρίς τους φιλοξενούμενους. Και ποιος θα μπορούσε να φανταστεί ότι ο αντίπαλός μας θα έφτανε λίγα λεπτά πριν από την έναρξη του παιχνιδιού; Μέχρι και την τελευταία στιγμή ο κύριος Πατέρας και η ομάδα του ήθελε να συνεχίσει τις προκλήσεις. Γιατί δεν μπορώ να φανταστώ ότι υπήρχε πρόβλημα κάτα τη μεταφορά των πράσινων στον Πειραιά. Ολόκληρη ιστορία έγινε από την αστυνομία για τις ώρες διεξαγωγής των δυο παιχνιδιών και τελικά δεν μπόρεσαν να διασφαλίσουν την ομαλή μετάβαση των φιλοξενούμενων; Τι έφταιξε; Επρεπε να βγάλουν και το στρατό στους δρόμους για να μπορέσουν να κάνουν μια απλή διαδρομή; Απλά φίλοι μου ετοίμαζαν τις δικαιολογίες που θα επικαλούνται για το σημερινό τους στραπάτσο.

Ροζ φανέλα η πρώτη σου βαζέλα...κόκκινα φοράνε αυτοί που σε γλεντάνε!!! Γιατί φίλοι μου ο Ολυμπιακός σήμερα πραγματικά γλέντησε τον αντίπαλο του. Το 2-0 είναι κολακευτικό σκορ για τους πράσινους και καλά θα κάνουν να κρυφτούν στη φωλιά τους. Η ομάδα του πολυλογά κύριου Πατέρα, των μπράβων και των δεκάδων εκατομμυρίων ερχόταν αεράτη στη σημερινή αναμέτρηση. Τι κι αν ο Ολυμπιακός ήταν πίσω 2 βαθμούς και είχε τα γνωστά του προβλήματα μπήκε με τον αέρα του πρωταθλητή και κατάπιε τον αιώνιο πελάτη. Αυτός είναι ο Ολυμπιακός...πάρτε το χαμπάρι. Τι σας έφταιξε λοιπόν που χάσατε από τον Ολυμπιακό των τριων αναγκαστικών αλλαγών; Τον Ολυμπιακό που κατέβηκε και σας γλέντησε με Ζαιρί και Μήτρογλου; Θα μας πείτε κύριε Πατέρα; Ε; Α! Σωστά, δεν έχετε κερδίσει ποτέ την 29 Νοεμβρίου!

Η μήπως θα μάσαγε ο Ολυμπιακός από τους εισαγγελείς και το όλο κλίμα που τόσο καιρό φτιάχνατε με τόση επιμέλεια; Ο Ολυμπιακός μπήκε πολύ πιο δυνατά από τους πράσινους και πίεσε για το γκολ. Στην πορεία η απόδοση έπεσε, αλλά το ημίχρονο έκλεισε με γκολ από τον Κώστα Μήτρογλου. Στην επανάληψη ο μικρός διπλασίασε τα τέρματά του θυμίζοντας λίγο από Αλέξη Αλεξανδρή και ο Ολυμπιακός μας έφτασε σε μια μεγάλη νίκη. Μια νίκη βαθμολογική, γοήτρου και ηθική. Εδειξε σε όλους γιατί είναι ο πρωταθλητής όλα αυτά τα χρόνια. Γιατί μιλάει στο γήπεδο και ρίχνει τις φάπες σε όποιον του βγάζει γλώσσα και πάει να σηκώσει κεφάλι. Με τις υγείες σας και του χρόνου να είμαστε καλά.

Και τώρα πάμε στα δικά μας...που θα σταματούσε σήμερα το σκορ αν είχαμε ένα ρόστερ της προκοπής κύριε Κόκκαλη; Η ομάδα έκανε το καθήκον της και τώρα πρόεδρε ήρθε η ώρα για να ξυλωθείς. Πιάσανε κορυφή οι παίχτες μας και είναι ένα βαθμό από τους 16 του Τσάμπιονς Λιγκ. Ήρθε η σειρά σου να δώσεις τις απαντήσεις που πρέπει και να διορθώσεις τα λάθη του καλοκαιριού.

Καλή επιτυχία στον μπασκετικό Ολυμπιακό!!!

Σχολιάστε τοn σημερινό αγώνα στο forum των thrylos-fans!!!

Ολυμπιακός (Ζίκο): Νικοπολίδης, Ρ. Μπράβο (63' Ντομί), Μέλμπεργκ, Ζεβλάκοφ (28' Αβ. Παπαδόπουλος), Γκαλίτσιος, Ντούντου, Μαρέσκα, Λεονάρντο (70' Πάντος), Ζαϊρί, Όσκαρ, Μήτρογλου.

Ένα Χ...από την πρόκριση!!!

2009-11-24T23:36:00.010+02:00

Ο Ολυμπιακός παρατάχθηκε απέναντι στην Αλκμάρ με πολλές απουσίες, αλλά κατάφερε να πάρει το θετικό αποτέλεσμα που ήθελε. Μπορεί να μην ήρθε η νίκη που θα ισοδυναμούσε με πρόκριση στην επόμενη φάση, αλλά ας μην ξεχνάμε πως ο Ολυμπιακός δεν έχει φύγει ποτέ νικητής από την Ολλανδία. Θα το κατάφερνε στην έδρα της Αλκμάρ που έχει μια ήττα τα τελευταία 30 χρόνια; Αν ήταν πλήρης ίσως και να μπορούσε φίλοι μου να το πετύχει και τώρα όλοι μας να πανηγυρίζαμε.

Δυστυχώς όμως θα πρέπει να περιμένουμε μέχρι την τελευταία αγωνιστική των ομίλων για να δούμε σε ποια διοργάνωση θα συνεχίσει ο Ολυμπιακός την ευρωπαική του περιπέτεια. Γιατί και τη νέα χρονιά θα αγωνιστεί σε ευρωπαικό αγώνα, αφού το πρωην ΟΥΕΦΑ δεν μπορεί να χαθεί. Με αυτή την ισοπαλία τέλειωσε κάθε ελπίδα των Ολλανδών για τη συνέχεια και τώρα μένει να κοντραριστεί ο Ολυμπιακός με τη Σταντάρ. Μας αρκεί μια ισοπαλία με την Αρσεναλ στο Καραισκάκη για να μην ασχοληθούμε με το άλλο παιχνίδι του ομίλου. Αν όμως δεν κερδίσουν οι Βέλγοι την τελευταία αγωνιστική, τότε περνάμε ακόμα και με ήττα.

Προσοχή όμως φίλοι μου. Είμαστε κοντά στην πρόκριση αλλά δεν έχει έρθει ακόμα. Κι αν δε πάρουμε βαθμό ή βαθμούς απέναντι στους κανονιέρηδες δεν βλέπω και να έρχεται. Όσο αφορά το σημερινό παιχνίδι θα μπορούσε να έχει έρθει το οτιδήποτε. Το μόνο σίγουρο είναι πως χωρίς προβλήματα αυτή την ομάδα ο Ολυμπιακός την είχε και μάλιστα άνετα. Πολλοί περίμεναν ακόμα και το διασυρμό του Ολυμπιακού απόψε, αλλά δυστυχώς δεν θα πάρουν δανεική χαρά. Ο Ολυμπιακός του Ζίκο μπήκε πιο πολύ για το Χ και αυτό τελικά πήρε.

Είμαστε λοιπόν ένα Χ μακρυά από την πρόκριση, αλλά την Κυριακή υπάρχει μόνο ένα αποτέλεσμα. Νίκη και μόνο νίκη!!!

Σχολιάστε τον αγώνα στο φόρουμ των thrylos-fans!!!

ΟΛΥΜΠΙΑΚΟΣ (Ζίκο): Νικοπολίδης, Ζεβλάκοφ, Γκαλίτσιος, Μέλμπεργκ, Ρ. Μπράβο, Λεονάρντο, Μαρέσκα, Ντουντού, Όσκαρ, Ζαϊρί (90+2 Πάντος), Μήτρογλου.

Έτσι, δεν ΠΑΣ πουθενά....

2009-11-23T02:31:00.003+02:00

Το ότι στο ποδόσφαιρο όλα γίνονται, το γνωρίζουμε όλοι πολύ καλά.

Το γεγονός ότι στο ποδόσφαιρο δεν κερδίζει πάντα η μεγάλη ομάδα, είναι το "αλατοπίπερό" του, και ο λόγος που βλέπουμε πάντα ένα αγώνα της ομάδας μας με αγωνία για την τελική έκβαση του σκορ.

Το ότι κάθε ομάδα δικαιούται να έχει τις κακές βραδιές της δεν μπορούμε να το παραβλέψουμε, αλλά πρέπει να μάθουμε να ζούμε με αυτό.

Αλλά η έλλειψη εξυπνάδας, σοβαρότητας, καλώς εννοούμενης πονηριάς και πάθους είναι κάτι που στον Ολυμπιακό ΔΕΝ συγχωρείται, ειδικά φέτος που κατα πως φαίνεται δεν παίζουμε μόνοι μας.

Γι αυτό λοιπόν, διοίκηση, προπονητής και παίκτες οφείλουν να σκύψουν το κεφάλι και να ψάξουν να καταλάβουν ΤΙ (και όχι ποιος) φταίει και η κάθε ομάδα στην Ελλάδα έχει πλέον την ελπίδα πως μπορεί να διεκδικήσει βαθμό(υς) ακόμη και όταν το σκορ είναι στο 0-2 υπέρ μας και το ρολόι δείχνει το 83ο λεπτό της αναμέτρησης.

ΔΕΝ θέλουμε τζόγο μπονίτο, βαρύγδουπες δηλώσεις, καθρεπτάκια στους ιθαγενείς και λαικισμούς.

Μία στοιχειώδη ΣΟΒΑΡΟΤΗΤΑ ζητάμε και ένα ποδοσφαιρικό πλάνο (κάτι που μέσα σε μία θύελλα από ΑΜΚ - υποψήφιους επενδυτές - φύγε 'συ έλα 'συ - αλληλοκατηγορίες και κραυγές αναθεμάτων, φαίνεται πως έχουμε θέσει σε τελευταία μοίρα), κάτι τέλος πάντων που να θυμίζει πως υπάρχει ζωή στον πλανήτη Ολυμπιακό.

Είναι τόσο δύσκολο να το έχουμε?

ΥΓ: Πήραμε και ένα δωράκι εχθές. Ώρα να κάνουμε και εμείς ένα (ως ομάδα) στους εαυτούς μας.
Κυριακή κοντή γιορτή.

Καλό ταξίδι Αντόνιο!

2009-11-16T12:11:00.002+02:00

Είναι από τις ελάχιστες φορές που ότι και να γράψει κανείς δεν μπορεί να αποτυπώσει την θλίψη και την αμηχανία που προκαλούν ειδήσεις σαν αυτή που μάθαμε σήμερα το πρωί. Ο επιθετικός της Λάρισας Αντόνιο Ντε Νιγκρις άφησε, εντελώς ξαφνικά, την τελευταία του πνοή σήμερα τα ξημερώματα.

Στέλνουμε τόσο στην οικογένεια του όσο και στους ανθρώπους της ΑΕΛ, τα θερμά συλλυπητήρια μας και ευχές για κουράγιο.

Καλό ταξίδι Αντόνιο!

Πρώτη κατοστάρα...Ολυμπιακός-Εφές Πίλσεν 105-90

2009-11-13T02:27:00.005+02:00

Ο φετινός Ολυμπιακός είναι φτιαγμένος για να τρέχει και να αποδίδει όμορφο μπάσκετ.Βασικός στόχος η αξιωποίηση των αμερικανών Τσίλντρες-Γουέιφερ και Κλέιζα επιθετικά και της ενέργειας των άλλων παικτών της ομάδας μας.Στο σημερινό αγώνα έλειψαν οι δύο αμερικανοί...ο Τζός άρρωστος με την ίωση που ταλαιπωρεί πολύ κόσμο ανά τον κόσμο και ο Γουέιφερ δεν αγωνίστηκε δεδομένης της ανετοιμότητας του λόγω του ταξιδιού του στην αμερική μεσοβδόμαδα.Παρόλα αυτά ο Ολυμπιακός συνέχισε να τρέχει και να προσπαθεί να παίξει καλό μπάσκετ.Η πρώτη κατοστάρα ήρθε για την ομάδα του Παναγιώτη Γιαννάκη.Η υπομονή πέρασε στο περιθώριο καθώς και οι αργές σετ επιθέσεις και το γρήγορο παιχνίδι είναι γεγονός.

Το ξεκίνημα του αγώνα βρήκε τον Ολυμπιακό αγχωμένο και νωθρό και την ομάδα μας να δυσκολέυεται να βρεί αξιόπιστες λύσεις επιθετικά και αμυντικά να υποφέρει σημαντικά στα σουτ 3 πόντων των τούρκων!Επιθετικά απο το ξεκίνημα ακόμα ήταν εμφανής η θέληση του Ολυμπιακού να περάσει τη μπάλα μέσα στο καλαθί με σκοπό ο Σοφοκλής να σκοράρει αρκετά και να πάρει φάουλ κάτι που έγινε πράξη με τον θηριώδη σέντερ να φορτώνει τους αντιπάλους του με διαδοχικά φάουλ και να τους φθέιρει.Το κακό ήταν οτι θυμήθηκε τον κακό εάυτο του στις βολές και εν τέλει κάθε άλλο παρά καλή αποδεικνύονταν η επιλογή της ομάδας μας σε αυτό τον τρόπο παιχνιδιού.Χαρακτηριστικά ο Σοφοκλής τελείωσε τον αγώνα με 5/17 βολές και ποσοστό μόλις 29% κακό ακόμα και για τον προβληματικό σε αυτό τον τομέα έλληνα σέντερ.Στη διάρκεια του αγώνα ο κόουτς του Ολυμπιακού έψαξε λύσεις με μερικά εξωτερικά σουτ αλλά στο πρώτο ημίχρονο ακόμα και αυτή η επιλογή δεν βγήκε με τους περιφερειακούς μας να παραμένουν άστοχοι και τον Λίνας Κλέιζα να βρίσκεται σε χαμηλές πτήσεις.

Ο Ολυμπιακός παρουσίασε αρκετά προβλήματα και αμυντικά τόσο στις επιστροφές του που ήταν αργές όσο και στη περιφερειακή αμυντική διάθεση των παικτών του.Η αλήθεια είναι οτι η ομάδα έδειξε αδυναμίες σε ένα σκρίν στη κορυφή που καταλήγει σε ξεμαρκάριστο σουτ.Δεχτήκαμε σε αυτό το διάστημα αρκετούς πόντους τόσο από αιφνιδιασμούς όσο και αρκετά τρίποντα πολλά εκ των οποίων ωστόσο ήταν σκοτωμένα σουτ ή έγιναν με κακές προυποθέσεις με παίκτη πανω τους.Η ικανότητα των παικτών της Εφες σε αυτό τον τομέα μάλλον έπαιξε και αυτή το ρόλο της μιας και είναι μια ομάδα φτιαγμένη για να σουτάρει.Με το πέρασμα του χρόνου ο Γιαννάκης έψαξε και βρήκε αρκετες λύσεις επιθετικά με τους Βούισιτς και Παπαλουκά μέσα στο παρκέ να βελτιώνουν αισθητά την οργάνωση του παιχνιδιού της ομάδας μας.

Ο Παναγιώτης Βασιλόπουλος ήταν αυτός που κράτησε την ομάδα σε όλο το πρώτο μέρος και η απόδοση του κυμάνθηκε σε υψηλά επίπεδα τόσο αμυντικά όσο και επιθετικά που απέφυγε τα λάθη και τα βήματα και τελείωσε φάσεις και μέσα στο καλάθι μετά από μπάσιμο και με εξωτερικά σουτ.Ο Γιάννης Μπουρούσης φρόντισε όμως για τη συνέχεια μπήκε μόλις 3 λεπτά πριν ολοκληρωθεί ο αγώνας στο πρώτο μέρος και με 10 διαδοχικούς πόντους διόρθωσε σημαντικά την εικόνα της ομάδας.Ο Ολυμπιακός βρήκε το στήριγμα που αναζητούσε στην επίθεση και ο Γιάννης έγινε ο γνωστός κυρίαρχος μέσα στη ρακέτα.Καθόλου άσχημα για ένα παίκτη που μόλις επέστρεψε από τραυματισμό και που δεν έχει πολλές προπονήσεις στα πόδια του. Σκορ ημιχρόνου 46-48.

Ο Ολυμπιακός του πρώτου μέρους παρουσίασε και θετικά στοιχεία και αρνητικά.Προβληματικός στις επιστροφές,χαλαρή περιφερειακή άμυνα κατα διαστήματα και κενά μέσα στη ρακέτα,αδυναμία στο εξωτερικό σουτ και κακή συγκομιδή πόντων από της βολές γεγονός όμως που οφείλονταν αποκλειστικά σχεδόν σε ένα παίκτη.Στα θετικά η αρκετά καλή οργάνωση παιχνιδιού,τα επιτέλους ελάχιστα λάθη,τα πολλά επιθετικά ριμπάουντ και οι όχι τραβηγμένες επιθέσεις.Τα σουτ των ερυθρολεύκων βγήκαν νορμάλ και ήταν τα περισσότερα υπό καλές προυποθέσεις άρα και οι επιλογές μας τόσο μέσα όσο και έξω από τη ρακέτα ήταν αρκετά καλες.Στα θετικά ασφαλώς συμπεριλαμβάνονται και οι καλές συνεργασίες των ψηλών.

Στο δεύτερο μέρος λίγα μπορεί να πει κανείς ότι άλλαξαν αλλά ο Ολυμπιακός ήταν απολαυστικος σχεδόν επί 15 λεπτά.Αρχικά το άγχος ήταν μεγάλο και η νευρικότητα με αποτέλεσμα ναι μεν ο Ολυμπιακός να δείχνει οτί το έχει το ματς αλλά η Εφές να παραμένει μέσα στο παιχνίδι και όχι μόνο αυτό αλλά να έχει το πάνω χέρι και με τα σουτ και το παιχνίδι μέσα στη ρακέτα με τον Κασούν προηγήθηκε ακόμα και με 9 πόντους (52-61).Κάπου εκεί μπήκε στον αγώνα ο Γιοτάμ Χαλπερίν στη θέση του Πάτρικ Μπέβερλυ που προσπάθησε πολύ αμυντικά αλλά οργανωτικά υστέρησε.Ο ισραηλινός βελτίωσε την αμυντική εικόνα των ερυθρολέυκων βοήθησε περισσότερο στην οργάνωση του παιχνιδιού και με τους Μπουρούση-Βασιλόπουλο αλλά και Κλέιζα από κάποιο σημείο και μετά ο Ολυμπιακός απέκτησε το πάνω χέρι και ο εκνευρισμός πέρασε στην άκρη.

Ο Μπουρούσης αφού πρόλαβε να κάνει σημαντική ζημειά αντικαταστάθηκε από το Νίκολα Βούισιτς ο οποίος συνεργάζονταν άψογα με τον Παπαλουκά,ο Βασιλόπουλος και ο Κλέιζα πήραν το όπλο τους ενώ η περιφερειακή μας άμυνα βελτιώθηκε αισθητά και η πίεση στη μπάλα αυξήθηκε με αποτέλεσμα οι τούρκοι να εκνευριστούν και να χάσουν το προσανατολισμό τους.Η έμπνευση του Αταμάν να εμπιστευτεί την οργάνωση του παιχνιδιού στον Ιγκόρ Ρακόσεβιτς αποδείχτηκε καταστροφική και ο Ολυμπιακός πάτησε το γκάζι και ξέφυγε με διαφορά μεγαλύτερη των 10 πόντων.Τελικά η νίκη ήρθε άνετα και φυσιολογικά αλλά όχι εύκολα.Το σκορ 105-90 φανερώνει το όμορφο μπάσκετ που απέδωσαν οι δυο ομάδες.

Το κέρδος του Ολυμπιακού ήταν οτι βρήκε παίκτες κλειδιά που όλο αυτό το διάστημα παρέμεναν οι σκιά του εαυτού τους όπως οι Παπαλουκας (άψογος στην οργάνωση του παιχνιδιού με ratio assit/turn over 8),Βασιλόπουλος και Μπουρούσης (σε 12 μόλις λεπτά συμμετοχής πέτυχε 23 πόντους με ranking 32).Συνέχισαν τις καλές τους εμφανίσεις οι Τεόντοσιτς που ναι μεν ήταν άστοχος (0/5 τρίποντα)αλλά ήταν άψογος στην οργάνωση του παιχνιδιού με 7 ασσίστ και Βούισιτς που έκανε την ομάδα καλύτερη ενώ πήρε πολλά και από το πιτσιρικά τον Παπανικολάου όσο διάστημα αγωνίστηκε στο πρώτο μέρος.Ο Λίνας Κλέιζα ήταν η σκιά του εαυτού του.Πολύ νευρικός στο τελείωμα των επιθέσεων τελείωσε τον αγώνα με μόλις (!!!) 20 πόντους και 11 ριμπάουντ αλλα με 1/5 τρίποντα και 4/10 δίποντα αλλά ήταν καταλυτική η παρουσία του στην επίτευξη της νίκης.Τα λίγα λάθη της ομάδας μας (μόλις 7) και τα 16 επιθετικά ριμπάουντ ήταν ο βασικός λόγος της σημερινής μας νίκης.

Τα στατιστικά του αγώνα και την εικόνα του παιχνιδιού μπορείτε να τα δείτε εδώ

Σχολιάστε τον αγώνα της αγαπημένης μας ομάδας στο φόρουμ του thrylos-fans εδώ

ΑΤΙΛΙΟ ΖΕΙΣ...ΕΣΥ ΜΑΣ ΟΔΗΓΕΙΣ!!!

2009-11-11T00:10:00.002+02:00

Στις γραμμές που θα ακολουθήσουν δε θα διαβάσετε την κριτική του «χαλαζία» για κάποιο παιχνίδι της ομάδας μας. Ούτε θα ασχοληθώ με κάποιο άλλο θέμα της επικαιρότητας. Αυτά μπορούν να γίνουν οποιαδήποτε άλλη μέρα, κάποια άλλη στιγμή. Την σημερινή μέρα, αυτό που πρέπει όλοι να κάνουμε σαν οπαδοί του Ολυμπιακού είνα να τιμήσουμε τη μνήμη ενός ανθρώπου που εδώ και χρόνια δεν βρίσκετε κοντά μας. Ενός ανθρώπου που ταύτισε το όνομά του με την ερυθρόλευκη κερκίδα και έγινε σύμβολο με το πέρασμα των χρόνων.

Οι μεγαλύτεροι σε ηλικία σίγουρα θα έχετε καταλάβει σε ποιον αναφέρομαι ή δε μικρότεροι διαβάστε για να μάθετε. Να μάθετε για το Βασίλη Δουρίδα, γνωστότερο ως «ΑΤΙΛΙΟ» ο οποίος εδώ και 15 χρόνια δε ζει ανάμεσα μας. Δεν υπάρχει άνθρωπος που να έχει ασχοληθεί με το χώρο του ποδοσφαίρου και να μην γνώριζε την παρουσία του. Ο Βασίλης Δουρίδας συνδίασε το όνομά του με τη μεγαλύτερη ομάδα της χώρας, τον Ολυμπιακό μας και ήταν ο άνθρωπος που με τη θρυλική τρομπέτα του ξεσήκωνε τους οπαδούς, δίνοντας παλμό στην κερκίδα του Ολυμπιακού αλλά και της Εθνικής ομάδας. Κάθε φορά που ο Ατίλιο έδινε το σύνθημα τα πάντα σταματούσαν και τα χέρια σηκώνονταν ψηλά. Εκείνος έπαιζε με την τρομπέτα του το γνωστό «πολεμικό» ήχο για να ακολουθήσουν ύστερα οι οπαδοί με το γνώριμο «ΟΛΥΜΠΙΑΚΟΣ, ΟΛΥΜΠΙΑΚΟΣ, ΟΛΥΜΠΙΑΚΟΣ» ή το «ΕΛΛΑΣ, ΕΛΛΑΣ, ΕΛΛΑΣ» ανάλογα με το ποιος αγωνιζόταν.

Ποιος μπορεί να ξεχάσει αυτόν τον συγκλονιστικό ήχο που δονούσε το στάδιο Καραισκάκη; Ο Ατίλιο ήταν το σύμβολό του και δυστυχώς δεν πρόλαβε να το δει στην σημερινή του μορφή. Κι αυτό γιατί σαν σήμερα πριν από 15 χρόνια, στις 11 Νοεμβρίου του 1994, έφυγε από τη ζωή από οξύ πνευμονικό οίδημα. Ετσι όλοι μείναμε με το παράπονο, γιατί τον θέλαμε μαζί μας στο σημερινό Καραισκάκη. Ηταν ο «ηγέτης» της ερυθρόλευκης εξέδρας και δεν είχε καμιά σχέση με τους υποτιθέμενους αρχηγούς της σημερινής εποχής.

Οσοι τον ήξεραν και αυτοί που τον ζούσαν από κοντά στην εξέδρα, θα θυμούνται το πόσο σεμνός ήταν ο άνθρωπος με το κόκκινο μπλουζάκι. Μπορεί να είχε την ικανότητα με τη τρομπέτα του να καθοδηγεί τον ερυθρόλευκο κόσμο, αλλά ποτέ δεν το έπαιξε αρχηγός και δεν θέλησε να κάνει τον ηγέτη. Για τον «Ατίλιο» πάνω από όλα ήταν ο Ολυμπιακός και ποτέ του δεν ξεχώρισε τον εαυτό του από την κόκκινη λαοθάλασσα. Ενιωθε ίσος προς ίσος παρά το γεγονός πως τα δικά του πνευμόνια ήταν αυτά που ξεσήκωναν το πλήθος.

Μπορεί η θρυλική του τρομπέτα να έχει σιγήσει, αλλά ο «Ατίλιο» θα ζει για πάντα στις καρδιές μας. Μπορεί από τότε πολλοί να πήραν τρομπέτα στα χέρια τους και να δοκίμασαν να δώσουν πνοή στην ερυθρόλευκη εξέδρα, αλλά όσο και αν προσπάθησαν... «ΑΤΙΛΙΟ» ήταν μόνο ένας.

Εγκλήματα και Αλητείες!!!

2009-11-07T23:21:00.006+02:00

Η αλητεια εχει και τα ορια της, και αυτα ξεπεραστηκαν χθες στο παιχνιδι της ομαδας μας με τον Ηρακλη. Ναι εγιναν τραγικα λαθη το καλοκαιρι και εμεινε η ομαδα με σοβαροτατες ελλειψεις στο ροστερ. Ναι η ομαδα επαιζε με συνθεση αναγκης ΚΑΙ χθες και δεν απεδωσε οσο καλα θελουμε να αποδιδει. Αυτο ομως δεν σημαινει οτι δεν πρεπει να εχει το δικαιωμα να κερδισει κιολας.

Οι αλητες και οι ρουφιανοι που εχουν βαλθει φετος να δωσουν με το ζορι το πρωταθλημα στο πρασινο τσιρκο μεσω διαιτητων μακελαριδων στα παιχνιδια του Ολυμπιακου (και της αεκ) να κατσουν καλα........γιατι ο κοσμος θα ξεσηκωθει και θα γινει το "ελα να δεις".

Απο εκει και περα θα πρεπει και τα στελεχη της δικης μας ομαδας να χαμπαριασουν οτι αυτη ειναι η ζωη στον Ολυμπιακο......ο μονιμος πολεμος απο ολους! Πρεπει λοιπον και ο προπονητης να αρχισει να χαμπαριαζει που βρισκεται και να σταματησει τα πολλα ρισκα! Πρεπει η διοικηση να ξυπνησει επιτελους και να λαβει τα μετρα της απενατι σε ΑΛΗΤΕΣ δημοσιογραφους και ΞΕΦΤΙΛΙΣΜΕΝΟΥΣ εκδοτες που καθε ημερα της εβδομαδας προκαλουν το κοινο αισθημα με ΠΡΟΚΛΗΤΙΚΑ πρωτοσελιδα και αρθρα!

Αφου σε αυτο το μπουρδελο κρατος δεν υπαρχει εισαγγελεας.........ας δειξει ΜΙΑ ΦΟΡΑ εστω, σοβαροτητα και υπευθυνοτητα η διοικηση της ΠΑΕ Ολυμπιακος! Εκανε τα εγκληματα της το καλοκαιρι.....ας μαζεψει τωρα την κατασταση, οσο ειναι νωρις!

ΩΣ ΕΔΩ!

Σαρωτικός στην Καβάλα!

2009-11-07T17:27:00.005+02:00

Ενας σαρωτικος Ολυμπιακος, περασε σαν συφουνας (60-96) απο την Καβαλα συνεχιζοντας στον ιδιο ρυθμο οπως και απεναντι στην Λιετουβος λιγες ημερες πριν στο ΣΕΦ. Το παιχνιδι δυστυχως δεν ειχε τηλεοπτικη μεταδοση και ετσι στερηθηκαμε την χορταστικη εμφανιση της ομαδας μας. Οχι οτι περιμεναμε να μας δυσκολεψει η Καβαλα, αλλα οπως και να το κανουμε μια εμφατικη εμφανιση παντα εχει την σημασια της. Εκπληκτικη εμφανιση πραγματοποιησε ο Μιλος Τεοντοσιτς συνεπικουρούμενος απο τους αλλους πιτσιρικαδες της ομαδας (Παπανικολαου, Σλουκα και Μπεβερλι) ενω σταθερη αξια ηταν και οι παλιοσειρες της ομαδας. Ο Παναγιωτης Γιαννακης ειχε την ευχερεια να ξεκουρασει τους "βασικους" της ομαδας δινοντας τους πολυτιμες ανασες. Η ομαδα επιστρεφει αποψε στον Πειραια μιας και εχει λιγες ημερες ξεκουρασης και προετοιμασιας πριν το σημαντικο παιχνιδι με την Εφες Πιλσεν εντος εδρας μεσα στην εβδομαδα.

Αφηστε το σχολιο σας στο φορουμ των thrylos-fans!

Τα στατιστικα απο την Galanis-Sports Data:

ΧΑΘΗΚΕ ΜΙΑ ΕΥΚΑΙΡΙΑ...ΟΧΙ ΚΑΙ Η ΠΡΟΚΡΙΣΗ!!!

2009-11-04T23:35:00.006+02:00

Ο Ολυμπιακός επισκέφτηκε το Βέλγιο μετά από 35 χρόνια, με στόχο αυτή τη φορά να πάρει τη νίκη. Μια νίκη που τότε είχε χάσει από την Αντερλεχτ(όλοι θυμούνται βέβαια τη ρεβάνς εκείνου του αγώνα και τον Παλοτάι) και σήμερα την έχασε από τη Σταντάρ Λιέγης για την 4η αγωνιστική του Τσάμπιονς Λιγκ. Για την ακρίβεια ο Ολυμπιακός δεν στάθηκε καθόλου τυχερός κι έτσι έχασε εκτός από τη νίκη και την ευκαιρία να καθαρίσει από σήμερα την υπόθεση πρόκριση στους 16 του θεσμού. Δυστυχώς όμως οι Βέλγοι ήταν αυτοί που πανηγύρισαν τη νίκη με 2-0 και μάλιστα χωρίς να εντυπωσιάσουν, αφού η τύχη γύρισε την πλάτη στον Ολυμπιακό.

Οι ερυθρόλευκοι του Ζίκο μπήκαν στον αγωνιστικό χώρο με μια σύνθεση που δεν μας έχουν συνηθίσει και τα πήγαιναν αρκετά καλά για το πρώτο μισάωρο. Δεν είχαν παθητικό ρόλο όπως θα περίμεναν οι περισσότεροι και κυκλοφορούσαν τη μπάλα με αξιοπρέπεια. Μάλιστα είχαν και την κατοχή της μπάλας χωρίς όμως να απειλούν ιδιαίτερα τη Σταντάρ. Απ την άλλη ούτε και η Σταντάρ απειλούσε αν και θα έπρεπε ως γηπεδούχος. Όλα αυτά όμως κράτησαν μέχρι το 31 λεπτό, όπου κι έγινε το 1-0 από το τραγικό λάθος του Μέλμπεργκ. Ένα σουτ λοιπόν είχαν οι Βέλγοι προς το τέρμα του Ολυμπιακού κι όμως τους ήταν αρκετό να μπουν μπροστά στο σκορ. Για τα επόμενα 10 λεπτά περίπου επικράτησε μια αναστάτωση στους παίχτες του Ολυμπιακού, αλλά ευτυχώς την γλίτωσαν μόνο με ένα δοκάρι.

Στην επανάληψη η κατοχή της μπάλας από τη μεριά του Ολυμπιακού αυξήθηκε και αρκετές φορές έβρισκε πίσω από τη σέντρα όλη τη Σταντάρ. Όταν όμως η τύχη σου γυρνάει την πλάτη δεν μπορείς να περιμένεις και πολλά. Έτσι σε μια αντεπίθεση στο 88o λεπτό έγινε και το 2-0 κι όλα τέλειωσαν εκεί. Εκείνο όμως για το οποίο αναρωτιέμαι είναι αν οι ερυθρόλευκοι πρέπει να τα βάζουν με την τύχη τους ή με τον πρόεδρο τους. Μπορεί να στάθηκε άτυχος ο Ολυμπιακός στη φάση του πρώτου γκολ, αλλά αν είχε ένα πληρέστερο ρόστερ θα μπορούσε να γυρίσει το αποτέλεσμα. Μια Σταντάρ που παρουσιάστηκε χωρίς κάτι το τρομερό και το ιδιαίτερο στον αγωνιστικό χώρο. Με ποιους όμως να γυρίσει το παιχνίδι ο Ζίκο; Με τους παίχτες που δεν έχει; Τα λάθη του καλοκαιριού τα βλέπεις χειμώνα και γελάς.

Πολύ κρίμα για αυτή την ομάδα να μένει αβοήθητη. Παρόλα αυτά η πρόκριση δεν έχει χαθεί. Είναι ακόμα στα πόδια των παιχτών μας για τον θα βρεθούμε στους 16. Δεν είναι εύκολο, δεν είναι κι ακατόρθωτο. Απλά σήμερα χάθηκε μια μεγάλη ευκαιρία να γράψουμε ιστορία καθαρίζοντας την πρόκριση από την 4η αγωνιστική. Αν όμως τα πράγματα δεν εξελιχθούν καλά, όλοι θα γνωρίζετε τον υπεύθυνο...

Σχολιάστε τον αγώνα στο φόρουμ των thrylos-fans!!!

Ολυμπιακός (Zίκο): Νικοπολίδης, Μέλμπεργκ, Γκαλίτσιος, Γκαλέτι (43'Φετφατζίδης), Όσκαρ (77'Στολτίδης), Ζεβλάκοφ, Μπράβο, Ντουντού, Αβρ. Παπαδόπουλος (77'Γ.Παπαδόπουλος), Μαρέσκα, Μήτρογλου.