Ανδρέας Γλυνιαδάκης ο πρώτος!

Η ΚΑΕ ΟΛΥΜΠΙΑΚΟΣ ανακοινώνει ότι ο Ανδρέας Γλυνιαδάκης θα ανήκει στο δυναμικό του Ολυμπιακού για τα επόμενα δύο χρόνια. Ο διεθνής σέντερ υπέγραψε το νέο του συμβόλαιο και είναι κι επίσημα μέλος της "ερυθρόλευκης" οικογένιας.

Who is Who

ΟΝΟΜΑ: Ανδρέας Γλυνιαδάκης
ΥΨΟΣ: 2.16
ΗΜ. ΓΕΝ.: 21/8/1981
ΤΟΠΟΣ ΓΕΝ.: Χανιά
ΘΕΣΗ: Σέντερ
ΠΡΟΗΓ. ΟΜΑΔΕΣ: Κύδων Χανίων (1996-97), Παναθηναϊκός (1997-2001), Πανελλήνιος (2001-02), Περιστέρι (2002-03), ΑΕΚ (2003-05), Albuquerque Thunderbirds (2005-06), Σιάτλ Σόνικς (2007), Βίρτους Μπολόνια (2007), Μαρούσι (2007-09)
ΔΙΑΚΡΙΣΕΙΣ: Πρωταθλητής Ευρώπης το 2000, Τέσσερις φορές πρωταθλητής Ελλάδας (1998 - 2001), Πρωταθλητής NBDL το 2006, Νούμερο 58 στο ντραφτ του 2003 από τους Πίστονς, Πέμπτη θέση στους Ολυμπιακούς Αγώνες το 2008 με την Εθνική Ελλάδας, Χάλκινο μετάλλιο στο Ευρώμπασκετ Εφήβων το 1998

Τα Στατιστικά του:

2008-09
ΕΛΛΑΔΑ: 7,3π., 84/112 (75%) Β., 90/171 (53%) 2π., 0/0 (0%) 3π., 138 (3,8ρ.), 0,3ασ., 0,3κλ., 0,9τ. σε 36 αγώνες και 18:40 μ.ο. λεπτά συμμετοχής.

2007-08
ΕΛΛΑΔΑ: 5,4π., 52/78 (66%) Β., 74/133 (55%) 2π., 0/1 (0%) 3π., 120 (3,2ρ.), 0,2ασ., 0,3κλ., 0,7τ. σε 37 αγώνες και 13 μ.ο. λεπτά συμμετοχής.

2004-05
ΕΛΛΑΔΑ: 1,9π., 5/5 (100%) Β., 19/31 (61%) 2π., 0/0 (0%) 3π., 32 (1,5ρ.), 0,2ασ., 0,1κλ., 0,3τ. σε 22 αγώνες και 8:27 μ.ο. λεπτά συμμετοχής.

2003-04
ΕΛΛΑΔΑ: 4,9π., 32/42 (76%) Β., 48/86 (56%) 2π., 0/0 (0%) 3π., 81 (3,1ρ.), 0,3ασ., 0,3κλ., 0,5τ. σε 26 αγώνες και 13:42 μ.ο. λεπτά συμμετοχής.

2002-03
ΕΛΛΑΔΑ: 5,3π., 43/61 (70%) Β., 63/111 (57%) 2π., 0/0 (0%) 3π., 142 (4,4ρ.), 0,4ασ., 0,3κλ., 1τ. σε 22 αγώνες και 15:20 μ.ο. λεπτά συμμετοχής.

2000-01
ΕΛΛΑΔΑ: 0π., 0/0 (0%) Β., 0/2 (0%) 2π., 0/0 (0%) 3π., 1 (1ρ.), 0ασ., 0κλ., 0τ. σε 1 αγώνα και 3 μ.ο. λεπτά συμμετοχής.

1999-00
ΕΛΛΑΔΑ: 3,1π., 0/1 (0%) Β., 11/14 (78%) 2π., 0/0 (0%) 3π., 5 (0,7ρ.), 0ασ., 0κλ., 0,1τ. σε 7 αγώνες και 4:28 μ.ο. λεπτά συμμετοχής.

1998-99
ΕΛΛΑΔΑ: 1,7π., 1/2 (50%) Β., 2/4 (50%) 2π., 0/0 (0%) 3π., 1 (0,2ρ.), 0ασ., 0κλ., 0τ. σε 5 αγώνες και 1:12 μ.ο. λεπτά συμμετοχής.

«Ο Ολυμπιακός με ήθελε πολύ και μου το έδειξε»

Λίγη ώρα μετά την υπογραφή του συμβολαίου του, ο πιο ψηλός Έλληνας μπασκετμπολίστας μίλησε στο Olympiacos.org για τη νέα σελίδα που άνοιξε στην καριέρα του: «Ήθελα πολύ να παίξω στον Ολυμπιακό και χαίρομαι που πήγαν όλα καλά. Ο Ολυμπιακός θέλει να κάνει ένα βήμα παραπάνω και θέλω πολύ να βοηθήσω σ’ αυτή την προσπάθεια», τόνισε ο Γλυνιαδάκης και συμπλήρωσε: «Η ομάδα με ήθελε και μου το έδειξε με τον καλύτερο τρόπο. Υπάρχουν άνθρωποι στον Ολυμπιακό που έχω συνεργαστεί και με έχουν βοηθήσει πολύ στην καριέρα μου, η Ευρωλίγκα έπαιξε ρόλο αλλά το πιο σημαντικό είναι ο τρόπος που με προσέγγισαν».

Όσο για τους προσωπικούς του στόχους; «Δε θέλω κάτι για μένα. Πιο πολύ με ενδιαφέρει να πετύχει η ομάδα. Να βοηθήσω όσο μπορώ για να γίνει το βήμα παραπάνω. Ήθελα χρόνια να είμαι σε μια ομάδα που θα παίζει μπάσκετ σ’ ένα επίπεδο παραπάνω απ’ ότι έπαιζα ως τώρα. Δεν υπάρχει άγχος. Ξέρω ότι ο ανταγωνισμός θα είναι μεγάλος, αλλά εμένα το μόνο που με ενδιαφέρει είναι να ξέρω ότι μετά από κάθε παιχνίδι θα τα έχω δώσει όλα».

Ενίκησες τη Σάντος...ομάδα του Πελέ!!!

Είναι κάτι στιγμές στη ζωή μιας ομάδας στο πέρασμα του χρόνου που δεν επαναλαμβάνονται. Στέκουν εκεί μοναδικές κι «αιώνιες» να θυμίζουν στους παλιούς και να διδάσκουν στους νέους την ιστορία. Να τους δημιουργούν «μνήμη» ικανή να «κοντράρει» τη λήθη. Σ’ αυτό το παιχνίδι της μνήμης με τη λήθη, ο αγώνας με τη Σάντος έχει μια ξεχωριστή μοναδικότητα. Δημιούργησε από μόνος του ιστορία κι έγινε τραγούδι. Πέρασε δηλαδή στη λαϊκή συνείδηση. Κι εκεί ακριβώς βρίσκεται η μεγάλη επιτυχία του Ολυμπιακού. Κανένας αγώνας καμίας άλλης ομάδας δεν τραγουδήθηκε και δεν «γέννησε» ήρωες διαχρονικούς στην ποδοσφαιρική ιστορία του τόπου.


Αρχή καλοκαιριού 1961 και στην Αθήνα οι διεθνείς φιλικές συναντήσεις είναι πάντα στην ημερήσια διάταξη. Οι τρεις ισχυροί του κέντρου, το παλιό ΠΟΚ με άλλα λόγια, συνεργάζονται στενά επί του προκειμένου. Επωμίζονται από κοινού τα έξοδα της μετάκλησης των ξένων ομάδων και μοιράζονται τα κέρδη. Το κοινό της Αθήνας και του Πειραιά διψάει για καλό θέαμα, τρέχει να απολαύσει αστέρια του παγκόσμιου ποδοσφαίρου. Νίκη επί ενός μεγάλου αντιπάλου προσφέρει αίγλη, δόξα, αναγνώριση ακόμη και από τους αντιπάλους. Βραζιλιάνοι και Γιουγκοσλάβοι έχουν τη μεγαλύτερη ζήτηση. Οι πρώτοι καθότι κουβαλούν -όχι άδικα- τη φήμη των μάγων της μπάλας. Οι δεύτεροι, γείτονες από τους καλούς, διαθέτουν τεχνίτες παίκτες με υπόληψη σε ολόκληρη την Ευρώπη. Για τις ξένες ομάδες αυτές οι συναντήσεις δεν είναι χωρίς ενδιαφέρον. Επιτυχίες στο εξωτερικό σημαίνουν πάνω απ' όλα διεθνή καταξίωση στο χώρο των ισχυρών, σημαίνουν υψηλότερο κασέ και άρα περισσότερο χρήμα. Οπότε, είναι εμφανές ότι οι ξένες αποστολές δεν ερχόντουσαν για τουρισμό, αφού κάτι τέτοιο υποθήκευε τις απολαβές του μέλλοντος. Με απλά λόγια, αγωνιστικές αποτυχίες των φημισμένων ομάδων από το εξωτερικό σήμαιναν ότι του χρόνου δεν θα τους ζητούσαν ούτε οι...Κουκουβάουνες πολύ περισσότερο βέβαια αυτά ίσχυαν προτού αρχίσουν οι ευρωπαϊκές διοργανώσεις, για προφανείς λόγους. Ο μόνος τρόπος να φτιάξεις όνομα καλής ομάδας στο διεθνή χώρο ήταν οι νίκες στο εξωτερικό.



Εκείνη την εποχή περίπου κάποιες Βραζιλιάνικες ομάδες και ανάμεσά τους η περίφημη Σάντος της Βραζιλίας, ξεκινούσαν την τουρνέ τους στην Ευρώπη και αυτό ήταν λαμπρό γεγονός για το ποδόσφαιρο της γηραιάς Ηπείρου. Η Μποταφόγκο με τους Γκαρίντσα, Νίλτον Σάντος, Αμαρίλντο και Ζαγκάλο, η Φλουμινένσε και η Βάσκο ντε Γκάμα. Όλες τους συνέτριβαν τους ευρωπαίους αντιπάλους τους. Αλλά ποια ήταν η Σάντος; Ήταν η ομάδα του Πελέ, του «μαύρου διαμαντιού», του πιο προικισμένου ποδοσφαιριστή στον κόσμο, εκείνου που είχε εντυπωσιάσει στο Μουντιάλ της Σουηδίας το 1958. Δεν έφτανε αυτό για να γεμίζουν τα γήπεδα της Ευρώπης στα φιλικά ματς της Σάντος; Ήταν κι άλλοι. Ο Κουτίνιο, σέντερ φορ 18 χρονών, που έπαιξε στη Σάντος από τα 15 του και συνεργαζόταν με κλειστά μάτια με τον Πελέ. Οι δυο τους ήταν και οι βασικοί σκόρερς της βραζιλιάνικης ομάδας. Οι μεγάλες αθλητικές εφημερίδες της Ευρώπης τους παρομοίαζαν με το θρυλικό ντουέτο Πούσκας-Ντι Στέφανο της Ρεάλ. Γενικότερα η επίθεση της Σάντος έβγαζε φωτιές, αφού σχεδόν όλοι οι παίκτες έπαιζαν στην εθνική Βραζιλίας. Έξω δεξιά ο πασίγνωστος για τις διεισδύσεις του διεθνής Ντορβάλ. Έξω αριστερά ο επίσης διεθνής Πέπε, το ισχυρότερο σουτ του κόσμου κατά τη γαλλική Εκίπ. Στους μέσους δέσποζε ο περιλάλητος Ζίτο, από τον οποίο περνούσε όλο το παιχνίδι της Σάντος, μία περίεργη προσωπικότητα, ένα κράμα αλητείας και τσαμπουκά. Διεθνείς ήταν ακόμη ο αμυντικός Ντάλμο και ο δεξιός μέσος Μαντζάλβιο.

Η προβολή των αγώνων της Σάντος από τα διεθνή ειδησεογραφικά πρακτορεία ήταν ανεπανάληπτη, την επέβαλε η παρουσία του Πελέ αλλά και οι σπουδαίες νίκες της. Με πλήρη σύνθεση διέλυσε την πρωταθλήτρια Ελβετίας Σερβέτ με 6-1, την ελβετική Μπαλ με 8-2, τις γαλλικ΄ς Ρασίγκ και Λυών με 6-1 και 6-2 αντίστοιχα. Οι επιτυχίες της Σάντος συνεχίστηκαν επί των μεγαλύτερων ομάδων της Ευρώπης. 6-3 τη φιναλίστ του Κυπέλλου Πρωταθλητριών Μπενφίκα του μεγάλου Εουσέμπιο, προτού η Σάντος φτάσει στην Ιταλία. Οι Ιταλοί περίμεναν με ενδιαφέρον το παιχνίδι εναντίον της πρωταθλήτριας Γιούβεντους. Ολόκληρη η ποδοσφαιρόφιλη Ευρώπη αγωνιούσε για το αποτέλεσμα. Μάλιστα, το ελληνικό ΠΡΟΠΟ συμπεριέλαβε τον αγώνα στον διαγωνισμό του. Τα προγνωστικά έδιναν τη μεγαλύτερη τύχη στην ισοπαλία. Πίστευαν ότι ο Αργεντινός Όμαρ Σίβορι και η παρέα του (Τραπατόνι, Μπονιπέρτι) θα αναχαίτιζαν τους μαγευτικούς Βραζιλιάνους. Το 2-0 της Σάντος μπροστά σε 40.000 θεατές, ήταν μια ακόμα επιβεβαίωση ότι οι Βραζιλιάνοι ήταν ακτύπητοι. Ακολούθησαν το 5-0 επί της Ρόμα του Ουρουγουανού Σιαφίνο και το 4-1 επί της Ίντερ του Κόρσο. Αήττητη η Σάντος προέλαυνε καταπλήσσοντας τους πάντες. «Βραζιλιάνικη Θύελλα στην Ευρώπη», έγραφε ο αρθρογράφος της Κορριέντε ντε λο Σπορτ περιγράφοντας το παιχνίδι εναντίον της Γιουβέντους.


Αυτή η Σάντος έφτασε στην Αθήνα με αεροπλάνο της Ολυμπιακής την Τρίτη 27 Ιουνίου του 1961 καλεσμένη από τις διοικήσεις του ΠΟΚ. Την συνόδευαν δημοσιογράφοι των μεγαλύτερων εφημερίδων της Βραζιλίας. Βλέπετε, η επίδειξη της Σάντος στο εξωτερικό ήταν υπόθεση όλων των Βραζιλιάνων. Τα παιχνίδια ήταν προγραμματισμένα να γίνουν στο γήπεδο της Λεωφόρου με ώρα έναρξης την 9η νυκτερινή.

Την επόμενη ημέρα 28/6 η Σάντος έπαιξε το πρώτο ματς εναντίον της ΑΕΚ. Εντυπωσιακή στο α΄ ημίχρονο προηγήθηκε με 3-0 με 2 γκολ του Κουτίνιο και 1 του Πελέ Στο β΄ 45λεπτο οι Βραζιλιάνοι αγωνίστηκαν συντηρητικά. Νωχελικοί, σχεδόν αδιάφοροι έδειξαν τον κακό τους εαυτό. Στις 30/6 ήρθαν αντιμέτωποι με τον Παναθηναϊκό Καταιγιστικοί στο πρώτο ημίχρονο πέτυχαν 3 γκολ σε διάστημα 4 λεπτών (14-18) σκορπίζοντας τα όνειρα των πράσινων για αντίσταση. Ο Πελέ με δυο γκολ και ο Κουτίνιο ήταν οι σκόρερς. Στη συνέχεια οι Βραζιλιάνοι έδειξαν ίδια συμπεριφορά όπως και με την ΑΕΚ. Αδιαφορία, καθυστερήσεις, ειρωνικό παίξιμο με πασίτσες στο χώρο του κέντρου. Ο παναθηναϊκός κατάφερε να μειώσει εν τέλει το σκορ σε 3-2. Την άλλη μέρα οι εφημερίδες ανταπέδωσαν τα δίκαια σχολιάζοντας την ήττα μόνο με ένα γκολ διαφορά. Ήταν πράγματι επιτυχία αν αναλογιστεί κανείς τι είχαν πάθει από τη Σάντος οι ξένες ομάδες στο εξωτερικό.

Στις 4 Ιουλίου στις 9 το βράδυ, η Λεωφόρος ήταν ντυμένη στα κόκκινα. 25.000 θεατές, οι τυχεροί που κατάφεραν να προμηθευτού εισιτήριο, έστω και στη μαύρη αγορά, υποδέχθηκαν τις δυο ομάδες. Στα λευκά η Σάντος με τους Λαέρτσιο, Τζετούλιο, Μάουρο, Ντάλμο, λίμα, Ντορβάλ, Μαντζάλβιο, Ζίτο, Κουτίνιο, Πελέ, Πέπε. Στα ερυθρόλευκα ο Ολυμπιακός παρατάχθηκε με τους Θεοδωρίδη, Καμπόλη, Στεφανάκο, Σημαντήρη, Πολυχρονίου, Κοτρίδη, Γκαβέτσο, Κ. Παπάζογλου, Μπέμπη, Σιδέρη, Ποσειδώνα. Στο 2΄ αποχώρησε με θλάση ο Μπέμπης και αντικαταστάθηκε από τον Σουρούνη. Στο 10΄ ο Σιδέρης μεταβίβασε στον Ποσειδώνα κάπου στο κέντρο, εκείνος ξέφυγε με προσποίηση από δυο παίκτες και σούταρε δυνατά. Η μπάλα ξεγέλασε το Λαέρτιο και κατέληξε στα δίχτυα, 1-0. Ο κόσμος παραληρούσε. Ένας αστυνομικός εκσφενδόνισε μια κόκκινη φωτοβολίδα κι ένας φίλαθλος πέταξε ένα καπνογόνο στον αγωνιστικό χώρο, πράγματα πρωτόγνωρα για την εποχή. Στο 13΄ ο νεαρός Σορμάνι (έκανε μεγάλη καριέρα στην Ιταλία) αντικατέστησε τον Ντορβάλ, ενώ μέχρι το 20΄ ο ολυμπιακός ήταν συνεχώς στην επίθεση. Οι Βραζιλιάμοι δεν περίμεναν αυτήν την εξέλιξη και αντιδρούν προκλητικά με επεισόδια. Στο 37΄ ο Κουτίνιο κτυπάει στο πρόσωπο το Θεοδωρίδη, ο οποίος είχε ήδη κερδίσει την μπάλα πέφτοντας στα πόδια του αντίπαλού του. Στο 43΄ σεισμός. Σε σέντρα του Γκαβέτσου ο Τζετούλιο απομάκρυνε με κεφαλιά. Η μπάλα έφτασε έξω από την περιοχή, απ’ όπου ο Σουρούνης με ξερό σουτ έστειλε τη μπάλα στο Γ της εστίας, 2-0.

Η ανάπαυλα ήταν μια καλή ευκαιρία για να συνέλθουν πρώτοι από όλους οι φίλαθλοι. Ήταν απίστευτο, ακόμη και οι πιο αισιόδοξοι τα είχαν χαμένα. Εντάξει, ο Ολυμπιακός είχε καλή παράδοση εναντίον των ξένων συγκροτημάτων που ερχόντουσαν στην Ελλάδα. Πριν από δυο μήνες είχε απειλήσει τη βραζιλιάνικη Γκρέμιο, αλλά όχι και τη Σάντος του Πελέ!!!

Όλοι περίμενα την εκδίκηση των Βραζιλιάνων στο β΄ ημίχρονο. Όταν μάλιστα κατόρθωσαν να μειώσουν το σκορ σε 2-1, ύστερα από ένα σουτ του Ζίτο που άλλαξε πορεία στο πόδι του Στεφανάκου, πολλοί προέβλεψαν την τιμωρία των μάγων της μπάλας. Στο 52΄ τα επεισόδια έπεσαν βροχή. Ο Σορμάνι έκανε αντιαθλητικό φάουλ στον Κοτρίδη, ο τελευταίος ανταπέδωσε, οπότε μπήκε στη φασαρία και ο Κουτίνιο μοιράζοντας ξύλο δεξιά και αριστερά με αποτέλεσμα να αποβληθεί. Στο 75΄ ο Σιδέρης με σέντρα έστειλε τη μπάλα στο δοκάρι, στην επιστροφή ο Ποσειδών μεταβίβασε στον Κ. Παπάζογλου, ο οποίος από τα 5 μέτρα έστειλε κεφαλιά άουτ. Ως το 90΄ οι βολίδες του Πέπε και του Πελέ δεν βρήκαν στόχο και το παιχνίδι έληξε με θριαμβευτή τον Ολυμπιακό με 2-1. Με το σφύριγμα ο κόσμος αλλοπαρμένος ξεχύθηκε στους δρόμους της Αθήνας. Ατέλειωτα καραβάνια από λεωφορεία, φορτηγά, ταξί και μοτοσικλέτες έκαναν παρέλαση προς το Πασαλιμάνι.

Την άλλη μέρα, τα μέσα ενημέρωσης σχολίαζαν με διθυραμβικά σχόλια μέσα σε ένα κλίμα υπερβολής και ελληνολατρίας. Η αθλητική Ηχώ έγραψε: «Αυτός είναι ο Ολυμπιακός! Είναι η Ελλάς, ο Μαραθώνας, είναι οι Θερμοπύλες». Η ΟΜΑΔΑ θεώρησε ότι ο Ολυμπιακός «ετίμησε την Ελλάδα και την Ευρώπη». Το φως των Σπορ έγραψε για ημίθεους και άλλα τέτοια. Το ίδιο και οι παράγοντες της χώρας. Ο διάδοχος του θρόνου Κωνσταντίνος εκτιμούσε ότι ήταν μια επιτυχία που θα συζητηθεί στο εξωτερικό. Οι ίδιοι οι Βραζιλιάνοι ομολόγησαν τη δίκαιη νίκη του Ολυμπιακού. Ο Πελέ διαβεβαίωνε ότι «αν παίξουμε δέκα φορές με τον Ολυμπιακό θα τον κερδίσουμε και τις δέκα. Όμως σήμερα μπορούσε να μας κερδίσει με μεγαλύτερο σκορ. Την πάθαμε όπως η εθνική Ουγγαρίας στο Μουντιάλ του 1954». Απέδωσαν ωστόσο την ήττα τους στο δυναμικό παιχνίδι των αντιπάλων. Οι απεσταλμένοι των βραζιλιάνικων εφημερίδων χαρακτήρισαν κορυφαίους τους Στεφανάκο και Πολυχρονίου, αναγνωρίζοντας ότι ο δεύτερος εξαφάνισε τον Πελέ. Οι ανταποκριτές του Φρανς Φουτμπώλ μετέφεραν την έκπληξή τους για το αποτέλεσμα. Ο Γάλλος δημοσιογράφος μίλησε ρεαλισμό από μέρους των παιχτών του Ολυμπιακού, που κατόρθωσαν να δαμάσουν το βιρτουόζικο παίξιμο των Βραζιλιάνων.

Που βρισκόταν η αλήθεια; Μάλλον στο έξυπνο και μελετημένο παιχνίδι του Ολυμπιακού. Ο Σιμονόφσκι είχε δει τη Σάντος στα προηγούμενα παιχνίδια και είχε διαπιστώσει πως το εξουθενωτικό man to man σε παίκτες κλειδιά θα έφερνε προβλήματα στην ανάπτυξη της Σάντος, θα τους εκνεύριζε και θα τους οδηγούσε σε σπασμωδικές αντιδράσεις (αντιαθλητικές ενέργειες, διαμαρτυρίες, φασαρίες κλπ.). Οι παίκτες του ολυμπιακού με συνεχές κυνηγητό της μπάλας, με ψυχή, με πείσμα και φανατισμό για τη μεγάλη νίκη κατάφεραν εκείνο που πριν τον αγώνα έμοιαζε ακατόρθωτο. Να νικήσουν τη Σάντος. Τέτοια διεθνή νίκη δεν είχε να παρουσιάσει το ελληνικό ποδόσφαιρο. Ο Ολυμπιακός ήταν η μοναδική ομάδα στην Ευρώπη που έσπασε το αήητητο των Βραζιλιάνων. Το όνομα του ΘΡΥΛΟΥ έγινε γνωστό σε ολόκληρο τον κόσμο.

Τα πάντα Όλα(φ)!

Σε μία σπουδαία μεταγγραφή προχώρησε ο Ολυμπιακός, αποκτώντας για τρία χρόνια απο τη Γιουβέντους τον διεθνή Σουηδό κεντρικό αμυντικό, Όλοφ Μέλμπεργκ!

Η ανακοίνωση:

"Η Π.Α.Ε. ΟΛΥΜΠΙΑΚΟΣ ανακοινώνει την απόκτηση του Σουηδού διεθνή αμυντικού Όλοφ Μέλμπεργκ από τη Γιουβέντους. Ο ποδοσφαιριστής υπέγραψε τριετές συμβόλαιο συνεργασίας."

Ο "Βίκινγκ", με τη σπουδαία καριέρα σε ΑΙΚ, Σανταντέρ, Άστον Βίλα (έμεινε 7 χρόνια εκεί, έγινε αρχηγός της και λατρεύτηκε από τους οπαδούς) και Γιουβέντους προσθέτει αδιαμφισβήτητη ποιότητα και εμπειρία στο κέντρο της άμυνας, ενώ είναι σίγουρο πως και οι δύο Παπαδόπουλοι έχουν πολλά να μάθουν από αυτόν.

Εν αναμονή και των υπόλοιπων μεταγγραφικών κινήσεων, ας καλωσορίσουμε στην ερυθρόλευκη οικογένεια ένα αληθινό μαχητή, ένα παίκτη που σίγουρα ανεβάζει επίπεδο την ομάδα.

Välkomnande Olof!

Η καριέρα του Μέλμπεργκ: (εμφανίσεις - γκολ)

1995-96 Ντάγκερφορς 22 - 0

1996-98 ΑΙΚ 43 - 0

1998-2001 Σαντατέρ 97 - 1

2001-2008 Άστον Βίλα 260 - 7

2008-09 Γιουβέντους 23 - 2

Συζητήστε για τον νέο παικταρά της ομάδας στο φόρουμ των thrylos-fans.

Αφιερώματα στον Μέλμπεργκ από φίλους της Άστον Βίλα:






Με τη φανέλα της Γιουβέντους σκοράρει εναντίον της Ρόμα (πρώτο βίντεο) και της Λάτσιο (δεύτερο βίντεο):

Το Αγγλάνι * στο λιμάνι!

Την τρίτη του μεταγραφή για φέτος (μετά τους Ζαιρί και Πάρντο) ανακοίνωσε ο Ολυμπιακός, καθώς προχώρησε στην αγορά του δανεικού, έως προ ολίγων ωρών, Ματ Ντάρμπισιρ από την Μπλάκμπερν.

Η ανακοίνωση:

Η Π.Α.Ε. ΟΛΥΜΠΙΑΚΟΣ ανακοινώνει τη συμφωνία της με την Μπλάκμπερν, για την μετεγγραφή του ποδοσφαιριστή Ματ Ντάρμπισιρ.

Έτσι, αποκτήσαμε έναν παίκτη που πρόλαβε και λατρεύτηκε πολύ γρήγορα (και δικαίως) από τον κόσμο του Ολυμπιακού. Τόσο για τα κρίσιμα γκολ του - όταν μπαίνοντας ως αλλαγή (ως συνήθως) σκόραρε σχεδόν σε κάθε παιχνίδι, με αποκορύφωμα τα δύο γκολ στον τελικό με την ΑΕΚ - όσο και για το πάθος του για το ποδόσφαιρο που μετέδωσε και στους φιλάθλους.

Ποιος μπορεί να ξεχάσει το γκολ στο 96' με την ΑΕΚ, αγωνιζόμενος με διάσειση, όταν άλλοι ακόμη και με ελαφρύ τραυματισμό αρνούνται παίξουν και ψάχνουν δικαιολογίες;

Παίχτες σαν τον Ματ θέλουμε να βλέπουμε στην ομάδα μας. Παίχτες με πάθος για το άθλημα, με πίστη στη νίκη, που δεν φοβούνται να μπουν στη μάχη και να τα δώσουν όλα, παίχτες που μας θυμίζουν τι πραγματικά είναι το ποδόσφαιρο, χωρίς γκλαμουριές και δημοσιοσχεσιλίκι.

Η χρονική διάρκεια του συμβολαίου δεν έχει γίνει ακόμη γνωστή. Θέληση όλων μας φυσικά είναι να τον δούμε να τιμάει για πολλά χρόνια την ερυθρόλευκη.

Συζητήστε για τον πάικτη στο φόρουμ των thrylos-fans.

* Αγγλάνι = Άγγλος + Αλάνι

ΗΡΕΜΙΑ...ΚΑΙ ΚΑΛΟ ΚΑΛΟΚΑΙΡΙ!!!!

Προσωπικές υποχρεώσεις δεν επέτρεπαν στον «χαλαζία» να είναι κοντά σας, αλλά τώρα που κάποια ζητήματα πήραν το δρόμο τους...μπορούμε να συζητήσουμε θέματα της Ολυμπιακής οικογένειας. Η αλήθεια είναι πως ούτε κι εγώ ξέρω πως έχω κρατηθεί και δεν έχω μιλήσει τόσο καιρό. Παρακολουθώ τα όσα συμβαίνουν γύρω από τον Ολυμπιακό μας και βράζω σαν ηφαίστειο που είναι έτοιμο να εκραγεί. Ακούω και διαβάζω απίστευτα πράγματα και το χειρότερο είναι πως κάποιοι άνθρωποι θέλουν να λέγονται και Ολυμπιακοί.

Δεν ξέρω από που να αρχίσω και που να τελειώσω, αφού δεν υπάρχει ούτε και ένα τμήμα που να μη χρήζει σχολιασμού. Από τον ποδοσφαιρικό και μπασκετικό Ολυμπιακό μέχρι και τον ερασιτέχνη δεν συναντάμε πουθενά την ηρεμία. Ακόμα και οι ομάδες του συλλόγου μας, που σάρωσαν τους τίτλους έχουν τα δικά τους προβλήματα. Θα τα πούμε ξεχωριστά για τον καθένα, αφού τέτοια γεγονότα μόνο στον Ολυμπιακό πρέπει να συμβαίνουν. Ορισμένες καταστάσεις είναι για γέλια και για κλάματα και κάποιες άλλες για να σε εξοργίζουν και να σε βγάζουν από τα ρούχα σου.

Θα αρχίσουμε από την ομάδα μπάσκετ που είναι η μόνη, που δεν μας χάρισε κάποιο τίτλο κι έτσι κάποιοι θα βιαστούν να χαρακτηρίσουν τη χρονιά εντελώς αποτυχημένη. Είναι όμως η φετινή χρονιά αποτυχημένη για τον μπασκετικό Ολυμπιακό; Από άποψη τίτλων και μόνο μπορούμε να πούμε ότι η ομάδα ήταν απογοητευτική τη φετινή χρονιά. Αν όμως δεν σταθούμε στους τίτλους και τις διακρίσεις θα δούμε πως η ομάδα παρουσίασε το καλύτερο της πρόσωπο τα τελευταία χρόνια. Μα δεν πήρε κάποιο τίτλο θα μου πείτε οι περισσότεροι. Όχι φίλοι μου, δεν πήρε κάποιο τρόπαιο ο Ολυμπιακός των Αγγελόπουλων, αλλά έστειλε το δικό του μήνυμα. Ένα μήνυμα που λίγοι ως ελάχιστοι μπόρεσαν να λάβουν. Τι έλεγε αυτό το μήνυμα; Ότι ο Ολυμπιακός επέστρεψε...

Μπορεί να μην έφτασε στην κορυφή που όλοι τόσο πολύ επιθυμούμε, αλλά επέστρεψε εκεί που ανήκει...στην ΕΛΙΤ της Ευρώπης. Η κορυφή δεν κατακτιέται από τη μια μέρα στην άλλη κι αυτό πρέπει να το καταλάβουν οι πάντες. Χρειάζεται χρόνος και κόπος. Μήπως θυμάστε από πότε είχαμε να πάμε σε final four και να τερματίσουμε στην πρώτη θέση της κανονικής περιόδου; Μήπως ήταν στα τέλη της περασμένης δεκαετίας; Και τι να τα κάνουμε αυτά, αφού τίτλους δεν πήραμε θα πει κάποιος. Ως ένα βαθμό θα του δώσω δίκιο, αλλά μήπως θυμάται τις επιδόσεις του Ολυμπιακού τα περασμένα χρόνια; Οπότε η συμμέτοχη στα τελικά της Ευρωλίγκας και το απόλυτο πλεονέκτημα έδρας, μόνο ως θετικά μπορούν να χαρακτηριστούν. Η ομάδα μας, έκανε ακόμα ένα βήμα στο δρόμο προς την κορυφή κι αυτό δεν αλλάζει. Αυτό όμως πρέπει να το καταλάβουν όλοι και μάλιστα κάποιοι να σταματήσουν και τη γκρίνια.

Μια γκρίνια που για μένα είναι αδικαιολόγητη και ειδικά προς το πρόσωπο των αδερφών Αγγελόπουλων. Να γκρινιάζουμε γιατί δεν πήραμε κάποιο τίτλο να το καταλάβω, αλλά γκρίνια για τους Αγγελόπουλους δεν την ανέχομαι. ΔΕΝ τους αξίζει και πάρτε το όλοι σας χαμπάρι. Όσοι θεωρείτε υπεύθυνους της φετινής αποτυχίας τους Αγγελόπουλους, καθίστε και σκεφτείτε σε ποιο σημείο βρισκόταν ο Ολυμπιακός πριν τον αναλάβουν. Πήραν μια ομάδα που βολόδερνε μεταξύ φθοράς και αφθαρσίας κι από ομάδα καφενείο την κάνανε ομάδα. Πήρανε τον περίγελο της Ευρώπης, όπως τον είχε καταντήσει ο Σωκράτης Κόκκαλης και τον έκαναν ομαδάρα. Δεν αξίζει λοιπόν τέτοια συμπεριφορά στους αναμορφωτές του Ολυμπιακού. Αναγέννησαν την ομάδα μέσα από τις στάχτες της και την έκαναν πάλι δυνατή και ανταγωνιστική.

Έτσι λοιπόν σε αυτούς τους ανθρώπους αξίζει ο ανάλογος σεβασμός και η ευγνωμοσύνη όλων μας. Η αχαριστία δεν είναι δικό μας προσόν Εμείς οι Γαύροι εκτιμούσαμε και θα συνεχίσουμε να εκτιμάμε αυτούς που προσφέρουν για την αγαπημένης μας ομάδα. Ξέρουμε να αναγνωρίζουμε αυτούς που πραγματικά αγαπάνε τον Ολυμπιακό μας. Δε λέω να μην κάνουμε κριτική, αλλά μην φτάνουμε στο άλλο άκρο ισοπεδώνοντας τα πάντα. Λάθη γίνανε και πρέπει να διορθωθούν, αλλά δεν θα κατηγορήσω τους Αγγελόπουλους που χάθηκαν οι τίτλοι. Φταίνε αυτοί αν ο Γιαννάκης έχει κάποια κολλήματα ή αν ο Γκριρ δεν πήρε ποτέ εκείνο το σουτ στο Βερολίνο; Ίσα ίσα που έκαναν ότι καλύτερο μπορούσαν για να έχει ο Ολυμπιακός το ακριβότερο ρόστερ της ιστορίας του. Λέτε να μην σκέφτηκαν να αλλάξουν το Γιαννάκη; Και ποιον να έφερναν; Θα τον αλλάξουν όταν θα μπορούν να φέρουν κάποιον καλύτερό του και όχι κάποιον κατώτερό του. Αυτά συμβαίνουν με άλλο πρόεδρο.

Σταματήστε λοιπόν τη γκρίνια και τη μουρμούρα και δείξτε εμπιστοσύνη στους Αγγελόπουλους. Θα κάνουν και φέτος ότι καλύτερο για την ομάδα μας. Δεν θα την αφήσουν έτσι στο μεταγραφικό παζάρι. Και λεφτά θα δώσουν και παιχταράδες θα πάρουν. Δεν είναι χαζοί, άσχετα αν κάποιοι προσπαθούν να τους βγάλουν άμυαλους. Κατάφεραν να βάλουν τον Ολυμπιακό ξανά στο μπασκετικό χάρτη και να τον κάνουν επιθυμητό προορισμό για τους παίχτες που άκουγαν Ολυμπιακός κι έτρεχαν μακρυά, έτσι όπως είχε καταντήσει πριν αναλάβουν τη διοίκηση. Το ΝΒΑ τρέμει και μόνο στο άκουσμα τους. Έχουν τη δυνατότητα να χτυπήσουν όποιον επιθυμούν από το μαγικό κόσμο του ΝΒΑ και ο Ολυμπιακός μας να συζητιέται στο καλύτερο πρωτάθλημα του κόσμου. Να ξέρετε πως έχουν κτυπήσει την πόρτα παιχταράδων που αν θελήσουν να αφήσουν την Αμερική, το όνομά τους θα κάνει πάταγο στα δικά μέρη και το Βενιζέλος δεν θα χωράει τον κόσμο που θα πάει στην υποδοχή.

Τελειώνοντας με τα μπασκετικά θα ήθελα να κάνω μια αναφορά και στο κομμάτι της ελληνικής διαιτησίας. Την οποία και θεωρώ υπεύθυνη για την απώλεια του πρωταθλήματος. Μπορεί ο Ολυμπιακός να μην έπιασε υψηλά στάνταρ απόδοσης, άλλα ούτε και οι ακατονόμαστοι παρουσίασαν κάτι το εξαιρετικό. Γιατί λοιπόν να πρέπει να κερδίσουν πάση θυσία; Μπορεί κάποιο από τα κοράκια να μου δώσει την απάντηση; Ναι οι διαιτητές είναι άνθρωποι και κάνουν λάθη. Το καταλαβαίνω και το κατανοώ Αλλά δεν μπορεί όλα τα λάθη να είναι πάντα σε βάρος του Ολυμπιακού. Το θεωρούν λογικό και φυσιολογικό; Δεν είναι...πως να το κάνουμε;

Τώρα αν ψάξουμε λογική στον ποδοσφαιρικό Ολυμπιακό, το χρόνο μας θα χάσουμε κι ούτε πρόκειται να βρούμε. Τουλάχιστον όχι όσο είναι πρόεδρος ο Σωκράτης Κόκκαλης, ο οποίος έχει μια δικιά του λογική. Μια λογική που δεν έχει προηγούμενο ως προς τον προγραμματισμό και τον σχεδιασμό της ομάδας. Η ομάδα έκανε και φέτος άλλο ένα νταμπλ, αλλά ακόμα μια φορά ξεκινάει την προετοιμασία με νέο προπονητή. Μήπως θυμάστε από πότε σας είχε πει ο «χαλαζίας» ότι ο Βαλβέρδε αποτελεί παρελθόν; Για μένα καλά έκανε και τον άλλαξε ο πρόεδρος τον Ισπανό, αλλά με ποια λογική ο Κετσπάγια είναι ο κατάλληλος αντικαταστάτης; Επειδή μήπως μας απέκλεισε στον περσινό προκριματικό γύρο στον δρόμο για τους ομίλους; Καλώς ή κακώς αυτός θα είναι ο προπονητής μας, οπότε δεν θα αρχίσω να γκρινιάζω αν δεν δω το έργο του. Θα περιμένω να δω τι θα μας παρουσιάσει με το υλικό που θα έχει στη διάθεσή του.

Εκείνο όμως που δεν μπορώ να περιμένω, είναι η ενίσχυση της ομάδας μας. Δεν μπορεί να έχουμε στη διάθεσή μας χρόνο για να γίνουν μελετημένες κινήσεις και να περνάει ανεκμετάλλευτος Με έχει κουράσει αυτή η έλλειψη προγραμματισμού και οφείλεται στο γεγονός και μόνο πως η διοίκηση μας είναι τραγική. Δεν μπορεί να φτάνουμε στο ξεκίνημα της προετοιμασίας και να μην έχουν καταφέρει να ξεκαθαρίσουν τι θα γίνει με παίχτες που υπήρχαν στο ρόστερ και ανήκουν στην ομάδα. Ως προς αυτό έπρεπε να έχουν ξεκαθαρίσει νωρίτερα το τοπίο και να ξέρουμε τι μας γίνεται. Δεν μπορεί να πηγαίνουμε σε ακόμα έναν προκριματικό και να μην έχουμε ένα δυνατό και ποιοτικό ρόστερ. Ποιος θα φταίει κύριε Κόκκαλη σε ενδεχόμενο αποκλεισμό; Μα φυσικά ο προπονητής που δεν μπόρεσε να αξιοποιήσει το ρόστερ της τσιγκουνιάς.

Αλλά πως να γίνουν μεταγραφές όταν περιμένουμε να γίνουν με λεφτά αλλωνών; Από πότε φωνάζω πως ο Σωκράτης θα κάνει πολυμετοχικό τον Ολυμπιακό; Μήπως θυμάται κανείς; Όταν θα γίνει η αύξηση και θα υπάρχει το ρευστό θα βγει και θα κοκορευτεί με τα λεφτά που άλλοι έδωσαν, γι αυτό μέχρι τότε θα τη βγάλουμε όσο το δυνατόν πιο οικονομικά μπορούμε. Το μόνο που εύχομαι είναι να μην είναι πολύ αργά για την ομάδα. Με ταχυδακτυλουργούς και πενταροδεκάρες πρέπει επιτέλους να καταλάβει ο πρόεδρος πως δεν μπορούμε να κάνουμε ομάδα ανταγωνιστική. Η Μπαρτσελόνα που ακόμα κι αυτός όπως μας είπε θα την έφτανε μέσα στη 3άδα έχει παιχταράδες. Όταν λοιπόν φέρει παίκτες σαν της Μπαρτσελόνα στον Ολυμπιακό, τότε ας αναλάβει ο ίδιος την τεχνική ηγεσία να του φύγει κι ο καημός και κανείς δεν θα του πει και τίποτα. Λίγη σοβαρότητα ζητάμε και να γίνουν μερικές καλές κινήσεις. Το φετινό καλοκαίρι προσφέρεται για πολλές καλές κινήσεις κι όχι απαραίτητα δαπανηρές.

Και κλείνοντας έχω να πω ότι στον ερασιτέχνη θα έπρεπε να ντρέπονται και να παραιτηθούν ομαδικώς. Αν δεν υπήρχε και η οικονομική στήριξη από συγκεκριμένα άτομα, τότε τι θα γινόταν; Ας βγουν και να μας δώσουν τον ισολογισμό του ερασιτέχνη από τη χρονιά που εφαρμόστηκε ο θεσμός των μελών...

Καλό καλοκαίρι σε όλους και να είμαστε καλά να τα ξαναπούμε από Σεπτέμβρη...Καλές βουτιές...!!!

Ομάδα Πρωταθλητών........διοίκηση ηλιθίων!

Εδώ και λίγη ώρα έπεσε και φέτος η αυλαία του πρωταθλήματος πόλο. Ο Ολυμπιακός για μια ακόμη φορά επιβεβαίωσε την ανωτερότητα του κατακτώντας τον τίτλο με 3-0 νίκες απέναντι στον Πανιώνιο. Το σημερινό, τρίτο στη σειρά, παιχνίδι βρήκε νικητή τον Θρύλο με 12-5. Η νίκη του Θρύλου πέρα από ένα ακόμα πρωτάθλημα οδήγησε την ομάδα μας και σε ένα ακόμα νταμπλ, μιας και είχε προηγηθεί η κατάκτηση του κυπέλλου Ελλάδος πριν λίγο καιρό. Η ανωτερότητα του Ολυμπιακού επιβεβαιώνεται και από το γεγονός οτι κατάφερε να ξεπεράσει εύκολα το εμπόδιο μιας εξαιρετικής ομάδας όπως ο Πανιώνιος.

Τα λόγια για το τμήμα πόλο είναι λίγα. Τι να πεις και πως να περιγραψεις μια ομάδα που πιθανότατα είναι μια εκ κορυφαίων στην ιστορία του Ελληνικού αθλητισμού με πολλαπλές εγχώριες και διεθνείς διακρίσεις. Τι να πεις για το τμήμα που μας κάνει να αισθανόμαστε περισσότερο Ολυμπιακοί από κάθε άλλο τμήμα του συλλόγου, και ας μας συγχωρέσουν οι υπόλοιποι αθλητές μας!

Τι να πούμε για τα παιδιά αυτά που τελείωσαν την χρονιά χωρίς ήττα αποδίδοντας ταυτόχρονα πόλο σπουδαίας ποιότητας. Τι να πεις γι' αυτά τα παιδιά που παίζουν απλήρωτοι εδώ και καιρό, μιας και έχουν μπλέξει με διοίκηση ανικάνων και ηλιθίων!

Ένα μεγάλο ευχαριστώ σε όλους τους ΛΕΒΕΝΤΕΣ του τμήματος πόλο!!! Σας ευχαριστούμε!!!

Και όσον αφορά τους ΗΛΙΘΙΟΥΣ ΚΗΦΗΝΕΣ της ΑΝΙΚΑΝΗΣ διοίκησης του ερασιτέχνη να φροντίσουν να πληρώσουν τόσο τα παιδιά του αντρικού τμήματος όσο και τις κοπέλες του πόλο!!! Σοβαρευτείτε ΗΛΙΘΙΟΙ και πάψτε να παίζετε με την ιστορία του συλλόγου.......γιατί θα σας πάρει, ο λαός του Θρύλου, και θα σας σηκώσει!!!

Die Hard (made in Piraeus)

Πολύ σκληρός για να πεθάνει αποδείχτηκε ο Ολυμπιακός, στον 3ο τελικό των πλέι οφ του φετινού πρωταθλήματος. Ο Θρύλος, κέρδισε με 74-70 (θα μπορούσε να είχε κερδίσει πολύ πιο εύκολα από οτι δείχνει το τελικό σκορ) τον παο και έφερε την σειρά στο 2-1. Μετά το αποτέλεσμα αυτό, ο Ολυμπιακός έχει τη δυνατότητα να μεταφέρει το παιχνίδι σε 5ο τελικό και πάλι στην έδρα του, αρκεί φυσικά να κάνει τη μεγάλη ανατροπή και να οδηγήσει τη σειρά στο 2-2 τη Δευτέρα (21:30), στο κλειστό των Ολυμπιακών Εγκαταστάσεων. Όπως και στον πρώτο τελικό, πρώτος σκόρερ της ομάδας του Πειραιά αναδείχθηκε ο Τζος Τσίλντρες με 23 πόντους, ενώ 16 πρόσθεσε ο Λιν Γκριρ, που σημείωσε καθοριστικούς πόντους στην τελευταία κρίσιμη 4η περίοδο, και 11 ο Γιώργος Πρίντεζης, που έβγαλε... ασπροπρόσωπη τη φροντ λάιν των γηπεδούχων, αφού μάζεψε και 11 ριμπάουντ, χάνοντας ωστόσο αμέτρητα εύκολα λέι απ κάτω από το καλάθι των φιλοξενούμενων καθώς και πολλές ελεύθερες βολές.

Με κορυφαίους τους Λιν Γκιρ και Νίκολα Βούιτσιτς, ο Ολυμπιακός οικοδόμησε διαφορά 12 πόντων στο πρώτο δεκάλεπτο (22-10) με μηδέν λάθη (έναντι πέντε του Παναθηναϊκού) και 4/7 τρίποντα. Ο Παναθηναϊκός είχε προηγηθεί 0-2 με καλάθι του Νίκολα Πέκοβιτς (ακολούθησε το επιμέρους 22-8 της ομάδας του Πειραιά), σκορ που δεν άλλαξε για τα πρώτα τέσσερα λεπτά της αναμέτρησης, ενώ ο Θοδωρής Παπαλουκάς υπέστη διάστρεμμα στο 3ο λεπτό, έφτασε υποβασταζόμενος από τον γιατρό του Ολυμπιακού μέχρι τον πάγκο και δεν αγωνίστηκε ξανά. Κάπου εκεί μίλησε η Σέρβικη μαγκιά. Ο Τεόντοσιτς αντικατέστησε τον αρχηγό των «ερυθρόλευκων», οι οποίοι προηγήθηκαν 10-4. Στα δύο τρίποντα από Διαμαντίδη και Φώτση, ο Ολυμπιακός «απάντησε» με τρία τρίποντα από Γκριρ, Χαλπερίν και Τσίλντρες, ενώ έμμεσο τρίποντο πέτυχε και ο Βούιτσιτς με καλάθι και εύστοχη βολή σε μηδέν χρόνο.

Η αστοχία, όμως, των γηπεδούχων στα δίποντα (4/15 στην πρώτη περίοδο και 7/27 στο πρώτο 20λεπτο) ήταν κάτι που εκμεταλλεύτηκε ο Παναθηναϊκός στο δεύτερο δεκάλεπτο. Με κλειδί την άμυνα, την υπεροχή στον τομέα των αμυντικών ριμπάουντ και ηγέτη τον Δημήτρη Διαμαντίδη, ο οποίος έφτασε τους 12 πόντους στο ημίχρονο, οι φιλοξενούμενοι πραγματοποίησαν επιμέρους σκορ 1-13 και ισοφάρισαν σε 23-23. Σημαντική η παρουσία του Μάικ Μπατίστ στη ρακέτα, όπως και οι πόντοι του Σαρούνας Γιασικεβίτσιους. Ο Πρίντεζης «ξεκόλλησε» την ομάδα του έξω από τα 6.25 (27-25) και στη συνέχεια Γιαννάκης και Ομπράντοβιτς επέλεξαν σχήματα με τρεις κοντούς, τους Τεόντοσιτς, Χαλπερίν και Γκριρ για τον Ολυμπιακό και τους Διαμαντίδη, Σπανούλη, Νίκολας για τον Παναθηναϊκό. Το τρίποντο του Τσίλντρες επέτρεψε στον Ολυμπιακό να προηγηθεί 30-28 και με καλάθι του ίδιου 32-28, αλλά αυτή ήταν η τελευταία φορά μέχρι το ημίχρονο που οι γηπεδούχοι είχαν την πρωτοπορία. Πέντε διαδοχικοί πόντοι του Διαμαντίδη και δύο καλάθια από Νίκολας και Πέκοβιτς επέτρεψαν στον Παναθηναϊκό να πάει στο +3 (36-39) στα αποδυτήρια στο ημίχρονο.

Αυτό το μικρό προβάδισμα διατήρησαν οι «πράσινοι» στο μεγαλύτερο μέρος της 3ης περιόδου, παρουσιάζοντας πολυφωνία στην επίθεση (Φώτσης, Σπανούλης, Πέκοβιτς, Γιασικεβίτσιους και Νίκολας), την ώρα που με 10 δικούς του πόντους (και 21 συνολικά στο 30΄) ο Τζος Τσίλντρες «κρατούσε» τους γηπεδούχους στη διεκδίκηση της πρώτης νίκης στους τελικούς. Με δικά του καλάθια, ο Ολυμπιακός προηγήθηκε 42-41 και αργότερα μείωσε σε 47-49. Πόντο-πόντο πήγαν μέχρι το 30΄ οι δύο «αιώνιοι»... ο Γιασικεβίτσιους διαμόρφωσε το 50-52 με τρίποντο, ενώ ο Γιώργος Πρίντεζης με γκολ φάουλ (από τον Ντούσαν Σάκοτα) έδωσε και πάλι το προβάδισμα στην ομάδα του (53-52). Η τρίτη περίοδος έληξε με τον Παναθηναϊκό να προηγείται 54-53 με δίποντο του Σπανούλη και εντυπωσιακή τάπα του...ξεχασμένου Μιχάλη Πελεκάνου στον Σαρούνας Γιασικεβίτσιους.

Μάχη σώμα με σώμα ήταν ολόκληρη η 4η περίοδος. Από τη μία ο Λιν Γκριρ και από την άλλη ο Σαρούνας Γιασικεβίτσιους, πήραν πρωτοβουλίες στην επίθεση για Ολυμπιακό και Παναθηναϊκο, αντίστοιχα. Ο Πέκοβιτς έδωσε «αέρα» 4 πόντων στους «πράσινους» (60-64). Έξω από τα 6.25, ο Τεόντοσιτς έδωσε το έναυσμα για νίκη στους συμπαίκτες του, ο Νίκολας διαμόρφωσε το 63-66 και ο Γκριρ με δύο βολές μείωσε στο καλάθι (65-66), ενώ αμέσως μετά έδωσε προβάδισμα 67-66 στους γηπεδούχους, 1.42 πριν από τη λήξη. Άστοχος σε τρίποντο ο Νίκολας, άστοχος σε προσπάθεια για τρίποντο και ο Γκριρ με εναπομείναντα χρόνο 40 δευτερόλεπτα, αλλά το επιθετικό ριμπάουντ του Τσίλντρες αποδείχτηκε καθοριστικό. Ο Πρίντεζης «νίκησε» μόνος του τη φροντ λάιν του Παναθηναϊκού (69-66), κέρδισε και το φάουλ, αλλά αστόχησε στη βολή, 27,7΄΄ πριν το τέλος. Η λάθος πάσα του Γιασικεβίτσιους (ύστερα από ολοκάθαρα βήματα, με τον Λάρι να καταπίνει για μια ακόμη φορά την σφυρίχτρα του) επέτρεψε στον Γκριρ να κερδίσει το φάουλ από τον Σπανούλη και με 2/2 βολές να δώσει για πρώτη φορά μετά την πρώτη περίοδο προβάδισμα με 5 πόντους (71-66) στον Ολυμπιακό. Κι εκεί που οι φίλαθλοι των γηπεδούχων είχαν αρχίσει τους πανηγυρισμούς, ο Λιθουανός διεθνής γκαρντ του Παναθηναϊκού (και μοναδικός αξιόλογος παίκτης από το πράσινο αστείο), Σαρούνας Γιασικεβίτσιους, με ένα τρίποντο από τα 8 μέτρα μείωσε σε 71-69, αλλά στη ρουλέτα των βολών ο Ολυμπιακός πήρε αυτό που ήθελε, μειόνοντας της σειρά στο 2-1.

Πλέον, όλα τα βλέμματα στρέφονται στον 4ο τελικό στο κλειστό των Ολυμπιακών Εγκαταστάσεων (πιο γνωστό ως Χόμπιντον), όπου ο Ολυμπιακός, καλείται να παρουσιαστεί στο παρκέ σαν καμικάζι, με σκοπό να προκαλέσει ένα ..."Περλ Χάρμπορ" στην ομάδα με την αλογοτροφή για σύμβολο, να οδηγήσει τη σειρά στο 2-2 και να ξαναφέρει τους τελικούς, στο σπίτι μας! Χειρούργοι διαιτητές του 3ου τελικού ήταν ο Βορεάδης (σιγά μην έλειπε ο Λάρι από το πάρτι), ο Χριστοδούλου και ο Τανατζής. Αλλά μάλλον πρέπει να σταματήσουμε να τους αναφέρουμε. Έτσι και αλλιώς, κάθε χρόνο, τρεις από τους 6-7 γνωστούς θα είναι. Αφήνει τα πράγματα στη τύχη τους ο Φρόντο ?

Σχολιάστε τον αγώνα στο φόρουμ των thrylos-fans.net!

Τα δεκάλεπτα: 22-10, 36-39, 53-54, 74-70.
ΟΛΥΜΠΙΑΚΟΣ (Παναγιώτης Γιαννάκης): Παπαλουκάς, Πελεκάνος, Τσίλντρες 23 (3), Βούιτσιτς 8, Μπουρούσης 6, Χαλπερίν 5 (1), Γκριρ 16 (2), Πρίντεζης 11 (1), Έρτσεγκ, Τεόντοσιτς 5 (1).

Το σκληρό bras de fer της Δευτέρας...

Πολλοί ήταν εκείνοι που μετά την ήττα στο ΣΕΦ από τον ''παντοτινό πρωταθλητή καρπαζιάς σε όλα τα σπορ'' άρχισαν να κράζουν το προπονητή,τη διοίκηση και τους παίκτες και να τους χαρακτηρίζουν λιγόψυχους,ηττοπαθείς.Ζήτησαν εν ολίγοις το γενικό ξήλωμα της ομάδας προκειμένου ο Ολυμπιακός να βρεθεί σύντομα στη κορυφή.

Δυστυχώς όλοι οι παραπάνω ξεχνούν τα όσα έχουμε πετύχει ως τώρα και τα διαγράφουν εξαιτίας κάποιων ηττών από τον αιώνιο αντίπαλο μας.Δεν λέω όλοι έχουν δίκιο και οι απογοητευμένοι και οι περισσότερο αισιόδοξοι για τη συνέχεια με τη κριτική που ασκούν.Καλώς ή κακώς όλοι μας θέλουμε τον Ολυμπιακό ψηλά και επιδιώκουμε να φτάνουμε στη κορυφή και να κερδίζουμε κύπελλα.Το βασικό είναι οτι δεν αρέσει σε κανένα η νοοτροπία λούζερ που καλώς ή κακώς τείνει να περάσει στο dna μας σιγά σιγά μετά τα στραπάτσα που δεχόμαστε σε ένα και μόνο άθλημα το μπάσκετ.Καλό όμως είναι να είμαστε ισορροπημένοι δηλαδή και ρομαντικοί και ρεαλιστές ταυτόχρονα.

Ευτυχώς το ελληνικό μπάσκετ διαθέτει δυο πολύ καλές ομάδες οι οποίες πρόσφατα απέδωσαν ένα υπέροχο θέαμα στο Βερολίνο και που η αλήθεια είναι οτι άδικα δεν έπαιξαν και οι δυο τους στο τελικό.Δυστυχώς πρωταθλητής έπρεπε να είναι μόνο ένας και αυτός κρίθηκε και ήταν αυτός που μόνο που γράφουμε το όνομα του βγάζουμε σπυράκια.Όλοι μας στεναχωρηθήκαμε γιατί θέλαμε τον Ολυμπιακό ψηλά και εκεινους από κάτω.Η αλήθεια όμως είναι οτι διαθέτουν μια πολύ καλύ ομάδα ένα δεμένο σύνολο που βρίσκεται μαζι εδώ και χρόνια και παίκτες που και λόγω ικανοτήτων και λόγω διαιτητικής βοήθειας έχουν φτιάξει χαρακτήρα νικητή.Εμείς από την άλλη μετά από 10 χρόνια καταφέραμε να φτάσουμε στο final 4 και να διεκδικήσουμε στα ίσα την είσοδο μας στο τελικό.Τόσα χρόνια η ομάδα μας ήταν ένα τίποτα.Όταν άλλοι έχτιζαν εμείς γκρεμίζαμε και ξαναχτίζαμε από την αρχή με παίκτες άλλοτε απλά καλούς και άλλοτε της πλάκας.Όλα αυτά τα χρόνια η διοίκηση μας ήταν ανύπαρκτη και εμπιστευτήκαμε προπονητές μετρίου επιπέδου και άλλους που ήταν τσαρλατάνοι του είδους και ανεπαρκείς.Βεβαίως υπήρξαν φορές που βρέθηκαν στον πάγκο μας και προπονητές αξιόλογοι όπως ο Κύριος Κασλάουσκας με τη διαφορά οτι και εκείνος έκανε ότι περνούσε από το χέρι του εμπιστευόμενος νεαρούς και εξελίξημους παίκτες έχοντας ένα χαμηλού επιπέδου μπάτζετ στα χέρια του να διαχειριστεί.Το θέμα όμως είναι οτι ποτέ μας με όλα αυτά δεν καταφέραμε να δημιουργήσουμε κάτι σταθερό ώστε σήμερα να έχουμε παραπάνω αξιώσεις να πετύχουμε.

Φέτος ήταν η εξάιρεση.Η ομάδα μας έφτασε στο φάιναλ 4 και αντικειμενικά παρά τις όποιες δυσκολίες αντιμετωπίσαμε στο δρόμο μας η ομάδα μας έδειξε χαρακτήρα ενώ και σαν σύνολο και σαν μονάδες αποδείξαμε οτι και ψυχή έχουμε και στις δύσκολες στιγμές στεκόμαστε ο ένας κοντά στον άλλον και ξεπερνούμε τα εμπόδια.Όταν κάποιοι (σχεδόν όλοι) μας είχαν τελειωμένους η ομάδα του Παναγιώτη Γιαννάκη το πίστευε και πέτυχε μεγάλες νίκες στην Ισπανία με το φαβορί της διοργάνωσης Ταού και τη διόλου ευκαταφρόνητη Ρεάλ Μαδρίτης.Το ίδιο ο Παναγιώτης Γιαννάκης πέτυχε και το περασμένο χρόνο απέναντι στη μετέπειτα πρωταθλήτρια ευρώπης Τσσκα Μόσχας όταν μάλιστα όλοι μας είχαν ξεγραμμένους και μας υπολόγιζαν για μια ήττα της τάξεως των +20 πόντων.Κανείς σχεδόν δεν το πίστευε αλλά η ομάδα τα κατάφερε.Όχι μόνο νίκησε εκεί αλλα πέτυχε μια νίκη που άδικα δεν ήρθε με τελική διαφορά πόντων τους +20 .Τελικά φυσικά δεν τα καταφέραμε και ηττηθήκαμε στο ΣΕΦ αλλά αν πετυχαίναμε κάτι διαφορετικό θα ήταν και το περίεργο της υπόθεσης.Πετύχαμε και άλλες μεγάλες νίκες σε έδρες φωτιά...Τελ Αβίβ-Κάουνας ήταν μόνο μερικές από αυτές.Πότε συνέβησαν?όταν όλα έμοιαζαν στραβά και όταν η ομάδα έμοιαζε να αποκλείεται από τους ομίλους του τοπ 16 μετά από ήττα στο ΣΕΦ από τη Μακάμπι.Οι παίκτες του Παναγιώτη Γιαννάκη έδειξαν οτι έχουν καρδιά και ξέρουν να παλέυουν και να στέκονται και να δίνουν το καλύτερο τους εαυτό.

Φέτος η ομάδα του Ολυμπιακού μπορεί να έχει αδυναμίες και ελλαττώματα.Μπορεί να υστερεί σε κάποιους τομείς του παιχνιδιού όπως όλες οι ομάδες της ευρώπης και του κόσμου αλλά παραμένει ΟΜΑΔΑ.Ο Παναγιώτης Γιαννάκης ξέρει και να υπερασπίζεται τους παίκτες του και να τους εμψυχώνει και να παλεύει και να βγάζει τη κατάλλη στιγμή τον καλύτερο τους εαυτό.Προπονητής τσαρλατάνος δεν ήταν και δεν θα γίνει ποτέ.Ο Παναγιώτης Γιαννάκης είναι παιδί της Νίκαιας και το μπάσκετ το γνωρίζει όσο κανείς στον ελληνικό χώρο.Το μπάσκετ για εκείνον είναι ο μισός του εαυτός.Απο πιτσιρίκι μάτωνε στα τσιμέντα με τη σπυριάρα στα χέρια...πάνε κοντά 40 χρόνια τώρα.Ευτυχώς για εκείνον μεγαλόυργησε και ως παίκτης έχοντας ένα μεγάλο δάσκαλο δίπλα του τον Γιάννη Ιωαννίδη ο οποίος του μετέφερε με το καλύτερο τρόπο τα μαθήματα της ζωής μέσα στον αγωνιστικό χώρο.Για τον Παναγιώτη Γιαννάκη το μπάσκετ είναι μια φιλοσοφία ζωής και όχι ένα απλό άθλημα.Αυτά καταφέρνει και τα περνάει με το χρόνο και στους παίκτες του και τους πλάθει σιγά σιγά πρωταθλητές.Το κακό είναι οτι αυτό δεν γίνεται να το καταφέρει κανείς από τη μια μέρα στην άλλη επομένως χρειάζεται αυτό που έχει γίνει και το ''΄μότο'' του δηλαδή ΥΠΟΜΟΝΗ.Μπορεί πολλοί να τον έχουν πάρει στη πλάκα να τον ειρωνεύονται να τον κοροιδεύουν αλλά δυστυχώς είναι απαραίτητο συστατικό για να έρθει η ομάδα εκεί που της αξίζει.Νομίζει κανείς οτι τυχαία αναφέρει συνεχώς αυτή τη λέξη?

Μερικοί ξεχνούν το πραγματικό στόχο του Ολυμπιακού και περιορίζονται στα θέλω τους.Ναι και εγώ και ο Αγγελόπουλος και ο Γιαννάκης και οι παίκτες και καθένας θέλει τίτλους εδώ και τώρα ναι και εγώ είμαι πορωμένος γαύρος που απογοητεύεται από τις καρπαζιές και τις σφαλιάρες και το εγώ μου μου λέει να το γυρίσω στο ποδόσφαιρό που βλέπω μόνο χαρές.Τα πράγματα όμως δεν είναι έτσι.Βασικός στόχος φέτος του Όλυμπιακού ήταν και είναι το πρωτάθλημα και η συμμετοχή στο φάιναλ 4 του Βερολίνου.Το δεύτερο το πετύχαμε ενώ το πρώτο το διεκδικούμε ακόμα.Στόχος όμως βασικός ήταν και είναι να δημιουργήσουμε μια ομάδα που μέσα στα επόμενα 5 χρόνια θα γίνει κυρίαρχος στον ευρωπαικό χώρο.Δεν το λέω εγώ το λέει ο Αγγελόπουλος στον οποίο ανήκει η ΚΑΕ (κατά ένα μεγάλο μέρος τουλάχιστον) και ο προπονητής της ομάδας μας.

Είτε χαθεί το πρωτάθλημα είτε όχι η ομάδα δεν μπορεί σε καμία περίπτωση να χαρακτηριστεί αποτυχημένη.Φέτος πέτυχε πολλά και αύριο θα πετύχει ακόμα περισσότερα.Φέτος δείξαμε οτι ο Ολυμπιακός σιγά σιγά επανέρχεται στο θρόνο του και δημιουργεί κάτι πολύ δυνατό.Τι λείπει?λείπει η εμπειρία των παικτών μας,λείπουν τα μαθήματα,λείπουν οι τίτλοι,λείπουν οι λεπτομέριες των τελευταίων 10 δευτερολέπτων αλλά περισσότερο από όλα λείπει η ψυχική ένωση των οπαδών με την ομάδα μπάσκετ.Σιγά σιγά όλα έρχονται με το χρόνο και τις επιτυχίες.Όταν όλα θα φτιάξουν θα έρθει και το τελευταίο και θα δέσει το γλυκό της απόλυτης επιτυχίας.Τότε ο Ολυμπιακός θα είναι κυρίαρχος .Τα βήματα πολλοί πιστεύουν οτι είναι αργά η πραγματικότητα όμως είναι τελείως διαφορετική.

Πως θα είναι η ζωή στο μπάσκετ μετά από 5 χρόνια?μαντεύω τι θα λένε οι ομοιδεάτες μου ''οταν άλλοι ονειρεύονταν μια ευρωλίγκα κάποιοι άλλοι ονειρεύονταν μια ευρωλίγκα αλλά ΝΒΑ και προετοίμαζαν την ομάδα σε αυτές τις βάσεις'' η προετοιμασία ήδη έχει γίνει τα πάντα στο λιμάνι είναι στημμένα σε αυτή τη λογική από τα καθίσματα,το γήπεδο που σύντομα θα ανεγερθεί,τους πίνακες που θα αλλάξουν,τα αποδυτήρια κτλ κτλ.Ο Ολυμπιακός χτίζεται για το κλειστό πρωτάθλημα της ευρωλίγκας προκειμένου να είναι έτοιμος εγκαίρως.Το 5ετες πλάνο των Αγγελοπουλαίων έχει να κάνει με αυτό.

Παρόμοιο χρονικό ορίζοντα είχε δώσει κάποτε και ο Σωκράτης Κόκκαλης στον Γιάννη Ιωαννίδη μόνο που δεν πρόλαβε ο ίδιος να εξαντλήσει τη 5ετια αφού μετά τα 4 χρόνια ο ψυχισμός του είχε χαλάσει από κάποιους που του έκαναν πόλεμο περισσότερο για τις πολιτικές του πεποιθήσεις παρά για τα αγωνιστικά θέματα της ομάδας.Παρόλα αυτά ο μεγάλος ξανθός πήρε τίτλους,πήρε ντάμπλ και ο Ολυμπιακός δίδαξε μπάσκετ όλη την ευρώπη για 4 χρόνια ενώ σύντομα η ομάδα έφτασε και στη κορυφή όχι με αυτόν αλλά εξαιτίας και αυτού.Οι παίκτες και τότε ήταν σχεδόν όλοι τους οι ίδιοι.Παίκτες με ψυχή και καρδιά πρωταθλητή που ήξεραν να παλέυουν στις δυσκολίες και να φέρνουν εις πέρας την όποια δυσκολία αντιμετώπιζαν.Δεν έγινε από τη μια μέρα στην άλλη.Ο ''ξανθός'' τους είχε περάσει τα δικά του μηνύματα ζωής μέσω του μπάσκετ και με τη σκληρή δουλεία πέτυχε το στόχο του.

Πότε το κάστρο έπεσε και χτίστηκε ένα άλλο κάστρο που ακόμα μας πληγώνει?όταν κάποιος αποφάσισε να βάλει μπουρλότο στα θεμέλια και να ρίξει το κάστρο μαζί και όλους όσους ήταν πάνω σε αυτό.Ευτυχώς ένα παιδάκι ήταν εκτός κάστρου είδε το γενικό χαμό και αποφάσισε να το ξαναχτίσει.Το κάστρο βρίσκεται στα τελειώματα λοιπόν και μένουν οι τελευταίες πινελιες στα χρώματα του.Δυστυχώς το πιο λαμπερό κάστρο που βρίσκεται δίπλα μας δεν έχει τις ίδιες τάσεις αυτοκαταστροφής.Ευτυχώς από την άλλη το χρώμα του γερνάει και όσες πινελιές και να βάλει αποκλείεται να είναι τόσο φωτεινό όσο το νέο κάστρο που δημιουργείται. ''ο καιρός γάρ εγγύς'' λοιπόν.

Τι γίνεταί στο σήμερα ή μάλλον από Δευτέρα μιλώντας στη κυριολεξία?

Η πραγματικότητα περιγράφεται με λίγα λόγια παραπάνω.Ο καλός έχει το πάθος,την όρεξη,το κέφι,τον τσαμπουκά,την θέληση να αποτυνάξει από πάνω του την ταμπέλα του λούζερ,τον προπονητή του ήθους της μαχητικότητας της συγκέντρωσης και της υπομονής,τη διοίκηση του οράματος,τους παίκτες που πεινούν για τίτλους και που παλεύουν και τη κατάλληλη στιγμή γυρίζουν τη κατάσταση υπερ τους.

Ο κακός έχει ένα πιο δουλεμένο συνολο,ένα πολύ καλό προπονητή που σκυλιάζει με κάθε στραβό στην ομάδα του,τους παίκτες νικητές και τις μεγάλες προσωπικότητες που είναι συνηθισμένοι στις νίκες και στους τίτλους,διοίκηση της πρόκλησης και του πνευματικού χουλιγκανισμού,την αβάντα της διαιτησίας,την αβάντα των ΜΜΕ και όλων των ενωμένων υπερ του κατεστημένου ΑΡΔ όλης της Ελλάδας.

Ποιός θα είναι ο νικητής σε αυτό το bras de fer?

Αν μου ζητούσε κανείς να ποντάρω τα λεφτά μου σε κάποιο δεν θα το έκανα σε καμία περίπτωση έστω και αν το μάτς διεξάγεται στο κλειστό του ΟΑΚΑ ένα γήπεδο φωτιά που σχεδόν κανείς δεν το αλώνει ποτέ.Η ομάδα του Πειραιά είναι ομάδα με τα όλα της και δεν το βάζει κάτω με τη πρώτη δυσκολία που θα αντιμετωπίσει.Η ομάδα του Πειραιά ακόμα και στο μακρινό παρελθόν (έστω και με άλλους πρωταγωνιστές) πέτυχε να ανέβει τα σκαλια της επιτυχίας ξεπερνώντας αντιπάλους όπως ο μεγάλος Παοκ με ντεσαβαντάζ έδρας,ο μεγάλος Αρης όντας τιμωρημένος,ο μεγάλος παναθηναικός του Νίκου Γκάλη με νίκη στη Γλυφάδα και να βρεθεί στη κορυφή.Το ίδιο κατάφερε μια φορά και ένα καιρό στην ευρώπη όταν έφτασε στη κορυφή ξεπερνώντας με ντεσαβανταζ έδρας τους πράσινους και την ισχυρή Παρτιζάν. Ο μεγάλος Ολυμπιακός στις μεγάλες του επιτυχίες τα έχει καταφέρει όταν όλα έμοιαζαν εναντίων του.

Όσοι αρέσκονται στο τζόγο ομοιδεάτες μου και μη ας επιλέξουν την έυκολη λύση εγώ που δεν ασχολούμαι με αυτό το σπορ δεν επιλέγω καμία αλλά τίποτα μα τίποτα δεν θα μου κάνει εντύπωση από Δευτέρα και μετά.Η πραγματικότητα λέει οτί η πραγματική διαφορά των δύο ομάδων όπως έχει φανεί στα 3 τελευταία ματς είναι στους 2 πόντους...και αν το τρίποντο επιτέλους μπεί?ανατροπή έδρας και επιστροφή στο ΣΕΦ όπου ο Ολυμπιακός δεν ξαναχάνει.Όρισμένες φορές σκέφτομαι οτι η ιστορία επαναλαμβάνεται.Για να φτάσουμε στη κορυφή τότε υπερπηδήσαμε εμπόδια εξεπέραστα και στην ελλάδα και στην ευρώπη.Κάποτε κερδίσαμε το πρωταθλητή ευρώπης του Παρισιού με 35 πόντους μέσα στο ΣΕΦ και ξεδώσαμε...τότε ήταν κάπως έτσι τα πράγματα σε δέκα μέρες ίσως είναι κάπως έτσι και να έχουμε ξεδώσει με την ανατροπή έδρας και την επίτευξη του απίθανου-απίστευτου.

Συμβουλή προς ομοιδεάτες και αλλόφρονες...κρατάτε πισινή και περιμένετε να παιχτεί και η συνέχεια του έργου...να είστε έτοιμοι για νίκη ακόμα και για συντριβη.Ίσως οι δυο καλύτερες ομάδες της ευρώπης αναμετρώνται στους τελικούς της Α1 και τίποτα δεν είναι απίθανο.

Και για να μην το ξεχάσω...ο ψεύτης και ο κλέφτης τον πρώτο χρόνο χαίρεται λέει μια λαική μας παροιμία... ας το έχουμε στο μυαλό μας δεν κάνει κακό!!!

Γοργόνες ΠΡΩΤΑΘΛΗΤΡΙΕΣ

Ο Ολυμπιακός στέφθηκε πρωταθλητής Ελλάδας στο γυναικείο πόλο, καθώς στον πέμπτο αγώνα της σειράς των τελικών επικράτησε στο κολυμβητήριο του Λαιμού της γηπεδούχου και πρωταθλήτριας Ευρώπης Βουλιαγμένης με 10-9, κάνοντας το 3-2 στις μεταξύ τους αναμετρήσεις. Πρόκειται για μια πολύ μεγάλη επιτυχία για τις "ερυθρόλευκες", καθώς αυτός είναι ο πρώτος τίτλος τους από συστάσεως της Α1 εθνικής κατηγορίας Γυναικών. O Θρύλος έχει ακόμη κατακτήσει άλλα δύο πρωταθλήματα (1995, 1998), από τότε που υφίσταται εθνική κατηγορία στο άθλημα.

Οι γοργόνες της ομάδας έδειξαν από την αρχή της σειράς καρδιά και ψυχή πρωταθλητή, και στο τέλος επιβραβεύτηκαν με τον καλύτερο τρόπο για την προσπάθειά τους. Στο τελευταίο παιχνίδι, οι "ερυθρόλευκες" ήταν ανώτερες σχεδόν σε όλη την διάρκεια της αναμέτρησης και θα ήταν πραγματικά άδικο να χαθεί αυτό το πρωτάθλημα, για ένα μπλάκ άουτ 4-5 λεπτών, που έδωσε την ευκαιρία στο ΝΟΒ να διεκδικήσει μέχρι τέλους τον τίτλο.

Τα δύο πρώτα οκτάλεπτα ήταν άκρως ισορροπημένα στο σκορ, με τον Ολυμπιακό να καταφέρνει να περάσει με 5-4 στο ημίχρονο και με 7-4 στα μισά του τρίτου οκταλέπτου. Με ένα απίστευτο μπλάκ άουτ της ομάδας του Χάρη Παυλίδη και με σερί 4-0 ο ΝΟΒ πέρασε μπροστά με 8-7, 4΄45΄΄ πριν το τέλος, αλλά το γκολ της Μανωλιουδάκη έφερε εκ νέου τον αγώνα στα "ίσια". Στην αμέσως επόμενη επίθεση η Χρυσικοπούλου έκανε το 9-8 για τις γηπεδούχες, όμως ο Ολυμπιακός είχε παίκτρια παραπάνω στις τελευταίες δύο επιθέσεις και το εκμεταλλεύτηκε άριστα σκοράροντας ισάριθμες φορές, αρχικά με την Τομάσκοβιτς και εν συνεχεία με την Αβραμίδου, για να φτάσει εντυπωσιακά στην κατάκτηση του πρωταθλήματος.

Με τη λήξη του αγώνα, ο προπονητής Χάρης Παυλίδης και οι αθλήτριες του πανηγύρισαν έξαλλα την κατάκτηση του τροπαίου, μαζί με τον κόσμο του Ολυμπιακού!

Σχολιάστε μια ακόμη κατάκτηση πρωταθλήματος για φέτος, στο φόρουμ των thrylos-fans.net!

Τα οκτάλεπτα: 2-2, 2-3, 2-2, 3-3

Βουλιαγμένη (Αλεξία Καμμένου): Ντελ Σότο, Τσουκαλά 1, Μελιδώνη 2, Αλεξάκη, Λιόση, Βαν Νόρμαν 1, Ασημάκη 2, Ρουμπέση 1, Γερόλυμου 1, Χρυσικοπούλου 1, Κουτέλη, Λαρά, Κούβδου, Δρίμη, Παντελίδου.

ΟΛΥΜΠΙΑΚΟΣ (Χάρης Παυλίδης): Μυλωνάκη, Σμιτ 2, Ψούνη, Μανωλιουδάκη 1, Αβραμίδου 4, Μαυρέλου, Τομάσκοβιτς 1, Αντωνάκου 2, Μπαλωμενάκη, Κοτσαύτη, Μωραΐτη, Λεοντσίνη, Σουν Γιάτινγκ.

Το φιλμ του αγώνα:

Πρώτο οκτάλεπτο
1-0 Τσουκαλά, γκολ από την περιφέρεια.
1-1 Αντωνάκου, γκολ από την περιφέρεια.
1-2 Αβραμίδου, γκολ με παίκτρια παραπάνω.
2-2 Ασημάκη, γκολ με παίκτρια παραπάνω.

Δεύτερο οκτάλεπτο
2-3 Αβραμίδου, γκολ με παίκτρια παραπάνω.
3-3 Ασημάκη, γκολ με παίκτρια παραπάνω.
4-3 Ρουμπέση, γκολ από θέση φουνταριστού.
4-4 Αβραμίδου, γκολ με παίκτρια παραπάνω.
4-5 Αντωνάκου, γκολ με πέναλτι.

Τρίτο οκτάλεπτο
4-6 Σμιτ, γκολ με παίκτρια παραπάνω.
4-7 Σμιτ, γκολ με παίκτρια παραπάνω.
5-7 Βαν Νόρμαν, γκολ με παίκτρια παραπάνω.
6-7 Μελιδώνη, γκολ με παίκτρια παραπάνω.

Τέταρτο οκτάλεπτο
7-7 Μελιδώνη, γκολ από την περιφέρεια.
8-7 Γερόλυμου, γκολ από την περιφέρεια.
8-8 Μανωλιουδάκη, γκολ με παίκτρια παραπάνω.
9-8 Χρυσικοπούλου, γκολ με παίκτρια παραπάνω.
9-9 Τομάσκοβιτς, γκολ με παίκτρια παραπάνω.
9-10 Αβραμίδου, γκολ με παίκτρια παραπάνω.

Ψεκάστε, σκουπίστε, τελειώσατε!

Μετά την νίκη του Ολυμπιακού την περασμένη Πέμπτη στο κλειστό του Αγίου Θωμά το σημερινό παιχνίδι στο ΣΕΦ έμοιαζε περισσότερο με τυπική διαδικασία. Όχι επειδή το Μαρούσι είναι κακή ομάδα, κάθε άλλο, άλλα επειδή ο Ολυμπιακός στα προηγούμενα δυο παιχνίδια έδειξε εξαιρετικά δείγματα ποιότητας και σοβαρότητας, χωρίς να αφήνει και πολλά περιθώρια στους παίκτες του Σουλη Μαρκόπουλου να ελπίζουν σε νίκη μέσα στο Φάληρο. Ο Ολυμπιακός και σήμερα παρουσιάστηκε πολύ σοβαρός, με ουσία και ποιότητα στο παιχνίδι του και ήδη από το ημίχρονο (41-31) φρόντισε να δείξει ότι όντως το σημερινό παιχνίδι ήταν διαδικαστικού χαρακτήρα (81-67, τελικό σκορ).

Ο Δράκος είχε την ευκαιρία να δοκιμάσει συστήματα και παίκτες δίνοντας αρκετές ανάσες σε παίκτες κλειδιά για την συνέχεια. Με εξαίρεση τα πρώτα πέντε λεπτά το Μαρούσι δεν κατάφερε να παρακολουθήσει τον ρυθμό της ομάδας μας σε άμυνα και επίθεση. Στα ενδιαφέροντα σημεία του αγώνα και η τρίτη συνεχόμενη εμφάνιση (του εμφανώς αδυνατισμένου) Σοφοκλή Σχορτσιανιτη καθώς και η συμμετοχή του Σλουκα ο οποίος κάθε φορά που αγωνίζεται μας επιβεβαιώνει την πεποίθηση ότι θα γίνει ο επόμενος μεγάλος παίκτης στα γκαρντ του Θρύλου.

Πλέον το μυαλό όλων μας βρίσκεται στον πρώτο τελικό του πρωταθλήματος την Πέμπτη το βράδυ (21:30) στο ΣΕΦ, με τον Θρύλο μας να βρίσκεται 3 νίκες μακριά από τον πρώτο τίτλο μετά το 1997. Να ευχηθούμε, επίσης, καλή συνέχεια στο Μαρούσι που είναι μια εξαιρετικά σοβαρή και καλή ομάδα.

Σχολιάστε το παιχνίδι στο φόρουμ των thrylos-fans!

Δεκάλεπτα: 23-17, 41-31, 61-45, 81-67

Ολυμπιακός: Παπαλουκάς 7, Πελεκάνος, Τσίλντρες 14, Βούισιτς 8, Μπουρούσης 17, Χαλπερίν 5, Γκριρ 16, Σχορστανίτης 2, Έρτσεγκ 4, Βουγιούκας 2, Τεόντοσιτς, Σλούκας 2.

Μαρούσι: Στίβενσον 7, Κιζ, Χαραλαμπίδης 7, Κουμπούρας 4, Χαφ, Στεφανίδης 2, Μαυροειδής 4, Μαυροκεφαλίδης 10, Καλάθης 7, Γλυνιαδάκης 4, Καϊμακόγλου 10, Διαμαντόπουλος 2.

Προσοχή... Δαγκώνει!!!

Θέλουμε το πρωτάθλημα εδω και τώρα, "φώναξαν" οι παίκτες του Ολυμπιακού με την επιβλητική τους εμφάνιση απέναντι στο Μαρούσι, επικρτατώντας με 102-80 στον πρώτο ημιτελικό των πλέι οφ. Κορυφαίοι Βούισιτς, Παπαλουκάς.

Απο την αρχή οι παίκτες του Ολυμπιακού έδειξαν ότι δεν αστειεύονται αν και απεναντί τους είχαν το αξιόμαχο Μαρούσι, που ειδικά φέτος έχει δείξει ότι είναι ομάδα που μπορεί να σου προκαλέσει προβλήματα.
Με άμυνα για σεμινάριο και στην επίθεση να "πετάει φωτιές" κατάφερε να ξεφύγει απο νωρίς στο σκορ. Χαρακτηριστικό είναι ότι με την λήξη του πρώτου δεκάλεπτου το σκορ ήταν στο 32-19. Αυτό οφείλεται και στο γεγονός ότι ο Ολυμπιακός έτρεξε στο παιχνίδι και δεν πήγαινε σε σετ επιθέσεις.

Στο δεύτερο δεκάλεπτο έριξαν κάπως ταχύτητα οι "ερυθρόλευκοι", με τον προπονητή να δοκιμάζει διάφορα σχήματα (μετά απο ένα σημείο αναγκάστηκε να δοκιμάσει γιατί είδε τον Τζός Τσίλντρες να αποχωρεί τραυματίας), αλλά και πάλι ο Ολυμπιακός να συνεχίζει να δείχνει ποιός θα είναι το αφεντικό του αγώνα και με την λήξη του ημιχρόνου η διαφορά να είναι στους 15 πόντους (49-34).

Παρόμοια συνεχίστηκε και το δεύτερο ημίχρονο, όπου στο τρίτο δεκάλεπτο ο Ολυμπιακός ανέβασε και άλλο την διαφορά (75-56) και στο τελευταίο δεκάλεπτο έκαναν την χάρη των 2.500-3000 φίλων του που παραβρέθηκαν την Κυριακή στο ΣΕΦ και να σπάει το φράγμα των 100 πόντων με το τελικά διαμορφωμένο σκόρ στο 102-80.

Που οφείλεται κυρίως αυτή η μεγάλη νίκη λοιπόν;
α) Στο γεγονός ότι κανένας παίκτης δεν υστέρησε όσο αγωνίστηκε, με τους Βούισιτς (20π.) και Παπαλουκά (8π., 9 ασ.) να είναι αυτοί που παράσυραν και τους υπόλοιπους με την αποδοσή τους. Ακόμα και ο Σχορτσιανίτης μετά το μουδιασμένο του ξεκίνημα, όταν ξαναπήρε χρόνο προς το τέλος έδειξε θετικά σημάδια για την επανοδό του αλλά ακόμα είναι πολύ νωρίς.
β) Στα λίγα λάθη της ομάδας μας (5 συνολικά στο παιχνίδι).
γ) Στην δίψα των παικτών για την κατάκτηση του πρωταθλήματος, αφήνοντας πίσω τους το φάιναλ φορ.

ΤΑ ΔΕΚΑΛΕΠΤΑ: 32-19, 49-34, 75-56, 102-80

ΟΛΥΜΠΙΑΚΟΣ (Γιαννάκης): Παπαλουκάς 8(9ασ.), Πελεκάνος 4, Τσίλντρες 6, Βούισιτς 20, Μιλόσεβιτς 1, Μπουρούσης 15, Χαλπερίν 3, Γκριρ 3, Σχορτσανίτης 9, Πρίντεζης 16, Έρτσεγκ 8, Τεόντοσιτς 6

ΜΑΡΟΥΣΙ (Μαρκόπουλος): Στίβενσον 2, Κις 12, Χαραλαμπίδης 10, Κουμπούρας 2, Χαφ, Στεφανίδης 7, Μαυροειδής 7, Μαυροκεφαλίδης 12, Καλάθης 4, Γλυνιαδάκης 9, Καϊμακόγλου 6, Διαμαντόπουλος 9

Σχολιάστε τον αγώνα της ομάδας μας στο πιο φιλόξενο φόρουμ των οπαδών του Ολυμπιακού.

Δηλώσεις:

Παναγιώτης Γιαννάκης: "Δείξαμε ότι σεβόμαστε το Μαρούσι και την προσπάθεια που έχει κάνει όλο αυτό το διάστημα. Η σκληρή δουλειά που κάνουμε από την ημέρα που γυρίσαμε από το Βερολίνο φάνηκε μέσα στο γήπεδο και τα παιδιά έδειξαν ότι μπορούν να κάνουν ένα βήμα μπροστά. Παλέψαμε, τρέξαμε στο γήπεδο και καταφέραμε να κερδίσουμε. Θέλω να πω και ένα ευχαριστώ στον κόσμο για την πολύ όμορφη ατμόσφαιρα που δημιούργησε, αλλά και για τη στήριξή του στο Βερολίνο. Την Πέμπτη θα είναι ένα άλλο ματς, διαφορετικό και πρέπει να προσέξουμε γιατί το Μαρούσι είναι μια ομάδα που αν δεν την αντιμετωπίσεις σοβαρά και συγκεντρωμένα, θα έχεις πρόβλημα".
"Είμαστε εδώ για να στηρίξουμε και να βοηθήσουμε τον Σοφοκλή να έχει μια ποιοτική συνεισφορά στο παιχνίδι της ομάδας και μια πολύ καλή πνευματική ετοιμότητα. Αυτό ισχύει για όλα τα παιδιά που έρχονται από τον πάγκο και καλούνται να βοηθήσουν με κάθε τρόπο".

Γιοτάμ Χαλπερίν: "Κάναμε ένα καλό παιχνίδι, κάτι που ήταν αποτέλεσμα των ημερών προηγήθηκαν και των σκληρών προπονήσεων που κάναμε από τότε που επιστρέψαμε από το Βερολίνο και το Φάιναλ Φορ. Πρέπει να συνεχίσουμε με αυτόν τον τρόπο ως το τέλος της σεζόν. Ο κόσμος ήταν εξαιρετικός, αλλά περιμένουμε ακόμη περισσότερο στα επόμενα παιχνίδια. Την Πέμπτη, το παιχνίδι θα είναι εντελώς διαφορετικό και καλούμαστε να φανούμε πάλι προσεκτικοί και συγκεντρωμένοι".

Ζόραν Έρτσεγκ: "Δείξαμε πολύ καλά στοιχεία στην άμυνα και την επίθεση. Το Μαρούσι είναι πολύ καλή ομάδα που μπορεί να δημιουργήσει μεγάλα προβλήματα αν χαλαρώσεις. Πιστεύω ότι με τη σημερινή εμφάνιση στείλαμε το δικό μας μήνυμα. Η νίκη δεν ήταν τόσο εύκολη όσο φάνηκε. Δεν νομίζω ότι τα αποτελέσματα στο Final Four έπαιξαν κάποιο ρόλο ώστε να δείξουμε αυτή την εικόνα σήμερα. Άλλωστε κι εκεί κάναμε καλή εμφάνιση στον ημιτελικό αλλά χάσαμε στο τελευταίο σουτ".

Νίκολα Βούισιτς: "Κοιτάμε τον στόχο που μας έχει απομείνει. Έχουμε κάνει μια πολύ καλή χρονιά, αλλά αν δεν πάρουμε το πρωτάθλημα θα είναι αποτυχία! Δεν είμαι ικανοποιημένος με τη δεύτερη θέση."

Θρύλος!

Είναι εξαιρετικά δύσκολο σε ένα βράδυ σαν το σημερινό να γράψεις κάτι. Οι οπαδοί των άλλων ομάδων ονειρεύονται τέτοιες βραδιές και ίσως να είχαν να γράψουν περισσότερα...για εμάς όμως, τον κόσμο του Θρύλου, το αποψινό βράδυ ναι μεν ήταν άλλη μια απονομή πρωταθλήματος ταυτόχρονα όμως ήταν και ένα βράδυ γεμάτο συγκίνηση. Την ώρα που ο Τζολε σήκωνε στον ουρανό του Πειραιά τον 37ο τίτλο της ομάδας, ένας μεγάλος κύκλος έκλεινε. Μονο και μόνο στην ιδέα ότι ήταν η τελευταία φορά που βλέπαμε αυτή την εμβληματική φιγούρα της σύγχρονης ιστορίας του Ολυμπιακού να σηκώνει ένα τίτλο ήταν ικανή να μας προκαλέσει ρίγος και αρκετή μελαγχολία.

Εδώ και λίγη ώρα, λοιπόν, έπεσε η αυλαία και του φετινού πρωταθλήματος με νικητή τον Θρύλο μας. Ένας Ολυμπιακός που προκάλεσε την χλεύη στα μέσα του περασμένου Αυγούστου με τον αποκλεισμό του από την Ανόρθωση, και που βρήκε την δύναμη να ανασυνταχθεί και να μην δώσει σε κανέναν το δικαίωμα να αμφισβητήσει την παντοδυναμία του εντός των συνόρων. Λάθη σίγουρα έγιναν από όλους.......και από τον προπονητή και από την διοίκηση και από τους παίκτες. Σκοπός όμως του αποψινού κειμένου δεν είναι να επισημάνει τα λάθη. Αυτό έγινε όλη την χρονιά και θα συνεχίσει να γίνεται και τις επόμενες μέρες. Σκοπός του αποψινού άρθρου είναι να δώσει ένα μεγάλο ΜΠΡΑΒΟ σε αυτή την ομάδα, σε αυτούς τους παίκτες και σε αυτόν το προπονητή για το φετινό νταμπλ.

Είναι δύσκολο να αποχαιρετάς μέσα σε μερικές γραμμές ενός κειμένου σύμβολα του συλλόγου όπως ο Τζολε και παίκτες που έδωσαν και την ψυχή τους όπως ο Χρήστος Πατσατζογλου, ο Παρασκευας Αντζας και Νταρκο Κοβασεβιτς. Ίσως να μην μας έφταναν και όλα τα terabyte του κόσμου για να αποχαιρετίσουμε τον Τζολε ή για να περιγράψουμε την ψυχή και το πάθος του Βουλη, του Πατσα και του Νταρκο.

Μπράβο λοιπόν σε όλη την ομάδα για το νταμπλ και μακάρι του χρόνου τέτοιο καιρό πάλι να γιορτάζουμε 2 ακόμα εγχώριους τίτλους. Ένα μεγάλο αντίο και ένα ευχαριστώ στους Χρήστο Πατσατζογλου, Παρασκευα Αντζα, Νταρκο Κοβασεβιτς, Κώστα Μενδρινο και Ερνέστο Βαλβερδε. Ο καθένας προσπάθησε από την μεριά του όσο μπορούσε για το καλό του Θρύλου και αυτό δεν το παραγνωρίζουμε. Στον Τζολε δεν πάει η καρδιά μας ακόμα να πούμε αντίο.......!

ΑΞΙΟΙ!

Ο Αυτοκράτορας επέστρεψε!!!!

Είναι πλέον γεγονός! Ο ΑΥΤΟΚΡΑΤΟΡΑΣ του Ελληνικού βολλεϊ, ο Ολυμπιακός μετά από έξι χρόνια επέστρεψε στην φυσική του θέση......αυτή του πρωταθλητή και κυπελλούχου Ελλάδας! Ο Θρύλος παρουσιάστηκε ισοπεδωτικός στην σειρά των τελικών με τον αιώνιο αντίπαλο και πάρα το μειονέκτημα έδρας (αλλά και τις διαιτητικές αλητείες στον 3ο τελικό στη Γλυφάδα) κατάφερε απόψε να επιβεβαιώσει την ανωτερότητά του και να στεφθεί πρωταθλητής νικώντας τον παο 3-0 σετ στο κλειστό στο Ρέντη. Οι παίκτες του Αντρές Κριστιανσον, παρόλα τα προβλήματα τραυματισμών που αντιμετώπισαν όλη τη χρονιά στην τελική ευθεία του πρωταθλήματος παρουσιάστηκαν πανέτοιμοι και αποφασισμένοι να κερδίσουν και αυτόν το τίτλο. Είχε προηγηθεί το κύπελλο Ελλάδος πριν περίπου ένα μηνά.

Έτσι, ο Θρύλος κατέκτησε το 22ο πρωτάθλημα του πανάξια, κάτι που παραδέχτηκαν ακόμα και οι αντίπαλοι του. Βέβαια το αποψινό παιχνίδι μόνο εύκολο δεν ήταν, μιας και το σάπιο σύστημα είχε δείξει τις διαθέσεις του από το προηγούμενο παιχνίδι......και παραλίγο και σήμερα να κάνει να το "θαύμα" του στο πρώτο σετ. Όμως οι παίκτες μας και ο προπονητής μας επέδειξαν τεράστια αποθέματα ψυχής και κέρδισαν καθαρά 3-0. Δεν θα κάνουμε πολλά σχόλια για το παιχνίδι........ένα μπράβο σε ΟΛΟΥΣ τους παίκτες της ομάδας καθώς και το προπονητικό τιμ!!! Άξιοι πρωταθλητές, μας έδωσαν μεγάλη χαρά και ευχόμαστε να μην κάνει κάποια από τις γνωστές γελοίες κινήσεις της η διοίκηση του ερασιτέχνη και χαλάσει την πορεία προς την κορυφή αυτής της ομάδας, που αν στηριχθεί θα γράψει νέες χρυσές σελίδες στην ιστορία της!

Εμείς σαν Ολυμπιακός........σαν σύλλογος και οπαδοί στις αλητείες των γνωστών αλητών......στα "ΤΣΟ & ΛΟ" του κάθε ξεφτίλα και της κάθε ξεφτιλισμένης απαντάμε με ΠΡΩ και ΚΥ..........ΠΡΩΤΑΘΛΗΜΑ και ΚΥΠΕΛΛΟ!!!

Πείτε την άποψή σας για τον νταμπλουχο Ολυμπιακό στο φόρουμ των thrylos-fans!

OΙ ΜΕΡΕΣ ΠΕΡΝΟΥΝ...ΞΥΠΝΑΤΕ!!!

Θέλω εδώ και πολύ καιρό να γράψω κάποια πράγματα για τον ποδοσφαιρικό Ολυμπιακό, αλλά θεώρησα καλύτερο να αφήσω τη χρονιά να φτάσει στο τέλος της. Δεν ήθελα να δυναμιτίσω περισσότερο το κλίμα που υπήρχε και περίμενα να τελειώσουν και τυπικά οι αγωνιστικές υποχρεώσεις της ομάδας. Άλλο ένα πρωτάθλημα κατηφόρισε στον Πειραιά και μάλιστα συνοδεύτηκε με το κύπελλο, όμως ακόμα ένα ντάμπλ δεν είναι αρκετό για να φέρει την ηρεμία στην ερυθρόλευκη οικογένεια.

Μπορεί να είμαστε νταμπλούχοι για 4η φορά τα τελευταία 5 χρόνια και πρωταθλητές για 12η φορά σε 13 χρόνια, δεν έχουμε όμως την πολυτέλεια για πανηγυρισμούς. Δεν υπάρχει χρόνος για χάσιμο και αναρωτιέμαι αν το έχουν καταλάβει και οι διοικούντες της ομάδας. Έχουν άραγε συνειδητοποιήσει πόσο νωρίτερα θα αρχίσει φέτος ο Ολυμπιακός μας τις επίσημες υποχρεώσεις του; Έχουν κατανοήσει τις ιδιαιτερότητες που έχει η χρονιά που θα ακολουθήσει; Κι αν τελικά έχουν επαφή με την πραγματικότητα, τότε τι κάνουν για να είναι έτοιμος ο Ολυμπιακός της επόμενης περιόδου; Ο σχεδιασμός και ο προγραμματισμός έπρεπε να έχουν αρχίσει εδώ και μήνες, αφού ο Ολυμπιακός είχε καθαρίσει από νωρίς το πρωτάθλημα. Έπρεπε να περιμένουμε και τυπικά το τέλος της σεζόν;Τι κάνουν όλο αυτό το διάστημα;

Αφήνουν πολύτιμο χρόνο να περνάει σε βάρος της ομάδας μας και δεν μπορούν να πάρουν κρίσιμες αποφάσεις εδώ και καιρό. Εκτός βέβαια κι αν τις έχουν πάρει και μας πουλάνε τρέλα, αφήνοντάς μας να σπαταλάμε το χρόνο μας σε αναλύσεις επί των αναλύσεων. Επειδή όμως μιλάμε για τον Ολυμπιακό όλα είναι στον αέρα και ως συνήθως θα τρέχουμε μέχρι τελευταία στιγμή. Γιατί να συμβαίνει όμως αυτό; Πότε τα παθήματα θα μας γίνουν μαθήματα; Πότε ο Σωκράτης θα αφήσει το εγωισμό του στην άκρη για το καλό του Ολυμπιακού;

Γιατί εδώ και τόσους μήνες να ασχολούμαστε με τον Βαλβέρδε; Γιατί να μην έχει βρεθεί ο νέος μας προπονητής όταν είχαμε την πολυτέλεια του χρόνου; Ο Ισπανός είναι τελειωμένος από το ντέρμπυ με τους πράσινους στο Καραΐσκάκη, άσχετα με τα όσα γράφονταν και λέγονταν όλο αυτό το διάστημα. Το είχα αναφέρει και μόνο που δεν έπεσαν κάποιοι να με φάνε. Τελικά το ποιος είχε δίκιο και ποιος άδικο το έκρινε ο χρόνος που πέρασε. Ο Σωκράτης τον ξέγραψε, αλλά για τους δικούς του λόγους δεν θέλησε να τον σουτάρει εκείνη τη στιγμή. Ήθελε να αποφύγει τις αποζημιώσεις και φυσικά να μη θιγεί ο εγωισμός του και η δημόσια εικόνα του. Να απομακρύνει ένα προπονητή που του είχε προτείνει να ανανεώσει το συμβόλαιό του από τα μέσα της χρονιάς;

Τον Κόκκαλη τον πείραξαν πολλά στραβά του Ερνέστο και οι σχέσεις τους ψυχράνθηκαν. Σενιόρ Ερνέστο ας πρόσεχες και ας ανανέωνες όταν ο πρόεδρος είχε τις καλές του. Ποιος σου είπε ότι με τον Ολυμπιακό μπορείς να παίζεις; Ο Βάσκος περίμενε μέχρι τελευταία στιγμή μια πρόταση από τη χώρα του, αλλά δεν ήρθε ποτέ κι έτσι θυμήθηκε και πάλι τον Ολυμπιακό. Και φυσικά θέλει να τον αφήσουμε και ελεύθερο αν του έρθει μια καλή πρόταση. Καλά λοιπόν κάνει ο Κόκκαλης κι έχει στραβώσει μαζί του. Θέλουμε ένα προπονητή που να προσφέρει στην ομάδα και να μην κοιτάει την πάρτη του και μόνο.

Ποιος θα είναι αυτός; Ίσως όχι αυτός που τώρα δείχνει ως ο νούμερο 1 αντικαταστάτης, αλλά σίγουρα δεν θα είναι ο Ερνέστο Βαλβέρδε. Ο Κόκκαλης κοιτάει να διασφαλίσει το συμφέρον του Ολυμπιακού και ο Ερνέστο πως θα βγάλει ακόμα περισσότερα. Αυτό είναι που τον καίει το Βάσκο...ο τραπεζικός του λογαριασμός. Ας πάει λοιπόν στον καλό κι αυτός και ο Ιμπάνιεθ, για να γλιτώσουμε κι εμείς από τις μεταγραφές που ήθελαν να κάνουν προς όφελος του δεύτερου. Αυτό όμως που με εκνευρίζει αφάνταστα είναι πως ο πρόεδρος δεν ανακοινώνει την απόφαση που έχει πάρει εδώ και καιρό.

Σε τι λοιπόν θα ωφελήσει το επερχόμενο ΔΣ; Μήπως θα ληφθούν υπόψιν οι γνώμες και οι προτάσεις που θα ακουστούν; Αφού όλοι ξέρουμε ποια θα είναι η απόφαση και ποιος θα την έχει πάρει, προς τι αυτή η κοροϊδία; Πρόεδρε άφησε τα παιχνίδια γιατί ο χρόνος περνάει. Καλώς ή κακώς πάμε για νέο προπονητή. Η ομάδα πρέπει να είναι έτοιμη στην ώρα της γιατί τα 50 εκατομμύρια που θα διεκδικήσει δεν είναι και λίγα. Κι αυτά όλοι ξέρουμε πως σε ενδιαφέρουν πάρα πολύ, αλλά για να τα πάρεις θα πρέπει να προσπαθήσεις. Θα πρέπει να έχουμε ανταγωνιστική ομάδα και γι αυτό θα χρειαστούν λεφτά για μεταγραφές.

Ας τελειώσει λοιπόν η ιστορία περί λίγων μεταγραφών και περιορισμένου μπάτζετ. Προπονητή καλόν και να πάρεις αν δεν του δώσεις τα υλικά ομάδα δεν θα σου φτιάξει. Παίχτες καλούς όμως αν τους προσθέσεις στο υπάρχον ρόστερ θα έχεις ένα πολύ καλό σύνολο με όποιον κι αν αποφασίσεις να έχεις στον πάγκο της ομάδας. Για να πάρεις χρήματα θα πρέπει και να δώσεις. Ας τελειώσουν λοιπόν τα παραμύθια και ας αρχίσει η ενίσχυση της ομάδας. Πρέπει να αντικατασταθούν και παίχτες που αποχωρούν κι αυτό δεν μπορεί να γίνει με πενταροδεκάρες. Η ομάδα θέλει ενίσχυση σε συγκεκριμένες θέσεις, αλλιώς δεν θα έχει τύχη πουθενά.

Δεν γίνεται να κανονίζουμε τις μεταγραφές μας με βάση τους άλλους. Δεν γίνεται να μας κρατάνε πίσω στη μιζέρια τους. Ο Ολυμπιακός πρέπει να ξεφύγει και να πάει μπροστά. Είτε έχει τον Κόκκαλη είτε όχι. Κι αν δεν θέλεις να διαθέσεις από την τσέπη σου, άσε να το κάνουν αυτοί που έχουν την όρεξη και τη διάθεση. Είναι πολλοί αυτοί που είναι πρόθυμοι να συνεισφέρουν και το ξέρεις. Αλλά τότε δεν θα λένε ο Σωκράτης και τα χο χο χο θα κοπούν.

Φέτος είναι μεγάλη ευκαιρία να ενισχυθεί η ομάδα με σημαντικούς παίχτες που κυκλοφορούν ελεύθεροι στην αγορά. Εκτός κι αν τώρα δεν μας ενδιαφέρουν οι ελεύθεροι, επειδή αυτοί που υπάρχουν είναι παιχταράδες και θέλουν κι ένα πιο ακριβό συμβόλαιο. Υπάρχουν ευκαιρίες να χτιστεί ομάδα για τα επόμενα χρόνια αρκεί να κινηθούμε έγκαιρα. Γι αυτό λοιπόν πρόεδρε κοίταξε να τελειώνεις με τις εκκρεμότητες που υπάρχουν, γιατί οι μέρες περνούν...Η αγορά και δεύτερης ομάδας μπορεί να περιμένει...

Δεν υπάρχουν λόγια, μιλήσατε για όλους μας!

Αυτό που είδαμε στον τελικό του Κυπέλλου Ελλάδος ανάμεσα στον Ολυμπιακό και την ΑΕΚ, απλά δεν περιμέναμε ποτέ ότι θα συνέβαινε σε τόσο κρίσιμο αγώνα μεταξύ δύο ελληνικών ομάδων.

Τι να πρωτογράψει κανείς και σε τι να δώσει μεγαλύτερη βαρύτητα? Ίσως γίναμε μάρτυρες του πιο υπέροχου αγώνα των τελευταίων 20 ετών στα ελληνικά γήπεδα.

Με σκορ κανονικού αγώνα 3-3, με την παράταση να λήγει 4-4, με 34 εκτελέσεις πέναλτι που χρειάστηκαν για να αναδειχθεί ο Ολυμπιακός κυπελλούχος Ελλάδος 2009 (15-14 στην ψυχοφθόρο διαδικασία), με ανατροπές, πάθος, ένταση, αποβολές. ΑΥΤΟ είναι το ποδόσφαιρο.

Δεν μπορώ να πω πολλά, παρά μόνο ένα ΤΕΡΑΣΤΙΟ μπράβο στην ομάδα μας που έκλεισε για άλλη μία φορά στόματα (τελείωσε τον αγώνα με 9 παίκτες, βρέθηκε πίσω στο σκορ από γκολ-οφσάιντ, ανέτρεψε διαφορά δυο τερμάτων, ισοφάρισε στο 96 το γκολ που είχε δεχθεί στο 90 και έδειξε γι ακόμη μία φορά γιατί είναι η ΜΕΓΑΛΥΤΕΡΗ ομάδα στην Ελλάδα) με εκκωφαντικό τρόπο.

Συγχαρητήρια και στην ΑΕΚ γιατί συνέβαλε και αυτή στο να γίνει ένα τέτοιο καταπληκτικό παιχνίδι.

Και τέσσερις παρατηρήσεις:

1) Ένα αντίο και μεγάλο ευχαριστώ στον μεγαλό αρχηγό Τζόλε (που φεύγει όπως ακριβώς ήρθε - ΝΙΚΗΤΗΣ), στον Άντζα που σταματάει την καριέρα του με το πιο γλυκό φινάλε και στον Πάτσα (που απ'οτι φαίνεται θα συνεχίσει την καριέρα του στην Ομόνοια) γιατί έχει δώσει πολλά στην ομάδα, ακόμη και όταν χρειάστηκε να παίξει με "μισό πόδι".

2) Προς τους υπόλοιπους αλλόθρησκους: Ανοίξτε τα μάτια σας, πάρτε την κασσέτα του αγώνα, δείτε την και καταλάβετε γιατί ο Ολυμπιακός τόσα χρόνια είναι η κορυφαία ομάδα στην Ελλάδα. Μέχρι τότε....καλά μυαλά.

3) Σωτηράκη, κρίμα, πολύ κρίμα. Με την πίκρα έμεινες και πάλι. Δεν πειράζει, ξυδάκι και θα περάσει.

4) Εκτός των υπολοίπων, υπάρχει και άλλος ένας λόγος για τον οποίο είμαστε χαρούμενοι που το ματς κύλησε έτσι. Χαρήκαμε με την ψυχή μας μία κούπα που έχουμε "βαρεθεί" να κατακτάμε.


ΣΑΣ ΕΥΧΑΡΙΣΤΟΥΜΕ ΟΛΟΥΣ, ΓΙΑΤΙ ΑΥΤΟΣ ΗΤΑΝ ΟΛΥΜΠΙΑΚΟΣ!


Σχολιάστε τον αγώνα στο φόρουμ των thrylos-fans.

Ολυμπιακός (Ερνέστο Βαλβέρδε): Νικοπολίδης, Τοροσίδης, Ντομί, Άντζας, Αβ. Παπαδόπουλος, Πατσατζόγλου (46' Ντάρμπισιρ, 96' Όσκαρ), Ντουντού, Γκαλέτι, Λέτο (62' Τζόρτζεβιτς), Μπελούτσι, Ντιόγο.

ΑΕΚ (Ντούσαν Μπάγεβιτς): Σάχα, Γεωργέας, Ζεράλδο Άλβες, κομπλεξικός (62' Αλεξόπουλος), Μαϊστόροβιτς, Ενσαλίβα, Καφές, Μαντούκα (68' Πελετιέρι), Σκόκο, Τζεμπούρ (77' Εντίνιο), Μπλάνκο.