Παρά το δυνατό αέρα, την κούραση απο τα συνεχή παιχνίδια και την πανδημία....τραυματισμών (νέο θύμα ο Ζαιρί), ο Ολυμπιακός κατέβηκε στο γήπεδο της Ξάνθης με ένα και μόνο σκοπό: να κερδίσει όσο πιο γρήγορα και ανώδυνα (οι τραυματισμοί που λέγαμε) την τοπική ομάδα, ώστε να καταφέρει να επικεντρωθεί στον σπουδαίο αγώνα της Τετάρτης με την Άρσεναλ, στον οποίο θα έχει την ευκαιρία να διεκδικήσει την δεύτερή του πρόκριση στους 16 του θεσμόυ μέσα σε τρία χρόνια.
Στο πρώτο ημίχρονο λοιπόν, ο Ολυμπιακός δημιούργησε ευκαιρίες και έπαιξε εξαιρετικά τις αντεπιθέσεις (σημαντική συμβολή σε αυτό είχε και η επανεμφάνιση του Γκαλέτι) και αν οι παίκτες ήταν πιο ψύχραιμοι στην τελική προσπάθεια, θα μπορούσαμε να είχαμε κλειδώσει το ματς απο πιο νωρίς. Παρ'όλα αυτά, αρκούσε μία εξαιρετική ασίστ του Μήτρογλου στο Λεονάρντο ώστε ο τελευταίος να κάνει το 0-1 για την ομάδα μας.
Στην επανάληψη συνεχίσαμε στον ίδιο ρυθμό και αφού χάσαμε παλι μια μεγάλη ευκαρία (τετ α τετ του Γκαλέτι με το σουτ να περνάει λίγα εκατοστά δίπλα απο το δοκάρι του Γκσπούρνιγκ, ξαφνικά κλείσαμε το διακόπτη! Για μισή ώρα κοιτούσαμε νευρικά το ρολόι, περιμένοντας να τελειώσει το παιχνίδι, αφού η Ξάνθη εκμεταλλεύτηκε πλήρως το γεγονός πως το κέντρο μας δεν έκοβε ούτε με βαλέ και τους πρόσφερε απλόχερα 10-20 μέτρα ανοιχτού γηπέδου. Παρ'όλα αυτά, τέλος καλό, όλα καλά, η ομάδα έφυγε με το σπουδαίο διπλό από τα Πηγάδια και πλεον ένα πράγμα μας ενδιαφέρει:
Ολυμπιακός (Zίκο): Νικοπολίδης, Ραούλ Μπράβο, Γκαλίτσιος, Μέλμπεργκ, Α. Παπαδόπουλος, Ντουντού, Μαρέσκα, Γκαλέτι, Μήτρογλου (90΄+3 Κατσικογιάννης), Οσκαρ (79΄ Πάντος), Λεονάρντο (66΄ Ντομί)
Skoda Ξάνθη (Ματζουράκης): Γκσπούρνινγκ, Πόι, Κιντάνα, Βάλλας, Κωστούλας, Φαμπιανέζι (58΄ Φλίσκας), Παπαδημητρίου, Σταθάκης, Τζάγκι, Στρμπα (79΄ Λουτσιάνο), Αλσαϊφι (58΄ Μαρσελίνιο).